ומענין לענין
📎 061CD816-A61F-49C5-8569-880D3C158C88.jpeg
📎 061CD816-A61F-49C5-8569-880D3C158C88.jpeg
זופ מיט מאנדלעןמי זה ומה זה?
כלבאשבועומענין לענין
עצי שטיםכלבאשבועומענין לענין
נאר אנצומערקן, די בריוו פון משי זהב, איז דאכצעך, ארויסגעקומען אז עס איז פאלש, די בריוו פון וואלדער, ווייס איז נישט
היסטאריעא כוואליע פון לייקלעך מאכן אין די מינוטן זייער וועג ארויס צום תגובה, מיליאנען פון זיי שלענגלען זיך ווי לעבעדיגע שפּערם, אלע ווילן זיין דער וואס וועט זיך קענען אנכאפן אין דיינע שיינע רייד און אויסשרייען שכוח! אבער צום באדויער קען נאר איין הערצל זיך איינזאפן אויף דיין תגובה.איינער האלט אז די אלע רבנים וואס רעדן יעצט קעגען חיים וואלדער וואלטען עס געטוהן ווען ער לעבט? זיי וואלטן נישט, ווייסט פארוואס? ווייל זיי זענען א חברה ווימפס. דעתַ תורה זאגסטו? ווי זענען זיי געוועהן ווען ער האט געלעבט? איין בית דין האט געהאט די גאטס צו גיין קעגן אים. און מיר אינטרעסירט נישט זייער חשבון וכו', אבער אין האב גענוג סיבות צו צווייפלען אז זייער סיבה איז נישט למען השם ותורתו.
איז חיים וואלדער דער איינציגסטער וואס האט, וואס האט ער נאכאמאל געטוהן? אה, געוואוינט מיט א אשת איש? דער מאלעסטען מעשה איז פארנעפלט.
און וויפיל מאלעסטירער דרייען זיך פראנק און פריי ואין פוצה פה?
מענטשן וואס נעמען חיזוק פין דער רעספאנס צו דער חיים וואלדער מעשה ברויכען א דאקטאר. דער רעספאנס ווייזט נאר פארקערט,
אונז זענען א דור אהן מנהיגים. א דור וואס מען קען טוהן וואס מען וויל, קעגן דער תורה, קעגן מענטשן, און אזוי לאנג ווי די האסט נישט קיין פערזענליכע שונאים מיט אסאך מאכט, איז אלעס אקעי.
דער בהמה חיים וואלדער האט נעבעך געמיינט אז מיט זיך הרג'נען וועט מען אים שוינען, טיפש, ווען ער האט געלעבט האבן די אלע רבנים וואס רופען זיך אהן יעצט געציטערט און וואלטן קיינמאל נישט געפענט א מויל.
אפשר וואלט ער זיך געברויכט ספראווען מיט שולזאהן, ולא יותר.
Lesseryesiknowזופ מיט מאנדלעןדער רבי האט פארפירט בעיקר איבער די חטאת נעורים. ווי אויך מקרי לילה.
סשייצעך אז די האסט מקרי לילה, קענסטו זאגען מיט א פילע מויל אס זייט די חתונה... נישט אז איך גלייב ממש .
דערמאנען אלטע עבירות ברענקט נייע עבירות, פון ווי נעמסטו אויף וועלכע סארט זל די רבי האט געוויינט, אני הקטן האלט ער האט געוויינט ווייל ער האט געוואסט וואס זיין עולם טיט במשך השבוע עטוואס מער פון דיר שאל זקניך ויאמרו לך
איך בין א גאר אויפגעקלערטער יונגערמאן, אין איך האב קיינמאל, קיינמאל נישט מוציא זרע געוועהן, נישט אלץ בחור אדער יונגערמאן. איך האב שטארקע תאוות אבער אז מ'וויל קען מען, פארשטייט זיך אז די וואס היטן זיך פון ז"ל גייען אטאמאטיש זעהן מער מקרה לילה'ס/קרי.. איך בין דן לכף אז א גרויסע עולם היט זיך.
קהל'ס נערבת קולווייל אפילו חיים וואלדער וואלט געווען גענצליך אומשולדיג איז די וועג וויאזוי ער האט עס געהאנדלט געווען מעניפיולעטיוו.
ער האט קיינעם נישט אנגעקלאגט אין געריכט אדער גענומען צו אן אנדערן בית דין.
ער האט נישט פרובירט ריין צו וואשן זיין משפחות נאמען.
ער האט געסטראשעט סועסייד אויב מען וועט ארויסגעבן עווידענס, נישט ווייל די גאס האט גערעדט.
זיין סועסייד בריוו איז געשריבן געווארן אויף א מעניפולערישע אויפן.
דעיס שמעקט טאקע נישט גיט.
אבער קיין איינער, אף אחד, nobody, איז נאכנישט ארויסגעקימען זאגען "חיים אליעזר בן ?? ולדר האט מיך געטין אזוי"
ס'נישטא קיין תובע, וויאזוי קען מען באשילדיגען א מענטש אן קיין תובע?
קהל'ס נעריואלישקהל'ס נער
אבער קיין איינער, אף אחד, nobody, איז נאכנישט ארויסגעקימען זאגען "חיים אליעזר בן ?? ולדר האט מיך געטין אזוי"
זיכער האבן זיי געזאגט. נישט צו דיר נאר צו א צייטונג שרייבער. (חוץ וואס ארום און ארום זענען פארהאן געניג וועלכע האבן געזעהן א טוץ פון באווייזן, פון נרצחים ביז טעראפי נאטיצן וכו')
און כאילו ווען א נערה המארוסה האט געשריגן אין די גאסן פון וויליאמסבורג אונטער איר אייגענע נאמען האט מען ער נישט אויסגעטיילט צרות יגון ואנחה און פארוואנדעלט איר אביוזער אין א מארטירער. דו וועלכע גלייבן נישט יעצט גלייבן קיינמאל, ווארשיינליך צוליב חסרון ידיעה אין די ענינים, ווי @בת קול האט שוין געשריבן, אדער צומאל צוליב אן אגענדע. אלעמאל וועלן זיי זאגן זיכער פאסירן די זאכן און זיכער ברויך מען זיך באגיין בחומר הדין, נאר פערצופאל אלע וועלכע קומען ארויס זענען נישט באגלייבט. וויליאמסבורג'ס פלגש בן גבעה'ס בלוט זיד נאך היינט. בשעת קאנטינענטול זאל האט נישט דערלייגט קיין איין דאלאר נאכן ערלויבן א בלוטיגע פאנדרעיזער אונעם זעלבן שטח ווי יעדע אווענט קרעכצט א צווייטער בנש"ק 'אשר יצר את האדם בצלמו,' האט מען דעם פאטער פונעם העראישע נערה געטרונקן די בלוט ברבים און מקפח געווען די פרנסה בציבור.
א צווייטער בחור מיטן פאטער האבן זיך גענומען איבער זייער אביוזער אין בארא פארק, אן אוסגעריפענער שטאט'ס פעדאפייל וואס קיינער לייקענט נישט, און דאס גאנצע עסטעבלישמענט מאשין מיט אלע פאליטישע קאנעקשאנס האבן אראפגעברענגט די האמער אויפן פאטער און אים כמעט איינגעזעצט אין תפיסה און רואינירט זייער לעבן. און מ'קען אזוי ארויסרעכענען נאך פעלער ווי כמנהג המקום האט מען דערשטיקט די נרצחים צוזאמען מיט די עלטערן פאר רעדן וואס איז אומבאקוועם פאר די ברכת כהנים זיצן האלטערס. והדברים עתיקים.
גיב מיר א שובבים ברעיק!
לעב געניג לאנג און קוק זיך גיט איין און א pattern emerges, אדער איז מען אויפן זייט פונען נרצח אדער אויפן זייט פונעם רוצח.
יא יא.
די צייטונג שרייבער האט אליינס געזאגט אז פרויען האבן געזאגט וכו'.... אויב איז עס אמת זאל די פרוי בכבודה ובעצמה ארויסקימען.
זייט ווען פסק'נט מען פון א אפענע צייטונג שרייבער?
לגבי די אנדערע מעשיות.
חיים ולדר ווערט א מנובל ווייל....... מען האט נישט אנגענימען די ווערטער פון די מיידל פון וויליאמסבורג (כ'האב פארגעסן איר נאמען),
האוו עבאוט איך ריף טשיילד עביוז אויף דיך, ווייל מיין טאטע פלעיגט מיך אנרייסן יעדע שני וחמישי על לא עוול בכפי.
שרייבסט אדער בין איך אויף די זייט פון רוצח אדער פון די נרצח.
ווער זאגט ס'דא א רוצח?
ןוער זאגט ס'דא א נרצח?
עגעין, מען מאכט מיך דא ווי א אוהב פדופילים, ווייז מיך אויף אז ער איז א פדופיל און איך מיט דיר אויף איין זייט, כל עוד עס איז נישט אויף געוויזן איז ער ביי מיך פינקט ווי משה דוד אדער ברוך זעקל.
The Chaim Walder affair has once again brought the issue of sexual abuse to the limelight. It also looks like the fallout from this event, unlike earlier scandals, will have a real impact in the haredi world, as many rabbis really are taking the issue seriously. What is needed is a scholarly study of how rabbis over the years have responded to the issue of sexual abuse. I am not referring to a work designed to condemn the rabbis for not doing enough, but to an academic study that would show how responses have changed over the years, how some rabbis took the matter seriously and other did not, and how with more understanding of the effects of sexual abuse rabbinic attitudes began to change
One example of the sort of sources that would be used in such a study is R. Elijah Rabinowitz-Teomim (Aderet), Ma’aneh Eliyahu, no. 32. The Aderet deals with a case where a girl was raped by two young Jewish men. Her family wanted to report this to the police so that the rapists would receive a fitting punishment. However, the Aderet tells us that he convinced the family not to make a public issue of the matter, so as to prevent a hillul ha-shem, and to avoid confrontation with dangerous people
דברתי אל לבם להשקיט הדבר, לבל יתחלל שם ישראל בעמים מהפקרות ופריצות צעירי הנערים, לאנוס ולנאוף ולחלל שבת ולרצוח, וגם יש סכנה בדבר לריב עם עזי פנים כמותם, ושמעו אליThe first reason, avoidance of hillul ha-shem, certainly remains a significant factor today in the desire to keep matters of sexual abuse from being publicly aired
Another relevant ruling, which shows how matters were handled in the past by a truly great figure, is found in R. Menachem Mendel Schneersohn (the third Lubavitcher Rebbe), Tzemah Tzedek, Yoreh Deah, no. 237. R. Schneersohn was asked the following question: A rabbi was playing with a na’ar on Purim and stuck his hands into the pants of the youth. The rabbi claimed that he did so because he (the rabbi) was unable to perform sexually. He thought that this was due to his small testicles, and he wanted to see if he was unusual in this regard. In other words, the rabbi was conducting a medical examination on the youth, and one can only wonder how many other boys were also subjected to this rabbi’s examinations. R. Schneersohn decided that the rabbi should not be removed from his position, as he provided a good explanation for his behavior
What we see from these responsa (and others can be mentioned) is how much attitudes have changed in modern times. Our response would be very different than that of the Tzemach Tzedek, and I think we all would find the “justification” the abusive rabbi offered to be ludicrous, but that is only because we have been exposed to many things, including crimes perpetrated by trusted religious figures, that people in the Tzemach Tzedek’s day could never have imagined