אונזער אלטמאדישע פארקרומטע וועג פון מאכן שידוכים

ס'איז געווארן א סטייל אז קאפלס לאזן זיך שוין נישט, זיי זענען פעד אפ. זיי ווילן מער נישט ציען דעם מאדנע קייט און טון וואס זייערע עלטערן האבן געטון, ווי מען האט חתונה, די קאפל הייבט נישט אן צו קלעבן, אבער מען שטיפט עס דורך ביזן טויט... און אזוי אינצווישן מאכן מען אן נאך צען קינדער און אלע פעקלט מען איין אינעם זעלביגן מצב.

נאו מאר!

ס'איז נאך ליידער יא דא גענוג וואס האבן נישט די קוראדזש, און בפרט אז מען כאפט זיך נאך מען האט שוין קינדער, אבער ס'איז דא גענוג און נאך וואס זאגן גלייך, לאמיר אפ, איך גיי זיך נישט אנקאקן מיין לעבן בלויז כדי צו בלייבן סטאק און דעם ענדלאזן סטופיד סייקל.

מיין גרעסטע קשיא איז אויב די חסידישע בעשא סיסטעם ארבייט אזוי גוט פארוואס ביי זיווג שני מאכט מען נאך די ליטווישע? טענה'סט דאך אז ס'העלפט בכלל נישט אז די ליטווישע טרעפן זיך אסאך מאל, אויב אזוי פארוואס ביי זיווג שני מיינסטו אז ס'העלפט יא?

פרוכט זאפט #

מיין גרעסטע קשיא איז אויב די חסידישע בעשא סיסטעם ארבייט אזוי גוט פארוואס ביי זיווג שני מאכט מען נאך די ליטווישע? טענה'סט דאך אז ס'העלפט בכלל נישט אז די ליטווישע טרעפן זיך אסאך מאל, אויב אזוי פארוואס ביי זיווג שני מיינסטו אז ס'העלפט יא?

ס'איז דאך א בפירוש'ער גמרא אנהייב מסכת סוטה,
אז די זווג ראשון איז שוין אפגעמאכט פון פריער (ארבעים יום קודם יצירת הולד), אבער זיווג שני איז לפי מעשיו...

רוני #

ס'איז דאך א בפירוש'ער גמרא אנהייב מסכת סוטה,
אז די זווג ראשון איז שוין אפגעמאכט פון פריער (ארבעים יום קודם יצירת הולד), אבער זיווג שני איז לפי מעשיו...

@רוני שלום עליכם
דיינע 24 תגובות זענען געשמאקע הומאר, חכמה, און נאך.
שכח פארן מהנה זיין!!!

רוני #

פרוכט זאפט #

מיין גרעסטע קשיא איז אויב די חסידישע בעשא סיסטעם ארבייט אזוי גוט פארוואס ביי זיווג שני מאכט מען נאך די ליטווישע? טענה'סט דאך אז ס'העלפט בכלל נישט אז די ליטווישע טרעפן זיך אסאך מאל, אויב אזוי פארוואס ביי זיווג שני מיינסטו אז ס'העלפט יא?

ס'איז דאך א בפירוש'ער גמרא אנהייב מסכת סוטה,
אז די זווג ראשון איז שוין אפגעמאכט פון פריער (ארבעים יום קודם יצירת הולד), אבער זיווג שני איז לפי מעשיו...

דער פראבלעם איז אסאך מאל איז דער זיווג ראשון קיין זיווג נישט....

איך האב געזעהן אין ספר קול ברמא נשמע (פ' נשא) אז מ'קען מפרש זיין די גמרא בריש סוטה ב. אז עס איז צומאל אנדערש. והיינו, אז סתם אזוי פארשטייט מען די גמרא דארט כדפירש"י שם אז הא בזיווג ראשון איז עס נכרז מ' יום קודם יצירתו, והא בזיווג שני איז עס לפי מעשיו. אבער עס קען צומאל זיין אז הא בזיווג ראשון איז ער/זי אריינגעפאלן וכו' "לפי/מחמת מעשיו" אז ער/זי זאל ליידן אַן עונש דורך די צער דערפון וכדומה על חטאיו, והא בזיווג שני נאכדעם וואס ער איז דאס ליידער דורכגעגאנגען קומט ער/זי אָן בזיווג שני צו "זיין/איר באשערטע" און דאס וואס איז נכרז געווארן אויף אים מ' יום קודם ע"ש. דאס קען זיין א חיזוק פאר איינער וואס איז דאס ליידער דורכגעגאנגען.

שמעון וואלף #

איך האלט גארנישט; איך ווייס נישט וועלכע וועג איז בעסער. איך ווינדער מיך נאר אויף די וואס זאגן מיט א פשטות אז די מאדערנע וועג איז בעסער. פון ווי נעמען זיי דאס?

זיכער איז זייער וועג בעסער, והא ראיה אז ווען זיין זאלן פראבירן אונזער וועג וועט ביי זיי זיין אסאך ערגער, די סיבה פארוואס ביי אונז קוקט אפשר אויס בעסער ווייל זייער אסאך מאל ווען סאיז שוין יא דא "שלום בית" איז עס בכלל נישט אויף די לעוועל וואס א מערידש איז, סאיז אול עיבואט טעקניקעל, ער בערגנט פרנסה, זי קאכט, און ממאכט קינדער, ווען איינער האט עכטע שלום בית, האט ער נישט קיין שום נסיונות אויפן גאס, אדער אויף די אינטערנעט,

מילך טראק פתח לה פתחא להאי פרשתא מהכא:
לבד ראה זה מצאתי אשר עשה האלקים את האדם ישר והמה בקשו חשבנות רבים.

גאט האט באשאפן זיין וועלט אויף די גראדע וועג. מענטשן זענען געקומען אז מ'גייט פארעכטן די "לעכער" וואס גאט האט איבערגעלאזט.
פארשטייט זיך אז דאס איז געגאנגען קראכן.
אבער טייל קענען נאך אלץ נישט מודה זיין.

גאט האט אויסגעמישט זכרים און נקיבות אין זיין וועלט און אוועקגעשטעלט אז א זכר ציעט צו א נקיבה, אזוי וועט זיך די וועלט פרוכטבארן. זענען געקומען אפאר (אויבער) חכמים, זיי האבן געזעהן אז ס'קען ארויסקומען "מכשולות", האבן זיי מטכס עצה געווען אז מ'גייט אפטיילן בחורים פון נקיבות. אבער אויב אזוי וועט דאך די וועלט נישט קענען האבן קיין קיום?
זענען זיי אויפגעקומען מיט א געוואלדיגע עצה: אין יעדע שטאט וועט זיין איינער וואס וועט אנפירן שדוכים, און זיי וועלן אנגערופן ווערן "שדכן" אדער "שדכנ'טע", און מ'וועט ציווארפן א ביינדל.

למעשה האט זיך עס נישט אויסגעארבעט.

היות די עצה פון שדכנים האט זיך נישט אויסגעארבעט דארף מען צוריקגיין צו ווי אזוי ס'קומט, אפילו מיט די פראבלעמען.

גאט האט געוואוסט פון די פראבלעמען, און דאך אזוי באשאפן די וועלט.
א בחור מיט א בתולה איז נאר א לאו (אויב זי איז געווען אין מקוה).

א בחינה ווי די ברעיקער האט געקראכט, האט מען עלימינירט דעם ברעיקער און פרובירט זיכער צו מאכן אז מען נוצט נישט צו סאך לעקטער ווייל די הויז קען ארויפגיין אין פלאמען.