ס'האט מיר געברענגט טרערן

פון אן ארטיקל אין עמי בנוגע גיטין אןן עלטערן וואס האלטן צוריק די קינדער פון זען די טאטע/מאמע...

קוקט נישט אויס אויטענטיש צו מיר.
(נישט אז איך מאך אוועק די צער פון די קינדער, אבער די אלע לשונות מיט TA און נאך קוקט אויס געשריבן ביים זעלבן)

אוי דעיס איז א מורה'דיגע איידיע פאר ארסי סיעס, אדער פאר חי' לייפליין, איך זעי נישט פארוואס עס זאל זיי נישט איינפאלן, א שאד זיי ליינען נישט ק"ש, אדער יו טוב דירעקט

רויטע וואנצעס: ייש"כ פאר ברענגען דעם הערליכן, רירנדן קליפ. ס'האט מיר אמת'דיג געברענגט טרערן אין די אויגן. 😞 😮 😕

זייער שיינע קליפ

אבער זייט וויסן אז צווישן אינז אידן איז דא צעינליגע עלטערע אידישע מענער און פרויען וואס ווערן באדינט טאג נאך טאג יאר נאך יאר, און פיל מאל אפילו א שמיטה און איצט נישט לאנג ציריק איז אוועק א איד וואס איז געוועין געלעימט אביסל מער ווי א האלבע יובל, דרייסיג יאר, איך אלס הצלה מאן זעי איך דאס טאג טעיגלעך, איך באגעיגן זיך מיט אזעלכע הירא'ס אן א שיעור, קיין פיפס מאכן זיי נישט, עס איז נישטא קיין קליפס ווי מען פארט מיט א ספעציעלע ביציקל, אבער משפחות וואס געבען זיך אוועק בלב ובנפש מתןך צער ועגמת נפש.

און דאס ברעינגט מיר טרערן.

<a class="postlink" href="http://www.youtube.com/watch?v=cc6qLY5r3aA">http://www.youtube.com/watch?v=cc6qLY5r3aA</a>
שוין געווען אין אשכול איבער פראג'ע ישיבה,
איך מוז זאגן אז כ'בין ארויס פון התפעלות, און ס'האט מיר געברענגט טרערן, איך זעה אן התחלתא דגאולה.

מאמע'ס זינגען ברענגט בעבי צו טרערן... שרעקליך זיס.

א הויכע נשמה דאס קינד

christian the lion

די זיסע געזאנג פונעם קינד צוגייעט אין די ביינער, און האט מיר גורם געווען עמאציאנאלע געפילן. אבער די קאמענטארן האבן מיר שוין געברענגט צו טרערן, בפרט פון די נישט אידישע קאמענטירער. אזא קידוש השם!

כ'ווייס נישט צו איינער האט שוין געברענגט ווי פינקי גראמט אויס דעם לעלובער רבין שליט"א דאכט זיך נאך א טראגעדיע אין די משפחה ל"ע, פרובירט עס צו וואטשן אן נאס מאכן די אויגן איבערהויפט פון בערך די זעכצענטע מינוט אומעגליך

[

איך האב מיטגעהאלטן די דרשה פון הרב דוב גריבערג ביי די כינוס השלוחים פון חב״ד (תשע״ד) אויף:

<a class="postlink" href="Http://Chabad.org/kinus">Http://Chabad.org/kinus</a>

עס האבן מיר געפלאסען טרערען פון שמחה. איך האב זיי נישט געקענט צוריק האלטן.

(ווער עס קען דאס אימבעדען דא. כדי צו מזכה זיין אנדערע. וועל איך אים שטארק מכיר טובה זיין בזה ובבא.)

shem-tov

כ'ווייס נישט צו איינער האט שוין געברענגט ווי פינקי גראמט אויס דעם לעלובער רבין שליט"א דאכט זיך נאך א טראגעדיע אין די משפחה ל"ע, פרובירט עס צו וואטשן אן נאס מאכן די אויגן איבערהויפט פון בערך די זעכצענטע מינוט אומעגליך

[[

מקען טאקע נישט

אבער וואטס דיע פוינט פון מאכן א לויה ביי א חתונה?

איך קען עס נישט פארשטיין, ער צושטערט ממש די חתונה

טאטע, קום אהיים!

וואו! ווי ער זינגט!

איך ווייס נישט די מעשה אונטער דעם בילד
אבער סשמעקט נישט גוט
עס איז הארץ רייסענד

דענקער

טאטע, קום אהיים!

http://www.youtube.com/watch?v=xF7UVW6PLig

דער בחור'ל וואס זינגט איז א ברודער פון אלי גערסטנער (דער מחבר פון די ניגון, וואס זיצט ביים פיאנא)

די ניגון ציעט די סטרונעס פון די הארץ...

ברוך בערל

איך ווייס נישט די מעשה אונטער דעם בילד
אבער סשמעקט נישט גוט
עס איז הארץ רייסענד

<a class="postlink" href="http://photosofwar.net/war-photos/vietnamese-child/">http://photosofwar.net/war-photos/vietnamese-child/</a>

ס'האט מיר געברענגט טרערן ווען איך האב געזעהן א יונגע מאמע האט געלייגט איר טייערסטע אוצר'טע אויף די ערד אין א גראסערי...

איך האב געוויינט פאר די בעבי...
און איך האב געוויינט פאר די מאמע...
נאכדעם האב איך געוויינט פאר מיינע חברים וואס זעהן נישט די חסרון אין דעם...

און נאכדעם געוויינט פאר דע וואס זען נישט די חסרון אין ארומשיקן דאס בילד

ווי אזוי האט נאר פרעה געזאגט, ווייז מיר א צייכן, אלזא אויב ווייזט איר ווי אזוי ער שפירט, ווייל איר זענט אויפגעקימען, דאן קאל אים אן, בלי שום בזיון כלל, איר ווייסט דאך ווער ער איז.

און דערווארעמט דאס הארץ.

<a class="postlink" href="http://truthseekerdaily.com/2013/11/surprise-man-finds-audience-full-people-saved-children-nazi-camps-wvideo/">http://truthseekerdaily.com/2013/11/sur ... ps-wvideo/</a>

באלאנגט אין א אשכול "ס'האט מיר געברענגט צו וויינען" נישט נאר טרערן.

פשיהא, דעיס איז דאך מורה'דיג איך דאנק דיר @איך אויך פארן ברעינגען דעים קליפ

אויב ווייסטי מער איבער דעים ביטע לייג עס צי צים קליפ, איך וויל זעין מער איבער דעים.

<a class="postlink" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Nicholas_Winton">http://en.wikipedia.org/wiki/Nicholas_Winton</a>
<a class="postlink" href="http://www.youtube.com/results?search_query=Sir+Nicholas+Winton&sm=12">http://www.youtube.com/results?search_q ... nton&sm=12</a>
ער לעבט נאך, ער איז 104 יאר אלט! אז מ'געבט לעבן באקומט מען לעבן.

א לענגערע קליפ:

ייש"כ דער (פינטל) איד: איך האב אזוי שטארק געלאכט זעענדיג די אינטרעסאנטע מודעה, צום גנב. איך האב באמת רחמנות געהאט אויפ'ן גנב. ער ווייסט נישט צו ס'איז אמת אדער נישט. כ'בין נייגעריג צו הערן דעם סוף פון די מעשה. כ'בין זיכער אז ער האט צוריקגעלייגט דאס געלט. 🙄 😂

רויטע וואנצעס

איך אויך

און דערווארעמט דאס הארץ.

<a class="postlink" href="http://truthseekerdaily.com/2013/11/surprise-man-finds-audience-full-people-saved-children-nazi-camps-wvideo/">http://truthseekerdaily.com/2013/11/sur ... ps-wvideo/</a>

באלאנגט אין א אשכול "ס'האט מיר געברענגט צו וויינען" נישט נאר טרערן.

איך האב געוויינט ווי א בעיבי. ס'איז זייער עמאציאנעל.

וַיֵּלֶךְ נָתָן אֶל בֵּיתוֹ, וַיִּגֹּף יְהוָה אֶת הַיֶּלֶד אֲשֶׁר יָלְדָה אֵשֶׁת אוּרִיָּה לְדָוִד וַיֵּאָנַשׁ. וַיְבַקֵּשׁ דָּוִד אֶת הָאֱלֹהִים בְּעַד הַנָּעַר, וַיָּצָם דָּוִד צוֹם וּבָא וְלָן וְשָׁכַב אָרְצָה. וַיָּקֻמוּ זִקְנֵי בֵיתוֹ עָלָיו לַהֲקִימוֹ מִן הָאָרֶץ וְלֹא אָבָה וְלֹא בָרָא אִתָּם לָחֶם.

וַיְהִי בַּיּוֹם הַשְּׁבִיעִי וַיָּמָת הַיָּלֶד, וַיִּרְאוּ עַבְדֵי דָוִד לְהַגִּיד לוֹ כִּי מֵת הַיֶּלֶד, כִּי אָמְרוּ הִנֵּה בִהְיוֹת הַיֶּלֶד חַי דִּבַּרְנוּ אֵלָיו וְלֹא שָׁמע בְּקוֹלֵנוּ, וְאֵיךְ נֹאמַר אֵלָיו מֵת הַיֶּלֶד וְעָשָׂה רָעָה.

וַיַּרְא דָּוִד כִּי עֲבָדָיו מִתְלַחֲשִׁים, וַיָּבֶן דָּוִד כִּי מֵת הַיָּלֶד, וַיֹּאמֶר דָּוִד אֶל עֲבָדָיו הֲמֵת הַיֶּלֶד וַיֹּאמְרוּ מֵת. וַיָּקָם דָּוִד מֵהָאָרֶץ וַיִּרְחַץ וַיָּסֶךְ וַיְחַלֵּף שִׂמְלֹתָיו] וַיָּבֹא בֵית יְהוָה וַיִּשְׁתָּחוּ וַיָּבֹא אֶל בֵּיתוֹ וַיִּשְׁאַל וַיָּשִׂימוּ לוֹ לֶחֶם וַיֹּאכַל.

וַיֹּאמְרוּ עֲבָדָיו אֵלָיו מָה הַדָּבָר הַזֶּה אֲשֶׁר עָשִׂיתָה, בַּעֲבוּר הַיֶּלֶד חַי צַמְתָּ וַתֵּבְךְּ, וְכַאֲשֶׁר מֵת הַיֶּלֶד קַמְתָּ וַתֹּאכַל לָחֶם. וַיֹּאמֶר בְּעוֹד הַיֶּלֶד חַי צַמְתִּי וָאֶבְכֶּה כִּי אָמַרְתִּי מִי יוֹדֵעַ וְחַנַּנִי] יְהוָה וְחַי הַיָּלֶד. וְעַתָּה מֵת לָמָּה זֶּה אֲנִי צָם, הַאוּכַל לַהֲשִׁיבוֹ עוֹד, אֲנִי הֹלֵךְ אֵלָיו וְהוּא לֹא יָשׁוּב אֵלָי.

(ש”ב י”ב)

WOW
מיין קאפ שיסט פון אזויפיל וויינען
<a class="postlink" href="https://www.youtube.com/watch?v=bbKJlSRxGgk">https://www.youtube.com/watch?v=bbKJlSRxGgk</a>

שוידערליך! אייגענע עלטערן אזוי צו פייניגן א קליין אומבאהאלפן קינד????
דער קינד איז געדעמעדזשט פאר אייביג! איך גלייב אז עס איז פיל ערגער פון מאלעסטעישאן!!!!
און עכ"ז האבן די עלטערן באקומען דאס "מאקסימום".... ווייניגער ווי 4 יאר!!!
הלזה תקרא 'יוסטיץ'?! לאן הגענו.

גוט מארגן. דאס איז דאך וואס איך שריי כסדר, אויב איז מען אזוי שטארק מעניש סעקסועל אביוז צוליב די שאדן וואס מען איז גורם פאר דעם אביוזטן, דאן זאל מען פונקט אזוי הארב באשטראפן ווערבאל און פיזיקעל אביוז צוליב די שאדן וואס עס איז גורם.

גוט מארגן גוט יאר! איך שריי עס כסדר צוזאמען מיט דיר.

חב"ד קינדער אין אודעסאו, זינגען "אשירה לה' כי גאה גאה"
מערקט ווי דאס דיסעיבלט קינד איז דער קעניג פון די חבורה, אין די הארעוואניע וואס די טישטער לייגט אריין אין זיי.
<a class="postlink" href="http://www.gruntig.net/2013/12/chabad-odessa-boys-choir-music-video.html">http://www.gruntig.net/2013/12/chabad-o ... video.html</a>

רויטע וואנצעס. ייש"כ: איך בין זיכער אז ניין און ניינציג פראצענט פון אידן (די וועלכע זענען נישט קיין יושבי חושך) וואלטן אזוי געהאנדלט. זיך אנגענומען פאר דעם בא'עוולה'טן. נאר ס'איז גוט צו וויסן אז א גרויסער חלק פון גויים אויך. בדרך כלל, איינער וועלכער לעבט מיט ראסיזם און אנטיסעמיטיזם איז א פעלערהאפטיגע בריאה, און ער/זי האט אן "אינפעריאריטי קאמפלעקס" און וויל פארדעקן אויף דעם דורך אראפטרעטן און דערנידעריגן א צווייטע גרופע. 😎 🙄 😳

רויטע וואנצעס

http://www.youtube.com/watch?v=arpO1_rqe5Y

די מענטש וואס האט זיך העלדיש ארויסגעשטעלט קעגן ביגאטריע און זינלאזע פיינטשאפט

“I’m letting you know, black girl to another black girl, you sound stupid,” she lectured. “As much criticism as we went through as a people, you gonna go and do it to the next person? What gives you that right?”

“I don’t care what she was, she could be purple. I’m defending a woman. Period.”

עס ווארעמט דאס הארץ צו זעהן אז עס זענען נאך דא ארנטליכע מענטשן אין אלע שיכטן, קרייזן און קאלירן פון וועם מען קען זיך לערנען צו רעספעקטירן מענטשן.

מיין חבר דערציילט מיר. זיין פיר יעריג קינד קומט אהיים פון חדר שטארק פארוויינט און צופראסקעט. דער טאטע פרעגט אים וואס איז געשען שעפעלע. קוים וואס דער קליינער דערציילט אז זיין רבי האט אים זייער שטארק געשלאגן אויף די הענט און פנים. ער זאל זיך אויסלערנן נישט צו רירן ביי די מקומות המכוסים. רשע פערד וואס ער איז דאס קינד איז פיר יאר אלט די אכזר. יא און זאגט מיר די רביס האבן זיך שוין געטוישט. ווערי סעד.

וועלכע מוסד און שטאט ?

דער מלמד איז אין צריך בדיקה אחריו, סאיז ברור ער איז א חזיר. אנלעס די אינדעל פארציילט נישט די מעשה כמו שהיה.

“When I got home that night as my wife served dinner, I held her hand and said, I’ve got something to tell you. She sat down and ate quietly. Again I observed the hurt in her eyes.

Suddenly I didn’t know how to open my mouth. But I had to let her know what I was thinking. I want a divorce. I raised the topic calmly. She didn’t seem to be annoyed by my words, instead she asked me softly, why?

I avoided her question. This made her angry. She threw away the chopsticks and shouted at me, you are not a man! That night, we didn’t talk to each other. She was weeping. I knew she wanted to find out what had happened to our marriage. But I could hardly give her a satisfactory answer; she had lost my heart to Jane. I didn’t love her anymore. I just pitied her!

With a deep sense of guilt, I drafted a divorce agreement which stated that she could own our house, our car, and 30% stake of my company. She glanced at it and then tore it into pieces. The woman who had spent ten years of her life with me had become a stranger. I felt sorry for her wasted time, resources and energy but I could not take back what I had said for I loved Jane so dearly. Finally she cried loudly in front of me, which was what I had expected to see. To me her cry was actually a kind of release. The idea of divorce which had obsessed me for several weeks seemed to be firmer and clearer now.

The next day, I came back home very late and found her writing something at the table. I didn’t have supper but went straight to sleep and fell asleep very fast because I was tired after an eventful day with Jane. When I woke up, she was still there at the table writing. I just did not care so I turned over and was asleep again.

In the morning she presented her divorce conditions: she didn’t want anything from me, but needed a month’s notice before the divorce. She requested that in that one month we both struggle to live as normal a life as possible. Her reasons were simple: our son had his exams in a month’s time and she didn’t want to disrupt him with our broken marriage.

This was agreeable to me. But she had something more, she asked me to recall how I had carried her into out bridal room on our wedding day. She requested that every day for the month’s duration I carry her out of our bedroom to the front door ever morning. I thought she was going crazy. Just to make our last days together bearable I accepted her odd request.

I told Jane about my wife’s divorce conditions. . She laughed loudly and thought it was absurd. No matter what tricks she applies, she has to face the divorce, she said scornfully.

My wife and I hadn’t had any body contact since my divorce intention was explicitly expressed. So when I carried her out on the first day, we both appeared clumsy. Our son clapped behind us, daddy is holding mommy in his arms. His words brought me a sense of pain. From the bedroom to the sitting room, then to the door, I walked over ten meters with her in my arms. She closed her eyes and said softly; don’t tell our son about the divorce. I nodded, feeling somewhat upset. I put her down outside the door. She went to wait for the bus to work. I drove alone to the office.

On the second day, both of us acted much more easily. She leaned on my chest. I could smell the fragrance of her blouse. I realized that I hadn’t looked at this woman carefully for a long time. I realized she was not young any more. There were fine wrinkles on her face, her hair was graying! Our marriage had taken its toll on her. For a minute I wondered what I had done to her.

On the fourth day, when I lifted her up, I felt a sense of intimacy returning. This was the woman who had given ten years of her life to me. On the fifth and sixth day, I realized that our sense of intimacy was growing again. I didn’t tell Jane about this. It became easier to carry her as the month slipped by. Perhaps the everyday workout made me stronger.

She was choosing what to wear one morning. She tried on quite a few dresses but could not find a suitable one. Then she sighed, all my dresses have grown bigger. I suddenly realized that she had grown so thin, that was the reason why I could carry her more easily.

Suddenly it hit me… she had buried so much pain and bitterness in her heart. Subconsciously I reached out and touched her head.

Our son came in at the moment and said, Dad, it’s time to carry mom out. To him, seeing his father carrying his mother out had become an essential part of his life. My wife gestured to our son to come closer and hugged him tightly. I turned my face away because I was afraid I might change my mind at this last minute. I then held her in my arms, walking from the bedroom, through the sitting room, to the hallway. Her hand surrounded my neck softly and naturally. I held her body tightly; it was just like our wedding day.

But her much lighter weight made me sad. On the last day, when I held her in my arms I could hardly move a step. Our son had gone to school. I held her tightly and said, I hadn’t noticed that our life lacked intimacy. I drove to office…. jumped out of the car swiftly without locking the door. I was afraid any delay would make me change my mind…I walked upstairs. Jane opened the door and I said to her, Sorry, Jane, I do not want the divorce anymore.

She looked at me, astonished, and then touched my forehead. Do you have a fever? She said. I moved her hand off my head. Sorry, Jane, I said, I won’t divorce. My marriage life was boring probably because she and I didn’t value the details of our lives, not because we didn’t love each other anymore. Now I realize that since I carried her into my home on our wedding day I am supposed to hold her until death do us apart. Jane seemed to suddenly wake up. She gave me a loud slap and then slammed the door and burst into tears. I walked downstairs and drove away. At the floral shop on the way, I ordered a bouquet of flowers for my wife. The salesgirl asked me what to write on the card. I smiled and wrote, I’ll carry you out every morning until death do us apart.

That evening I arrived home, flowers in my hands, a smile on my face, I run up stairs, only to find my wife in the bed -dead. My wife had been fighting CANCER for months and I was so busy with Jane to even notice. She knew that she would die soon and she wanted to save me from the whatever negative reaction from our son, in case we push through with the divorce.— At least, in the eyes of our son—- I’m a loving husband….

The small details of your lives are what really matter in a relationship. It is not the mansion, the car, property, the money in the bank. These create an environment conducive for happiness but cannot give happiness in themselves.

So find time to be your spouse’s friend and do those little things for each other that build intimacy. Do have a real happy marriage!

If you don’t share this, nothing will happen to you.

If you do, you just might save a marriage. Many of life’s failures are people who did not realize how close they were to success when they gave up.

Remember love is the richest of all treasures. Without it there is nothing; and with it there is everything. Love never perishes , even if the bones of a lover are ground fine like powder. Just as the perfume of sandalwood does not leave it, even if it is completely ground up, similarly the basis of love is the soul, and it is indestructible and therefore eternal. Beauty can be destroyed , but not love.

ווערי מאווינג, אבער אויב האט איינער געטראכט אז דאס איז א אמת'ע מעשה האט ער עס אפגעהארגעט מיט די לעצטע פאראגראף ווען ער איז פלוצלינג געוואר געווארן אז זי איז קראנק, א זאך וואס ער האט בכלל נישט באמערקט ביז היינט. און פון צופרי ביז אויפדערנאכט איז זי שוין פלוצלינג געשטארבן!

דעת תורה

ווערי מאווינג, אבער אויב האט איינער געטראכט אז דאס איז א אמת'ע מעשה האט ער עס אפגעהארגעט מיט די לעצטע פאראגראף ווען ער איז פלוצלינג געוואר געווארן אז זי איז קראנק, א זאך וואס ער האט בכלל נישט באמערקט ביז היינט. און פון צופרי ביז אויפדערנאכט איז זי שוין פלוצלינג געשטארבן!

דעת תורה: איך בין מסכים מיט דיין אפשצונג אויף די מעשה. נאר ס'פארהאן אסך מאל אז איינער איז א גוילעם און ער באמערקט נישט וואס טיצעך אין פראנט פון זיין נאז. נאר אויף דעים פאדערט זיך אויפצומאכן אן אנדערע מעשה. 😢 🙄 😕 😮

דער פינטל: די מעשה איז זייער שיין. אבער ס'איז מיר א חידוש אז דו. 😮 🙄 😕 😃 ברענגסט די מעשה.
נאר איין קליינע הערה האב איך: דער אריגינאלער פתגם (וואס די גויים זאגן ביי די חתונה צערעמאניע( איז: "Till death do us part" a/o to "Apart" which you quoted twice in your (Paraphrased) essay. 🙄 😐

דער קליפ פון קרוב צו א שעה האט בארירט מיין הארץ און פייכט געמאכט מיינע אויגן.

א חב"ד שליח פון ארץ ישראל גייט קיין וויעטנאם, צו זיין שליחות מיסיע.

איז עס א גרינגע אונטערנעמונג?

א יונגע פארפאלק, מיט איין קליין קינד, דער לעבן בעפאר זיי, באשליסן צו נעמען דעם אחריות'דיגע מיסיע אויף זיך. זיי מוזן האבן אסאך דרייסטקייט.

מען זעהט ווי די פארפאלק געזעגנט זיך פון די משפחה בשעת די טרערן פליסן פריי, די עלטערן וואונטשן זיי אן. און געגאנגען!... אוועק פון דעם היימישן אידיש-שפרודעלדיגן לעבן. מען לאנדעט אין א נייע וועלט, דיפערענט קולטור, נייע גאסן, מענטשן, שפראך.... אבער מיטן גאנצן קאנפידענץ רישט מען זיך איין אין דעם ארץ לא זרועה, אן א זכר פון אידישקייט, און מען בויעט צעביסלעך אויף זייער נייעם לעבן...

איך ווייס אז איך וואלט קיין שליח נישט געוואלט זיין!

מורא׳דיק!!!

איך האב מורא צו גיין אליין אויף די גאס ביינאכט אויף דיקאלב אין וויליאמסבורג. און זיי גייען אליין אין וויעטנאם!!!

איך בין מקנא זייער עולם הבא!!!

סאיז געוואלדיג!!

אונזערע יונגע פארפאלק דארפן וואוינען נעבן די מאמע. און דא גייען זיי צו א פרעמד לאנד. א ליידיגע הויז.

אלעס צו מקרב זיין אידן צום אייבירשטען!!!

איך האב נישט קיין ווערטער. איך בין שטום פון התפעלות!

שכוח, שמעקעדיג.

דער שליח איז א פלומעניק פון מורי ורבי הגה"ח ר' חיים שלום שיחי' דייטש.