מיין רבי אין חדר האט געפרעגט די זעלבע קאשע בשם איינער ר' יוסף עפעס, כ'פארגעסן זיין לעצטע נאמען, ער איז עפעס א מחבר פון א ספר.
שואל כענין - קושיות ותמיהות
789 פאסטס אין ארכיוו · אשכול #356
אבער איך פארשטיי אינגאנצען נישט די קושיא, שטעל דיך פאר ס'ברענט נארמאל, נאר איין טאג, וואלט מען דען נישט געמאכט קיין יום טוב?
ברוך שכוונתי!!
איך האב אזוי מסיח לפו תימי געקלערט אז איין טאג איז פאר כ"א כסליו וואס דו חכמים האבן שוין פאראויסגעזען, די חכמים האבן עס צוזאמגעשטעלט מיט חנוכה אז ס'זאל נישט זיין קיין הפסק.
איך האב אזוי מסיח לפו תימי געקלערט אז איין טאג איז פאר כ"א כסליו וואס דו חכמים האבן שוין פאראויסגעזען, די חכמים האבן עס צוזאמגעשטעלט מיט חנוכה אז ס'זאל נישט זיין קיין הפסק.
פארוואס זאגט מען נישט קיין הלל כ'א כסלו?
איך זאג גאנץ הלל כ"א כסליו!! (אן א ברכה)
געפילטע פישאבער איך פארשטיי אינגאנצען נישט די קושיא, שטעל דיך פאר ס'ברענט נארמאל, נאר איין טאג, וואלט מען דען נישט געמאכט קיין יום טוב?
מ'וואלט יא, ווייל דאס עצם טרעפן דאס קריגל אידאך אויך א נס
און אסון אויך: די אויל האט בלויז אראפגעברענט א אכטל פון וואס עס ברענט געווענליך א טאג...
זר זהבאיך זאג גאנץ הלל כ"א כסליו!! (אן א ברכה)
מקור?
תהילים
זר זהבתהילים
ווי אין תהילים?
זר זהבתהילים
איך האף די זאגסט נאר בייטאג...
קאפיטעל קי"ג און ווייטער
זר זהבקאפיטעל קי"ג און ווייטער
אויך ה אייר?
נישט איך
זר זהבנישט איך
אשריך
וויזוי איז דער הלכה ביים קויפן א לאטאריע דארף מען קויפן ביין איד? ווייל אויב געווינט איר באקומט דאך דער געשעפט אייגענטומער א ריזן סומע איז וויאזוי מעגטסע דאס איינשטעלן ביים גוי?
זר זהבוויזוי איז דער הלכה ביים קויפן א לאטאריע דארף מען קויפן ביין איד? ווייל אויב געווינט איר באקומט דאך דער געשעפט אייגענטומער א ריזן סומע איז וויאזוי מעגטסע דאס איינשטעלן ביים גוי?
בכלל אויף א יעדע לאטערי מאכט ער אפאר צענט
גוטע שאלה.
פארוואס דערמאנט עס מיך פון "אבא האיך מעשרין את המלח"?
פארוואס דערמאנט עס מיך פון "אבא האיך מעשרין את המלח"?
ס'פייגעלעך אין קאפ!
שמעקעדיגגוטע שאלה.
פארוואס דערמאנט עס מיך פון "אבא האיך מעשרין את המלח"?
האט דען עשו נישט געוואוסט וויאזוי מ'מעשר'ט זאלץ?
נאר די שאלה איז געווען: אבא, האיך - וויאזוי איז די הלכה. מעשרין את המלח?! - זאלץ דארף מען מעשר'ן?
קאווע טרינקערשמעקעדיגגוטע שאלה.
פארוואס דערמאנט עס מיך פון "אבא האיך מעשרין את המלח"?
האט דען עשו נישט געוואוסט וויאזוי מ'מעשר'ט זאלץ?
נאר די שאלה איז געווען: אבא, האיך - וויאזוי איז די הלכה. מעשרין את המלח?! - זאלץ דארף מען מעשר'ן?
יש לומדים כן פשוט בפשט דברי חז''ל.
ער האט געפרעגט וועגען מעשר כספים, וואס זאלץ איז אנדערשט ווי אנדערע פארמעגען, כדלהלן
<a class="postlink" href="http://www.rce.eu.com/contentManagment/uploadedFiles/magazine/kesher/toldot.pdf">http://www.rce.eu.com/contentManagment/ ... toldot.pdf</a>
המפרשים (ר"ע מברטנורא, רא"ם, ועוד) מבארים כי דווקא משום שמלח ותבן פטורים ממעשר, עשו חפץ להצטייר בעיני אביו כמי שמדקדק ומהדר
במצוות ומפריש מעשר גם מדברים הפטורים. אך קשה על כך מנוסח שאלתו, כיצד מעשרים, ממנו משתמע שבוודאות צריכים לעשר והשאלה היא
רק איך עושים זאת וא"כ זה מוכיח את בורתו בענייני מעשר, כשבנוסף לכך, כולם יודעים כי מעשר הוא הפרשת עשרה אחוז מהתוצר ואין מקום
לשאלה "כיצד מעשרין" והדרא קושיא לדוכתה.
יש על כך ביאור נפלא (ראה לקו"ש כה, תולדות א), המחזיר אותנו כמה פרשיות אחורה –
עשו אינו בא בשאלה על דיני מעשר זרעים, שכן כנ"ל זו שאלת בורות ולא דקדוק במצוות. אלא, הוא מדבר על מעשר ממוני. בתור מי שגדל לאורו
של אברהם אבינו המצווה את ביתו וזרעו אחריו לשמור דרך ה', הרי כשם שאברהם הפריש מעשר "מכל אשר לו" (בראשית יד, כ וברש"י שם), כך גם
בביתו של יצחק הפרישו מעשר מכל הרכוש, כולל ממלח ותבן. כעת בא עשו ושאלה למדנית ומפולפלת בפיו: כיצד מעשרים מלח ותבן? הרי יש מקום
לומר כי המעשר הוא מהשווי הכולל של כל הנכסים, וא"כ איך מעריכים את השווי של פריטים כמלח ותבן? הרי פריטים אלו ניתן לחשבם כפי שהם
בפני עצמם, גרגירי מלח או אלומת תבן, ולאידך ניתן להעריכם כפי ההשבחה שלהם (מלח) במאכל או (תבן) בבניין ואז ערכם עולה עשרת מונים.
עתה מובן מדוע סבר אביו כי בנו מדקדק במצוות, הוא מחשב ומדקדק בשיעור מצוות מעשר!
''ויהי עשו איש ידע ציד'' (כה-כז)
לצוד ולרמות את אביו בפיו ושואלו אבא האיך מעשרין את המלח ואת התבן. (רש''י).
מה טעם שאל ''האיך מעשרין'', בעוד שהיה צריך לשאול ''אם מעשרין'' – אם בכלל צריך לעשר מלח ותבן?
אלא, עשו גילה כאן צביעות מופלגת ושאל את אביו: אם מעשרין מן התבואה כשיעור של עשירית, הרי לאמיתו של דבר זה יותר מעשירית, שכן האדם השקיע בכך את החיטים אשר זרע; יוצא שבעשר הסאים שהוציא מושקעת סאה שזרע, ואם כן הרי זה אחד מתשעה ולא אחד מעשרה; מסתבר איפוא, כי מ''מלח'' ו''תבן'', שאינם טעונים זריעה מלכתחילה, יש להפריש מעשר יותר מעשירית...
זהו ששאל עשו: ''האיך מעשרין את המלח ואת התבן'' – כיצד מעשרין זאת, אם בשיעור של עשירית, או שצריך יותר מזה? ואכן, ממין ''מדקדק במצוות'' שכזה עשוי היה יצחק להתפעל באמת... (פרדס יוסף).
<a class="postlink" href="http://www.rce.eu.com/contentManagment/uploadedFiles/magazine/kesher/toldot.pdf">http://www.rce.eu.com/contentManagment/ ... toldot.pdf</a>
המפרשים (ר"ע מברטנורא, רא"ם, ועוד) מבארים כי דווקא משום שמלח ותבן פטורים ממעשר, עשו חפץ להצטייר בעיני אביו כמי שמדקדק ומהדר
במצוות ומפריש מעשר גם מדברים הפטורים. אך קשה על כך מנוסח שאלתו, כיצד מעשרים, ממנו משתמע שבוודאות צריכים לעשר והשאלה היא
רק איך עושים זאת וא"כ זה מוכיח את בורתו בענייני מעשר, כשבנוסף לכך, כולם יודעים כי מעשר הוא הפרשת עשרה אחוז מהתוצר ואין מקום
לשאלה "כיצד מעשרין" והדרא קושיא לדוכתה.
יש על כך ביאור נפלא (ראה לקו"ש כה, תולדות א), המחזיר אותנו כמה פרשיות אחורה –
עשו אינו בא בשאלה על דיני מעשר זרעים, שכן כנ"ל זו שאלת בורות ולא דקדוק במצוות. אלא, הוא מדבר על מעשר ממוני. בתור מי שגדל לאורו
של אברהם אבינו המצווה את ביתו וזרעו אחריו לשמור דרך ה', הרי כשם שאברהם הפריש מעשר "מכל אשר לו" (בראשית יד, כ וברש"י שם), כך גם
בביתו של יצחק הפרישו מעשר מכל הרכוש, כולל ממלח ותבן. כעת בא עשו ושאלה למדנית ומפולפלת בפיו: כיצד מעשרים מלח ותבן? הרי יש מקום
לומר כי המעשר הוא מהשווי הכולל של כל הנכסים, וא"כ איך מעריכים את השווי של פריטים כמלח ותבן? הרי פריטים אלו ניתן לחשבם כפי שהם
בפני עצמם, גרגירי מלח או אלומת תבן, ולאידך ניתן להעריכם כפי ההשבחה שלהם (מלח) במאכל או (תבן) בבניין ואז ערכם עולה עשרת מונים.
עתה מובן מדוע סבר אביו כי בנו מדקדק במצוות, הוא מחשב ומדקדק בשיעור מצוות מעשר!
''ויהי עשו איש ידע ציד'' (כה-כז)
לצוד ולרמות את אביו בפיו ושואלו אבא האיך מעשרין את המלח ואת התבן. (רש''י).
מה טעם שאל ''האיך מעשרין'', בעוד שהיה צריך לשאול ''אם מעשרין'' – אם בכלל צריך לעשר מלח ותבן?
אלא, עשו גילה כאן צביעות מופלגת ושאל את אביו: אם מעשרין מן התבואה כשיעור של עשירית, הרי לאמיתו של דבר זה יותר מעשירית, שכן האדם השקיע בכך את החיטים אשר זרע; יוצא שבעשר הסאים שהוציא מושקעת סאה שזרע, ואם כן הרי זה אחד מתשעה ולא אחד מעשרה; מסתבר איפוא, כי מ''מלח'' ו''תבן'', שאינם טעונים זריעה מלכתחילה, יש להפריש מעשר יותר מעשירית...
זהו ששאל עשו: ''האיך מעשרין את המלח ואת התבן'' – כיצד מעשרין זאת, אם בשיעור של עשירית, או שצריך יותר מזה? ואכן, ממין ''מדקדק במצוות'' שכזה עשוי היה יצחק להתפעל באמת... (פרדס יוסף).
דאס נישט האבן סקול פאר מיידלך זונטוג, שמעקט נישט קריסטלך?
ניין, די גאנצע ענין פון סקול איז א בדיעבד ווייל די רעגירונג פארלאנגט עס, דעריבער אז זינטאג איז נישט קיין שולע טאג איז נישט דא קיין סיבה יא צו האבן, ביי די גרויסע מיידלעך וואס האבן נישט קיין סקול פרייטאג איז מען עס משלים זונטאג.
נולד מאוחרדאס נישט האבן סקול פאר מיידלך זונטוג, שמעקט נישט קריסטלך?
יא.
קאווע טרינקערנולד מאוחרדאס נישט האבן סקול פאר מיידלך זונטוג, שמעקט נישט קריסטלך?
יא.
נא דארף מען דאך ארגענעזירן די עסקנים פאר א מוחאה אדירה. ס'קען זיין א חשש פון מודה בע''ז.
outspokenניין, די גאנצע ענין פון סקול איז א בדיעבד ווייל די רעגירונג פארלאנגט עס, דעריבער אז זינטאג איז נישט קיין שולע טאג איז נישט דא קיין סיבה יא צו האבן, ביי די גרויסע מיידלעך וואס האבן נישט קיין סקול פרייטאג איז מען עס משלים זונטאג.
כהאב.געוויסטאז סקול איז א מאדערנע זאך, כ'האב נישט געויסט אז די סיבה פארוואס מיר האבן עס עדאפטעד איז ווייל די רעגורונג פארלאנגט עס.
villagerפארוואס קלאגן מיר נאכאלס אויף די עשרה הרוגי מלכות? שטייט דאך אז ס'געווען גזירה היא מלפני און אויב מ'פרעגט נאך איין זאך וועט די וועלט צוריקגיין צו תוהו ובוהו, און אויך שטייט דארט אז ס'געוקמען אלס עונש פאר מכירת יוסף וואס האט מיט אונז גארנישט געהאט קיין שייכות, נו פארוואס דארפן מיר נאך יעצט וויינען אויף דעם? סיי ט' באב און סיי יום הקדוש?
ווייל עס איז א שיינע באבע מעשה וואס איז מעורר צו וויינען.. לפי זה וואלט אפשר געווען פאסיג אז אונז זאל מען אין אלע שולען אראפלייגען א קווארטין אזוי די עולם זאל פארגיסען טרערן
"ובכלל רואים אנו, שמחברי אגדות כאלה לא היו בקיאים בדברי הימים ובסדרי הדורו, ורבותינו ז"ל הקדמונים בתמימותם האמינו לאגדות הכתובות וייסדו את פיוטיהם על פיהם למען עורר מספד והרבות בכי, ובזמננו מצוה להסירם מן המחזורים והקינות, כי דובר שקרים לא יכון נגד ה' ותמה אני על הקדמונים שכבר ידעו ולא מחו מלומר פיוטים כאלה. ואולי מחו ולא נשמעו (שערי תורת בבל, עמ' 410)"
האלא? איך לייען גוט? באבע מעשה??
ווער איז דער שערי תורת בבל?
ווער איז דער שערי תורת בבל?
כמדומה שבכתבי רבינו בחיי איתא כן,
וכעין זה בספר עבודת ישראל בנוגע ''שריפת'' בית המקדש, שמעולם לא נשרף.
מסתבר כן, שכן אי אפשר לשרוף אבנים,,,
וכעין זה בספר עבודת ישראל בנוגע ''שריפת'' בית המקדש, שמעולם לא נשרף.
מסתבר כן, שכן אי אפשר לשרוף אבנים,,,
פערינאvillagerפארוואס קלאגן מיר נאכאלס אויף די עשרה הרוגי מלכות? שטייט דאך אז ס'געווען גזירה היא מלפני און אויב מ'פרעגט נאך איין זאך וועט די וועלט צוריקגיין צו תוהו ובוהו, און אויך שטייט דארט אז ס'געוקמען אלס עונש פאר מכירת יוסף וואס האט מיט אונז גארנישט געהאט קיין שייכות, נו פארוואס דארפן מיר נאך יעצט וויינען אויף דעם? סיי ט' באב און סיי יום הקדוש?
ווייל עס איז א שיינע באבע מעשה וואס איז מעורר צו וויינען.. לפי זה וואלט אפשר געווען פאסיג אז אונז זאל מען אין אלע שולען אראפלייגען א קווארטין אזוי די עולם זאל פארגיסען טרערן
"ובכלל רואים אנו, שמחברי אגדות כאלה לא היו בקיאים בדברי הימים ובסדרי הדורו, ורבותינו ז"ל הקדמונים בתמימותם האמינו לאגדות הכתובות וייסדו את פיוטיהם על פיהם למען עורר מספד והרבות בכי, ובזמננו מצוה להסירם מן המחזורים והקינות, כי דובר שקרים לא יכון נגד ה' ותמה אני על הקדמונים שכבר ידעו ולא מחו מלומר פיוטים כאלה. ואולי מחו ולא נשמעו (שערי תורת בבל, עמ' 410)"
בפשטות איז די טעם פארוואס מ'זאגט די הרוגי מלכות יום הקדוש, ווייל ר' עקיבא (פון די עשרה הרוגי מלכות) איז געהרגעט געווארן יום הקדוש
WOW
איך בין שאקירט.
הייסט עס אז די עשרה הרוגי מלכות מעשה איז בכלל נישט אמת, אדער עכ"פ נישט אויף דעם אופן ווי ער איז געשילדערט אין אונזערע מחזורים און קינות?
ער ברענגט א ראי' אז זיי האבן געלעבט אין באזונדערע זמנים און דורות.
מערקווירדיג.
און יאנקל, פון וואו האסטו געוואוסט פון דעם לינק? אנה יכנס כל הפשתן הזה, ווי גייען אריין אזויפיל ידיעות אין איין קעפל??
איך בין שאקירט.
הייסט עס אז די עשרה הרוגי מלכות מעשה איז בכלל נישט אמת, אדער עכ"פ נישט אויף דעם אופן ווי ער איז געשילדערט אין אונזערע מחזורים און קינות?
ער ברענגט א ראי' אז זיי האבן געלעבט אין באזונדערע זמנים און דורות.
מערקווירדיג.
און יאנקל, פון וואו האסטו געוואוסט פון דעם לינק? אנה יכנס כל הפשתן הזה, ווי גייען אריין אזויפיל ידיעות אין איין קעפל??
[ציטאט אראפגענומען]
באבע מעשה איז מיין ליטארערישע וועג פון ארויס ברענגען די גניבת דעת פון די מחבר. די מלאך זאגט נאך די טעם, א גזירה וועגען די שבטים האבען פארקויפט יוסף. פערצופעל איז עס נאך די זעלבע טעם וואס די קיסר האט אליין אויסגעטראפען..
די ספר יוחסין שרייבט וזכור זה שלא תטעה במעשה דהרוגי מלכות מהקינות שכתובות במחזורים. עס שטימט נישט מיט די דאטומס.. נאך אלץ איז דא אחרונים וואס עקשן'נען זיך נאך אז עס איז יא געווען אויפאמאל. שטייט דאך ואחריו ואחריו ואחריו, נעקסט נעקסט נעקסט. די מדרש אלה אזכרה ליינט זיך טאקע די "לסבר את האוזן" ווי עס וואלט יא געווען אויפאמאל. אפשר קען איינער שעדען מער ליכטיקייט דא
<a class="postlink" href="http://www.hebrewbooks.org/30789">http://www.hebrewbooks.org/30789</a>
איך ווייס נישט פארוואס דער עולם שפרינגט דא אזוי. איך ווייס שוין יארן לאנג, נאך פון אלס קינד, אז די עשרה הרוגי מלכות זענען געווען אפגערוקט הונדערטער יארן. איך געדענק נישט אז איך זאל אמאל טראכטן וועגן דעם אז די גאנצע מעשה איז נישט אמת. כאטש איך וואלט סייווי נישט געווען גרייט צו שווערן דערויף בנקיטת חפץ אז עס איז טאקע בפועל געשען, אזוי ווי אויף סיי וועלכע אגדה אדער מדרש.
נולד מאוחרדאס נישט האבן סקול פאר מיידלך זונטוג, שמעקט נישט קריסטלך?
יא, ועיין בתשובת אגרות משה יורה דעה חלק ג סימן פה
איסור להניח התלמידים חפשים מלימודים בימי אידיהם בע"ה ב' כסלו תשכ"ז מע"כ ידידי מהר"ר זלמן אורי שליט"א.
הנה בדבר שיש שרוצים שיניחו התלמידים חפשי מהלימודים בהימים שמכ"ו דעצעמבער /דצמבר/ עד אחר ראשי שנה החדשה שלהם שהוא בהימים של חגיהם שגם בבתי ספר של המדינה נותנים חופש, פשוט וברור שאין לעשות כן אף שכוונתם הוא שלא לשמוח בחגיהם אלא משום שהאבות הם בטלים ממלאכתם ורוצים ליסע לאיזה מקומות יחד עם בניהם, שעכ"פ הוא מעשה איסור ואין הכוונה מסלקת האיסור. ולא סגי במה שיום כ"ה דעצעמבער שהוא יום החג ממש ילמדו ורק אחר יום ראשון יניחום שעכ"פ עושה זה שיתחשבו ימים אלו שזה אסור. וגם הוא דבר מכוער בעצם לעשות ימי חופשה בימים שחוגגים להע"ז שלהם אשר צררו ומררו קרוב לאלפים שנה את עם ישראל ועדיין ידם נטויה ולכן ח"ו מלעשות זה. והנני ידידו, משה פיינשטיין.
מעג מען שניידן פרוכט שבת און פארום פון א בלום?
מעג מען שבת שניידן שעפס פון פרוכט? למשל קיווי אין פארען פום א בלום?
ווי די דיין פון שטיבעל?
ווי די דיין פון שטיבעל?
נולד מאוחרמעג מען שבת שניידן שעפס פון פרוכט? למשל קיווי אין פארען פום א בלום?
ווי די דיין פון שטיבעל?
לפי ידיעת דעתי הענייה מותר.
דעתי הענייהנולד מאוחרמעג מען שבת שניידן שעפס פון פרוכט? למשל קיווי אין פארען פום א בלום?
ווי די דיין פון שטיבעל?
לפי ידיעת דעתי הענייה מותר.
שכוח.
וואס איז די הסבר אז אפי' מיין מאמע ווארפט מיין געלט אין טייך דארף איך איר האנדלן מיט כבוד.
איז דאס ווייל בכליליות טיען עלטערן פאר קונדער א ים מיט גוטס פונעם געבורטס טאג. אז וויפיל צרות זיי זאל נאר אויסטיילען פארן קונד, וועט עס פארט נישט איבערוועגן די גוטס וואס זיי האבן אלס געטון?
אדער סהאט נישט קיין שיכות. אפי' א קונד איז א מינוט נאכן געבוירן איבער געגעבן פאר אדאפשען. זיינע בייאליגשע עלטערן האבן קיין שום גוטס פאר עם געטאן. איז ער נאך אלץ מחיוב צי ליידען פון זיי?
מיינע עלטערן קענען מיר משוגע מאכן אסאך מאל אן רחמניות. מעג איך זיי זאגן דרך ארץדיג קיש מיר ווי די אידן .... אדער איך מיז זיצן מיט א שמייכעל און הערן אנלימעטיד קריטיק?
איך בין טאקע אויגעוואקסן ביי מיין בייאלאגישע עלטערן אבער אויב גייט מען בתר טעמא אפשר קעם איך מחליט אז זייער שלעכטס איז מער ווי די גוטס און פטור אן עסק.
פון גמ' איז משמע אז אפי' פון א נערווען קראנקע מאמע מיז מען ליידען? וואס איז פשט?
איז דאס ווייל בכליליות טיען עלטערן פאר קונדער א ים מיט גוטס פונעם געבורטס טאג. אז וויפיל צרות זיי זאל נאר אויסטיילען פארן קונד, וועט עס פארט נישט איבערוועגן די גוטס וואס זיי האבן אלס געטון?
אדער סהאט נישט קיין שיכות. אפי' א קונד איז א מינוט נאכן געבוירן איבער געגעבן פאר אדאפשען. זיינע בייאליגשע עלטערן האבן קיין שום גוטס פאר עם געטאן. איז ער נאך אלץ מחיוב צי ליידען פון זיי?
מיינע עלטערן קענען מיר משוגע מאכן אסאך מאל אן רחמניות. מעג איך זיי זאגן דרך ארץדיג קיש מיר ווי די אידן .... אדער איך מיז זיצן מיט א שמייכעל און הערן אנלימעטיד קריטיק?
איך בין טאקע אויגעוואקסן ביי מיין בייאלאגישע עלטערן אבער אויב גייט מען בתר טעמא אפשר קעם איך מחליט אז זייער שלעכטס איז מער ווי די גוטס און פטור אן עסק.
פון גמ' איז משמע אז אפי' פון א נערווען קראנקע מאמע מיז מען ליידען? וואס איז פשט?
אין חינוך שרייבט ער "משורשי מצוה זו: שראוי לו לאדם שיכיר ויגמול חסד למי שעשה עמו טובה, ולא יהיה נבל ומתנכר וכפוי טובה, שזו מידה רעה ומאוסה בתכלית לפני אלהים ואנשים. ושיתן אל ליבו כי האב והאם הם סִבת היותו בעולם, ועל כן באמת ראוי לו לעשות להם כל עבודה ותועלת שיוכל, כי הם הביאוהו לעולם, גם יגעו בו כמה יגיעות בקטנותו."
זעט אויס אז פאר דעם אליינס, אז זיי האבן דיר אריינגעברענגט אין די וועלט ביזטו מחויב זיי מכיר טובה זיין.
זעט אויס אז פאר דעם אליינס, אז זיי האבן דיר אריינגעברענגט אין די וועלט ביזטו מחויב זיי מכיר טובה זיין.
און וואס איז מיט טוב לו לאדם שלא נברא?
אין ספרי חסידות האב געזעהן אז כיבוד אב ואם איז א אבק כיבוד השם, צו ווייל די באשעפער איז א שותף מיט זיי, צו - וזה נראה לי יותר - ווייל די גאנצע אמונה פשוטה איז געבויט אויף די מסורה וואס קומט פונעם טאטען און מאמע איש מפי איש פונעם דור מתן תורה, וואס דעמאלס איז געווען די איינמאליגע געלעגענהייט צו זעהן דעם אמת מיט די אויגן ממש.
יאיראון וואס איז מיט טוב לו לאדם שלא נברא?
ווער דארף אזוי האלטן איך אדער מיין מאמע, כדי איז זאל נישט דארפן מכבד זיין?
boxcoverנולד מאוחרוואס איז די הסבר אז אפי' מיין מאמע ווארפט מיין געלט אין טייך דארף איך איר האנדלן מיט כבוד.
איז דאס ווייל בכליליות טיען עלטערן פאר קונדער א ים מיט גוטס פונעם געבורטס טאג. אז וויפיל צרות זיי זאל נאר אויסטיילען פארן קונד, וועט עס פארט נישט איבערוועגן די גוטס וואס זיי האבן אלס געטון?
אדער סהאט נישט קיין שיכות. אפי' א קונד איז א מינוט נאכן געבוירן איבער געגעבן פאר אדאפשען. זיינע בייאליגשע עלטערן האבן קיין שום גוטס פאר עם געטאן. איז ער נאך אלץ מחיוב צי ליידען פון זיי?
מיינע עלטערן קענען מיר משוגע מאכן אסאך מאל אן רחמניות. מעג איך זיי זאגן דרך ארץדיג קיש מיר ווי די אידן .... אדער איך מיז זיצן מיט א שמייכעל און הערן אנלימעטיד קריטיק?
איך בין טאקע אויגעוואקסן ביי מיין בייאלאגישע עלטערן אבער אויב גייט מען בתר טעמא אפשר קעם איך מחליט אז זייער שלעכטס איז מער ווי די גוטס און פטור אן עסק.
פון גמ' איז משמע אז אפי' פון א נערווען קראנקע מאמע מיז מען ליידען? וואס איז פשט?
אין ספרי חסידות האב געזעהן אז כיבוד אב ואם איז א אבק כיבוד השם, צו ווייל די באשעפער איז א שיתוף מיט זיי, צו - וזה נראה לי יותר - ווייל די גאנצע אמונה פשוטה איז געבויט אויף די מסורה וואס קומט פונעם טאטען און מאמע איש מפי איש פונעם דור מתן תורה, וואס דעמאלס איז געווען די איינמאליגע געלעגענהייט צו זעהן די אמת מיט די אויגען ממש.
מיין פעטער איז דער וואס האט מיר איבערגעגבן מיין מסורה. בין איך פטור פון כיבוד אב?
lol. אול דזשויקס עסייד, די פעטער איז א שליח פונעם טאטע (פון דא אדער פון דארט).
נולד מאוחריאיראון וואס איז מיט טוב לו לאדם שלא נברא?
ווער דארף אזוי האלטן איך אדער מיין מאמע, כדי איז זאל נישט דארפן מכבד זיין?
ווען דיין מאמע וואלט געהאלטן אזוי וואלט זי דיר דאך נישט געבוירן!
אקעי סא אז איך האלט אזוי איז געניג גוט, מיר צי פטרן פון כיבוד אם?
מעג מען צינדן שבת ליכט דארט וואו מ'גייט עסן די סעודות שבת? אן ענטפער ביטע
איך האב אמאל געהערט אז אויף מצות אינמיטן יאר מאכט מען א מזונות נישט המוציא, האט שוין עמיצער אמאל געהערט דערפון?
DotComאיך האב אמאל געהערט אז אויף מצות אינמיטן יאר מאכט מען א מזונות נישט המוציא, האט שוין עמיצער אמאל געהערט דערפון?
קאפישער רב פלעגט אזוי פסק'ען.
אין ראפשיץ האט מען געמאכט א שהכל אויף קארטפעל אגאנץ יאר, און א האדמה אים פסח.