משה געצילגנדיגנדיווען איז צובראכענע גלאז נישט מוקצה?
(עס איז בכלל נישט קיין סכנה)
ווייסט איינער?
ראוי למלאכה מעין מלאכתן הראשונים.
קיי"ל דמעין מלאכה סגי, ולא בעינן מעין מלאכתו הראשונה.
אבער יו"ט איז יא אסור, משום נולד. אזוי קומט אויס לויטן ט"ז דארט, און מג"א עיין לבושי שרד.
פארפאלען, מ'האמיר אמאל געלערנט.
דער ט"ז דארט איז א מרפסין איגרא'דיגער מחודש'דיגער מהלך, און לויט אים איז גראדע אסור שבת אפשר אויך.
דער מג"א כשלעצמו איז נישט מכריע לגבי די נולד שאלה, ער ברענגט נאר די דעה כסדר. און דוכט זיך אז אויך דארט איז דער מדובר איבער שבת.
סאיז דא פינעף מיני מאכלים וואס בדיעבד איז מען יוצא מיט פינעף אנדערע ברכות.
נא עניוואן?
טייטלן= מזונות
פירות=בורא פרי אדמה
פירות ירקות ושאר מרעין בישין=שהכל
שמן זית= בורא פרי העץ
ברויט= מזונות
גרעיפ זשאוס אין ברויט= שהכל
זעט אויס איך האב מיר נישט גוט אויסגעדרוקט.
יעדע פון די פינעף מאכלים קען האבן פינעף אנדערע ברכות.
דאס דארף מען שוין איבערשלאפן..
א) יין 1)בורא פרי הגפן, 2) שהכל, 3) מזונות, (ביאור הלכה קס"ז, דברכת מזונות הוא ג"כ ברכת הכולל כמו שהכל) 4)העץ (משנ"ב ר"ח סק"ע), 5) האדמה (קיצשו"ע)
ב) ענבים. 1)העץ, 2)האדמה, 3)שהכל, 4)מזונות, 5)הגפן (שו"ע ר"ח סט"ו).
ג) לחם, 1) המוציא, 2) שהכל, 3) מזונות, 4) האדמה, (חיי אדם, בספרו נשמת אדם, כלל נח, אות ג', שחטה הוא פרי האדמה), 5) העץ (למא"ד עץ שאכל ממנו אדה"ר חטה היתה, ועיין בכף החיים סי' קס"ז)
ד) פת הבב"כ. 1) מזונות, 2) שהכל, 3) המוציא (כף החיים, קס"ח סקמ"ג) 4) האדמה (עיין לעיל) 5) העץ (עיין לעיל)
ה) ירקות, 1) האדמה, 2) שהכל, 3) מזונות, 4) בורא מיני דשאים, (שערי תשובה, ריש סימן צ"ה) 5) בורא מיני זרעים, (עיין שם)
ווען איז בעסער צו שניידן די מאכל פאר ער מאכט די ברכה ווי נאכדעם?
פאר דער פון אישי וואס האט געשריבן
טוילעט פעיפער! פארן מאכן אשר יצר...
איך האב געשריבן מאכל...
יין שרףווען איז בעסער צו שניידן די מאכל פאר ער מאכט די ברכה ווי נאכדעם?
שלימות בשעת'ן ברכה איז א חשיבות, אבער איז נישט מבטל די וויכטיקייט פון נישט מספיק זיין לאחר הברכה.
ממילא ווענד זיך עס אין די סארט מאכל.
משא"כ לגבי לחם משנה איז שלימות אזוי וויכטיג אז מ'פארקוקט אויפן הפסק.
בשו"ע קס"ח סק"ג, שני גלוסקאות הדבוקים יחד שנאפו, ונחתך מן הראשון, והשנייה נשארה שלימה,יפריד החתיכה מהשלימה, כדאי שתהא נראית שלימה.
יתכן שכמה שבועות אחר הנישואין ושבעת ימי המשתה, יעשו שבע ברכות....?
Re: היכי תמצא'ס און רידלס פון תורה'דיגע נושאים
מצורע
ה"ת מען זאל שפריצן מיט'ן ציפור החי' וכו' 'אין' שטאט, נישט מחוץ למחנה?
נהורא נפישאיא אין ש"ע ווערט עס גערופן בלשון תרגום "נעמית"
דרך אגב וואס הייסט זי פלעגט עסן גלאז, ווען האט זי אויפגעהערט ?
און וואס איז פשט זיי האבן זיך נישט צוריסן דעם וושט און די קישקעס דערפון ?
זיי עסן נאך גלאז כהיום אויך אזוי אויך עסן זיי שטיינער און זענען נישט די איינצחגסטע בע"ח וואס עסן שטיינער און גלאז כדי צו העלפן פארדייען די עסן, זיי האבן ספעציעלע מאגנס דאס צו פארנעמען.
[ציטאט אראפגענומען]
Wow!!! א געוואלדיגע שכח, א האלט טאקע יעצט פאר א הוראה פארהער.
טאקע זייער א וויכטיגע זאך פאר יעדע דיין צו וויסן.
די עבודה פון די כהנים ביים עסן די קדשים.
בן תמליוןהיימישער ליטוואקא מענטש אליינס אין א צימער, קען עובר זיין אויף איסור עריות און איז חייב סקילה בבית דין!
אין צימער איז גארנישט דא, חוץ צוויי עדים וועלכע קוקן אריין, און גיבן התראה דארך א פענסטער.
המערה באחוריו איז חייב אלץ משכב זכר. סנהדרין
היינט וואלט מען געזאגט מען נחום ראזענבערגס פאנטאזיעס
[ציטאט אראפגענומען]
עפל איז אסור מחמת בין השמשות. אבער טאמער די הינדל האט געלייגט אן איי מוכח אז עס איז נאך בייטאג, נמצא אז דער עפל איז געפאלן בייטאג און עס איז נישט אסור מחמת פירות הנושרין
וועלכער נביא האט געגעסן טריפות פאר א געוויסע תקופה?
שטייט דאך אז ווען די אידן זענען אריינגעקומען קיין אר"י האבן זיי געמעגט עסן אלע שריים פון די גוים אינקלודינג bacon
כדברי ונבנתה, אליהו הנביא משלחן אחאב, והותר לו עפ"י הדיבור.