לעיקוואדבקיצור נמרץ.
"אינסוף", איז שוין אליינס א קאנצעפט, וממילא העלפט עס אונז גארנישט זיך ארויסצושמוגלען פון אונזערע קאנסעפטן. [אויזער אויב וועסטו טייטשען אינסוף בלויז ע"ד השלילה כלומר אויף דאס וואס איך וייס נישט אז איך וייס נישט. אבער דאן איז דאס שוין זייער ווייט פון א מציאות וואס מקען רופען גאט, עס איז אפשר עמנואל לוינס'ס גאט. מקען דאס רופען א גאט פון קטנות האדם אן גדלות הבורא (קרדיט: רא"מ)].
איך בין דוקא יא מסכים אויף א דרך השלילי לגמרי. איך פרעג אויב שכל באגייט יא זעלבסטמארד, וואס איז דעמאלט?.
יעדעס מאל ווען איינער וויל זאגען אן הנחה וואס נאכ'ן אריינטראכטען זעהט מען אז עס איז זיך סותר מיניה ביה. דאן קריכען מיר ארויס פון די הנחה און געענדיגט. איך פרעג לו יציור אז שכל כשלעצמו באווייזט זיך צו זיין א אוממעגליכקייט אנצוהאלטען ביזען סוף, לו יציור אז עס באווייזט זיך סותרדיג מיניה וביה, דארפען מיר ארויסקריכען פון איר. אזוי ווי אויבען ערווענט אפשר קען מען בלייבען מיט איר אלץ א נוצבארע tool, אבער מיר דארפען געדענקען נישט איר געבן דאס לעצטע ווארט. מיר וועלן דעמאלט געדענקען אז די בריאה לויט דעפיניציע/הגדרות/הגבלות, איז נישט די מציאות, עס איז נאר א וועג ווי מיר קענען אפערעיטען גרינג אונזער טעגליכע לעבן.
לעיקוואדאויב איז שכל נישט גילטיג, בלייבן מיר מיט גארנישט. לויט קאנט למשל איז שכל יא גילטיג, נאר עס איז גילטיג נאר אויף די וועלט פון אירע קאטאגאריעס וואס דאס איז א אמתער וועלט לויט עם און איז דער תנאי פון אונזערע ידיעה. סך הכל האלט ער אז מקען נישט פון דעם ארויסדרינגען עפעס מער וואס איז נישט א חלק פון דער וועלט, ממילא מאכט ער בכלל נישט קיין זעלבסטמארד ער מאכט נאר קלאר דער גבול פון שכל. און ממילא קומט נישט ארויס דיין טענה בכלל.
קאנט זאגט דאך אז מיר זעעהן די וועלט מיט אונזער built-in קאלירטע אויגען גלעזער. דאס איז דאך מיניה וביה געזאגט אז עס איז
נישט די מציאות כשלעצמו. עס איז אונזער סוביעקטיווער פארטייטש פון בריאה. וואס איז פארטייטשט דוקא ווייל מיר האבען אהן קאלירטע זון גלעזער. דאס איז א פאטאלע אטאקע אויף די שליטה פון שכל, ניין? דאס זאגט אז שכל איז נאר אונזער tool. מציאות ווערט נישט צוקראצט ווייל מיר האבען אזא tool. עס איז פונקט אזוי ווי איינער וועט האבען built -in אין זיין סיסטעם צו עקספיריענסען גאנץ רעאליטי מיט חוש הריח. ער איז כשר גערעכט אז דאס איז זיין tool, אבער ער דארף מודה זיין אז דאס איז נישט די פארטייטש פון בריאה כשלעצמו. דהיינו די זאך פאר זיך אליין, די יקום פאר זיך אליין.
די נעקסטע שאלה וועט זיין אויב מיר זענען אריינגעבויעט מיט די אויגען גלעזער איז וואסארא פשט האט צו רעדען מצד די בריאה אהן דעם? אויף דעם פארשטיי איך אז אמת מיר קענען נאר פארטייטשען און דעפינירען וועלט מיט אט די ספעציפישע גלעזער, אבער עקספיריענסען וועלט אפשר קען מען אהן דעם? נאך אלעם זענען מיר אליין אויך א חלק פון די אביעקטיווער וועלט. מיר זענען דאך א חלק פון די וועלט וואס האט עפעס א קיום אפי' אהן אונזערע בריללען. ווערען מיר דען בטל ווען מיר האבען נישט אהן די בריללען? יא אפשר ווערען מיר בטל פון דאס וואס מיר פארטייטשען זיך אפ [דורך די בריללען אונזערע] אבער מיר זענען דאך מודה אז דאס איז נאר בריללען. אט דעם טיפעניש, איז וואס מען וויל ווען מען זאגט אז מיר זאלען זיין דבוק אין בלי גבול.