ידיעות חז"ל און די מציאות

רביה''ק זי''ע

פאלט דיר נישט ביי אז ס'קען אפשר זיין אז סיי די מדרש רבה און סיי די זוהר הקדוש זענען פאבריקירט און האבן גארנישט איינגעשטויסן מיט רבי שמעון? 😠.

הגם באמת קען מען עס פארענטפערן על דרך הקריעטיוו טינקינג פון גמרא אז ס'איז תרי תנאי אליבא דרבי שמעון...

בנוגע רבי בערל'ס טענה מיין איך אז רמד"ל האט קיינמאל נישט געהאט אינזין איינעם אפצונארן, ס'איז זייער קענטליך פונעם ספר אז דאס איז געשריבן געווארן סוף תקופת הראשונים און ער פרובירט עס ניטאמאל באהאלטן, דאס אז ס'דא אפאר שוטים וואס רעדן זיך איין אז ס'איז פון רשב"י איז זייער פראבלעם.

רביה"ק זי"ע: נישט ריכטיג. ווייל ער (משה די ליאון) שרייבט נישט אויפ'ן שער בלאט..."אני ליקטתי מדברי..." איז אפילו ער זאגט נישט בפירוש ארויס אז ער פארקויפט פאר די וועלט אז דאס זענען בלויז מאמרים פון רשב"י. אבער וויבאלד ער שרייבט נישט קלאר ארויס אז דאס זענען זיינע ליקוטים, הייסט אז ר'איז ..."דיס-האנעסט"...!

ר׳ בערל. פירושים אין בר אלהין זענען דא אסאך צ.ב.ש. רע"י שלעזינגער זצ"ל טייטשט בר א לשון פון חוץ, אז מען פארלאזט זיך נישט אויף קיינעם חוץ אלהין. אבער די פאקט אז רשב"י האט נישט אריינגעטייטשט די פירושים אין נבוכדנצר׳ס רייד ווייסט אויס אז ער האט נישט אזוי פארשטאנען.

רמד"ל האט נישט געמאכט זוהר, ער האט עס אפשר מלקט געוועהן. עס איז דא אנדערע ספרים פין אים, און ער איז פשוט נישט געוועהן א בר הכי עס צו מאכען.

איך שיהיה איז זוהר א מוראדיגע ספר, און איינער וואס געדענקט סך הכל אפאר שורות פין ישיבה קטנה זאל האבן די העזה צו זאגען אז דער שורה גמרא איז אריינגעלייגט דורך לצים, און אז גאנץ זוהר איז פאבריקאציע, מאכט עס לאכען.

ר' בערל, גיי צוריק צו דיין באס און דיין בלע"ז אין רש"י. טאמער די ווילסט זאגן דעות אויף אויטענטישקייט פין גמרא און זוהר דארפסטו עס לכל הפחות אדורך לערנען איינמאל.

berlbalaguleh

כרם זית

בריך שמיה איז ודאי נישט פון רשב"י, ווארום אין מדרש רבה שעלט רשב"י נבוכדנצר פארן ניצן די אויסדריק "בר אלהין".

כרם זית: דער אויסדרוק..."בר אלהין"...קען האבן עטליכע מיינונגען. א איד אין ביהמ"ד האט מיר געזאגט אז איהם שטערט דער "בר אלהין" ווייל ס'איז א ראיה אויף יאשקע, וואס די קריסטן האלטן אז ער איז (כביכול) א זון פון גאט.

נאר איך האלט אז ס'מיינט נישט ליטעראריש א זון. נאר ס'קען מיינען איינער וואס האט געטליכע כוחות. א מלאך. די פשט איז. בר אלהין דער ישות/פארמיטלער. ס'הייסט אז מ'פארלאזט זיך נישט אפילו אויף א מלאך. נאר אויפ'ן באשעפער.

ס'זענען דא מענטשן וועלכע זאגן נישט דעם שטיקל (ביי זמירות למוצ"ש)..."איש תישבי תצילנו מפי האריות"... ווייל ס'זאלל נישט הייסן אז מ'בעט א מלאך...!

אין די פיוט מלאכי רחמים לאזן זיי נישט אויס!?

@אישתישבי ווער נישט אזוי באליידיגט אז טייל לאזן דיר אויס מוצאי שבת... ערנסט גערעדט, רמ"ל האט געשריבן ספרים כסדר אויף די זעלבע שניט ווי די קבלה אין זוהר, נאך פאר ער האט׳אנדעקט׳ זוהר. דאן האט ער גענומען א הפסקה פון ערשיינען מיט ספרים און פלוצלינג האט ער ׳געטראפן׳ די זוהר. קאמאן סענס זאגט אז אין די צייט וואס ער איז נישט ערשינען מיט נייע ספרים איז ער געווען פארנומען שרייבן די זוהר, בפרט אז סאיז אויף זיין מהלך.

און בנוגע די טענה אז אויב די ווערטער זענען ריכטיגע דאן איז נישט קיין חילוק ווער עס האט עס געשריבן. לפע"ד איז עס א גרויסע חילוק צי רמ"ל האט עס אליין אויפגעמאכט צי מקבל געווען מדור דור, כמובן.

לויט ווי איך געדענק איז למעשה אנגענומען אז די זוהר הקדוש איז א ליקוט פון כתבים און חיבורים וואס זענען געשריבן געווארן אין א צייט אפשניט פון ארום צוויי הונדערט יאר, אנגעפאנגען פון די חסידי אשכנז אבער בעיקר פון די חדר פון אברהם אבולעפיא ותלמידי תלמידיו (רמד״ל איז געווען א תלמיד פון ר׳ יוסף ג׳יקטיליה וואס איז געווען א תלמיד פון ר׳ אברהם אבולעפיא). דאס פארענטפערט אויך פארוואס פון איין זייט איז די זוהר הקדוש אויף די זעלבע שניט ווי רמד״ל׳ס ספרים און פון די אנדערע זייט זענען דא געוויסע שטיקלעך וואס די היסטאריקער זאגן אז ס׳קען נישט זיין אז ער האט עס געשריבן, ווייל אפילו די שטיקלעך וואס ער האט נישט געשריבן זענען נאכאלץ פונעם זעלבן חדר וואו ער האט געלערנט און געשעפט זיין השקפה און אינפארמאציע.

צו מאכט עס אויס ווער ס׳האט געשריבן דעם זוהר הקדוש? ווענדט זיך וועם מ׳פרעגט. אין די סעקולארע וועלט וואו מ׳איז מקבל את האמת ממי שאמרו מאכט עס טאקע נישט אויס, אין די פרומע וועלט אבער וואו דער אמת ווענדט זיך אין ווער ס׳זאגט עס איז עס שוין איינמאל א נפקא מינה.

לגבי די שאלה צו רמד״ל האט פרובירט צו פארנארן מענטשן, אויב יא האט ער געמאכט זייער א שלעכטע דשאב, אדער איז ער געווען א גרויסע טיפש, אדער איז ער געווען א חכם מחוכם וואס האט פארשטאנען צו די פרומע גאליבל מיינדסעט...

אישתישבי

רמד"ל האט נישט געמאכט זוהר, ער האט עס אפשר מלקט געוועהן. עס איז דא אנדערע ספרים פין אים, און ער איז פשוט נישט געוועהן א בר הכי עס צו מאכען.

איך שיהיה איז זוהר א מוראדיגע ספר, און איינער וואס געדענקט סך הכל אפאר שורות פין ישיבה קטנה זאל האבן די העזה צו זאגען אז דער שורה גמרא איז אריינגעלייגט דורך לצים, און אז גאנץ זוהר איז פאבריקאציע, מאכט עס לאכען.

ר' בערל, גיי צוריק צו דיין באס און דיין בלע"ז אין רש"י. טאמער די ווילסט זאגן דעות אויף אויטענטישקייט פין גמרא און זוהר דארפסטו עס לכל הפחות אדורך לערנען איינמאל.

אישתישבי: ייש"כ פאר דיינע גוטע עצות וואו איך זאלל גיין. איך וועלל דיר באלד אויך זאגן אוואו דו זאלסט גיין. (אויף א לאנגן שפאציר, אויף א קורצע בירזשע. (פיער. אויף ענגליש). אדער ק*קן אויפ'ן ים.

ווען דו וואלסט נישט געווען פארנומען מיט עד האמינעם אטאקעס. און וואלסט זיך קאנצענטרירט צו דיסקוטירן זאכליכע סאבדזשעקטס, וואלט איך דיר געזאגט אז איך נעם נישט אזוי לייכט אפצופסק'נען איבער א גמרא אדער זוהר אויב זיי זענען אויטענטיש. איך נעם אין באטראכט אלע מעגליכקייטן פון די פארשידענע זייטן לכאן או לכאן. און ס'זענען פארהאן פארשידענע שטיקלעך אין זוהר וואס טוען שטארקן דעם ארגומענט אז ער איז יא אויטענטיש. נאר איך בין יעצט נישט אין קיין מאאד זיך אויסצוטענה'ן מיט דיר.

הגם דו ביסט (לכאורה) א טאלאנטיר'טער יונגערמאן און א שטיקל יודע ספר. האסטו אין דיר געמיינע, פארדארבענע און אומ'פארגינערישע מידות וועלכע קומען פון א שלעכטן מקור. דו שטאמסט אוודאי פון רוסלאנד. (עלטערן. זיידעס). ווייל דו ווילסט אייביג נאר, נעמען, נעמען און נאכאמאל נעמען. פון קעגנזייטיגן רעספעקט פאר א צווייטן ווייסטו נישט. און דו ווילסט נישט וויסן...!

אין דער ענד, איז עס א האקעלע זאךַ צו רעדן דערפין, ווייל איינער וואס זאגט אז זוהר איז נישט הייליג איז פסול לעדות לויט רשז"א. אסאך ערגער ווי איינער וואס זאגט אז אור החיים הקדוש איז נישט געשריבן מיט רוח הקודש.

די מאדנע פסקים מאכען עס שווער צו זיין א מיטגליד פין דער סאסייעטי אין הארץ.

בערל האקט
א פלא ווי דוקא די וואס באשולדיגט מיר מיט עד האמינאם איז ביזי מסביר זיין אז ער גייט נישט דעבאטירן מיט אויף דער ענין ווייל מיינע זיידעס קומען פין רוסלאנד.

איך וואלט מציע געוועהן אז די ביסט פין די סארט מענטשן וואס קענען נישט דערהייבן צו דעבאטירן א זאך אויס מורא פין בלייבען אפגעפרעגט.

berlbalaguleh

רביה"ק זי"ע: זיי האבן נישט געטרייט אויסצופאפן די וועלט. משתמש באיצטלא שאינו שלו...! ס'איז טאקע א זאמלונג פון זייער אינטרעסאנטע ידיעות. און א קאלעקשן פון זיינע , הארציגע תפילות. איך, למשל ווער זייער שטארק איבערגענומען פון די תפילה..."בריך שמיה"... זוהר פ' ויקהל. און פון אנדערע, לכאורה'דיגע דברי נביאות וועלכע זענען שוין מקויים געווארן. אבער פארוואס האט ער עס אנגעהאנגען אין רשב"י. ער וואלט געקענט שרייבן אז ס'איז א זאמלונג פון אינטרעסאנטע מאמרים און תפילות...!

זיין ווייב האט (לאחר הגט) אליינס עדות געזאגט ווי זי האט געזעהן אז ער האט געשריבן די מערסטע שטיקלעך פונ'ם זוהר. וואס איז מעגליך אליינס אויפגעטראכט. אדער ר'האט עס גענומען פון אנדערע ספרים און נישט געגעבן קרעדיט פאר די מחברים...!

אפאר תיקונים, זיין ווייב האט נישט עדות געזאגט, עס איז דא א מעשה פין איינער וואס זאגט ער האט גערעדט מיט זיין ווייב לאחר מיתתו.

און ווי רביה"ק האט שוין געזאגט, ווער עס קען די מקובלים און זייער שפראך איז רעדן פין אן אנדערע נשמה גאר א נארמאלע זאך ביי זיי, און דער טעות פין מייחס זיין די ווערטער אריגינאל צו די תנאים קומט דוקא פין אנדערע, נישט פין די שרייבער.

יעדער וואס קוקט אריין תיקונים אדער רעיא מהימנא און ווייסט אביסל, וועט גאנץ שנעל אנערקענען אז מען רעדט נישט פין קיין אריגינעלער ארבעט.

אנדרעש ווי ירושלמי אויף קדשים וואס דער שרייבער האט דוקא געוואלט אפנארן.

פארוואס האט ער עס אנגעהאנגען אין רשב"י. ער וואלט געקענט שרייבן אז ס'איז א זאמלונג פון אינטרעסאנטע מאמרים און תפילות...!

ווייל אין זיין הימלישע סטאטוס האט ער עס געהערט פין רשב"י.

אזויווי דער קאמארנער האט געהערט זאכען פין דער בעל שם טוב. און דווקא דער קאמארנער פארשטייט צו שרייבען אז דער זוהר איז געמאכט אויף דעם אופן.

רביה''ק זי''ע

לויט ווי איך געדענק איז למעשה אנגענומען אז די זוהר הקדוש איז א ליקוט פון כתבים און חיבורים וואס זענען געשריבן געווארן אין א צייט אפשניט פון ארום צוויי הונדערט יאר, אנגעפאנגען פון די חסידי אשכנז אבער בעיקר פון די חדר פון אברהם אבולעפיא ותלמידי תלמידיו (רמד״ל איז געווען א תלמיד פון ר׳ יוסף ג׳יקטיליה וואס איז געווען א תלמיד פון ר׳ אברהם אבולעפיא). דאס פארענטפערט אויך פארוואס פון איין זייט איז די זוהר הקדוש אויף די זעלבע שניט ווי רמד״ל׳ס ספרים און פון די אנדערע זייט זענען דא געוויסע שטיקלעך וואס די היסטאריקער זאגן אז ס׳קען נישט זיין אז ער האט עס געשריבן, ווייל אפילו די שטיקלעך וואס ער האט נישט געשריבן זענען נאכאלץ פונעם זעלבן חדר וואו ער האט געלערנט און געשעפט זיין השקפה און אינפארמאציע.

צו מאכט עס אויס ווער ס׳האט געשריבן דעם זוהר הקדוש? ווענדט זיך וועם מ׳פרעגט. אין די סעקולארע וועלט וואו מ׳איז מקבל את האמת ממי שאמרו מאכט עס טאקע נישט אויס, אין די פרומע וועלט אבער וואו דער אמת ווענדט זיך אין ווער ס׳זאגט עס איז עס שוין איינמאל א נפקא מינה.

לגבי די שאלה צו רמד״ל האט פרובירט צו פארנארן מענטשן, אויב יא האט ער געמאכט זייער א שלעכטע דשאב, אדער איז ער געווען א גרויסע טיפש, אדער איז ער געווען א חכם מחוכם וואס האט פארשטאנען צו די פרומע גאליבל מיינדסעט...

רביה"ק זי"ע: נאכאמאל. די הויפט נקודה דא איז נישט איבער די קוואליטעט פון די מאמרים, פרעדיקשאנס און עצות פון ספר הזוהר. די עיקר טענה וואס מענטשן האבן איז איבער די אויטענטישקייט פון דעם ספר. ווייל אויסער דעם פאקט אז ס'שטייען דארט געשריבן פארשידענע קאנטראווערסיאלע זאכן. און קאנטרארישע הלכות און הנהגות, איז די פראגע אויב די אלע מאמרים זענען אויטענטיש פון רבי שמעון בר יוחאי. אדער רמד"ל האט עס אליינס מלקט געווען און אויפגעמאכט. און ר'האט עס אנגעהאנגען אויף רשב"י. איבער דעם זענען דא א בארג מיט קושיות.

פון ר' יעקב עמדין קענמען נישט אינגאנצן ברענגען קיין ראיות (איבער די אויטענטישקייט פונ'ם ספר הזוהר. ווייל ער איז געווען אן עקסטרעמיסט. און ר'האט געהאט אן אגענדא. און ער און זיין טאטע דער חכם צבי האבן זייער גאנץ לעבן געפיהרט מערכות. (זיי זענען טאקע זייער גאנץ לעבן געווען ..."אן דהע ראן"...! דער יעב"ץ איז געווען רב אין עטליכע קהילות פאר ער האטציך געסעטלט אין די שטאט עמדען.) און ער האט גענוצט דעם ארגומענט (איבער'ן זוהר) אלס א טייל פון די געווער אין זיין מלחמת חורמה אקעגן די כת ש"ץ און זייערע עכטע אדער געדאכ'טע אנהענגערס. אזוי ווי זיין קריעג אקעגן ר' יונתן (פאן) אייבשיץ.

למשל. אין זוהר איז פארהאן, אויסער די שיינע און הארציגע תפילה פון בריך שמיה אויך פארשידענע פרעדיקשנס (פאראויסזאגונגען) וועלכע האבן זיך אויסגעשטעלט צו זיין ריכטיג. אזוי ווי די דרשה אויפ'ן פסוק..."וארובות השמים נפתחו"...זאגט ער אזוי..."בשנת ת"ר (לאלף הששי) יתפתחין תרעין ד'חוכמתא"...וועללן זיך עפענען די טויערן פון חכמה. און אויב מ'וועט זוכה זיין וועט די התגלות זיין אין חכמת התורה. און אויב נישט וועט עס זיין אין וועלטליכע זאכן. און מיר זעהען אז די גרעסטע טעכנאלאגישע פארשריט פון די מאדערנע צייט זענען געשעהן נאכ'ן יאר ת"ר (1840). דאס יאר ווען ס'איז געווען דער גרויסער ..."גאלד ראש"...אין קאליפארניע..! אויך שטייט אין זוהר אז בעפאר ביאת המשיח וועללן די בני ישמעאל, די עכטע אראבערס (נישט די אזויגערופענע פאלעסטיניאנס) באקומען גרויס עשירות. ווייל דער אייבישטער ווילל זיי צוריקצאללן שכר פאר די (טיילווייזע) מצות מילה (מל ולא פרע). אויף די וועלט. אזוי אז לעתיד לבוא זאללן זיי נישט קענען האבן קיין טענות. ווי די גמ' אדער זוהר רופט עס אן..."שטר פרוע"... א קענסל'ד טשעק...!

און די אראבערס זענען אייביג געווען בשפל המצב. נישט נאר עקאנאמיש. נאר אויך אין פרעסטיזש און חשיבות...! און אין די'1920גער יארן האט מען געטראפן א סאך אויל ביי זיי. און דאס האט זיי געברענגט גרויס עשירות...!

@אישתשבי דער יעב"ץ גייט מיט די מהלך אז ער האט געווילט אפנערן, אבער ער האט געהאט די רעכט דערצו ווי די גמרא געבט די עצה אויף הרוצה שיתקבלו דבריו יתלן באילן מאסק... כמיין גדול. און דער חת"ס דרוקט זיך אויס אויף די יעב"ץ, ׳דבר גדול דיבר הנביא׳.

בנוגע די ווייב זיינע, מיין אז די ביסט זיך טועה וויבאלד עס איז דא אן עדות פון א תלמיד הרמב"ן אז ער האט גערעדט מיט איר נאכן טויט (זיי האבן זיך נישט געגט), און זי האט מיט א פשטות געזאגט אז איר מאן האט עס געשריבן (קען זיין זי איז געווען אויפגערעגט אז ער שרייבט דארט אז פרויען דארפן זיך אפשערן די האר... אויב עס שטייט דארט...). נאר די פלא איז אז דער זעלבער תלמיד הרמב"ן ציטירט שפעטער יא דעם זוהר בשם הרשב"י, און דא קען שוין יעדער ציען זיינע מסקנות צי תפוס לשון א׳ צי ב׳.

אגב די בעסטע טענה אז כאטש א חלק זוהר קומט פון רשב"י איז אז דעם גר"א האט מען נישט געקענט פארנערן.

ר׳ @berlbalaguleh איך פארשטיי נישט פארוואס די זאגסט מקען נישט ברענגען קיין ראיה פונעם יעב"ץ אפילו לאמיר אנעמען ער האט געהאט אן אדזענדא. סוכ"ס טענהט ער זאכליכי טענות כשלעצמם.

כרם זית

@אישתשבי דער יעב"ץ גייט מיט די מהלך אז ער האט געווילט אפנערן, אבער ער האט געהאט די רעכט דערצו ווי די גמרא געבט די עצה אויף הרוצה שיתקבלו דבריו יתלן באילן מאסק... כמיין גדול. און דער חת"ס דרוקט זיך אויס אויף די יעב"ץ, ׳דבר גדול דיבר הנביא׳.

בנוגע די ווייב זיינע, מיין אז די ביסט זיך טועה וויבאלד עס איז דא אן עדות פון א תלמיד הרמב"ן אז ער האט גערעדט מיט איר נאכן טויט (זיי האבן זיך נישט געגט), און זי האט מיט א פשטות געזאגט אז איר מאן האט עס געשריבן

קען זיין די יעבץ זאגט אזוי, כאטש לפי זכרוני האלט דער יעבץ אז עס איז דא שטיקלעך וואס זענען יא אמת, און הוספות פין שפעטער וואס זענען געמישט. און אפילו אויב ער האלט אזוי, קען זיין אז ער האט נישט מודה געוועהן צו דער רעיון אין קבלה פין זיך מתדבק זיין אין א נשמה און איבערזאגען זאכען פין א נשמה, וואס דאס איז דער פראבלעם מיט היינטיגע יהדות אויך, אז עס איז א געמישעכץ פין אמונות אהן מודה זיין אז עס קען זיין עטליכע אמונות וואס זענען אמת, והדברים ארוכים.

דער יעבץ האט בעיקר געבאדערט אז עולם גולם גלייבט אין דער זוהר אזויווי גמרא, און דאס האט ער געוואלט אויסרייסען, די ידענים בדורו האבען מן הסתם שוין געוויסט וואס ער שרייבט בנוגע די זוהר, ער האט נישט אנטדעקט א באמבע דא.

וואס איז די טעות בנוגע זיין ווייב?
איך ווייס פין די גאנצע מעשה אין יוחסין, דער מעשה איז לפי זכרוני אפגעפרעגט פין די חוקרים, אפשר איז א שמץ דערפין אמת, אבער עס איז נישט דא א ספר וואס דארט שטייט איינער און זאגט אז ער האט גערעדט מיט זיין ווייב, עס איז מעשה וואס קומט פין א כתב יד ישן נושן וואס דער כתב יד האט נאר דער מעשה. און אנדערע חלקים פין די מעשה זענען מיין איך נישט וועריפייד, למשל אז רמד"ל האט געשריבען דער זוהר צו מאכען געלט, ווייל ער האט פאקויפט בלעטלעך דערפין, ביינאכט האט ער געשריבען און באטאג פארקויפט, און דער עיקר קשיא איז ווער האט צוזאמען גענומען די כתבים? בקיצור דער גאנצע מעשה זעהט אויס צו זיין א גרעסערע פאבריקאציע ווי דער טענה אז דער גאנצע זוהר איז פאבריקעיטעט.

כרם זית

אגב די בעסטע טענה אז כאטש א חלק זוהר קומט פון רשב"י איז אז דעם גר"א האט מען נישט געקענט פארנערן.

אדער קען זיין אז ער האט מיטגעשפילט די געים.

רביה''ק זי''ע

כרם זית

אגב די בעסטע טענה אז כאטש א חלק זוהר קומט פון רשב"י איז אז דעם גר"א האט מען נישט געקענט פארנערן.

אדער קען זיין אז ער האט מיטגעשפילט די געים.

דער גר"א האט נישט געהאלטן פין מגידים, עס איז דא דער באקאנטער מעשה אז ער האט אוועקגעשיקט דער מגיד וואס איז געקומען לערנען מיט אים.

טאקע דאס איז די הוכחה, ווייל דער גר"א האט קיינעם נישט נושא פנים געווען ווען עס קומט צום אמת. אפילו אויף זיין עלטער זיידע דער באר הגולה שרייבט ער אין הלכות חדש ׳ולבאר הגולה טובה היה השתוקה כאן׳.

א שאד איך געדענק נישט אויפן מינוט, אבער עס איז דא א מקובל פון די תלמידי הרמב"ן וועלכע איז געגאנגען אויספארשן די זאך און זיין ווייב האט אים מודה געווען, און ער האט עס פארשריבן אין יענע צייטן נאך. איינער געדענקט פון וועם מרעדט.

Sent from my LM-X210(G) using Tapatalk

ר' יצחק דמן עכו, ס'איז אבער א נישט קלאר ווי קראנט ס'איז ווייל אין זיין ספר פארציילט ער נישט די מעשה, ס׳איז מאדנע אז פון אלע זיינע מסעות האט ער פונקט דאס אויסגעלאזט.

פון דער גר"א איז נישט קיין ראיה ווייל דער בעל הסולם האט אויך געהאלטן אז די זוהר איז נישט פון רבי שמעון

כרם זית: ווען א מענטש גייט אויף אן עקסטרעמען וועג און ר'האט אן אגענדא, דארפסטו שוין אראפ-רעכענען לכה"פ 50% פון זיינע ווערטער. ווייל ער איז נישט אביעקטיוו. (נאר סוביעקטיוו)..! ווייל סוכ"ס זיין מלחמת חורמה אקעגן דעם רבי'ן ר' יהונתן אייבשיץ , וועלכער איז געווען אן אדם גדול לכל הדיעות, איז געווען געטריבן דורך זיין עקסטרעמיזם. מ'רעדט דאך נישט פון דעם פאקט אז ער (יעב"ץ) איז געווען א גרויסער מענטש בזכות עצמו...!

אישתישבי

אין דער ענד, איז עס א האקעלע זאךַ צו רעדן דערפין, ווייל איינער וואס זאגט אז זוהר איז נישט הייליג איז פסול לעדות לויט רשז"א. אסאך ערגער ווי איינער וואס זאגט אז אור החיים הקדוש איז נישט געשריבן מיט רוח הקודש.

די מאדנע פסקים מאכען עס שווער צו זיין א מיטגליד פין דער סאסייעטי אין הארץ.

בערל האקט
א פלא ווי דוקא די וואס באשולדיגט מיר מיט עד האמינאם איז ביזי מסביר זיין אז ער גייט נישט דעבאטירן מיט אויף דער ענין ווייל מיינע זיידעס קומען פין רוסלאנד.

איך וואלט מציע געוועהן אז די ביסט פין די סארט מענטשן וואס קענען נישט דערהייבן צו דעבאטירן א זאך אויס מורא פין בלייבען אפגעפרעגט.

דו נעמסט ווערטער און סטעיטמענטס און דו פארדרייסט זיי בכוונה תחילה. איך האב נישט געזאגט אז איך ווילל נישט דעבאטירן דעם סאבדזשעקט מיט דיר ווייל דיינע זיידעס קומען פון רוסלאנד . נאר איבער דיינע עד האמינעם , פערזענליכע אטאקעס. מיין פערזענליכע השערה איז אז דו שטאמסט פון רוסלאנד. ווייל 99.9% פון רוסיש אפשטאמיגע מענטשן האבן אן עטיטוד און פיהרן זיך אויף אזוי ווי דו...! דער תירוץ פארוואס דאס איז אזוי איז שוין נישט אינטרעסאנט...!

הרב אליהו דילמדיגו אין זיין ספר בחינת הדת:

ואולם בחלק האחר והם הדברים אשר אמרום על צד הסברא לא כמורי התורה לא נחויב בלי ספק להאמינם כאשר יראה לנו היותם חולקים על האמת ולא יהיו החכמים גדולים מהנביאים בדבר הזה, וזה כי לו אמר הנביא דבר מה לא מצד היותו נביא אבל מצד היותו איש פלוני או הכם פלוני ונראה לנו בלתי נכון לא נחויב להאמינו, ולכן האיש הגדול רבי משה [הרמב״ם] כתב בביאור המשנה ,כי בדברים שאין בם מחלוקת ואינם בעניני הדינים אין ראוי לפסוק הלכה כדברי פלוני או כדברי פלוני, ויסייענו בזה מה שנמצא בע״ז בלתי מחלוקת תאנא דבי אליהו שני אלפים תוהו שני אלפים תורה שני אלפים משיח, וכאשר לא נתאמתה בעונותינו נודע שאין הענין כן כאשר גם כן נאמר שם וכאלה רבות ואשר יחפוץ להתעקש לא נחלוק אתו, אבל מ״מ אין ראוי לבזות את האומרים ההמה כי הם ראשי העם ושופטיו וכאלו הם השלימו התורה והמבזה אותם ראוי שיהיה בכלל האפקורוסים מבזי החכמים

דערנאך גייט ער אריין אין אן אריכות אין ווי אזוי אפצולערנען בכלל אגדות חז״ל.

📎 אפודי.jpg
דער אפודי [ר' יצחק בן ר' משה פרופייט דורן] אין די הקדמה צו זיין מעשה אפוד.

מי אני: יא. אבער די גמרא אליין ברענגט דאך א סאך ווערטער פון די לשון היוונים. אויך מאמרים בשם די חכמי יון.

למשל ערגעץ (כ'מיין אין מס' סנהדרין ברענגט די גמרא אז איינער פון די תנאים אדער אמוראים האט געהאט א ויכוח מיט איינעם פון די גוי'אישע פילאזאפן. וואס יענער האט איהם געזאגט געדענק איך שוין נישט. אבער דער אידישער רבי האט איהם געענטפערט ..."וכי משה ..."קניגי"... היה". זאגט רש"י צודה חיות...! נאך היינט. אויף גריכיש (ימח שמם וזיכרם, די אנטיסעמיטן וואס זיי זענען) הייסט א האנטער. א יעגער פון חיות,,, "קניגי"...!

דר. דניאל דעיוויִס זאגט אז עס איז מעגליך אז דער רמב"ם האט געהאלטן אז מ'דארף מסתיר זיין און נישט געהעריג לערנען פרשת מעשה מרכבה וויבאלד עס איז נישט די ריכטיגע קאסמאלאגישע אויסשטעל.

מי אני: אבער פון וואו ווייסט דר. דניאל דעיוויס די ריכטיגע אויסשטעלל?...?! ער איז דארט געווען (אין ספעיס).?

אדער. אפיקורסיש גערעדט...פון וואו האבן די חכמים געוואוסט...?!

מי אני

דר. דניאל דעיוויִס זאגט אז עס איז מעגליך אז דער רמב"ם האט געהאלטן אז מ'דארף מסתיר זיין און נישט געהעריג לערנען פרשת מעשה מרכבה וויבאלד עס איז נישט די ריכטיגע קאסמאלאגישע אויסשטעל.

אפשר איז ער מסביר וואו אזוי דער רמב"ם האט פארשטאנען די משנה, פארוואס האלט דער משנה מען דארף באהלטן מעשה מרכבה

איך האב דארך געליינט זיין געשרייבעכטץ מיט א יעדער פאט-נאט דער איז אן איינפאכע שוטה וגס רוח...
ער בויט בניינים אויף ליפט, אז ס'איז א נחת...

הקטן

מי אני

דר. דניאל דעיוויִס זאגט אז עס איז מעגליך אז דער רמב"ם האט געהאלטן אז מ'דארף באהאלטן מעשה מרכבה וויבאלד עס איז נישט די ריכטיגע קאסמאלאגישע אויסשטעל.

אפשר איז ער מסביר וואו אזוי דער רמב"ם האט פארשטאנען די משנה, פארוואס האלט דער משנה מען דארף באהלטן מעשה מרכבה?

איך האב דארך געליינט זיין געשרייבעכטץ מיט א יעדער פאט-נאט דער איז אן איינפאכע שוטה וגס רוח...
ער בויט בניינים אויף ליפט, אז ס'איז א נחת...

יויש איז דאס גוט, ממש א נחת! 😂

מי אני

דר. דניאל דעיוויִס זאגט אז עס איז מעגליך אז דער רמב"ם האט געהאלטן אז מ'דארף מסתיר זיין און נישט געהעריג לערנען פרשת מעשה מרכבה וויבאלד עס איז נישט די ריכטיגע קאסמאלאגישע אויסשטעל.

דאס איז אויך די סיבה פארוואס מ׳טאר נישט לערנען נ״ך ווייל ס׳נישט די ריכטיגע אידישקייט, ודו״ק. בקיצור, ס׳איז אזא מין מעכאניזם ווי מ׳קען גלייבן אין עפעס כאטש וואס מ׳האלט אז ס׳איז נישט אמת, כמאמר החכם faith is believing what you know isn't true. מ׳גלייבט אין אזעלכע סארט מעטאפארישע מושגים פון מעשה מרכבה/מסורת התורה איש מפי איש מסיני הגם במציאות האלט מען אז ס׳נישט געשטויגן און נישט געפלויגן וכנ״ל.

נאך א שטויס פון בלאגס וויאזוי פונקטליך אמונה אין זאכן וואס מ׳גלייבט נישט ארבעט. <a class="postlink" href="https://www.lesswrong.com/tag/belief-in-belief#:~:text=Belief%20in%20belief%20is%20a,drives%20your%20anticipation%20of%20experience.&text=Were%20you%20to%20really%20believe,would%20be%20much%20more%20severe">https://www.lesswrong.com/tag/belief-in ... e%20severe</a>.

הקטן

מי אני

דר. דניאל דעיוויִס זאגט אז עס איז מעגליך אז דער רמב"ם האט געהאלטן אז מ'דארף מסתיר זיין און נישט געהעריג לערנען פרשת מעשה מרכבה וויבאלד עס איז נישט די ריכטיגע קאסמאלאגישע אויסשטעל.

אפשר איז ער מסביר וואו אזוי דער רמב"ם האט פארשטאנען די משנה, פארוואס האלט דער משנה מען דארף באהלטן מעשה מרכבה

דר. דעיוויִס קען דאס אריינלערנען אליבא דהרמב״ם אפילו אין די משנה אויך. והיינו, אז דער רמב״ם האלט אז די חכמי המשנה האבן געוואוסט דעם ריכטיגן מאדעל לעומת יחזקאל, וממילא האבן זיי דאס געוואלט באהאלטן נישט אונטערצומינעווען דברי הנביאים.

די הוכחה פונעם רמב״ם (לפי דעיוויִס) איז נישט מיוסד אויף א דיוק בדבריהם. נאר וויבאלד, אליבא דהרמב״ם לפי המדע בימיו, איז דאך דאס דער אמת און יחזקאל האט נישט ריכטיג געזאגט לפי וויאזוי דער רמב״ם האט אים אפגעלערענט, האט דער רמב״ם פארשטאנען אז דאס איז די סיבה די חכמי המשנה האבן דאס געוואלט מסתיר זיין.

די רמב"ם האט געהאלטן אז חז"ל האבן געהאלטן ס'דא 9 spheres נישט 4!!!
שיין...

אין יעדען פאל, נישט דאס זאגט ער
איך וועל לאזען דער ליינער אליין מחליט זיין


לערען דארך די מורה פין ג:א ביז ג:ח
ס'איז גרינער צי ווייזען אז יחזקל רעדט טאקע פין 9 spheres און נישט פין 4
וואו ווייזען אז די רמב"ם האט פארשטאנען אז די נביאה רעדט פין די קאזמאס...

הקטן

די רמב"ם האט געהאלטן אז חז"ל האבן געהאלטן ס'דא 9 spheres נישט 4!!!
שיין...

אין יעדען פאל, נישט דאס זאגט ער
איך וועל לאזען דער ליינער אליין מחליט זיין


לערען דארך די מורה פין ג:א ביז ג:ח
ס'איז גרינער צי ווייזען אז יחזקל רעדט טאקע פין 9 spheres און נישט פין 4
וואו ווייזען אז די רמב"ם האט פארשטאנען אז די נביאה רעדט פין די קאזמאס...

דער אפודי בריש פ״א מח״ג איז גראד מפרש אז די ד׳ חיות זענען די ד׳ כדורים/גלגלים ע״ש. דער אברבנאל הנדפס בסוף המורה בהטענות הלקוחות מטבע הכתובים נגד פירוש הרמב״ם במרכבת יחזקאל, זאגט אין זיין דריטע טענה קעגן דעם רמב״ם אטע טאקע דאס: אז דער רמב״ם לערענט אפ אז יחזקאל האט געזאגט אז עס זענען דא נאר ד׳ גלגלים. און הגם ער האט דאס געוואלט פארענטפערן אין ח״ב פ״ט אז מ׳קען מדחיק זיין צו לערנען אז ס׳טאקע בעצם נאר דא פיר (וכמו שהביא דר. דעיוויִס), איז דאס אבער דאך א דעת בלתי אמתי ומן הנמנע אז דער נביא זאל אזוי זאגן משפע האלקי. עס איז אויך אפשר משמע בסוף דבריו אז ער האט אויך געהאלטן אז חז״ל האבן געהאלטן פון מספר ט׳ גלגלים; עכ"פ מער ווי פיר ע״ש. ועיין בטענה רביעית אז לפי הרמב״ם איז טאקע געווען במראה יחזקאל שיבושים און אליבא דהרמב"ם איז עס טאקע נישט געווען ממש בנבואה נאר בחקירה ועיון ע״ש.

ווער בעט דעם רמב"ם צי רעדן אויב וויל ער אזוי שטארק מאכן א סוד...

עס איז דא וואס טענה'ן אז דער רמב"ם'ס מושג אין נבואה מאכט אז יחזקאל איז נישט ממש נבואה נאר אפאקילעפסי, דאס הייסט חזיונות, און עס איז אנדערש פין אלע אנדערע נביאים, און דערפאר האט מען עס נישט געוואלט אריין שטעלן אין די ספרי קודש. עס ענדעלט אנדערע ספרים חיצונים וואס רעדן פין מראות אלקים.

עס שטימט מיט דעם וואס די זאגסט אז דער רמב"ם האט נישט געהאלטן אז אלעס אין יחזקאל מוז זיין אמת גמור, ווייל עס איז נישט נבואה גמור.

הגע עצמך, דער רמב"ם וואס האלט אז נבואה איז ממש שייך פאר יעדן, און ער האט זיך אפילו אליין געהאלטן פאר א נביא אדער נאנט צו א נביא, ווי מען זעהט אין אגרת תימן ווי ער רעדט ווי א נביא, זאל האלטען אז נביאות איז נישט אקוראט?

אלא מאי, יחזקאל שאני.

הקטן

ווער בעט דעם רמב"ם צי רעדן אויב וויל ער אזוי שטארק מאכן א סוד...

דר. דעיוויִס איז עס טאקע מסביר דארט אין זיינע פוּטנוֺיטס [7]:

Maimonides clearly felt some conflict about writing his interpretation down. On one hand, he was charged with the responsibility of keeping secrets and did not want to reveal what he believed the prophet concealed. On the other hand, he also felt the need to teach and share divine knowledge with his fellow creatures. He describes this dilemma in the his introduction to Part 1 of the Guide:

If we should adhere to parables and to concealment of what ought to be concealed… we would, as it were, have replaced one individual by another of the same species. If, on the other hand, we explained what ought to be explained, it would be unsuitable for the vulgar.

Ultimately, he decides that it is necessary to put down the secret teaching in writing, with the risk of revealing it to everyone. By the time he has finished his explanation of the chariot, he writes “I have plunged deep into it with temerity.”

דאס איז דאך בכלל די באקאנטע מהלך פונעם רמב״ם דורכאויס די גאנצע מורה אויף יעדע טאַפּיק; זיין בכלל עסאטערישע וועג פון שרייבן. ועכ״כ אז עס זענען דא חילוקי דיעות וואס ער האט ״באמת״ געהאלטן לגבי דאקטרינס וואס ער טוהט דורך [כידוע לדוגמא מדר. ליִאוֺ סטראַוּס צי דער רמב״ם האט יא באמת געהאלטן פון קדמות בח״ב].

ולגבי המרכבה עיין ג״כ בההקדמה לח״ג. לפי דעיוויִס איז עס אין די קאנטעקסט מגלה זיין טפח ומכסה טפחיים וואס דער נביא האט געמיינט און געזאגט הגם די מאדעל זיינע איז נישט אינגאנצן אמתי; מ׳איז דאס מגלה אלס א לערונג פאר׳ן תלמיד החכם והמבין ברמז וואס וועט נישט בועט זיין וכו׳ מיט׳ן דאס געוואוּר ווערן. אין אנדערע ווערטער, מ׳האט עס דאך נישט ״אויסגעמעקט״ מספר יחזקאל, הגם עס איז אומריכטיג (לפי די מהלך), איז דערפאר פאר איינער וואס איז ראוי כנ״ל איז מען מגלה ברמז וואס דער נביא זאגט און האט געמיינט על אף עס איז טאקע נישט בעצם אינגאנצן אמתי.

‏דר. צבי לאנגערמאן איז מסביר מהלכו של הרמב״ם מיט׳ן מגלה זיין עניני מדע וואס האבן א שייכות מיט כתבי קודש, אז וויבאלד מדע האט זיך אסאך פאראויס גערוקט ממילא קען מען בעצם מגלה זיין דאס וואס די תורה וכו׳ האט נאר געזאג ברמז בענינים אלו וואס בשעתה וואלט מען דאס נישט געקענט דערהייבן. אבער למעשה האבן זיך שוין ערווארבן ארום די רמזים אנדערע פירושים וואס גייען קעגן דאס וואס ער זאגט, ולכן האט ער אליין דאס אויך נאר געזאגט ברמז. (לאנגערמאן באציהט זיך טאקע וואו די מדע מכתבי קודש איז יא ריכטיג אליבא דהרמב״ם.)

איך האב דאס געזען
דאס איז אסך גאבעלע גאב, ליידיגע ווערטר, רעדען פין צוויי זייטען פין די מויל
פין איין זייט אבער פין די אנדערע זייט...
וואס פארענפערט זילטש

וז״ל של ר׳ יצחק אבן פולקר בעזר הדת (ח״א שער ז):

וגם חברו בתוכם עניינים מחכמות זרות ונכריות ודקדוקי תושיות גם ענייני רפואות, קרומות מהן טובות ומחלימות, ומהן דקות וצנועות, גם סיפורים וחידות ודברי עסקים והגדות מאשר קרו במקומות מושבותם, כאשר ספרו להם אבותם, מבלי שיבררו את התבן מן הבר ואת הבריא מן הנשבר, ואת העתיד מן העבר. רק הענין אשר תורה עליו מלת תלמוד וכוונתו הוא פירוש התורה ומצותיה בלבד אשר זכרתי ולא שאר התוספת והן הן העניינים אשר קבץ אדון החכמים התורניים ר׳ משה בר מימון ז״ל, וצרף אותם במצרף ההכנה, וכברם במכברת התקנה בחבור אשר קראו משנה תורה, אשר הוא באמת עצם התלמוד ומהותו, אבל שאר הדברים אשר ספורם בזולת פירושי התורה והמצות רק העניינים אחרים זרים שאין להם שום תלייה באמונה מאמונות הדת יש עלינו להאמינם מצד כי אותם החכמים אשר ספרום היו יודעי דת ומוחזקים, ואמנם אין לנו הכרח ולא צורך להחזיק בדברים ההם מצד שאנחנו מאמינים בדת משה האמתית, אף אמנם כולם צודקים ואמוניים טהורים ונקיים, דברי אלקים חיים, ואם יראה בפשטי ההגדות ההם שהם הורסים קצת יסודי אמתת התורה או יסודי החכמות האמתיות והופכים אותם אז יודע באמת שהן [שאין] הדברים ההם כפשטם, ונבקש להם פירוש אחר נסתר ונחפשנו אם נוכל ואם לא נוכל למצוא אותו נניח הסיפור ההוא בחזקת אמתי רק נאמר שלא נביניהו ואל נלמוד ממנו דבר. וכבר הרשונו בזה החכמים ז״ל באמרם אין מושיבן על ההגדה וגם מזה יודע שאין ההגדות עצמם התלמוד כי אם היו כן היה לנו רשות לשאת ולתת ולהשיב עליהן כאשר נעשה בכל הלכות מהלכות התלמוד.

אזא שיינע מאמר. (עס איז געווען צייטן אין קאווע שטיבל...)

איז דא ערגעצוואו א ליסטע פון אזעלכע דוגמאות וואס זענען נוגע להלכה.
א חלק פון די ליסטע וואס @תחכמוני האט געשריבן איז נישט נוגע להלכה, א חלק איז יא נוגע (לחומרא אדער לקולא).

למשל: כינים בשבת, מים שלנו בערב פסח וכו'

ווייסט איינער אויב עס איז ערגעץ וואו דא א גרייטע ליסטע?

זבולון

אזא שיינע מאמר. (עס איז געווען צייטן אין קאווע שטיבל...)

איז דא ערגעצוואו א ליסטע פון אזעלכע דוגמאות וואס זענען נוגע להלכה.
א חלק פון די ליסטע וואס @תחכמוני האט געשריבן איז נישט נוגע להלכה, א חלק איז יא נוגע (לחומרא אדער לקולא).

למשל: כינים בשבת, מים שלנו בערב פסח וכו'

ווייסט איינער אויב עס איז ערגעץ וואו דא א גרייטע ליסטע?

סאיז דא א ספר (ערגעץ געלינקט דא אויף ק"ש) דאכט זיך עס הייסט ידיעות מדעיות בחזל, עס איז דא דארט די גאנצע ליסטע מיט גאר אסאך חומר אויף די נושא

דאס איז וואס הרב אריה ליב פיינשטיין ז״ל שרייבט אין זיין קונטרס שלטי גיבורים (באלף המגן):
📎 D793D1A5-CD73-4F9C-B0E9-9035160F503A.jpeg
📎 0F564FAE-B3F1-49EC-93C5-8DB666BAE103.jpeg

פין ווי איז דער צווייטער אויסצוג?

מיר איז שווער צו גלייבען אז דער מ"ע זאגט אזוי.

וז"ל היש"ר מגוריציאה:

אך האמת לא אכחיד תחת לשוני שקצת מקדמנינו כתבו איזה דברים הנוגעים אל ידיעה זאת [תכונת הארץ] שאם באנו לשפוט עליהם על פי המציאות שהיא לנגד עינינו היום, נמצאם בלתי מסכימים עמה, ובהיות שאין לדיין אלא מה שעיניו רואות, מוכרחים אנו לומר שהחוש יכחיש דבריהם, ואם מרן יוסף קארו לא נמנע מלכתוב בהדיא שהחוש מכחיש מה שאמרו בגמ׳ פ׳ יוצא דופן דיולדת לתשעת יולדת לשלמים (זה לשון ב״י אבן העזר סי׳ קכ״ו: ואע״פ שאמרו פ' יוצא דופן יולדת לתשעה יולדת לשלמים כבר תמהו על זה רבים שהחוש מכזיב זה עכ״ד. וכי האי גוונא כתב בעל הלבושים באותו סימן, גם בעל ההגהה על ש"ע באותו סימן פסק ג״כ נגד הגמרא באמרו שהחוש מכחיש זה, והרמב"ן ז"ל בס' תורת האדם פסק שתינוק הנולד לתשעה חדשים בין שלמים בין מקוטעין מתאבל עליו בן יומו, עכ״ל. הרי שלדעתו היא בן קיימא אע״פ שנולד למקוטעין. ועיין על ענין זה הראב"ע על פסוק ותצפנהו שלשה ירחים, והריב״ש סי' תמ״ז), למה אמנע גם אנכי מלומר שקדמונינו כתבו בענין תכונת הארץ דברים שהם נגד החוש והמציאות? הלא האמת יקר מכל, וגם הם ז״ל חייבים בכבוד האמת! וכבר קדמני מהר״ם די לונזאנו בהקדמת ס׳ דרך חיים שלו בדברים אלה: אל תחשבו שהחכמים יקצפו עלי על אמרי שטעו בדבר מה. חלילה להם מזה! חחכמים אוהבי האמת הם ומודים עליו, ולא ישנאוני על כך, אדרבא יאהבוני וישמחו עלי על כך, גם הם לי לישועה כי לא לפניהם חנף יבא, כי הישרים בלבותם יאהבו החולק עליהם בדעת וישנאו העוזרם בלי דעת, עכ״ד הנעימים. לכן גם אני תחת כנפיו אחסה ואביא כאן שנים שלשה דברים מקדמונינו שמוכרחים אנו לקיים ההפך מהם.

📎 5B35BE69-80D6-416F-B709-748434E52882.jpeg 📎 17589128-85FE-4577-A083-9F7E1C6E7666.jpeg תיאופילוס מאנטיוכיה.

מי אני

ועיין בטענה רביעית אז לפי הרמב״ם איז טאקע געווען במראה יחזקאל שיבושים און אליבא דהרמב"ם איז עס טאקע נישט געווען ממש בנבואה נאר בחקירה ועיון ע״ש.

דר. מנחם קעלנער שרייבט:

it seems to me likely that Maimonides regretted that the prophet Ezekiel recorded his vision at all, especially in light of the fact that the vision might lead one to see the figure of the man (Ezek 1:27) as referring to God, something Maimonides worked hard to interpret away (Guide 3:5–7)

This supposition gains credence in light of the fact that Maimonides saw the prophet Ezekiel as having reached only a relatively low level of prophecy (5th of 11 degrees of prophecy) in Guide 2:45. Maimonides may even have thought that the prophet Ezekiel was mistaken in his understanding of the nature of the heavenly spheres and bodies, the subject matter according to Maimonides of Ezekiel’s vision

Maimonides, I am suggesting, thought it was wrong of the prophet Ezekiel to have recorded his vision and certainly would not have wanted such a vision to appear earlier in the Torah

דער רמ"א בתורת העולה (פי"א) שרייבט אויך, מפי ספר ישן ושבילי אמונה, אז חכמת היונים איז גע'גנב'עט פון שלמה המלך ע"ש.

ועיין בטענה רביעית אז לפי הרמב״ם איז טאקע געווען במראה יחזקאל שיבושים און אליבא דהרמב"ם איז עס טאקע נישט געווען ממש בנבואה נאר בחקירה ועיון ע״ש 😲

דאס איז אינטערעסאנט, ווייל דער רמב"ם בכלל האלט אז נבואה איז בלב ומוח, נישט זעהן מראות. און יחזקאל איז מראות. ר' עקיבא האלט פין מראות, ר' ישמעאל איז דער װאס איז בכלל דער ראציאנאלער, און דער רמב"ם איז א ר' ישמעאל'ניק.

מי אני

דער רמ"א בתורת העולה (פי"א) שרייבט אויך, מפי ספר ישן ושבילי אמונה, אז חכמת היונים איז גע'גנב'עט פון שלמה המלך ע"ש.

ער ברענגט דארט דער מעשה מיט ירמיה הנביא אין אפלטון אדער נישט?

איך מיין אז נישט.

***
📎 גבעת המורה.jpg גבעת המורה (עיון ג פ"ד).
📎 גרשון.jpg דר. גרשון חורגין.

לגבי מבט הרמב״ם על נבואתו של יחזקאל במעשה מרכבה, ברענגט דר. אביעזר רביצקי צו: 📎 0C1F8DB3-9A41-4EAC-B18A-F3E0D6BCCDA1.jpeg 📎 7BA976A7-1C17-4CC4-A0B1-5CF7918BE44C.jpeg ווי מ׳זעהט פון וואס ער ברענגט צו פון ר׳ משה אבן תיבון, אז די זעקסטע עיקר פון אמונה בנבואה, וואס איז בעיקר אינעם קאנצעפּט דערפון, איז בנוגע וואס עס אנבאלאנגט דת. אבער בסתם בעניני מדע וכדומה, וואו חז״ל האבן זיי מפרש געווען און וואו מ׳זעהט א טעות, ״עם היותם נמשכים לדעתם לאחר דעת הנביאים, אין אדם מחוייב להאמין בעל מה שאמרו.״

איש חזון

הרב "אביגדור אמיתי"

איך האב מיך באגעגנט מיט א פרישע ספר פון הרב אמיתי מיט'ן נאמען "אמונה טהורה", צו מבאר זיין די פאלגנדע: במה חובה להאמין? במה מותר להאמין? במה אסור להאמין? ובמה לא נכון להאמין?

דא איז א לינק צום ספר לתועלת שוחרי אמונה דפק"ק.

ער האט אפאר ספרים, אלעס גייט מיט די זעלבע הנחה
חז"ל ווייסן די טבע פון די מענטשען אויפן וועלט נישט פון די תורה
פארדעם מעגן זיי טועה זיין, און מ'מעג זיך דינגן אויף זיי

ער ברענגט א גאנצע ליסטע פון ראשונים וואס האלטן אזוי