ספרים חדשים

איש האמת

וואס איז פשט מגעט א נאמען פון א ספר מיט א עגגלישע ווארט, "טשעק" בהלכה
איז עס נישט אונטרעסאנט??

לעיקוואד

און די גאנצע סייענס איז פשוט א קאנספיראציע אז אמעקיקא זאל געוואונען רוסלאנד, אנטשולדיג, אז מזאל אופהערען גלייבען אין הייליגן רמב"ם, און ווערען ח"ו ציונים, מיט שוואכע קשיות.

שמואל הלוי

זה עתה יצא לאור
ספר הטעמים
למרן בעל החתם סופר זצוק"ל
טעמים ונימוקים
על מצוות, הלכות ומנהגים
כללים וענינים
שיצאו מפי כתבו של מרן בעל החתם סופר זי"ע
להשיג בכל בתי מסחר ספרים

יידל

וועסט נישט גלייבן אבער הרב בלאך איז אייגענטליך מקשר צווישן "אבולוציא" און "ציונות" אז ביידע זענען א קאנספיראציע אפצופארן מענטשן פון די ריינע אמונה.

לעיקוואד

יידל

וועסט נישט גלייבן אבער הרב בלאך איז אייגענטליך מקשר צווישן "אבולוציא" און "ציונות" אז ביידע זענען א קאנספיראציע אפצופארן מענטשן פון די ריינע אמונה.

en.wikipedia.org/wiki/Poe's_law

יידל

אין פרשת וירא ברענגט ער די מדרש אין בראשית רבה אז ביז יצחק איז געבוירן זענען אלע קינדער געבוירן געווארן גרויס.

שמעקעדיג

יידל

אין פרשת וירא ברענגט ער די מדרש אין בראשית רבה אז ביז יצחק איז געבוירן זענען אלע קינדער געבוירן געווארן גרויס.

איך האב אלץ געוואוסט אז אדם הראשון איז געבוירן גרויס.
איך האב עס געזעהן אזוי אין "א הילף פארן קינד" בילדער

נולד מאוחר

לאז עס ווערן אלט טויזנט יאר דערנאך בוסטו א שוטה און אפיקורס פארן נישט גלייבן און די זאכן כפשטו.

יידל

הרב אברהם ישראל רוזנטל, עורך ראשי פון דעם "משפחה" מאגאזין אין עברית, און מח"ס כמוצא שלל רב עה"ת און אויף נ"ך, האט ארויסגעגעבן א נייע באנד אין די כמוצא שלל רב סעריע. די ספר הייסט "ורפואה קרובה לבוא" און פארמאגט "פניני הלכה ואגדה אמרות והדרכות דברי חיזוק ועידוד עובדות והנהגות מאוצרם והליכות חייהם של גדולי הדורות בענייני רפואה". דער ספר איז געשריבן אויף דעם זעלבן פארמאט ווי די אנדערע ספרי כמוצא שלל רב, און פארמאגט אויך אן אפטיילונג איבער סגולות און פאר ספעציעלע תפילות על החולה.

ורפואה קרובה לבוא, ירושלים כסליו תשע"ג, תמ"ח עמודים. $19.00

יידל

און נ"ך

יידל

אוצר פלאות התורה - בראשית, 641 עמודים, $17.00

יידל

אן אינטערעסאנטע ספר האב איך זיך נעכטן איינגעהאנדלט. די ספר הייסט "לכם יהיה לאכלה - בירור להלכה בסוגיית חרקים במזון" פון הרב איתם שמעון הענקין בן הג"ר יהודה הערצל הענקין. דער ספר איז שוין ארויסגעקומען א יאר צוריק, און פארמאגט הסכמות פון - צווישן אנדערע - זיין טאטע הרב הענקין, הג"ר מאיר מאזוז און הג"ר נחום אליעזר רבינוביץ'. דער ספר גיבט א פרישע בליק איבער דעם איסור אויף תולעים אין עסן וועלכע ווערט ערגער און הארבער פון יאר צו יאר. דער מחבר איז יורד לעומקה של הלכה, און צעלייגט די מקורות פונעם איסור אויף טעלערלעך אזוי אז עס ווערט אויסגעקלארט וואס זענען די עיקרי הדין און וואס זענען די חידושים און חומרות פון די גדולי הפוסקים. דער ספר האט אויך צוויי פרקים הלכה למעשה אויף סטראבעריס (וועלכע ער איז גענצליך מתיר) און קארן (corn on the cob) וועלכע ער טוט מתיר זיין אבער נישט געהעריג. איך בין נאכנישט אנגעקומען מעיין צו זיין וואס זיין היתר איז און צו די זעלבע היתר וועט זיין נוגע אויך אויף די אמעריקאנע סטראבעריס.

דער מחבר שרייבט קלאר אין די הקדמה אז "נתתי ליבי ללכת בדרך שלימדנו המהרש"א", און ער ברענגט אראפ די מהרש"א וואס זאגט אז א פוסק וואס האט נישט מורא מיקל צו זיין (כמובן ע"פ תורה) איז זוכה צו ביידע וועלטן. און ער שרייבט אז אינעם ספר זוכט ער צו ס'דא א מקום להקל און נישט בלויז ווי א דעה יחידאה נאר צו מ'קען רואיגערהייט אננעמען אז די מעיקר הדין קען מען מיקל זיין און די אוסרין זענען מחמיר לפנים משורת הדין. ווי געשריבן, איז זיין מסקנא אז אסאך הנחות פון די פוסקים אויף תולעים (ווי הרב משה ויא און נאך) זענען באזירט אויף הנחות מחמירות וואס מ'קען בעצם מיקל זיין אין זיי.

לכם יהיה לאכלה, הרב איתם הנקין, 167 עמ', $15.00

The issue of deciding matters of hashkafah in a halakhic fashion has also recently been discussed by R. Yaakov Ariel in his new book Halakhah be-Yameinu, pp. 18ff. I have to say that the more I read by Ariel the more impressed I am, as everything he writes is carefully formulated and full of insight. He strikes me as very open-minded with a good grasp of Jewish philosophy. He is, of course, also an outstanding posek. I now understand why it was so important for the haredim, under R. Elyashiv’s lead, to prevent him from being elected Ashkenazic Chief Rabbi of the State of Israel. What the haredim wanted, and were successful in this, was to destroy the Chief Rabbinate as a force to be reckoned with. The way to do this was to make sure that its occupant would be nothing but a “crown rabbi”. That is, they wanted to appoint a chief rabbi who is a figurehead, who interacts with the government on behalf of the haredi leadership, who goes around the world speaking about Jewish topics to the masses, and who can deal with non-Jews. What they absolutely did not want in a chief rabbi was a figure who had any rabbinic standing and who could thus challenge haredi Daas Torah.
At a time when much of the right wing religious Zionist world appears to have gone off the deep end, R. Ariel stands as a voice of sanity. Be it his attack on Torat ha-Melekh (a book which I still plan on discussing) or his strong rejection (together with R. Aharon Lichtenstein and R. Nachum Rabinovitch) of the outrageous letter written by Rabbis Tau, Aviner and others in support of Moshe Katzav, or his defense of women voting (arguing that today R. Kook would not be opposed; Halakhah be-Yameinu, p. 189) he shows that right wing religious Zionism need not be identified with the craziness we have been accustomed to see in recent years.

יאיר

עס איז ארויסגעקומען א קונטרס דורך דעם סאטמארער דיין אין אנטווערפן (שמו שכחתי) לכאורה לכבוד די נסיעה קיין ארץ ישראל, וואו ער איז מברר וויפיל איסורים מ'קען עובר זיין ביים באזוכן ארץ ישראל. למשל, ער שרייבט אז 99 פראצענט שאלות וואס די ציונים פרעגן ביים אויפשטייגן אויפ'ן עראפלאן איז כדי צו ארויסבאקומען אויב מען האט חיבת הארץ, ממילא קען מען זייער גרינג נכשל ווערן ביים זאגן אזא קלייניקייט ווי 'ס'איז גוט צו זיין אין ישראל' אן איסור וואס איז, לויט אים, ביהרג ואל יעבור, און שפעטער גייען זיי זיך בארימען אז אפילו א סאטמארער איד האלט אז די מדינה איז גוט. אויך ווען מען איז דארט און מען זאגט 'ס'שפירט זיך אזוי היימיש דא' ווערט דאס אויטאמאטיש א מרידה באומות והעברה על ג' שבועות והודאה למלכות המינות וואס די אלע זאכן זענען עטליכע מאל יהרג ואל יעבור.