יא איך שרייב זי האט געגעסן די פיש.
היכי תמצא'ס און רידלס פון תורה'דיגע נושאים
235 פאסטס אין ארכיוו · אשכול #3450
נישט באמערקט. איך האב געזוכט "געגעסן פיש" נאך פאר די הפרה. אבער, ביסט גערעכט, ס'איז נישט קיין חילוק.
א גוטע שאלה, מיין סברה וואלט געזאגט אז למעשה מעג זי עסן די פיש און די גט איז חל,
ווייל איך גלייב אז להלכה ווען איינער געבט א אזא סארט גט אבער אן קיין שום תנאים, איז אין די 30 איז זי נאך נישט מותר לשוק זי איז א געהעריגע אשת איש אויב זי האט חתונה זענען די קינדער ממזרים, אפי' די גט גייט חל זיין למפרע, קען זיין איך בין נישט גערעכט, אבער בכל אופן איז עס תלוי אין די זעלבע שאלה,
ווייל איך גלייב אז להלכה ווען איינער געבט א אזא סארט גט אבער אן קיין שום תנאים, איז אין די 30 איז זי נאך נישט מותר לשוק זי איז א געהעריגע אשת איש אויב זי האט חתונה זענען די קינדער ממזרים, אפי' די גט גייט חל זיין למפרע, קען זיין איך בין נישט גערעכט, אבער בכל אופן איז עס תלוי אין די זעלבע שאלה,
איך מיין אז ווען א גט איז חל למפרע איז דא למעשה א חלות צוריקוועגס און די קינדער זענען נישט קיין ממזירים. זי איז א אשת איש יעצט און טאר נישט חתונה האבן יעצט איז זי א אשת איש און למפרע נישט. איך בין נישט זיכער אזוי איז מסתבר. אפשר ווייסט איינער מער? ברענגסט ארויס א נייע דריי רב גאלד.
מ׳קען חוקר זיין אז מעכשיו מיינט אז לאחר שלושים זאל חל זיין די גט מעכשיו פון שלושים און ווייטער דהיינו כאילו די זמן צווישען די נתינה און די סוף שלשים איז ווי נישט דא! מרעכנט דאס נישט און סאיז כאילו די דרייסיגסטער טאג איז אנגעקומען גלייך ביים נתינות הגט.
מעכשיו מיינט מעכשיו, און לאחר שלושים מיינט לאחר שלושים.
איך געדענק שוין נישט די סוגיא פון גט על תנאי פון ישיבה, עפעס זאגט רב גאלד, ס'דא פעלער וואס מ'זאגט תצא מזה ומזה וכו', דארף מען איבערקוקן.
טאמער האט זי געגעסן די פיש פארן הפרת הבעל איז מער נוטה אז די גט איז מבוטל געווארן בשעת אכילה, און בשעת הפרה איז די אכילה אנולירט געווארן למפרע, אבער ס'האט נישט קיין תוקף צוריק צו שטעלן די גט במקומו. אבער אויב איז די הפרה געוען פאר די אכילה דארף מען דן זיין וואס די הפרה טוט, און וואס מיינט א מאן לגבי דעם, אין שולחן ערוך יו"ד רל"ד סעיף ב' שטייט הבעל מפר נדרי אשתו לבדו משתכנס לחופה עד שתתגרש, אויף דעם זאגט די ש"ך בשם הב"ח אז אויב געט ער א גט פאר א שליח, כל זמן די גט איז נישט אנגעקומען צו איר ה"ל אשתו ומיפר הנדרים שבנתיים. נאכדעם זאגט די מחבר היתה מגורשת מספק לא יפר לה, און די ב"ח זאגט אז אפילו בדיעבד אינו מופר.
סעיף ג'.
נתן לה גט על תנאי או לאחר זמן לא יפר לה בימים שבנתיים.
ש"ך: לא יפר. דכשיתקיים התנאי או כשיגיע הזמן תהיה מגורשת למפרע מעכשין ונראה דאם הפר לה ולא נתקיים התנאי בענין שנתבטל הגט מופר בדיעבד.
סא איין זאך איז זיכער אז לכתחילה זאל דער מאן נישט מיפר זיין.
יעצט קען מען דן זיין אויב דא איז דומה צו בידו לבטל, און אויב ס'איז בידה לבטל הייסט עס אויך גוט, אדער אויב זאגט מען אז ס'איז דומה צו ספק, וואס דעמאלס קען ער נישט מיפר זיין.
איך געדענק שוין נישט די סוגיא פון גט על תנאי פון ישיבה, עפעס זאגט רב גאלד, ס'דא פעלער וואס מ'זאגט תצא מזה ומזה וכו', דארף מען איבערקוקן.
טאמער האט זי געגעסן די פיש פארן הפרת הבעל איז מער נוטה אז די גט איז מבוטל געווארן בשעת אכילה, און בשעת הפרה איז די אכילה אנולירט געווארן למפרע, אבער ס'האט נישט קיין תוקף צוריק צו שטעלן די גט במקומו. אבער אויב איז די הפרה געוען פאר די אכילה דארף מען דן זיין וואס די הפרה טוט, און וואס מיינט א מאן לגבי דעם, אין שולחן ערוך יו"ד רל"ד סעיף ב' שטייט הבעל מפר נדרי אשתו לבדו משתכנס לחופה עד שתתגרש, אויף דעם זאגט די ש"ך בשם הב"ח אז אויב געט ער א גט פאר א שליח, כל זמן די גט איז נישט אנגעקומען צו איר ה"ל אשתו ומיפר הנדרים שבנתיים. נאכדעם זאגט די מחבר היתה מגורשת מספק לא יפר לה, און די ב"ח זאגט אז אפילו בדיעבד אינו מופר.
סעיף ג'.
נתן לה גט על תנאי או לאחר זמן לא יפר לה בימים שבנתיים.
ש"ך: לא יפר. דכשיתקיים התנאי או כשיגיע הזמן תהיה מגורשת למפרע מעכשין ונראה דאם הפר לה ולא נתקיים התנאי בענין שנתבטל הגט מופר בדיעבד.
סא איין זאך איז זיכער אז לכתחילה זאל דער מאן נישט מיפר זיין.
יעצט קען מען דן זיין אויב דא איז דומה צו בידו לבטל, און אויב ס'איז בידה לבטל הייסט עס אויך גוט, אדער אויב זאגט מען אז ס'איז דומה צו ספק, וואס דעמאלס קען ער נישט מיפר זיין.
לגבי וועלכע דין וואס איז תלוי אין א יאהר = "שנה", קוקט מען אויף א זון יאהר, דהיינו 365 טאג, נישט 12 לבנה חדשים? (דער ענטפער איז לויט איין מאן-דאמר, ולית הילכתא כוותיה.)
נא?
היכי תמצא א בעילת איסור וואס דער איסור קען נאר חל זיין דאס צווייטע מאל וואס מ׳איז בועל.
מרעדט פון די זעלבע צוויי בועלים דער מצב פון די פרוי האט זיך גארנישט געטוישט אישיות׳דיג נאכן ערשטע מאהל בועל זיין.
מרעדט פון די זעלבע צוויי בועלים דער מצב פון די פרוי האט זיך גארנישט געטוישט אישיות׳דיג נאכן ערשטע מאהל בועל זיין.
היימישער ליטוואקלגבי וועלכע דין וואס איז תלוי אין א יאהר = "שנה", קוקט מען אויף א זון יאהר, דהיינו 365 טאג, נישט 12 לבנה חדשים? (דער ענטפער איז לויט איין מאן-דאמר, ולית הילכתא כוותיה.)
קיינער רופט זיך נישט אן, וועל איך עס ארויסגעבן.
דעת ר' יוסי אין מס' ערכין אז בתי ערי חומה רעכנט מען א יאר + 11 טאג.
דאס זיך נישט אנרופן איז געווען אלס חיסרון ידיעה, נישט אלס יודע ומתכון למרוד.
שמעקט עפעס פון יבמה, בין איך אין די ריכטיגע דירעקציע?
moti107היכי תמצא א בעילת איסור וואס דער איסור קען נאר חל זיין דאס צווייטע מאל וואס מ׳איז בועל.
מרעדט פון די זעלבע צוויי בועלים דער מצב פון די פרוי האט זיך גארנישט געטוישט אישיות׳דיג נאכן ערשטע מאהל בועל זיין.
שמעקט עפעס פון יבמה, בין איך אין די ריכטיגע דירעקציע?
געפילטע פישדאס זיך נישט אנרופן איז געווען אלס חיסרון ידיעה, נישט אלס יודע ומתכון למרוד.moti107היכי תמצא א בעילת איסור וואס דער איסור קען נאר חל זיין דאס צווייטע מאל וואס מ׳איז בועל.
מרעדט פון די זעלבע צוויי בועלים דער מצב פון די פרוי האט זיך גארנישט געטוישט אישיות׳דיג נאכן ערשטע מאהל בועל זיין.
שמעקט עפעס פון יבמה, בין איך אין די ריכטיגע דירעקציע?
ניין דער תירוץ איז א בפירוש׳ער גמרא אין קידושין דף עז עמוד ב אמר רב אשי הילכך כהן הבא על אחותו זונה משוי לה חללה לא משוי לה חזר ובא עליה עשאה חללה
די הלכה איז אז א כהן קען נישט ווערן א חלל דורך אן איסור ביאה וואס איז נישט גע׳אסר׳ט בלויז פאר כהנים דירעקט, דהיינו א ישראל האט אויך דעם איסור פונקט אזוי ווי דער כהן דעריבער א כהן וואס איז מזנה מיט זיין שוועסטער האט נישט דעם לאו וואס א כהן האט געווענדליך פון אשה זונה וחללה לא יקח ווייל א שוועטער איז אסור פאר גאנץ כלל ישראל און ווערט נישט קיין חלל.
אבער ביים צוויטען מאהל וויבאלד זי איז שוין א זונה דורך דער ערשטען ביאה קומט יא צו א לאו פון זונה, וואס איז באשטימט בלויז פאר א כהן און ער ווערט א חלל.
פון דיין שאלה האב איך פארשטאנען אז די ערשטע בעילה איז בהיתר, יו גאט מי.
היכי תמצא עימיצער האט פארגעסן איין טאג צו ציילן ספירה און ער קען ציילן די איבריגע נעכט מיט א ברכה לכל הדעות.לכתחילה.
ער האט געציילט בייטאג
ניין ניין! ער האט נישט !!
שוין איך וועל אייך נישט אויפהאלטן איך זע הרב געפילטע טאנץ׳ט שוין ארויס פונעם דזשאר.
דער תירוץ איז אויב מ׳האט פארגעסן די לעצטע נאכט......
קען מען נאך אלץ ציילן די איבריגע פריערדיגע נעכט מיט א ברכה ? יא..
דער תירוץ איז אויב מ׳האט פארגעסן די לעצטע נאכט......
קען מען נאך אלץ ציילן די איבריגע פריערדיגע נעכט מיט א ברכה ? יא..
נישט פשוט, לויט כמה פוסקים אויב מען ווייסט אז מען גייט נישט קענען ציילן ביז צום סוף, למשל SURGERY וכדומה, קען מען פריער אויך שוין נישט ציילן מיט א ברכה.
איך רעדט ווען מ'האט טאקע נישט געוואוסט
היימישער ליטוואקנישט פשוט, לויט כמה פוסקים אויב מען ווייסט אז מען גייט נישט קענען ציילן ביז צום סוף, למשל SURGERY וכדומה, קען מען פריער אויך שוין נישט ציילן מיט א ברכה.
פון הרב סולובייצי'ק האב איך אמאל געהערט, אז ער האט געקענט אן אלטער ייד וואס האט געשפירט אז ער גייט נישט דורכלעבן די ספירה, האט ער נישט אנגעהויבן ציילען,
היכי תמצא א טאג וואס מ'טאר נישט זאגן תהילים?
היכי תמצא דו הערסט א ברכו און דו טארסט נישט ענטפערן? (האלטסט נישט אינמיטן שמונעשרה אד"ג)
אויב איז דא א מנין מצומצם און ס'שטייט אינמיטן א מענטש וואס האט פאטענציאל ארויסצוגעבן צואה אדער א שטיין פון וואס מ'קען מאכן אן עבודה זרה איז ער א מחיצה המבדלת און מ'טאר נישט ענטפערן.
לאל איז דאס ריעל? אבער וויזוי וועסטו דאס וויסן?
איך רעד פון עפעס אנדערש.
איך רעד פון עפעס אנדערש.
אויב קומסט אן פרייטיג צונאכטס אין ביהמ"ד פאר 72, דו ווילסט נאך דאווענען מנחה, און דארט זאגט מען שוין ברכו, אויב וועסטע נאכזאגן וועסטע מער נישט קענען דאווענען מנחה.
זר זהבלאל איז דאס ריעל? אבער וויזוי וועסטו דאס וויסן?
איך רעד פון עפעס אנדערש.
איך האב מיך באצויגן צו דעם, אבער אויב מ'דארף מסביר זיין איז עס שוין נישט אינטערעסאנט.
וועלכע יוד איז מצווה צו לייגן תפילין שבת
המוצא תפילין מכניסן זוג זוג.
איך רעדט סטעדי
א יוד א ערל שחלל שבת, שאין לו אות אחר...
זייער גוט באט וואס דארפסטו רעדן ער האט מחלל שבת געווען
איך מיין אז ערל פסקנ'ט מען אז ער לייגט נישט תפילין שבת.
איך זע יעצט אז אין מאורות דף היומי האבן זיי געהאט א גאנצע שמועס פארוואס טאקע א ערל לייגט נישט תפילין שבת.
האלאנדזייער גוט באט וואס דארפסטו רעדן ער האט מחלל שבת געווען
אז ער איז שומר שבת, איז שבת די אות.
moti107גנדיהיכי תמצא יהודי פטור ממילה כל ימי חייו?
נולד מהול
ווען נאך?
moti107גנדיוועלעכע הלכות טוישען זיך ווען איינער ווערט 20 און נישט ביי 13?
איינער וואס קען נישט ברענגען קיין סימנים
נישט דאס האב איך געמיינט.
עס ווערט אויך גע'ברענגט אין רמב"ם
ודי למביןגנדיהיכי תמצא מען מוז אפשערן די אויגען ברעמען?
מצורע
נאך א פאל ווען מען האט גמוזט אפשערן?
גנדיmoti107גנדיוועלעכע הלכות טוישען זיך ווען איינער ווערט 20 און נישט ביי 13?
איינער וואס קען נישט ברענגען קיין סימנים
נישט דאס האב איך געמיינט.
עס ווערט אויך גע'ברענגט אין רמב"ם
מכירת קרקע הבאה לו בירושה.
גנדיmoti107גנדיהיכי תמצא יהודי פטור ממילה כל ימי חייו?
נולד מהול
ווען נאך?
מתו אחיו מחמת מילה
ונבנתה העירגנדיmoti107גנדיוועלעכע הלכות טוישען זיך ווען איינער ווערט 20 און נישט ביי 13?
איינער וואס קען נישט ברענגען קיין סימנים
נישט דאס האב איך געמיינט.
עס ווערט אויך גע'ברענגט אין רמב"ם
מכירת קרקע הבאה לו בירושה.
דאס האב איך געמיינט!
איר לערנט רמב"ם יומי?
היסטאריקערגנדיmoti107גנדיהיכי תמצא יהודי פטור ממילה כל ימי חייו?
נולד מהול
ווען נאך?
מתו אחיו מחמת מילה
יא, דאס האב איך געמיינט!
גנדיהיכי תמצא לעשות הבדלה באמצע שבת?
ווייסט איינער?
גנדיווען איז צובראכענע גלאז נישט מוקצה?
(עס איז בכלל נישט קיין סכנה)
ווייסט איינער?
גנדיגנדיווען איז צובראכענע גלאז נישט מוקצה?
(עס איז בכלל נישט קיין סכנה)
ווייסט איינער?
ראוי למלאכה מעין מלאכתן הראשונים.
גנדיגנדיהיכי תמצא לעשות הבדלה באמצע שבת?
ווייסט איינער?
אונס מפלג המנחה ואילך?
ברכות כ”ז ע”ב:
רבי יאשיה מצלי של מוצאי שבת בשבת אומר הבדלה על הכוס או אינו אומר הבדלה על הכוס ת"ש דאמר רב יהודה אמר שמואל מתפלל אדם של מוצאי שבת בשבת ואומר הבדלה על הכוס אמר ר' זירא אמר רבי אסי אמר ר' אלעזר א"ר חנינא אמר רב בצד עמוד זה התפלל ר' ישמעאל בר' יוסי של שבת בערב שבת כי אתא עולא אמר בצד תמרה הוה ולא בצד עמוד הוה ולא ר' ישמעאל ברבי יוסי הוה אלא ר' אלעזר בר' יוסי הוה ולא של שבת בערב שבת הוה אלא של מוצאי שבת בשבת הוה.
משה געצילגנדיגנדיווען איז צובראכענע גלאז נישט מוקצה?
(עס איז בכלל נישט קיין סכנה)
ווייסט איינער?
ראוי למלאכה מעין מלאכתן הראשונים.
ניין, אין סימן ש"ח, דוכט זיך די בת היענה פלעגט עסן גלאז.
ערוך השלחן. סימן שח סעיף נו
וכתב הרמב"ם בפרק כ"ו דין י"ז: אין מטלטלין שברי זכוכית אף על פי שהן מאכל לנעמיות, וזהו בת היענה, ולא חבילי זמורות אף על פי שהן מאכל לפילים, ולא את הלוף אף על פי שהן מאכל לעורבין, מפני שאין אלו וכיוצא בהן מצוין אצל רוב בני אדם" עכ"ל.
ולכן מי שיש לו - מותר לטלטל הראוי לו כמ"ש, וכגון שמגדלן למלאכה או ליופי.
יא אין ש"ע ווערט עס גערופן בלשון תרגום "נעמית"
דרך אגב וואס הייסט זי פלעגט עסן גלאז, ווען האט זי אויפגעהערט ?
און וואס איז פשט זיי האבן זיך נישט צוריסן דעם וושט און די קישקעס דערפון ?
דרך אגב וואס הייסט זי פלעגט עסן גלאז, ווען האט זי אויפגעהערט ?
און וואס איז פשט זיי האבן זיך נישט צוריסן דעם וושט און די קישקעס דערפון ?