ומענין לענין באותו ענין טוהט הרב דר. מיכאל אברהם
דא דורך אַן אינטרעסאנטע ענליכע שאלה. עס איז געווען א שיף וואס איז געפארן פון ליווערפּוּל צו פילאדעלפיע און עס האט אָנגעהויבן זינקען. יעדער איז אריין אין די לייפבּוֺיטס אבער עס איז נישט געווען גענוג פלאץ, אזוי אז טאמער וואלטן אלע געבליבן וואלט יעדער דערטראנקן געווארן. איז געווען דארט א גיבור וואס האט אראפגעווארפן אפאר מענטשן, און זיי האבן זיך ל״ע דערטראנקן, און אזוי האט זיך דאס לייפבּוֺיט סטאביליזירט. מ׳האט אים דערנאך געברענגט צום געריכט פאר׳ן זיי אראפווארפן מיט׳ן טענה אז דאס וואלט געדארפט גיין ע״י גורל.
פרעגט דר. עלי מרצבך אז וואס איז דאס אנדערש פון זאגן אז דער גיבור האט שוין געוואונען דעם גורל בהולדתו בכח? מיינענדיג, אז א גורל שטעלט יעדן אויפ׳ן זעלבן שטאנד, דער שטארקער צי שוואכער, און דער וואס געוואונט איז יעצט דער ״שטארקער״ און ״אויבן״. נו, איז דורך דעם גיבור׳ס געבוירן ווערן אלס גיבור האט ער מיט דעם ״געוואונען״ דעם גורל (משמים/מהטבע) וואס מאכט אים דער געוואונער אין די קאנטעקסט? ער וויל דאס צוגלייכן צום געדאנק בהלכה פון כל דאלים גבר.
הרב דר. אברהם זאגט אז דאס איז נישט דומה צו כל דאלים גבר, וואס דארט איז זיכער איינער גערעכט נאר בי״ד ווייסט נישט ווער, וממילא מישט זיך בי״ד פשוט נישט אריין. משא״כ דא וואו יעדער איז ממש אויפ׳ן זעלבן שטאנד לגבי זה. ובפרט לויט וואס דער רא״ש זאגט דארט בב״ב לד: אז די געדאנק פונעם פסק פון כל דאלים גבר איז פשוט דאדורך ארויסצוהאבן דעם אמת: דער וואס ס׳איז באמת זיינס וועט זיך שטערקער שלאגן דערפאר און געוואונען ע״ש. משא״כ דא.
ער איז עולה אז אַן עטישע ״הגרלה״ קען נאר באדייטן ווען אירע פּאַראַמעטערן זענען מוסכם מיט א קאָנסענסוס מעיקרא, אונטער די באקאנטע ״
וועיל פון איגנאראנץ״ עפ״י דר. דזשאן ראָלס, וואו די סטרוקטור פונעם געזעלשאפט ווערט אויסגעשטעלט דורך מענטשן און וואו די מענטשן האבן נישט קיין איינונג אין וועלכעס קלאס און/אדער פאזיציע/שטאטוס אינעם געזעלשאפט זיי וועלן האבן.
(ער האלט אז די עטישקייט פון א גורל איז נישט מכח א הכרעה מן השמים. ער האלט אז ג-ט איז נישט מעורב בהעולם והטבע.) ער ברענגט ארויס אז בעצם דאס ענפאָרסמענט פון די
תוצאות פונעם הגרלה גייען טאקע צוקומען צום געדאנק פון ״כח וגבורה״.
ביי אזא סארט מצב סימטרי, אזא סארט
סאָפי׳ס טשוֺיס,
האלט ער אז מ׳זאל מאכן א גורל. און די מקורות וואו עס איז משמע אז מ׳לאזט ביידע שטארבן עפ״י הלכה, איז עס מער מכח חילול ה׳.