זאכן וועלכע רעגן מיר אויף!

יא, איינער וואס האט געכאפט איר מאן טשידן און וידקר את שניהם את איש ישראל ואת האשה אל קבתה אין די היט אוו די מאמענט פארשטיי איך בעסער ווי דעם פארשוין.

איך האלט אינמיטן ארבעטן שווער (אדער אפילו נאר אינמיטן טייפן א תגובה אויף ק"ש), און איך באקום א מעסעדזש אויף מיין פאון. ווי איר פארשטייט געוויס, באקום איך טעקסט מעסעדזשעס, וואטסעפפ, טשעט און גוגל טאלק, גרופ-מי, און אויך אימעילס, א.א.וו.

זעלבסטפארשטענדליך אז עס מאכט נערוועז צו ערהאלטן יעדע פאר מינוט נאך א קלינג, אבער אלס נארמאלער מענטש וועל איך ענטפערן ווי אמשנעלסטן, און איך גיי צוריק צו מיין ארבעט... ביזן באקומען נאך א קלינג עטליכע סעקונדעס דערויף! ווער איז דאס שוין ווייטער? יא, דער זעלבער יעניגער.... און וואס וויל ער אצינד? ער וויל פשוט שרייבן K, אז ער איז מסכים צו מיינע ווערטער... אדער אין א גוטע מינוט, 2 אותיות, OK, און אנדערע וועלן שרייבן אין אידיש "אקעי".

האלא? צו וואס שרייבסטו מיר דאס? וואספאר מין קאנפירמעישאן איז דאס? סתם מיר דרייען א קאפ, העכערן דיין צאל "הודעות" אין מיין אינבאקס?

חז"ל לערנען אונז, 'שתיקה כהודאה', אז איינער איז שטיל, נעמט מען אן אז ער איז מסכים. ווילאנג דו ענטפערסט נישט פארקערט ווי מיינע מעסעדזשעס, נעם איך אן אלס פשוט אז דו ביסט מסכים מיט מיר, און דער K מעסעדזש איז נישט בלויז איבריג, נאר גייט אפט אויף די נערוון.

OK

אז די עולם איז שון דא

זר זהב

OK

איך האב דאס פאראויסגעזעהן קומען.
כ'האב הנאה אז איך נאר זיך נישט.
ליסטען, ווילאנג עס קלינגט נישט, גייט מיך נישט אן...

דער ווארט "האלא!" ווען איינער בעט מיט איך זאל זיך רוקן אדער ענליכס, פאסט דיר נישט צו זאגן "אנטשולדיגט"? אפשר געהער עס דא?

שמעקעדיג

חז"ל לערנען אונז, 'שתיקה כהודאה', אז איינער איז שטיל, נעמט מען אן אז ער איז מסכים.

שתיקה כהודעה...

אז עס איז דא ניקים וואס דרייען זיך דורעך יעדען טאג און האבען הנאה פון די מייסטערווערק וואס מען שטעלט אהער אבער אין וויסטען חלום פאלט עם נישט ביי צו לייקען, און נאכדעם האט ער נאך די חוצפה צו האבען טענות אז מען לייקט עם נישט,

איך וויל דאך זיי דן זיין לכף זכות בין איך געקומען צום מסקנה אז זיי פארשטייען נישט די גאנצע מהות פון א לייק ווי אזוי מען פילט זיך אז איינער האט הנאה וואס איך שרייב/ברענגט וכו׳

סא פארוואס דארף איך זיי לייקען אז עס גייט זיי עניוועי נישט אן די לייקס
און איך האב זיי אויפגעהערט צו לייקען

רעגט אייך שוין נישט אזוי. פאר מידה טובה מרובה קענט איר א בליק טאהן דא.

דאס רעגט מיר אויף יעדעס מאל באזונדער!! געוויסע מחברי ספרים אינעם שער בלעטל קענען נישט ארויסשרייבן גלאטיג דאס יאר וואס דער ספר ערשיינט, זיי טרעפן אייביג א שיינע פסוק גימטריה און גיי פלאג דיר.

פה ברוקלין שנת אשר יצר את האדם וברא בו נקבים לפ"ג

העי טוה כאטש ווי געוויסע וואס רינגלען כאטש אריין דעם טאטעל, אדער לייגן צו א דעמנ קאלקולעטער אינעם ספר!

ס'רעגט מיר אויף, אז די וואסער אין שויער ווערט פלוצלונג קאלט, אדער רשעות'דיג הייס. איינער האט אפשר א הסבר, אז איך איך זאל לפחות וויסן אויף וועם איך רעג מיך.

רויטע וואנצעס

ס'רעגט מיר אויף, אז די וואסער אין שויער ווערט פלוצלונג קאלט, אדער רשעות'דיג הייס. איינער האט אפשר א הסבר, אז איך איך זאל לפחות וויסן אויף וועם איך רעג מיך.

וואס הייסט אויף וועם?? דער שמש איז זיכער שולדיג..

ס'געשעהט עפ"ר ווען איינער אויף די זעלבע ליין פלאשט די טוילעט.

געפילטע פיש

ס'געשעהט עפ"ר ווען איינער אויף די זעלבע ליין פלאשט די טוילעט.

ס'געשעעט געוויינליך אין לי גארדנס, וואו מ'האט געמאכט פון איין רחבות'דיגע דירה דרייא. און דער עלעוועיטאר און די סטארידזש רומס גייען אויכעט אויף איין טענענט'ס עלעקטריק זייגער. נאך עפעס. ווען דער שכן פלאשט זיין טוילעט קומט די שיריים ארויף צו דיר. ס'איז דא נאך. אבער ס'איז אלול. לאמיר עס לאזן פאר אן אנדערע געלעיגנהייט. 😂

ר"ח טבת.

איך קום אריין אין ביהמ"ד צו שחרית אינדערפרי, באגעגן איך ריזיגע שרעקעדיגע פלאקאטן, מיט א בילד פון א איינגעפאלענעם בריק העכער דעם שטורעמישן טייך, און אויטאס מיט פעקלעך זענען אויפן וועג אראפ פליענדיג צום וואסער. "וואס האט פאסירט" שרייעט דער פלאקאט מיט ריזיגע ווערטער. אבער עס איז ליידיג. אונטן שטייט מיט קלענערע ווערטער: "פרטים יבואו"!

איך שפיר ווי איך האב אראפגעשלינגען א פראש, 'שיגענער וואס ער איז, וואס רייטסטו אויף מיין פרישן פרימארגן געמיט? אבער עולם כמנהגו נוהג, מען גייט ווייטער, און וויכטיגערע דאגות נעמען איבער דעם סדר היום, ביז מען פארגעסט פון דעם מאדנעם צעטל.

ח' טבת, א וואך שפעטער, זעה איך ווידעראמאל דעם זעלבן בילד, עס דערמאנט מיר תיכף אומאיינגענעמע זכרונות, אבער פאר נייגעריגקייט באטראכט איך דעם בילד, בשעת איך וויש אריין מיינע הענט אין דעם נאסן האנטוך וועלכע איז טופח ע"מ להטפיח, און איז "שמעקעדיג" אויך. אט שרייבן זיי: "דער בריק פאלט איין, העלפט, ראטעוועט!" "לאזט נישט אלעס אריינפאלן אינעם שטורעמישן וואסער"! און ווידעראמאל די טרויעריג-באקאנטע חתימה: "פרטים יבואו". איך היס ארויס די שליים און גיי ווייטער, פרוביר מסיח דעת זיין פון די מענטשן מיט אזויפיל איבריג צייט וועלכע זענען ספעציעל "געלערנט" ווי אזוי צו מאכן "פראפעגאנדע".

א וואך שפעטער, זעה איך א פרישן פלאקאט, מיט הימל-שרייענדיגע בקשות וועלכע לעכערט די אויגן: "דער איד האלט עס שוין נישט אויס! ער ברעכט אונטער! מיר קענען אים נישט לאזן פאלן"! כולנו למערכה! אה עפעס זעה איך שוין, מען רעדט פון א מערכה. אה, אקעי. איך זוך די חתימה פון 'פרטים יבואו', אבער דאס מאל זעה איך בלויז אין קליינע אותיות: "גראפיקס געמאכט ביי הדר טייפרייטער". נא גוט, אבי א איד האט פרנסה איבערן טאג.

מען האלט שוין חודש שבט, און שפאגל נייע פלאקאטן הענגען. נישט איינס, נאר 3 ביינאזאם, אלע אביסל ענליך איינס צום צווייטן, די זעלבע THEME, אבער ביי איטליכע איז אן אנדער פאראגראף גרויס. דער ערשטער קוויטשעט: "טייערע ברודער! ווי קענען מיר לאזן א היימישן איד פאלן? מיר מוזן אים העלפן יותר מכפי היכולת"! דער צווייטער שרייבט מיט יללות: "מיר אלע וועלן זיך משתתף זיין בגוף ובממון בסכומים אדירים, אן קיין אויסנאם"! דער דריטער שרייבט שוין מער פרטים, וועלכע איז פארשפראכן געווארן א חודש צוריק אויפן "פרטים יבואו" צעטל: א איד א תלמיד חכם מיט א שטוב פון 17 קינדער (?), אלע יארן זיך געפלאגט על התורה אין כולל (??) און די אויסגעמוטשעטע אויסגעהארעוועטע מאמע האט אין די זייט פרובירט אריינברענגען און צוהעלפן מיט ברויט אין שטוב (???) און יעצט האט מען ליידער אפגעזאגט די מאמע פון איר פאסטן, און מען קען אפזינגען דעם ערשטן חלק איש חסיד היה בלי מזון ומחי', ליידער זינקט ער אין טיפע חובות (????) און עס שטייען שוין 3 קינדער אין די רייע פאר א שידוך (?????). אלזא האט רחמנות, לייגט צו א פלייצע, און יעדער איינער בלי שום יוצא מן הכלל אין שטאט זאל זיך פארזאמלען צו די מסיבת "ראטעוועט דעם בריק" אין שטוב פון 'מר. שטופעניש' (*) אין 2 וואכן ארום, וועלכע וועט פארקומען לרגל זיין חנוכת הבית. הייסע קאטשעניו אן פיש וועט סערווירט ווערן צו יעדנ'ס געשמאק.

נאך א וואך שפעטער, זעה איך קלעבן "בלויז איין וואך פארבליבן! רעזעווירט דעם אווענט! קיינער אין שטאט טאר נישט פעלן"!!! און פון טאג צו טאג ווערן די געמיטער מער אנגעהיצט, לוח המודעות און די לאקאלע בולעטינ'ס זענען פול, אלע גאסן לעמפ האבן זיך אנגעטון דעם פלאקאטן בגד, בבחינת לבשי בגדי תפארתך עמי, אלע הייוועי מחיצות זענען באהאנגען מיט 36 פלאקאטן כנגד עפעס א שם קדוש, טאוולען זענען אריינגעשטעקט אין דער ערד, אויף די ווענט פון עטליכע בנינים, מען קען נישט האבן שמירת עינים, מען איז געצווינגען צו ליינען די אלע מעכטיגע טאוולען. אפילו אויף דער ערד האבן עטליכע ארויפגעספרעיט "ברבבותינו"!

והנה, דער טאג דערנענטערט זיך, יעצט שרייען די פלאקאטן "מחר יהיה האות הזה"! מיר וועלן ראטעווען דעם בריק און נישט איר לאזן הונטערברעכן! עס ווירבעלט אין די מאסן, אלע צייטונגען פארשפרעכן אז דאס איז דער געשפרעך ביי יעדן אין שטאט, און אז יעדער דרייעט זיך ארום מיט א דערהויבענעם געפיל צו העלפן אונזער טייערע חבר, א איד א ת"ח, פון אונטערברעכן ח"ו.

און ענדליך, אט שטייען מיר דא! דער לאנג-ערווארטעטער טאג איז אנגעקומען! זה היום עשה ה'! היינט גייט פארקומען ביים חנוכת הבית דער מסיבה הגדולה והקדושה "ראטעוועט דעם בריק". יעדנס בלוט פרעשור איז געהעכערט, אין מקוה טענה'ט מען זיך ארום, איינער פון די עסקנים פארענטפערן אלעמענ'ס קשיות. א שטייגער ווי: "אנה יכנס כל הפשתן הזה? ווי וועט אריינפיטן די גאנצע שטאט אין מר. שטופעניש'נס "גרויסע" דיינינג רום?" דער תירוץ: "אז עס איז פאראן פלאץ אין הארץ איז דא פלאץ אפילו אויף א שפיץ פון א נאדל!" נו אודאי. אויף דעם האט קיינער נישט וואס צו ענטפערן. גערעכט איז גערעכט. ווי תורה דארט חכמה...

די פלאקאטן ארום דעם סינק איז גענצליך אקופירט מיט די מסיבה, מיט ריזיגע שרעקעוודיגע קידוש-החמה אותיות: "היום"! אויף איין צעטל שטייט אויסגערעכנט איבער 20 נעמען, א דריטל פון די מתפללי ביהמ"ד זענען אונטערגעשריבן, להגדיל הטראסק און ארויסברענגען ווי וויכטיג עס איז באמת, אין קעיס איך גלייב נישט די אלע פלאקאטן. אינטרעסאנט, נעכטן האב איך געזעהן אינעם ביהמ"ד אויפן אנדערע גאס אונטערגעשריבן האלב פון זייערע מתפללים. אזויפיל אונטערשריפטן, באלד מער ווי אלע פעטיציעס אין די לעצטערע יארן.

איך קום ארויף אין ביהמ"ד הגדול, שטייען 17 עסקנים און טיילן קארטלעך פאר יעדן איינעם, אין אלע סארט קאלירן. "צו וואס דארף איך א קארטל?" פרעג איך אים, "עס ליגט מיר שוין איינגעקריצט אין הארצן, און אפילו אויב איך וויל קען איך נישט פארגעסן פון די מסיבה!" אבער דאך, פשוט אלס "עזוב תעזוב" אים גרינגער צו מאכן פון זיין שווערן פעקל, נעם איך איבער א קארטל. הכל ריוח (ויש גורסין הכל רעטעך). "שמעקעדיג, איך האף דיר פערזענליך צו באגריסן" זאגט מיר איינער - א פריש געווארענער טעמפארערי עסקן - וואס מיינט איך בין זיין פרענד, און ער גיט מיר אזא קלאפ אויפן פלייצע, "עס וועט מיר פערזענליך זיין א כבוד דיר צו זעהן דארט"!

איך גיי אריין אינעם היכל הביהמ"ד, עפעס איז אנדערש ווי יעדן טאג, אה, אויף אלע טישן ליגן אויסגעלייגט קאלירפולע בראשורן, מיט בילדער פון בריקן מיט פעקלעך און וואסער, שוין דא וואס צו קוקן היינט ביי די הויכע שמו"ע. איך האף אז דער גראפיקער וועט געבן דעם שענסטן נדבה, יענער האט דאך זיכער געמאכט אן אפותיקי און איז ארויס כולו ריוח.

בעפאר דעם שיר של יום, דערהערט זיך אפאר געזונטע זעצעס אינעם בימה, און איינער מיט לאנגע פיאות און מיט א אויסגעדארטן האלב-באסאווע-האלב-הייזעריגע שטימע נעמט זיך וויינען אויפן מצב, און פאדערט אויף (ברשות הגבאים שטייצעך) "איש בל יחסר"! מיר קענען עס נישט צולאזן! ממש א קאטאסטראפע וואס שטייגט איבער אלע אנדערע מסיבות! יעדער זאל זיך משתתף זיין אן קיין תירוצים מיט לכה"פ 200 דאלער! וכל המוסיף מוסיפין וכו', א.א.וו.

* * * * *

וואס טראכט איר, רבותי, איז געווען דער סוף? איר מיינט איך בין געגאנגען זיך צאמשטופן אין יענעם דיינינג רום עסן פעטעיטע קוגל פון די שכנ'טע? באמת האב איך לכתחילה, אום ר"ח טבת, געטראכט צו געבן 500 טאלער פאר אזא וויכטיגער צוועק, אבער מיט יעדע וואך וואס מען האט מיר דעם קאפ פארדרייעט זענען מיינע הבטחות אין הארץ פארקלענערט געווארן, ביז כ'האב ממש גענידערט צו זערא! סאו מאטש סאו פאר די 'געניטע עסקנים' וועלכע ווייסן ווי אזוי צו "באארבעטן דעם ציבור"....

כדי איר זאלט אבער נישט מיינען אז כ'האב ממש גארנישט געגעבן, וועל איך צוענדיגן די מעשה (שלא היה). א טאג נאכדעם זענעם ארומגעגאנגען אינגעלייט מיט אזעלכע פענסי ראפעל בוכער מיט סאפיסטיקירטע ווייערלעס קרעדיט קארד מאשינקעס, כדי איינצומאנען פון די וועלכע האבן זיך 'משום איזה סיבה' נישט געקענט באטייליגן נעכטן, און אנטייל נעמען אין די מסיבה של מיצווע. איך האב געגעבן א גאנצן דאלער (!) און געוואונטשן הצלחה. ווען זיי האבן געבעטן "אפשר האב איך א קרעדיט קארטל" האב איך אויפגעמאכט א מויל אויף זיי, און זיי ארויסגעפרינט א קאפיע פון פרישער'ס ארטיקל, און זיי האבן אפגעיאגט פון דארט באצייטנס.

די העפי ענדינג? יא, די פעקלעך און די אויטאס אונטערן צובראכענעם בריק האבן קיינמאל נישט אויסגעספיעט אריינצופאלן אין וואסער און דערטראנקען ווערן! ניטאמאל זענען זיי נאס געווארן! זיי זענען געבליבן שטיין אין דער לופטן אויפן פלאקאט גענוי ווי אום ר"ח טבת, אפילו נאכן שיסן די טאוולען אין מיסטקאסטן. מיר האבן זיי געראטעוועט!! עס איז געווען א סוקסעס! און ווי די צייטונגען האבן באריכטעט 2 וואכן דערנאך, איז עס נאך אלץ געווען דער געשפרעך פון טאג!!

THE END

(*) נעמען פיקטיוו צוליב גילוי.

זיי דרייען זיך ארום מיט סאפיסטיקירטע ווייערלעס קרעדיט קארד מאשינקעס און דו זעהט אויס דרייסטעך ארום מיט א ווייערלעס פרינטער!

איך ווייס נישט צו ס'קומט דא אריין אבער ס'איז אבער א זאך וואס רעגט מיר אויף

שוין עטליכע מאל אין די לעצטע שטיק צייט וואס איך בין געלאדענט געווארן צו א come & go תנאים איך זאג אייך דעס איז א רעדיקעלעס מעשה מ'זיצט צוויי שעה און מ'ווערט משיגע פאר די צייט
פאר איינער וואס קומט סתם וואונטשן מזל טוב און ער גייט זיך, א טובל און ארויס איז עס א גאלדענע זאך

אבער פאר די קרובים איז עס א totel דיזעסטער ס'איז נישטא וואס צו טון ס'איז אין כאן לא קאם ולא גאו מ'ווייסט נישט ווען ס'הייבט זיך אן און ווען ס'ענדיגט זיך ס'איז נישטא קיין וואשן קיין בענטשן מ'דרייט זיך פון איין טיש צום צווייטן מ'כאפט דא א ניסל דארט א פאפקארן און מ'ווערט צופיקעוועט די לאנגווייליקייט איז אויפ'ן העכסטן גראט מ'זיכט ארויפצוברענגען א טעמע אבער ס'איז אומערפאלגרייך

די hot food איז קיינמאל גענוג ווייל מ'ווייסט נישט וויפיל מענטשן ס'גייען קומען, רופן רופט מען יעדעם ווייל ס'איז דאך א קאם & גאו
איך הער ס'איז נישטאמאל אזויפיל ביליגער איך קום אהיים איך טראכט צו מיר ווען איך קען ווען זאג איך פאר'ן מחותן נעקסט טיים מאך נישט קיין תנאים טוסט נישט פאר קיינעם קיין טובה עכ"פ נישט פאר מיר

רעג מיך נישט אויף!! איך פאסט הײנט 😈

לעצטענס לייגט מען אין די בתי מדרשים קאפי ס'הייסט y nes coffee דאס רעיגט מיר אויף,ווייל ס' זעיט אויס ווי טעיסטער טשויס קאפפי.און זיי ווילן דיר איינרעדן אז דו טרינקס יעצט טעיסטער טשויס!!

חצר קלויזענבורג בב"פ אויף פופציג לייגן זייערע טשיקענס-כפרות אויפן סיידוואלק, קעגן איבער זייער ביהמ"ד, חזירים וואס זיי זענען, חסידים וואס רעכענען זיך נישט מיט דו שכנים און אנדערע מענטשען און בכלל פיסגייער, אויב האסטו נישט א הויף ווי צו שטעלן דיינע קאטשקעס, פארקויף נישט, מיאוס און עקעלדיג, און געס וואט, איך בין נאך א מסור און א שגץ אויב רוף איך 311 וכדומה.
פאר אזא כפרה דארף נישט דער אייבערשטער זייערע כפרה

ס'האט מיך אויך זייער געשטערט. העי חברה דא איז נישט ו"וילי" טאון וואס יעדער טוט ווי ער "וויל". זאלן זיי עס טוען אויפן דאך ביי די סוכה. אז מ'קען קריכן צום רבין און די סוכה קען מען אויך קריכן צו די כפרות.

איך מיין מ'דארף אין בארא פארק אויך האבן א פריזערו בארא פארק אלייענס גרופ.

דא אין לונדאן קען מען נאר שלאגן טשיקונום געציילטע טעג פון 7-9 צופרי.

עטס וואלט דאס אויך געמעגט איינפירן אין ניו יארק

יעצט איז יעדער חסידים פון ר' לייביש

איך קען בשום אופן נישט פארשטיין פארוואס עס זענען דא געוויסע דרייווערס (ליידער אסך דערפון אנ"ש) וואס אויב איינער דערוואגט זיך ארויסציפארען פון א פארקינג ספאט וועלן זיי חס ושלום נישט לאזן יענעם ארויספארן! ממש זיי ציטערן וואס לא עלינו קען געשען אויב יענער וועט זיין א רגע פאר דיך. און אויב ליידער געלונגט יא פאר יענעם זיך אריינצוכאפן! פילען זיי זיך ממש 2 סענט! און מורמלט נאך אזוי' א חוצפה!פאר אביסל כבוד איז ער גרייט איינצושטעלן זיין לעבן! '
און די מערסטע רעגט אויף ווען איינער שטעלט זיך דאבעל פארקט ווייל ער מיז יענעם פרעגן' וואטס אפ?' זאל זיך יענער איבערקערן! איך מעג איך ווער נעקסטע וואך א שאמראם! און השם ישמור טוען איינער טוט דאס פאר זיי! מה דילך שנא לחברך לא תעשה

הא הא, העלא שכל מאכער... שלום עליכם א גאסט! קענסט מיר אפשר מאכן אביסל שכל? כעל דיר גוט באצאלן!.

לענינינו, איך מיין אז רוב זאכן וואס רעגט אונז אויף האט עפעס צו טון מיט דרייוון.

איך האב א פארקערטע טענה (אפשר האב איך עס שוין אפילו געשריבן ערגעץ). א קאר "כאפט זיך אריין". איך האלט אינמיטן פליען, יענער זעהט אז איך קום צו רייסן (הא!) אדער עשה עצמו כאילו לא ידע, ער קוקט און קוקט אויף אלע זייטן, און די לעצטע מינוט גיט ער זיך א פליק אריין אין פארנט ווי מיר און נאך א מזל כ'האב גוטע ברעיקס, ווייל ווען נישט.... איך פרוביר מלמד זכות צו זיין, מסתמא דער יעניגער יאגט זיך, ער דארף אפשר לויפן כאפן דעם דענטיסט בעפאר ער פארשפארט ווייל די צאן רייסט שטיקער פונעם; דערווייל ווי וואס ווען, ער פארט זיך רואיג אויף 15 אין א 40 MPH זאון, און ווען איך פלאץ שוין און איך גיב אים א שטיקל פייף (נישט קיין לאנגע פייף ח"ו, נאר אזא דערמאנונג), קומט ארויף זיין חרון אף על כל גדותיו, און ער ברעיקט מיר גאר! כלומר, דו מחוצפ'ל, דו האסט די העזה צו פייפן אויף מיר? איכעל דיר ווייזן! אמער, איך ווער דאך נעקסטע וואך א שאמראם! (כ'האב ליב געהאט דעם ווערטל פון דיר, שקויעך). בקיצור, א באנדע פערדן. אז דו האסט אזויפיל צייט, צו וואס קאטסטו מיר אריין? אונטער מיר איז געווען ליידיג פון קארס, וואס האסטו מיר נישט געקענט אדורכלאזן און דערנאך ארויספארן פון דיין פארקינג?

שמעקעדיג! אוי ביסטו גערעכט!! און דאס רעגט מיך אויך געפערליך אויף. און בעיקר די חדר באסעס זיי שטעלן זיך אראפ מיט די סטאפ סיין ביים קארנער ווען ווערט גרין און זיי מאכען זעכער צי כאפען די לייט און איך זאת בלייבן סטאק און שיין ווארטן פאר די נעקסטע לייט. פארוואס קען ער נישט סטאפן ביי די נעקסטע קארנער און לאזן די עולם פארן? עני באס דרייווערס הער?

שכלמאכער

שמעקעדיג! אוי ביסטו גערעכט!! און דאס רעגט מיך אויך געפערליך אויף. און בעיקר די חדר באסעס זיי שטעלן זיך אראפ מיט די סטאפ סיין ביים קארנער ווען ווערט גרין און זיי מאכען זעכער צי כאפען די לייט און איך זאת בלייבן סטאק און שיין ווארטן פאר די נעקסטע לייט. פארוואס קען ער נישט סטאפן ביי די נעקסטע קארנער און לאזן די עולם פארן? עני באס דרייווערס הער?

יא @berlbalaguleh

אוי דעי באס דרייווערס נעמען מיך צי דו כלים, איך געדעינק און מיינע צייטן האט מען זיך צינעזאם גענימען עטליכע מאמע'ס ביי יעדע קארנער, דער אנגעבלוזענע באס דרייווער האט זיך א שטעל געטיען אויך דו ברייט, אלעס איז ארויף אדער אראפ, לעידי'ס מאכן ביי ביי, איין אנדערקאווער הייסע מאמע שיסט נאך א קיש, נאר אויב דו שכינה מיט דו בארדא טורבאן קיקט, להוצא מליבם, אבער ליידער היינט איז דא א יוניען פון מאמע'ס דער דרייווער אויב האט ער נישט א פול רעפארט אויפן קינד פינעם נעכטיגן טאג איז אויס וועלט, ער מיז עדות זאגן גענוי וואס עס האט פאסירט מיט יוליש'ס ריסעס, ער מיז זאגן בפני דרס ואכל, אויב נישט פארלירט ער דעים דזשאב, יעדע טורבן מיז א באזינדערע סטאפ, מען טאר נישט צאמנעמען דו באדאנע מיט טובאן'ס, אויך יעדע קאליר טורבאן, א באזינדערע סטאפ, ווייל סיז שאטנז, עס א גרויסע פראבלעים איז געקימען א קאמפלעין, אז איין מאמע שיקט מיט ציפיל טעיטע טשיפסעס, און עס שאדט קלאר עין הרע, מיז מען מאכן עקסטרע סטאפ'ס פאר יעדע באזארגטע מאמע, וואס בין איך שילדיג אז איך מיז פארן קוואדער צו פיר אויף לי, קען נישט דו רויטע שלום מאכן מיטן פערפל טורבאן, סיז דאך איין הויז אראפ צו, נישט אויסצוהאלטן.

היינט איז געוועהן און דער לוח הציבור א קעסטל:
לכבוד דער איד וואס איז מיר דורך געפארן, אויף מיין רעכטע זייט,
נעכטן באנאכט 6:05 ביי 42 און 12, זאל וויסען ער האט שיעור אראפגעקלאפט א יונגעל, א באסדרייווער


אויך זעה איך דארט ווי דעוויד גרינפעלד וועט זיך נעמן צו דער ביינער פון קאר דרייווערס וואס פעסען באסעס

עס רעגט מיך אויף אז עסן קעיק מיט צוקער מאכט גראב! 😈 😈 פיריעד.

איך וויל די דאקטוירים זאלן ערצייגן א פיל וואס זאל העלפן אויף דעם, מען זאל קענען רוקן שטיקער און עס זאל נישט מאכן קיין פראבלעמען.
איין טאג וועט עס נאך געשעהן, א נייע סטאטיסטיק וועט ארויסקומען אז עס איז געזונט זאלץ מיט צוקער, און אויך מזונות און זיסע געטראנקען, ויאכלו ענוים וישבעו בלי שום חשיש ופיקשפעש ברוחניות ובגשמיות, אמן כן יהי רצון.
I CAN'T WAIT

petergrifin

שכלמאכער

שמעקעדיג! אוי ביסטו גערעכט!! און דאס רעגט מיך אויך געפערליך אויף. און בעיקר די חדר באסעס זיי שטעלן זיך אראפ מיט די סטאפ סיין ביים קארנער ווען ווערט גרין און זיי מאכען זעכער צי כאפען די לייט און איך זאת בלייבן סטאק און שיין ווארטן פאר די נעקסטע לייט. פארוואס קען ער נישט סטאפן ביי די נעקסטע קארנער און לאזן די עולם פארן? עני באס דרייווערס הער?

יא @berlbalaguleh

פיטער גריפפין: דו האסט מסתמא רוח הקודש. פונקט ווען כ'האב געוואלט נעמען די פען אין די האנט אריין זעה איך אז דו רופסט מיך. יא דאס רעיגט מיך אויכעט אויף. איך בין מיך משתדל עס נישט צו טון פאר א צווייטן עד שידי מגעת. אבער א סאך קארס טוען עס צו מיר. זעיט אויס אלס נקמה פאר אנדערע באסדרייווערס. 😂 🙄

שמעקעדיג

עס רעגט מיך אויף אז עסן קעיק מיט צוקער מאכט גראב! 😈 😈 פיריעד.

איך וויל די דאקטוירים זאלן ערצייגן א פיל וואס זאל העלפן אויף דעם, מען זאל קענען רוקן שטיקער און עס זאל נישט מאכן קיין פראבלעמען.
איין טאג וועט עס נאך געשעהן, א נייע סטאטיסטיק וועט ארויסקומען אז עס איז געזונט זאלץ מיט צוקער, און אויך מזונות און זיסע געטראנקען, ויאכלו ענוים וישבעו בלי שום חשיש ופיקשפעש ברוחניות ובגשמיות, אמן כן יהי רצון.
I CAN'T WAIT

בשורה טובה: די דאקטוירים האבן שוין ערצייגט אזא פילל. נאר איין זאך. דער וואס עסט א סאך קעיק מיט צוקער דארף א גרעסערע סייז הויזן. אויך ווען ער פארט אויפ'ן מאנסי באס מוז ער קויפן צוויי טיקעטס. מיין רבי אין חדר פלעיגט אייביג זאגן. ס'שטייט אין פסוק "איש לפי אכלו תחוסו". 😂

שמעקעדיג

דעם שבת בינעך געווען ביי א קידוש פון א חבר. מען האט געענדיגט דאווענען, זעץ איך מיר אראפ ביים טיש, נעקסט צו א פיינעם טאץ קעיק. נאך איידער איך האב עספיעט צו נעמען א סלייס, זענען אנגעפאלן א באנדע בחורים און אינגלעך, און פארצוקט דעם גאנצן טאץ, אן איבערלאזן אפילו איין סלייס פאר די בעלי בתים וועלכע זענען געזעצן דארט ביים טיש.

דאס זעלבע האט פאסירט ביי די קוגל. מען האט אראפגעלייגט א טעלער קוגל ממש נישט ווייט פון מיר, און איך האב שוין אויסגעשטרעקט מיין גאפל צו נעמען א סלייס, און פון אונטער מיין האנט האט א בחור ארויסגעשלעפט דעם טעלער און אויסגעליידיגט דעם אינהאלט!

מחוצפים? חזירים? יו נעים איט!

וואו איז אביסל דרך ארץ? פארוואס ווען איך בין געווען א קינד וואלט איך זיך נישט געוואגט צו טון אזוינס! כ'האב מיך דאן געטרייסט אז ווען איך וועל ווערן א טאטע וועלן די ראצערס האבן דרך ארץ פאר מיר!
🙄

ווען דו ביזט געווען א אינגל זענען די עלטערן געווען בעלי דרך ארץ, זיי האבן מחנך געווען די קינדער אז ביים קידוש עסט מען נאר וואס דער טאטע לייגט אריין אין טעלער (עכ"פ ביי מיר איז אזוי געווען). היינט זענען די עלטערן נישט קיין בעלי דרך ארץ און עס קימערט זיי בכלל נישט די קינדערס' התנהגות, דערפאר האט עס אזא פנים.

איך האב אמאל בייגעוואוינט אזא סצענע כנ"ל אין ירושלים עיה"ק שבת ביי א קידוש. אויף מיין אנפראגע "וואסי פשט?" האט מיר ערקלערט א איד, מנקיי הדעת בקרתא דשופריא, אז דאס איז א מנהג נאך פון פריערדיגע דורות ווען ס'נעבעך נישט געווען צו עסן אין ירושלימ'ע שטיבער, ממילא האבן די עלטערן געמוטיגט די קינדער זאלן כאפן עסן, ווייל "אינדערהיים וועט איר נישט באקומען. ס'נעבעך נישטא."
היינט איז ברוך השם יא דא צו עסן אינדערהיים (אין רוב פעלער), אבער דער מנהג איז שוין געבליבן... 😉

פיין. אבער ביינונז אין בארא פארק, מה נענה אנן אבתרייהו? וואס איז אונזער תירוץ פאר דער ירושלימ'ער באזוכער וואס קוקט צו אזא ערשיינונג מיט בייז-וואונדער?

שכלמאכער

שמעקעדיג! אוי ביסטו גערעכט!! און דאס רעגט מיך אויך געפערליך אויף. און בעיקר די חדר באסעס זיי שטעלן זיך אראפ מיט די סטאפ סיין ביים קארנער ווען ווערט גרין און זיי מאכען זעכער צי כאפען די לייט און איך זאת בלייבן סטאק און שיין ווארטן פאר די נעקסטע לייט. פארוואס קען ער נישט סטאפן ביי די נעקסטע קארנער און לאזן די עולם פארן? עני באס דרייווערס הער?

יזכר לטוב דער באס דרייווער וואס האט געהאט מיטלייד, און ווען איך בין אנגעקומען ביים קארנער, דריי קארן אונטער אים, האט ער זיך עטוואס אריינגערוקט אין די זייט, ארויסגעשטעקט זיין האנט פון פענסטער און געוואונקן דעם עולם זאל אריבערפארן! (טרו סטארי!)

ממנו ילמדו וכן יעשו!

גאנצל

איך ווייס נישט צו ס'קומט דא אריין אבער ס'איז אבער א זאך וואס רעגט מיר אויף

שוין עטליכע מאל אין די לעצטע שטיק צייט וואס איך בין געלאדענט געווארן צו א come & go תנאים איך זאג אייך דעס איז א רעדיקעלעס מעשה מ'זיצט צוויי שעה און מ'ווערט משיגע פאר די צייט
פאר איינער וואס קומט סתם וואונטשן מזל טוב און ער גייט זיך, א טובל און ארויס איז עס א גאלדענע זאך

אבער פאר די קרובים איז עס א totel דיזעסטער ס'איז נישטא וואס צו טון ס'איז אין כאן לא קאם ולא גאו מ'ווייסט נישט ווען ס'הייבט זיך אן און ווען ס'ענדיגט זיך ס'איז נישטא קיין וואשן קיין בענטשן מ'דרייט זיך פון איין טיש צום צווייטן מ'כאפט דא א ניסל דארט א פאפקארן און מ'ווערט צופיקעוועט די לאנגווייליקייט איז אויפ'ן העכסטן גראט מ'זיכט ארויפצוברענגען א טעמע אבער ס'איז אומערפאלגרייך

די hot food איז קיינמאל גענוג ווייל מ'ווייסט נישט וויפיל מענטשן ס'גייען קומען, רופן רופט מען יעדעם ווייל ס'איז דאך א קאם & גאו
איך הער ס'איז נישטאמאל אזויפיל ביליגער איך קום אהיים איך טראכט צו מיר ווען איך קען ווען זאג איך פאר'ן מחותן נעקסט טיים מאך נישט קיין תנאים טוסט נישט פאר קיינעם קיין טובה עכ"פ נישט פאר מיר

גם אני בחלומי, געהאט דעם זעלבן פראבלעם אין פארשידענע פעלער, נישט נאר ביי תנאים'ס, ביז איך בין קלוג געווארן:
1. איך עס א געזונטע מאלצייט איידער איך קום צו די שמחה. ממילא בין איך זאט און כ'ברויך נישט מער ווי א נאש טוהן מפעם לפעם.
2. איך ברענג זיך מיט א גמרא'לע אדער MP3 שפילער און בין משלים דעם שיעור. (פרעג נישט, ס'שיעור ארויס א שם אין שטאט אז איך בין א ריזיגער מתמיד...)
3. פון מאל צו מאל (ווען ס'דא א קלער אז די שפיל וועט מיר נישט טייער קאסטן) קום איך אן אין די לעצטע מינוט אדער 5 מינוט נאך די לעצטע מינוט, און איך אנטשולדיג זיך פאר'ן בעל שמחה מיט תירוצים עד אין סוף. ווידער ער מצדו פארזיכערט מיר אז ס'איז אקעי, און אז בעסער שפעט ווי איידער קיינמאל.
און שוין, אלע זענען העפי!

שמעקעדיג

פונקט דעם שבת האב איך אדורכגעשמועסט דעם ענין מיט איינעם, מיט די צדדים לכאן ולכאן. און למעשה איז יש דברים בגו.

א טאטע אליינס קען ע"פ רוב נישט ערפילן דער ערזאץ און סיפוק וואס א חסידות מיט א רבי גיבט פאר א בחור'ל, הלואי אויב יא, דאן איז זיכער געזונטער, און מער אמת אז דער בחור'ל זאל נישט גיין, אבער עס זענען פאראן גענוג בחורים וועלכע וואלטן שוין לאנג געווען כ'וויל-נישט-זאגן-וואו, נאר א דאנק די ברענעדיגע אש קודש פארן חסידות ווער ער שטיין אונטערן רבי'נס בענקל און צוריקן די מעסער און די בעכער, און מאכן שיינע לעמפעלעך פאר די רבי'שע חתונה, און מיט דעם גיט ער זיך אויס זיין NEED פאר עקשאן.

עס האט מעלות און חסרונות. עס קומט א יו"ט לעבט מען מיטן רבי'ן, און אפילו א שבת אדער סיי וועלכע יומא דפגרא, מצד שני אנעם רבי'ן איז קיין יו"ט נישט פארהאן, און דאס איז אויך א רחמנות.

בקיצור: צי עס איז ריכטיג? כ'גיי נישט דן זיין, אבער כ'קען הערן דעם געדאנק אז מענטשן שפירן עס איז א MUST.

שיין האמער דערלעבט אז חסידות איז היינט געווארן א זאך וואס ערפילט די חלל פאר בחורים מבקשים וואס זוכן "עקשאן."

אויב דעם בחור פעלט רוחניות'דיגע ערזאץ און סיפוק ברויך ער א גוטער מגיד שיעור. אויב ער דארף עקשאן, זאל ער גיין שפילן באל אדער פארן אויף א שייגעץ בייק... (כמובן שכוונתי רק דרך פלפול ולא אליבא דהלכתא, ושכל אחד יעשה קאנסאלטן את ה'לאקעל ראביי' שלו)

איך בין אויסדרוקליך מסכים מיט אייער אויספיר: "און דאס איז אויך א רחמנות"... א בחינה פון "גם זה הבל ורעות רוח"...

בעל הבית

הערט א מעשה !! כדרכו בקודש פאר איך למקום עבודתי מעיר לעיר, היינט פאר איך דאראך א מקום פאר היטשעס,

זעי איך צווי פארקלאצטא בחורים שטייען אין ווארטן אלי יחוס איינער זאל זיך אפשטעלן מיט זיין ווארימע אדסי מיניווען .

ווי געוונדליךהער איך צו א סי. די. פין ר זלמן לייב פילאף הילכות שבת אין אמאל הער איך אויס Z100

לכבוד די בחורי חמד שטעם טעם האב איך געמישט צו 1010 נאכן פארן א פאר געסעלעך רופט זיך אן א בחורל מיט עזות דקודשה, אפשר האט איר א תורה טעיפ.

איך האב מיך שרעקליך אופגערעגט איך וויל נישט זאגן וואס איך האב געטהון .

איך וואלט געוואלט הערן פין חבירים המקשיבים וואס מען דארף טהון אין אזא פאל ??

איך האב אמאל געגעבן אן אלטן איד א היטש, ווען אין אויטא שפילט א דרשה פון ר' אביגדור מילער אין אידיש. דער אלטער, נאכ'ן פרעגן ווער דאס איז, האט נאך געהאט די העזה צו קאמענטירן: "איר האט נישט פון עפעס א היימישן בעל דרשן?"
זארגט נישט, איך בין אים נישט שולדיג געבליבן...

יואב

דער וואנזיניגער געשמאקער שיכור פורים, וועלעכע מיט זיין וויין אנגעגאסענעם קלעבהאפטיגן בעקיטשע, ווארפט זיך ארויף אויף מיר ווי א בהמה, ווי צו זאגן שמעקט נאר מיין שטינקעדיגע ברעכבארן מויל, און שוויצבארע צוויבלדיגע ארעמעס.
דאן וועט ער זיך נעמען שרייען, או! איך בין נישט קיין איד, איך וויל תשובה טאהן, איר האלט איך קען נאך ????????????????????????????
דערנאך וועט ער מיט זיין פארסאפטען אטעם אריינמירמלען אין מיין אויער. יואב, דו ווייסט דער אייבערשטער האט דיך ליב ??? דו ווייסט דערפון ???
דו ווייסט דו ביזט א צדיק ??? או ! וואס וועט זיין מיט מיר.
דאן וועט ער זיך ארויסלאזן אין א ווילד צעדרייטן טאנץ, ווי ער וועט נישט אויפן ביט קלאפן מיט די פיס כאילו המן דרייט זיך ביי מיר אין שטוב, און מיר אריינשלעפן אין זיין משוגעהאפטיגן טאנץ פונעם בער, עד שיבלו שפתותי מלומר די.

איך קען זיך נישט גענוג אפוואונדערן פון אייער תגובה: ווי קען דאס געמאלט זיין אז איר באשרייבט פונקטליך, אבער ממש גענוי, וואס עס פאסירט מיט מיר יעדעס יאר, יאר איין יאר אויס?!
זיי קלעבן צו מיר, די שיכורים...
ווי מער שיכור, אלס מער קלעבט ער! און דייקא צו מיר!
נישט געפינען קיין צווייטן?!

נו וואס זאל איך טוהן, אז מיין מאמע האט געבוירן א מפונק? שאקל איך זיך אפ פון זיי. נאר ווא דען?!
און ווען געב א שאקל, טוה איך ווי דער פסוק זאגט: שאקל ישאקל השור...
אוי, וויפיל שיכורים האבן שוין געכאפט פון מיר א קאָפֶּע בעצם יום הפורים אז זיי זענען געפלויגן ביז'ן אנדערן עק שוהל... וואו דער וואנט האט זיי געגעבן נאך אזאנס...

און ס'העלפט. גלייבט מיר מיינע טייערע, ס'העלפט!

אויף גאנצע 2.5 מינוט... 😞

איציק

זיי קלעבן צו מיר, די שיכורים...
ווי מער שיכור, אלס מער קלעבט ער! און דייקא צו מיר! נישט געפינען קיין צווייטן?!

לולא דמיסתפינא מנחום וחברה דיליה, וואלט איך געזאגט אז עס האט עפעס צו טון מיט דיין אוואטאר! (טשאדאש!)
.

שמעקעדיג

עס רעגט מיך אויף אז עסן קעיק מיט צוקער מאכט גראב! 😈 😈 פיריעד.

איך וויל די דאקטוירים זאלן ערצייגן א פיל וואס זאל העלפן אויף דעם, מען זאל קענען רוקן שטיקער און עס זאל נישט מאכן קיין פראבלעמען.
איין טאג וועט עס נאך געשעהן, א נייע סטאטיסטיק וועט ארויסקומען אז עס איז געזונט זאלץ מיט צוקער, און אויך מזונות און זיסע געטראנקען, ויאכלו ענוים וישבעו בלי שום חשיש ופיקשפעש ברוחניות ובגשמיות, אמן כן יהי רצון.
I CAN'T WAIT

איך האב שוין אן אלטע קשיא אויפן אייבערשטן. פארוואס האט ער געדארפט מאכן אלע גוטע באטעמ'טער זאכן פעטינינג- קעיק, קוקיס, אייז קריעם, וכדו', און אלע ביטערע זאכן זענען דייעט. ווי זיס וואלט די וועלט געווען ווען מרור, ברוינע ברויט, ירקות זענען פעט, און קוקיס, קעיק, און טשאקאלאד מאכן דאר און זענען געזונט?
אלא מאי דער אייבערשטער האט פיינט גראבע מענטשן 😂

נישט אמת. דער אייבערשטער האט געמאכט געזונטע זאכן זאלן פאר דיר זיין זיס נאר דו און דיינע עלטערן האבן אביוזט דיינע טעיסט באדס און עס קאליע געמאכט. רעד צו מענטשן וואס האבן געטוישט לייף סטייל , זיי קענען נישט אין מויל נעמען דע אלע זאכן וואס דו רופסט אן ''זיס''

שמעקעדיג

איציק

זיי קלעבן צו מיר, די שיכורים...
ווי מער שיכור, אלס מער קלעבט ער! און דייקא צו מיר! נישט געפינען קיין צווייטן?!

לולא דמיסתפינא מנחום וחברה דיליה, וואלט איך געזאגט אז עס האט עפעס צו טון מיט דיין אוואטאר! (טשאדאש!)
.

שיינעם דאנק, אבער ס'איז בלויז אן אוואטאר, געפינען ערגעץ אויפ'ן געוועב. איך קוק נישט אויס אזוי נישט פורים און נישט א גאנץ יאר...
די פראגע איז, פון וואנעט קענען זיי מיין אוואטאר? אוי וויי, א חשש גילוי!

איך מיין די זאך וואס רעגט מיר אויף די מערסטע איז טאקע די מקוה, יא יא אזוי ווי איר הערט,
איך שטיי אויף אינדערפרי מיט אן פאקלעבטע פנים קוים ארויסגעשלעפט פין בעט לויף איך גלייך אין מקוה אריין, די וואסער קוקט אויס גאנץ זויבער די טעמפורטשער איז פיין, אין איך שפאציר אריין אזוי געלאסן קלאצינ'דיג אופן לייט, אבער דא געשענט עפעס מאדנע, אלע האר אין דענטראפט פין דא גאנצע מ' סאה איז געווארן לעבידיג כאילו סאיז אריין אין זיי עפעס א מין גייסט אין אלעס קומט צו שווימען צו מיין ווינקל ווי איך ווייק מיך, מיט גרויס כעס נעם איך מיין ביידע הענט אין איך געב א שמייס די וואסער ווי צו זאגן די מחוצף פליסט אוועק פין דא, אבער מיינט נישט אז איך בין מיט דעם געווארן פארטיג, די חברה ווארטן אז די שטורמישע וואסער זאל זיך בארויגען אין שטייטליך שטייטליך גרייטן זיך זיי אויף נאך א ווידערשטאנד.
איך ריק מיך צו א צווייט ווינקל אין פארמאך מיינע אויגן אין איך לאז מיינע פאנטאזיעס לויפן, אבער מיט אמאל געב איך א עפען מיינע אויגן אין ס'ווערט מיר שווארץ, איך בין באלאגערט פין אלע זייטן מיט שטיקער האר צוזאמגעמישט מיט דענטראפטס, אוי באשעפער! ווילן זיי גיין אין מלחמה מיט מיר? פין וואנען ווייסן זיי ווי איך זיץ?

פאטעטע קוגל

...איך בין באלאגערט פין אלע זייטן מיט שטיקער האר צוזאמגעמישט מיט דענטראפטס, אוי באשעפער! ווילן זיי גיין אין מלחמה מיט מיר? פין וואנען ווייסן זיי ווי איך זיץ?

"בשעה שהכניס צלם בהיכל (מלכים ב, כב) ירד גבריאל ונעץ קנה בים, וגדל עליו חלקה גדולה ונבנה לשם איטליא של יון".

איר הערט פאטעטע? הערינג וויל אייך קאמפלימענטירן! ער זאגט אז איר זענט א "סאלידער אביעקט..."

אסאך וועב-זייטלעך האבן א מין משוגעת וואס נעמט ארויס פון די כלים,
דהיינו, ער וויל עפעס ווייזן, פארציילן, און דער ארטיקל אנשטאט זיין אין איין לאנגע בלעטל, צוטיילט ער עס אין 3,4,5 בלעטער. סתם א שאד די צייט.
אבער ווען עס איז נאר דאס, החרשתי, מען קען הערן און עס אראפשלינגען,
אבער ווען דו ווילסט ווייזן א סלייד-שאו פון צענדליגער זאכן, און יעדע איינע מוזטו דרוקן NEXT איז א אפקומעניש שאין כדוגמתו, ספעציעל ווען די וועבזייטל לאודט זיך נישט אזוי שנעל (אפגעזעהן פון דיין אינטערנעט ספיד)

יעצט למשל האט מיר PCMAG אויפגערעגט, ער ווייזט 50 נוצליכע עפפס, און יעדע עפפ מוז זיין אויף אן עקסטערן בלעטל! וואט דע העק?

<a class="postlink" href="http://www.pcmag.com/article2/0,2817,2395938,00.asp">http://www.pcmag.com/article2/0,2817,2395938,00.asp</a>

קוועטש די 'פרינט' קנעפל.

איציק

קוועטש די 'פרינט' קנעפל.

פיינע עצה! 👍

און שמעקעדיג, די סיבה פארוואס זיי טוען עס איז לכאורה ווייל זיי מאכן געלט יעדע מאל די פעידזש, מיט די עדווערטייזמענטס, לאודט זיך. אדער אז זיי קענען ווייזן פאר זייער קליענטן\עדווערטייזער, וויפול פעידזשלאודס זיי האבן פער חודש, און אזוי באקומען זיי 50 אנשטאט איינס. (נישט קיין תירוץ, נאר א הסבר)

א מין משוגעת דאס נישט לאזן א צווייטן פארקן! מיינע בלינקער לעמפלעך צייגן אז איך וויל מיך ציהן צו רעכטס, א יא? פארוואס רוקסטו זיך צו ביזן באמפאר און נעמסט זיך פייפן ווי אינעם ניינטן חודש?!
הרינו מקבל עלי בל"נ, לעילו נשמת ר' מנחם שטארק הי"ד, מהיום והלאה לאזן אנדערע פארקן.
ביטע סיינטס די פעטיציע עס זאל נישט זיין קיין חשש גילוי...