Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
161 פאסטס אין ארכיוו · אשכול #16860
Re:
ברוך שפינוזה #איך מיין אז דעמאלטס וועט מען פסקענען ווי די ירושלמי הוריות פרק אהאסט פארגעסן פונעם פסוק לא תסור מן הדבר אשר יגידו לך ימין ושמאל, און ווי רש"י זאגט אפילו אומרים לך על ימין שהוא שמאל ועל שמאל שהוא ימין. מיין ווייב דרייווט און איך ציטער פאר'ן טאג וואס אפאר רבנים גייען זיך דערקלערן סנהדרין (מיט משיח צו אן משיח) און עס אריינטייטשן אין א פסוק און מאכן פאר אן איסור דאורייתא מיט א חיוב סקילה.
תני: יכול אם יאמרו לך על ימין שהיא שמאל ועל שמאל שהיא ימין תשמע להם? תלמוד לומר: ללכת ימין ושמאל – שיאמרו לך על ימין שהוא ימין ועל שמאל שהיא שמאל
Re:
ברוך שפינוזה #קיינער פסקנט נישט אזוי. די רמב"ם אין פרק א' מהלכות קרבן פסח הלכה ג זאגט קלאר פארקערט.ישי: א קרבן פסח קענסטו מקריב זיין אין דיין בעקיארד אויך, ווי רבי יצחק זאגט אין מסכת מגילה שמעתי שמקריבין בבית חוניו. אה, אבער דאס איז נישט גענוג אן adventure פאר דיר, שנייד די קרעפלעך.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
שלמה המלך #מיר בויען נישט דעם בית המקדש השלישי, ווייל מיר דאס פאלק האלט נאכנישט דערביי!
למעשה קיינער קומט נישט אריין קלאר!
פארוואס’זשע בויען יעצט מיר נישט די בית המקדש השלישי?
פאקטיש ווערץ ארץ ישראל געפירט היינט דורך אידן, אפשר דארף מען זיך שוין ארויפשארצן די ארבל?
און אפשר דאר ווארט השי”ת בלויז אויף דעם, ווי זיי טענען!
ווען א מנין יודן גייען באשליסן צו בויען דעם בית המקדש השלישי גייט עס נישט ווערן אויפגעבויעט
אדרבה פרוביר אדורכצופירן א חוק אין כנסת אז מען דארף מקדם זיין דאס ענין פונעם בית המקדש השלישי, עס וועט נישט גיין צו ווייט
אמער די רבנים די פרומע סיי פון די חרדים סיי פון די דתי לאומי וכו' זענען נאך ווייט פון גרייט לגבי די נושא
דאס איז די עיקר סיבה
נישט די הלכה איז די פראבלעם און נישט די פעלקער פון די וועלט, אונז אליין זעמיר די פראבלעם
Re: Re:
ים של שלום #איך האף זייער שטארק אזוי 😃ברוך שפינוזה #איך מיין אז דעמאלטס וועט מען פסקענען ווי די ירושלמי הוריות פרק אהאסט פארגעסן פונעם פסוק לא תסור מן הדבר אשר יגידו לך ימין ושמאל, און ווי רש"י זאגט אפילו אומרים לך על ימין שהוא שמאל ועל שמאל שהוא ימין. מיין ווייב דרייווט און איך ציטער פאר'ן טאג וואס אפאר רבנים גייען זיך דערקלערן סנהדרין (מיט משיח צו אן משיח) און עס אריינטייטשן אין א פסוק און מאכן פאר אן איסור דאורייתא מיט א חיוב סקילה.
תני: יכול אם יאמרו לך על ימין שהיא שמאל ועל שמאל שהיא ימין תשמע להם? תלמוד לומר: ללכת ימין ושמאל – שיאמרו לך על ימין שהוא ימין ועל שמאל שהיא שמאל
ים של שלום #זייער גוט, יעצט פיר אויס, וויפיל היינטיגע רבנים פסק'נען אז מ'דארף מקריב זיין קרבנות? מה נפשך, אויב לויפסטו אויפ'ן טיקעט פון פאלגן די רבנים דאן פאלג זיי מיט דעם אויך, ווידער אויב נישט קענסטו דאך זיין א רעפארמער פאר די זעלבע געלט אויב נישט ביליגער. אז אפאר קדושת ציון חרדלים האבן באשלאסן זיך מתחייב צו זיין צו א מעסטער וואס לויט דעם גייען זיי מעסטן וועלכע רבנים זיי גייען פאלגן און וועלכע נישט מיינט נאכנישט אז יעדער דארף זיך צושטעלן דערצו, איך האב מיך מיין אייגענעם מעסטער.ברוך שפינוזה #קיינער פסקנט נישט אזוי. די רמב"ם אין פרק א' מהלכות קרבן פסח הלכה ג זאגט קלאר פארקערט.ישי: א קרבן פסח קענסטו מקריב זיין אין דיין בעקיארד אויך, ווי רבי יצחק זאגט אין מסכת מגילה שמעתי שמקריבין בבית חוניו. אה, אבער דאס איז נישט גענוג אן adventure פאר דיר, שנייד די קרעפלעך.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
אונז האמיר דאך א מסורה אז "כי אתה ה' באש הצתה ובאש אתה עתיד לבנותה" די בית המקדש וועט אראפקומען געבויט פון הימל ווען די גלעזל פון טרערן וועט זיך אנפולן.
און עס איז שטערקער פון די מצווה פון בויען א בית המקדש.
כ'האב נישט געטראפן די אשכול איבער עם וויל איך עס שרייבן דא. אדמו"ר משאץ ציון דוד צבי מאסקאוויטש האט געמאכט עליה און וואוינט אין ארץ ישראל.
און עס איז שטערקער פון די מצווה פון בויען א בית המקדש.
כ'האב נישט געטראפן די אשכול איבער עם וויל איך עס שרייבן דא. אדמו"ר משאץ ציון דוד צבי מאסקאוויטש האט געמאכט עליה און וואוינט אין ארץ ישראל.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
מרדכי מרדכי #יאפ, ס'איז א בפירושע קאלערינג בוק, וואס איז א פסוק חומש ווערד קעגן די מעלערין פון א הילף פאר'ן קינד שכל ציוריה נמסרו למשה מסיני כמבואר בספרים הק'.אונז האמיר דאך א מסורה אז "כי אתה ה' באש הצתה ובאש אתה עתיד לבנותה" די בית המקדש וועט אראפקומען געבויט פון הימל ווען די גלעזל פון טרערן וועט זיך אנפולן.
און עס איז שטערקער פון די מצווה פון בויען א בית המקדש.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
ברוך שפינוזה #לשון הגמרא בבא קמא סמרדכי מרדכי #יאפ, ס'איז א בפירושע קאלערינג בוק, וואס איז א פסוק חומש ווערד קעגן די מעלערין פון א הילף פאר'ן קינד שכל ציוריה נמסרו למשה מסיני כמבואר בספרים הק'.אונז האמיר דאך א מסורה אז "כי אתה ה' באש הצתה ובאש אתה עתיד לבנותה" די בית המקדש וועט אראפקומען געבויט פון הימל ווען די גלעזל פון טרערן וועט זיך אנפולן.
און עס איז שטערקער פון די מצווה פון בויען א בית המקדש.
אמר הקב"ה עלי לשלם את הבערה שהבערתי אני הציתי אש בציון שנאמר ויצת אש בציון ותאכל יסודותיה ואני עתיד לבנותה באש שנאמר ואני אהיה לה חומת אש סביב ולכבוד אהיה
לשון רש''י
מקדש העתיד שאנו מצפין בנוי ומשוכלל הוא יגלה ויבא משמים, שנאמר מקדש ה' כוננו ידיך'
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
Antibacterial #מצות בניין בית המקדש הוא מצוה מהתורה בכל זמן שאפשר אז צריך לבנותו.ברוך שפינוזה #לשון הגמרא בבא קמא סמרדכי מרדכי #יאפ, ס'איז א בפירושע קאלערינג בוק, וואס איז א פסוק חומש ווערד קעגן די מעלערין פון א הילף פאר'ן קינד שכל ציוריה נמסרו למשה מסיני כמבואר בספרים הק'.אונז האמיר דאך א מסורה אז "כי אתה ה' באש הצתה ובאש אתה עתיד לבנותה" די בית המקדש וועט אראפקומען געבויט פון הימל ווען די גלעזל פון טרערן וועט זיך אנפולן.
און עס איז שטערקער פון די מצווה פון בויען א בית המקדש.
אמר הקב"ה עלי לשלם את הבערה שהבערתי אני הציתי אש בציון שנאמר ויצת אש בציון ותאכל יסודותיה ואני עתיד לבנותה באש שנאמר ואני אהיה לה חומת אש סביב ולכבוד אהיה
לשון רש''י
מקדש העתיד שאנו מצפין בנוי ומשוכלל הוא יגלה ויבא משמים, שנאמר מקדש ה' כוננו ידיך'
וזה שכתוב שמקדש שלישי יגיע בנוי משמים זה לא סתירה לזה. זה לא אומר שאין מצוה לבנותו ! (גם יש בזה שיטות יש כאלו שסוברים שקודם זה יבנה בידי אדם)
יכול להיות שאם נבנה בית המקדש היום זה עדיין יהיה נקרא בית המקדש השני. וכשנזכה ירד משמים בית המקדש השלישי.
אבל עכ"פ יש מצוה לבנות בית המקדש גם היום !
צריך להתחיל עם מזבח. להקריב התמידין ושאר קרבנות ציבור. ולהמשיך משם עד שבעזרת ה' נגיע שיהיה בית המקדש בנוי. והכהנים בעבודתם ולויים בדוכנם וישראל במעמדם.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
ישי שטיינמעץ #ערעב ישי, וואס באנטעווסטו אזוי? ווער לאזט דיך נישט מקריב זיין קורבנות, די מזבח מוז נישט דוקא זיין אויף די הר הבית, גיי אין האום דיפאו קויף אביסל בוי געצייג און בוי דיך א מזבח אין דיין בעק יארד און הייב אן מקריב זיין קרבנות.Antibacterial #מצות בניין בית המקדש הוא מצוה מהתורה בכל זמן שאפשר אז צריך לבנותו.ברוך שפינוזה #לשון הגמרא בבא קמא סמרדכי מרדכי #יאפ, ס'איז א בפירושע קאלערינג בוק, וואס איז א פסוק חומש ווערד קעגן די מעלערין פון א הילף פאר'ן קינד שכל ציוריה נמסרו למשה מסיני כמבואר בספרים הק'.אונז האמיר דאך א מסורה אז "כי אתה ה' באש הצתה ובאש אתה עתיד לבנותה" די בית המקדש וועט אראפקומען געבויט פון הימל ווען די גלעזל פון טרערן וועט זיך אנפולן.
און עס איז שטערקער פון די מצווה פון בויען א בית המקדש.
אמר הקב"ה עלי לשלם את הבערה שהבערתי אני הציתי אש בציון שנאמר ויצת אש בציון ותאכל יסודותיה ואני עתיד לבנותה באש שנאמר ואני אהיה לה חומת אש סביב ולכבוד אהיה
לשון רש''י
מקדש העתיד שאנו מצפין בנוי ומשוכלל הוא יגלה ויבא משמים, שנאמר מקדש ה' כוננו ידיך'
וזה שכתוב שמקדש שלישי יגיע בנוי משמים זה לא סתירה לזה. זה לא אומר שאין מצוה לבנותו ! (גם יש בזה שיטות יש כאלו שסוברים שקודם זה יבנה בידי אדם)
יכול להיות שאם נבנה בית המקדש היום זה עדיין יהיה נקרא בית המקדש השני. וכשנזכה ירד משמים בית המקדש השלישי.
אבל עכ"פ יש מצוה לבנות בית המקדש גם היום !
צריך להתחיל עם מזבח. להקריב התמידין ושאר קרבנות ציבור. ולהמשיך משם עד שבעזרת ה' נגיע שיהיה בית המקדש בנוי. והכהנים בעבודתם ולויים בדוכנם וישראל במעמדם.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
yatzmachp #זייער זיס: נאר אזוי זעהען אויס די (אלע) טאק שאוס אין מדינת ישראל. א יעדער טרייט איבערצושרייען דעם צווייטן. און אלע שרייען אויף אמאל.
די ווייטאג איז אז דאס איז רעאליטי. א גרויל.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
ישי שטיינמעץ #אבער צו זאגן אז א הילף פארן קינד איז אויפגעקומען מיט אן אייגענעם חידוש און קריגט גאר אויף א פסוק איז נעריש! עס איז מבוסס אויף א גמרא מיט א רש''י. און דאס איז געווען אונזער מסורה. איך זאג נישט אז עס איז נישטא קיין מצוה, און אודאי איז דא אין דעם א מחלוקת און די רמב''ם האט זיין מיינונג.Antibacterial #מצות בניין בית המקדש הוא מצוה מהתורה בכל זמן שאפשר אז צריך לבנותו.ברוך שפינוזה #לשון הגמרא בבא קמא סמרדכי מרדכי #יאפ, ס'איז א בפירושע קאלערינג בוק, וואס איז א פסוק חומש ווערד קעגן די מעלערין פון א הילף פאר'ן קינד שכל ציוריה נמסרו למשה מסיני כמבואר בספרים הק'.אונז האמיר דאך א מסורה אז "כי אתה ה' באש הצתה ובאש אתה עתיד לבנותה" די בית המקדש וועט אראפקומען געבויט פון הימל ווען די גלעזל פון טרערן וועט זיך אנפולן.
און עס איז שטערקער פון די מצווה פון בויען א בית המקדש.
אמר הקב"ה עלי לשלם את הבערה שהבערתי אני הציתי אש בציון שנאמר ויצת אש בציון ותאכל יסודותיה ואני עתיד לבנותה באש שנאמר ואני אהיה לה חומת אש סביב ולכבוד אהיה
לשון רש''י
מקדש העתיד שאנו מצפין בנוי ומשוכלל הוא יגלה ויבא משמים, שנאמר מקדש ה' כוננו ידיך'
וזה שכתוב שמקדש שלישי יגיע בנוי משמים זה לא סתירה לזה. זה לא אומר שאין מצוה לבנותו ! (גם יש בזה שיטות יש כאלו שסוברים שקודם זה יבנה בידי אדם)
יכול להיות שאם נבנה בית המקדש היום זה עדיין יהיה נקרא בית המקדש השני. וכשנזכה ירד משמים בית המקדש השלישי.
אבל עכ"פ יש מצוה לבנות בית המקדש גם היום !
צריך להתחיל עם מזבח. להקריב התמידין ושאר קרבנות ציבור. ולהמשיך משם עד שבעזרת ה' נגיע שיהיה בית המקדש בנוי. והכהנים בעבודתם ולויים בדוכנם וישראל במעמדם.
אבער דער וואס אטאקירט א הילף פארן קינד אטאקירט עס נישט ווייל ער האלט אז זיי קריגען אויף א פסוק, נאר ער האט פשוט פיינט אונזער מסורה וואס איז מקורו טהור מגמרא!
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
הביתה #דאכט זיך אז הרב יאזעפאוויטש'ס תלמידים האבן א ישוב אין צפת פאר זיינע עוליםאיז דא א ישוב פאר חסידישע עולים אין אינזער לאנד?
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
Hi friend,
May I ask you a question? I hope you
won't find it intrusive or judgmental. As a fellow Yid living in Chutz LeAretz, I ask you to contemplate this with me.
My question is a simple one: after 2,000 years of a profound national desire to return to Eretz Yisroel, why is it that you remain in Chutz LeAretz? Is it simply too challenging? Is the distance from family, parnassah difficulties, and the cultural differences the primary reasons? Are the chaotic drivers, rudeness, and pushiness of people affecting your decision? Is the cuisine not up to your standards, and is the hassle of owning a car a deterrent? Perhaps it's your job or the high cost of living?
If any of these or similar reasons come to mind, allow me to pose another question: Will you be ready to move when Mashiach comes?
As a Torah Jew, I'm absolutely sure that you have no doubt in your mind that when the Shofar blows, you'll be on the first plane home. But, if I may, what do you think will be different? Will the homes suddenly grow larger, and jobs become more abundant? Will our Israeli brothers and sisters miraculously transform to be more like us? Will doves fly in the air with white sheets in their beaks, and the sweet chords of a piano fill the air? Will apartments spring from the ground, offering the comforts we hold dear?
Or might the following scenario be possible:
It's a Monday morning, your child misses the bus, and you arrive at work frustrated. A pile of to-dos has accumulated over the weekend, and your secretary is out sick, or your boss isn't in the best mood. You glance at your phone, noticing a missed message from your spouse, and several friends and WhatsApp groups buzzing with messages. You don't have time for callbacks or to read all your messages.
A quick glance shows a viral video about an old man blowing the Shofar at the Kotel, proclaiming himself to be Eliyahu HaNavi announcing the coming of Mashiach. Your initial thought is "another eccentric
individual" and "I really need to limit my time on WhatsApp." You feel you have no time for such nonsense as you're stressed, hating Mondays, and mentally note to check it out later.
By lunchtime, you see messages about mekubalim speculating that this might be genuine. You move on, thinking someone will inform you if it's real. Life is too hectic for such matters.
By the time you get home from work, your buzzing phone demands your attention. You scroll through messages and check Jewish news sites. While some mention the video, they come with heavy disclaimers like "in a viral video today" and "at this point, there's no reason to believe."
By Ma'ariv, it's the talk of the town. People are huddled together, discussing videos and photos of this man with a peculiar beard and a strange belt. Videos feature those dismissing it as nonsense and those affirming it's the real deal.
You start to feel a tinge of excitement. Could this be genuine? Should you consult your Rav or mentor? Yet, you hesitate, not wanting to appear foolish. Perhaps it's just a gimmick for a new ice cream parlor or another flashy grocery store opening. You discuss it with your spouse before sleep, then lay your head down.
Morning arrives, and you reach for your phone. All heck has broken loose. Contradictory reports flood your screen, but a general theme emerges: while the US was asleep, Rabbanim in Eretz Yisroel representing all communities met with the old man.
Some reports mention a consensus that this might indeed be the real thing. Some dissenting opinions exist, but "things just got real."
You bolt out of bed, running to Shacharis with unprecedented zeal. Everyone has heard the news. In the hallway and around the shul, groups gather, with the largest around the Rav. Even the 9:30 Shacharis regular is there early today. No one is entirely sure what to do. Finally, the Rav delivers an impromptu speech, expressing excitement about the news and his discussions with other Rabbanim early that morning. They all urge caution, reminding everyone that there are still two more days until Mashiach's arrival, assuming the old Yid is indeed Eliyahu HaNavi. Everyone agrees to a "wait and see" approach.
The next two days feel like an eternity. You
continually check your phone, consult with your Rosh Yeshiva and various Rebbeim, and finally, day three arrives. Mashiach reveals himself, and everyone is convinced. Perhaps he performed a miracle, or maybe he's a renowned tzaddik. Whatever the case, leading gedolim endorse him, and Klal Yisroel erupts in the most joyous celebration anyone can remember. There's music, dancing in the streets, tears, and laughter, exceeding all your expectations.
Photo Credit: Menachem Forster
Now what? What comes next? Countless
questions swirl in your mind. How do we go? What about our homes, possessions, housing, and schools? Clarity comes from the Einey HaEidah, stating, "It's time to go!" Flights are arranged, and you manage to secure one for your family just two days away. You're ecstatic, your family is overjoyed, but there's much to be done.
From the start, askanim make it clear that furniture will be an issue; there's no way it'll fit on the planes. Warehouses and guards are organized to store your possessions until a solution can be found.
Some tzaddikim agree to stay back to ensure everything remains safe. Some people choose to leave things in their homes, intending to return later to settle matters. For now, families are allowed one suitcase per family member.
Every Home Depot and Lowe's within a 50-mile radius of any Jewish community is completely out of boxes. You manage to find one of the last packs of bubble wrap and use garbage bags for the rest. It's a frenzy of packing!
It's challenging; will you be able to sell your home? With so many homes on the market, prices have plummeted. How will you manage your business? Maybe you'll need to return soon to establish a remote system, but so what? Mashiach is here! With deep trust in Hashem, you're ready to go!
The momentous day arrives, and you, along with hundreds of thousands of Yidden, dance and sing your way through the airport. The plane is filled with song for 12 hours straight, the air electric!
Finally, your plane touches down at Ben Gurion airport (or perhaps it's been renamed for a Gadol). It's late at night, and due to the high volume of arrivals, there aren't enough available gates. Ground crews line the planes up as far as the eye can see, and wheeled stairways are shuffled from plane to plane to allow passengers to disembark. Luggage crews move from plane to plane, unloading luggage and stacking it neatly near each group.
On the loudspeaker, a sadran keeps repeating, "Bruchim HaBoim LeEretz Yisroel, welcome home!" Then he adds, "Ani Mitztaehr, I very much apologizing, but wit so many people coming at once, we cannot prucess da people fest enough. Please wait patient near you plane until one of the Sadrunim can helping you."
You're so excited that you have no problem waiting. What's a little wait time after 2000 years? After about an hour, the kids start getting fussy. You've had to break up a few fights, and you're feeling embarrassed about your kids' antics. However, it's all good; Mashiach is here.
Around the three-hour mark, a chassidisheh yungerman in an orange vest with the word "Sadrunim" spray-painted on it finally reaches your group. "I'm so sorry," he says. "It's been crazy. I've been here since early morning, and we've processed over one hundred thousand people today. We're really doing our best." He asks for your name and family size, jotting it down on his pad and promising to return soon.
An hour later, he returns, apologizes once again, and delivers some not-so-great news. Unfortunately, there aren't nearly enough apartments available right now to accommodate all the arriving families. He tells you that under Mashiach's guidance, the Palestinians are offered fair compensation to move out, but as Jews, we must treat them with respect. They have been given a month to find housing in neighboring Arab countries. Moreover, much of the Palestinian
housing is substandard and needs
significant repairs, which will take at least six months.
Simultaneously, new apartments are under construction. He then asks if you have any handiwork experience, as they still need plenty of help. "While the apartments will be small," he assures you, "the new Vaad LeHakamas Diros BeEretz Hakodesh is working hard to ensure most families have livable apartments
within 12 months."
Finally, he has better news: "Baruch Hashem, we found temporary accommodations for you and your family. It's not the best, but who can complain? We're back in Eretz Yisroel, and that's what matters most! In Haifa, there's an apartment building on [Fill in the name] Street with an open Miklat (bomb shelter). Thankfully, we were able to place your family there with only 10 other families. Don't worry; they're all 'your type,' and you should get along well." He continues, "Unfortunately, there are no bathroom or shower facilities in the Miklat, but don't worry! The generous families in the building have agreed to share their bathrooms with the Miklat residents for one hour a day. Just check the sign on the wall to know which bathroom is available when you need it. Oh, and a bus will be here shortly to take you to your new home. Zol zein a gutteh yushuv!" With that, he's off to the next family on the list.
At this point, you're growing concerned, but
with your head held high, you lead your somewhat weary family onto the bus and load your luggage into the bottom compartment.
After two days in the Miklat, you've nearly lost your mind. It's time for a serious conversation with your spouse. "Listen," you say, "this is just crazy. The past two days have been incredibly difficult, and there's no way we can last 6 months to a year like this. Our home in America is still there, our cars and most of our possessions are still there. I think the best thing is for us to return and wait until things are better figured out here, and then we can come back." Your spouse reluctantly agrees; there isn't much of a choice. The kids are driving you all crazy, there's no privacy, no windows, and the bathroom situation is horrendous. You really have no alternative. So, sadly, you return home, vowing to come back as soon as things are more settled.
Six months pass, and you're back home, back at work. Life is fairly similar to pre-Moshiach times. News from Israel indicates that building projects keep encountering delays. It's going to be a while before things are fully resolved.
It's time for another conversation. "Listen," you say, "we're quite comfortable here. The children are happier, their chinuch is better, and maybe we should consider staying, at least for a few more years. Even when the apartments are built, they'll be much smaller than what we have now. It's just too challenging. We're not obligated… and with the Rabbanim taking over El Al, flights are very affordable. They've even brought back the Concorde, so flights are much shorter. Security at the airport is nonexistent with the fulfillment of the nevuah לא ישא גוי אל גוי חרב ולא ילמדו עוד מלחמה. We can literally wake up in Brooklyn, daven, eat breakfast, and be at JFK by 10:00. We could be on a flight by 10:30 and in Israel by lunchtime. We can go whenever we want, rent a nice apartment in Yerushalayim for Oleh Regel, and visit many times a year. It's truly the right thing for our family."
The truth is, I realize that much of what I've
written here might seem insensitive or belittling to you. Let me be clear - I'm not here to present a new concept about what the era of Mashiach will look like. My sole intention is to share a thought with you. It's a simple one: if Gashmiyos (materialism) is currently a roadblock for any of us when it comes to contemplating a move to Eretz Yisroel, it might be time for us to engage in some introspection. Is it logical to assume that when Mashiach arrives, Eretz Yisroel will magically transform into something akin to America, or that we will reach such lofty spiritual
levels without putting in the effort? The truth is, Eretz Yisroel has always been acquired through trials and challenges, and that might remain the case. So, the question we need to ask ourselves is this:
What are we doing to prepare ourselves for the possibilities that lie ahead? Does our current reality say something about our readiness to be "Eretz Yisroel Jews"?
For 2000 years, our parents, great- grandparents, and generations before them longed to return to Eretz Yisroel. They mentioned it multiple times daily in their tefillos, during grace after meals, at weddings, simchos, and on the holiest days of the year. The prayers revolved around the final redemption, an unparalleled obsession. There's nothing quite like it in any other aspect of Yiddishkeit. Our ancestors likely never met anyone who had visited Eretz Yisroel. They never saw pictures or videos; their knowledge came from deep yearning passed down from parent to child—a hope and love so profound that nothing could make them forget.
Throughout two millennia, many great Tzaddikim yearned to return. Some made the challenging journey by foot and sea, enduring mesiras nefesh. They were driven by deep love for Hashem and the land He chose for us. The Rambam visited, the Ramban relocated there, and many others came. The Vilna Gaon, the Baal Shem Tov, the Chasam Sofer—all sent their talmidim to Eretz Yisroel, and through immense hardship, they stayed. They persevered through earthquakes, famine, and epidemics. Even many who initially returned to Europe later came back, refusing to give up on the merit of living there.
The most significant establishment and codification of Judaism since the sealing of the Talmud Bavli occurred in Eretz Yisroel through the Ramak, Arizal, R' Yosef Karo, R' Chaim Vital, the Alshich Hakadosh, and Rav Shlomo Alkabitz. They brought about the codification of Kabbalah, Halachah, and the establishment of the first new tefillah in over a millennium. All of this happened in Eretz Yisroel through tzaddikim who traveled from across continents to live there.
After 2000 years of what may be the "deepest desire of all time," why haven't we gathered ourselves from the diaspora and moved? How will our ancestors judge us? Won't they be scandalized by the notion that, when finally granted the opportunity, we choose to remain in our comfortable homes, leading our comfortable lives? How will history judge us? Are we the generation that did not return?
Yes, an argument can be made that we're not obligated to move, and that the difficulties are too great. But what about the love, the desire, the prayers we recite repeatedly? How can we sincerely mean what we say when we don't seize the incredible opportunity before us?
Yidden, home is calling…
May I ask you a question? I hope you
won't find it intrusive or judgmental. As a fellow Yid living in Chutz LeAretz, I ask you to contemplate this with me.
My question is a simple one: after 2,000 years of a profound national desire to return to Eretz Yisroel, why is it that you remain in Chutz LeAretz? Is it simply too challenging? Is the distance from family, parnassah difficulties, and the cultural differences the primary reasons? Are the chaotic drivers, rudeness, and pushiness of people affecting your decision? Is the cuisine not up to your standards, and is the hassle of owning a car a deterrent? Perhaps it's your job or the high cost of living?
If any of these or similar reasons come to mind, allow me to pose another question: Will you be ready to move when Mashiach comes?
As a Torah Jew, I'm absolutely sure that you have no doubt in your mind that when the Shofar blows, you'll be on the first plane home. But, if I may, what do you think will be different? Will the homes suddenly grow larger, and jobs become more abundant? Will our Israeli brothers and sisters miraculously transform to be more like us? Will doves fly in the air with white sheets in their beaks, and the sweet chords of a piano fill the air? Will apartments spring from the ground, offering the comforts we hold dear?
Or might the following scenario be possible:
It's a Monday morning, your child misses the bus, and you arrive at work frustrated. A pile of to-dos has accumulated over the weekend, and your secretary is out sick, or your boss isn't in the best mood. You glance at your phone, noticing a missed message from your spouse, and several friends and WhatsApp groups buzzing with messages. You don't have time for callbacks or to read all your messages.
A quick glance shows a viral video about an old man blowing the Shofar at the Kotel, proclaiming himself to be Eliyahu HaNavi announcing the coming of Mashiach. Your initial thought is "another eccentric
individual" and "I really need to limit my time on WhatsApp." You feel you have no time for such nonsense as you're stressed, hating Mondays, and mentally note to check it out later.
By lunchtime, you see messages about mekubalim speculating that this might be genuine. You move on, thinking someone will inform you if it's real. Life is too hectic for such matters.
By the time you get home from work, your buzzing phone demands your attention. You scroll through messages and check Jewish news sites. While some mention the video, they come with heavy disclaimers like "in a viral video today" and "at this point, there's no reason to believe."
By Ma'ariv, it's the talk of the town. People are huddled together, discussing videos and photos of this man with a peculiar beard and a strange belt. Videos feature those dismissing it as nonsense and those affirming it's the real deal.
You start to feel a tinge of excitement. Could this be genuine? Should you consult your Rav or mentor? Yet, you hesitate, not wanting to appear foolish. Perhaps it's just a gimmick for a new ice cream parlor or another flashy grocery store opening. You discuss it with your spouse before sleep, then lay your head down.
Morning arrives, and you reach for your phone. All heck has broken loose. Contradictory reports flood your screen, but a general theme emerges: while the US was asleep, Rabbanim in Eretz Yisroel representing all communities met with the old man.
Some reports mention a consensus that this might indeed be the real thing. Some dissenting opinions exist, but "things just got real."
You bolt out of bed, running to Shacharis with unprecedented zeal. Everyone has heard the news. In the hallway and around the shul, groups gather, with the largest around the Rav. Even the 9:30 Shacharis regular is there early today. No one is entirely sure what to do. Finally, the Rav delivers an impromptu speech, expressing excitement about the news and his discussions with other Rabbanim early that morning. They all urge caution, reminding everyone that there are still two more days until Mashiach's arrival, assuming the old Yid is indeed Eliyahu HaNavi. Everyone agrees to a "wait and see" approach.
The next two days feel like an eternity. You
continually check your phone, consult with your Rosh Yeshiva and various Rebbeim, and finally, day three arrives. Mashiach reveals himself, and everyone is convinced. Perhaps he performed a miracle, or maybe he's a renowned tzaddik. Whatever the case, leading gedolim endorse him, and Klal Yisroel erupts in the most joyous celebration anyone can remember. There's music, dancing in the streets, tears, and laughter, exceeding all your expectations.
Photo Credit: Menachem Forster
Now what? What comes next? Countless
questions swirl in your mind. How do we go? What about our homes, possessions, housing, and schools? Clarity comes from the Einey HaEidah, stating, "It's time to go!" Flights are arranged, and you manage to secure one for your family just two days away. You're ecstatic, your family is overjoyed, but there's much to be done.
From the start, askanim make it clear that furniture will be an issue; there's no way it'll fit on the planes. Warehouses and guards are organized to store your possessions until a solution can be found.
Some tzaddikim agree to stay back to ensure everything remains safe. Some people choose to leave things in their homes, intending to return later to settle matters. For now, families are allowed one suitcase per family member.
Every Home Depot and Lowe's within a 50-mile radius of any Jewish community is completely out of boxes. You manage to find one of the last packs of bubble wrap and use garbage bags for the rest. It's a frenzy of packing!
It's challenging; will you be able to sell your home? With so many homes on the market, prices have plummeted. How will you manage your business? Maybe you'll need to return soon to establish a remote system, but so what? Mashiach is here! With deep trust in Hashem, you're ready to go!
The momentous day arrives, and you, along with hundreds of thousands of Yidden, dance and sing your way through the airport. The plane is filled with song for 12 hours straight, the air electric!
Finally, your plane touches down at Ben Gurion airport (or perhaps it's been renamed for a Gadol). It's late at night, and due to the high volume of arrivals, there aren't enough available gates. Ground crews line the planes up as far as the eye can see, and wheeled stairways are shuffled from plane to plane to allow passengers to disembark. Luggage crews move from plane to plane, unloading luggage and stacking it neatly near each group.
On the loudspeaker, a sadran keeps repeating, "Bruchim HaBoim LeEretz Yisroel, welcome home!" Then he adds, "Ani Mitztaehr, I very much apologizing, but wit so many people coming at once, we cannot prucess da people fest enough. Please wait patient near you plane until one of the Sadrunim can helping you."
You're so excited that you have no problem waiting. What's a little wait time after 2000 years? After about an hour, the kids start getting fussy. You've had to break up a few fights, and you're feeling embarrassed about your kids' antics. However, it's all good; Mashiach is here.
Around the three-hour mark, a chassidisheh yungerman in an orange vest with the word "Sadrunim" spray-painted on it finally reaches your group. "I'm so sorry," he says. "It's been crazy. I've been here since early morning, and we've processed over one hundred thousand people today. We're really doing our best." He asks for your name and family size, jotting it down on his pad and promising to return soon.
An hour later, he returns, apologizes once again, and delivers some not-so-great news. Unfortunately, there aren't nearly enough apartments available right now to accommodate all the arriving families. He tells you that under Mashiach's guidance, the Palestinians are offered fair compensation to move out, but as Jews, we must treat them with respect. They have been given a month to find housing in neighboring Arab countries. Moreover, much of the Palestinian
housing is substandard and needs
significant repairs, which will take at least six months.
Simultaneously, new apartments are under construction. He then asks if you have any handiwork experience, as they still need plenty of help. "While the apartments will be small," he assures you, "the new Vaad LeHakamas Diros BeEretz Hakodesh is working hard to ensure most families have livable apartments
within 12 months."
Finally, he has better news: "Baruch Hashem, we found temporary accommodations for you and your family. It's not the best, but who can complain? We're back in Eretz Yisroel, and that's what matters most! In Haifa, there's an apartment building on [Fill in the name] Street with an open Miklat (bomb shelter). Thankfully, we were able to place your family there with only 10 other families. Don't worry; they're all 'your type,' and you should get along well." He continues, "Unfortunately, there are no bathroom or shower facilities in the Miklat, but don't worry! The generous families in the building have agreed to share their bathrooms with the Miklat residents for one hour a day. Just check the sign on the wall to know which bathroom is available when you need it. Oh, and a bus will be here shortly to take you to your new home. Zol zein a gutteh yushuv!" With that, he's off to the next family on the list.
At this point, you're growing concerned, but
with your head held high, you lead your somewhat weary family onto the bus and load your luggage into the bottom compartment.
After two days in the Miklat, you've nearly lost your mind. It's time for a serious conversation with your spouse. "Listen," you say, "this is just crazy. The past two days have been incredibly difficult, and there's no way we can last 6 months to a year like this. Our home in America is still there, our cars and most of our possessions are still there. I think the best thing is for us to return and wait until things are better figured out here, and then we can come back." Your spouse reluctantly agrees; there isn't much of a choice. The kids are driving you all crazy, there's no privacy, no windows, and the bathroom situation is horrendous. You really have no alternative. So, sadly, you return home, vowing to come back as soon as things are more settled.
Six months pass, and you're back home, back at work. Life is fairly similar to pre-Moshiach times. News from Israel indicates that building projects keep encountering delays. It's going to be a while before things are fully resolved.
It's time for another conversation. "Listen," you say, "we're quite comfortable here. The children are happier, their chinuch is better, and maybe we should consider staying, at least for a few more years. Even when the apartments are built, they'll be much smaller than what we have now. It's just too challenging. We're not obligated… and with the Rabbanim taking over El Al, flights are very affordable. They've even brought back the Concorde, so flights are much shorter. Security at the airport is nonexistent with the fulfillment of the nevuah לא ישא גוי אל גוי חרב ולא ילמדו עוד מלחמה. We can literally wake up in Brooklyn, daven, eat breakfast, and be at JFK by 10:00. We could be on a flight by 10:30 and in Israel by lunchtime. We can go whenever we want, rent a nice apartment in Yerushalayim for Oleh Regel, and visit many times a year. It's truly the right thing for our family."
The truth is, I realize that much of what I've
written here might seem insensitive or belittling to you. Let me be clear - I'm not here to present a new concept about what the era of Mashiach will look like. My sole intention is to share a thought with you. It's a simple one: if Gashmiyos (materialism) is currently a roadblock for any of us when it comes to contemplating a move to Eretz Yisroel, it might be time for us to engage in some introspection. Is it logical to assume that when Mashiach arrives, Eretz Yisroel will magically transform into something akin to America, or that we will reach such lofty spiritual
levels without putting in the effort? The truth is, Eretz Yisroel has always been acquired through trials and challenges, and that might remain the case. So, the question we need to ask ourselves is this:
What are we doing to prepare ourselves for the possibilities that lie ahead? Does our current reality say something about our readiness to be "Eretz Yisroel Jews"?
For 2000 years, our parents, great- grandparents, and generations before them longed to return to Eretz Yisroel. They mentioned it multiple times daily in their tefillos, during grace after meals, at weddings, simchos, and on the holiest days of the year. The prayers revolved around the final redemption, an unparalleled obsession. There's nothing quite like it in any other aspect of Yiddishkeit. Our ancestors likely never met anyone who had visited Eretz Yisroel. They never saw pictures or videos; their knowledge came from deep yearning passed down from parent to child—a hope and love so profound that nothing could make them forget.
Throughout two millennia, many great Tzaddikim yearned to return. Some made the challenging journey by foot and sea, enduring mesiras nefesh. They were driven by deep love for Hashem and the land He chose for us. The Rambam visited, the Ramban relocated there, and many others came. The Vilna Gaon, the Baal Shem Tov, the Chasam Sofer—all sent their talmidim to Eretz Yisroel, and through immense hardship, they stayed. They persevered through earthquakes, famine, and epidemics. Even many who initially returned to Europe later came back, refusing to give up on the merit of living there.
The most significant establishment and codification of Judaism since the sealing of the Talmud Bavli occurred in Eretz Yisroel through the Ramak, Arizal, R' Yosef Karo, R' Chaim Vital, the Alshich Hakadosh, and Rav Shlomo Alkabitz. They brought about the codification of Kabbalah, Halachah, and the establishment of the first new tefillah in over a millennium. All of this happened in Eretz Yisroel through tzaddikim who traveled from across continents to live there.
After 2000 years of what may be the "deepest desire of all time," why haven't we gathered ourselves from the diaspora and moved? How will our ancestors judge us? Won't they be scandalized by the notion that, when finally granted the opportunity, we choose to remain in our comfortable homes, leading our comfortable lives? How will history judge us? Are we the generation that did not return?
Yes, an argument can be made that we're not obligated to move, and that the difficulties are too great. But what about the love, the desire, the prayers we recite repeatedly? How can we sincerely mean what we say when we don't seize the incredible opportunity before us?
Yidden, home is calling…
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
איך פארשטיי נישט וואס דער וויל דא. מדינת ישראל איז א לאנד וואו יעדער האט זיך פיינט איינער דעם צווייטן, יעדער זוכט אינטערצושניידן איינער דעם צווייטן, עס איז א לאנד פול מיט שנאה. עס איז א לאנד וואס קען נישט האבן קיין קיום. ווי קען מען עצה'נן א איד צו מופן צו אזא פלאץ? לפני עיוור לא תתן מכשול.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
אט דאס שרייבט ער,
גארניט וועט ניט זיין אנדערש בימות המשיח אחוץ וואס שמואל זאגט, אין בין העולם-הזה לימות המשיח אלא שעבוד מלכויות בלבד.
ממילא אויב דיין סיבה פארען נישט קומען דא עולה זיין איז דאס וואס די שרייבסט,
קענסטו טאקע מחכה זיין בכל יום......
גארניט וועט ניט זיין אנדערש בימות המשיח אחוץ וואס שמואל זאגט, אין בין העולם-הזה לימות המשיח אלא שעבוד מלכויות בלבד.
ממילא אויב דיין סיבה פארען נישט קומען דא עולה זיין איז דאס וואס די שרייבסט,
קענסטו טאקע מחכה זיין בכל יום......
Re: ס'צייט צו קומען אהיים ! קיין ארץ ישראל !
שמן למאור #און אויב ווען משיח קומט ווערסטו געוויאר אז די מילך קומט ווייטער און א בעג און אלעס האט א טעם פון סעסמיס, און די עסן רינט דורך די טעלער בלייבסטו אויך אין אמעריקא?ווילאנג טישוס מיט מילך קומען אין בעגס, סעסעמיס איז ארויפגעשמירט אויף יעדע געבעקס חוץ סעסעמי טשיקן, און מען דארף נעמען צוויי פלעסטיק טעלערס אז די עסן זאל נישט דורכרינען, בלייב איך מיר דא אינעם באקוועמען אמעריטשקע.
א"י איז פיין צו באזיכן, אדער גיין לערנען אין די בחורישע יארן, אבער נישט אויף צו וואוינען.
לאז אידן לעבן ווי זיי זענען נאר, ס'איז דא נאך מצוות וואס זענען שקולה כנגד כל המצוות, ווען משיח וועט קומען וועט מען ארויפגיין קיין א"י.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים ! קיין ארץ ישראל !
מילך טראק #יא, ווייל אויב בלייבט עס אזוי איז א סימן אז דער געקומענער משיח איז א משיח שקר.שמן למאור #און אויב ווען משיח קומט ווערסטו געוויאר אז די מילך קומט ווייטער און א בעג און אלעס האט א טעם פון סעסמיס, און די עסן רינט דורך די טעלער בלייבסטו אויך אין אמעריקא?ווילאנג טישוס מיט מילך קומען אין בעגס, סעסעמיס איז ארויפגעשמירט אויף יעדע געבעקס חוץ סעסעמי טשיקן, און מען דארף נעמען צוויי פלעסטיק טעלערס אז די עסן זאל נישט דורכרינען, בלייב איך מיר דא אינעם באקוועמען אמעריטשקע.
א"י איז פיין צו באזיכן, אדער גיין לערנען אין די בחורישע יארן, אבער נישט אויף צו וואוינען.
לאז אידן לעבן ווי זיי זענען נאר, ס'איז דא נאך מצוות וואס זענען שקולה כנגד כל המצוות, ווען משיח וועט קומען וועט מען ארויפגיין קיין א"י.
ווילאנג עס וואקסט נישט מילך און ראגעלעך (אן סעסעמיס) פון די ביימער - אזוי ווי אונז האבן מקובל מדור דור אז אזוי וועט זיין, בלייב איך דא, סארי.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
ופליגא דשמואל דאמר שמואל אין בין העולם הזה לימות המשיח אלא שעבוד גלויות בלבד
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
האבן שוין די צדיקים געזאגט אז משיח וועט דאס אויך פארענטפערן.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים ! קיין ארץ ישראל !
שמן למאור #אזוי ואבוי אזוילכע קינדירעשע השגותמילך טראק #יא, ווייל אויב בלייבט עס אזוי איז א סימן אז דער געקומענער משיח איז א משיח שקר.שמן למאור #און אויב ווען משיח קומט ווערסטו געוויאר אז די מילך קומט ווייטער און א בעג און אלעס האט א טעם פון סעסמיס, און די עסן רינט דורך די טעלער בלייבסטו אויך אין אמעריקא?ווילאנג טישוס מיט מילך קומען אין בעגס, סעסעמיס איז ארויפגעשמירט אויף יעדע געבעקס חוץ סעסעמי טשיקן, און מען דארף נעמען צוויי פלעסטיק טעלערס אז די עסן זאל נישט דורכרינען, בלייב איך מיר דא אינעם באקוועמען אמעריטשקע.
א"י איז פיין צו באזיכן, אדער גיין לערנען אין די בחורישע יארן, אבער נישט אויף צו וואוינען.
לאז אידן לעבן ווי זיי זענען נאר, ס'איז דא נאך מצוות וואס זענען שקולה כנגד כל המצוות, ווען משיח וועט קומען וועט מען ארויפגיין קיין א"י.
ווילאנג עס וואקסט נישט מילך און ראגעלעך (אן סעסעמיס) פון די ביימער - אזוי ווי אונז האבן מקובל מדור דור אז אזוי וועט זיין, בלייב איך דא, סארי.
כ'האב פאר דיר נייעס אויב ווארסטו פאר דאס פארבלייבסטו אין גלות אתה וכל דורותיך, ווייל עס גייט קיינמאל נישט וואקסן אזוינע גידולים, נישטא אזא קבלה פונקט ווי ס'איז נישט פארהאן א קבלה אז משיח קומט אויף א ווייסע אייזל
למאור דערמאנסט מיך פון דעם פסוק אהבתי את אדוני ואת אשתי לא אצא חפשי און אויך זָכַ֙רְנוּ֙ אֶת־הַדָּגָ֔ה אֲשֶׁר־נֹאכַ֥ל בְּמִצְרַ֖יִם חִנָּ֑ם אֵ֣ת הַקִּשֻּׁאִים וְאֵת הָאֲבַטִּחִים וְאֶת הֶחָצִיר וְאֶת הַבְּצָלִים וְאֶת הַשּׁוּמִים.
יעדער דור מיט זיינע פאנטאזיעס
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
yatzmachp #סארא שטותים צאם צו רעדן, הוילע שקר וכזבאיך פארשטיי נישט וואס דער וויל דא. מדינת ישראל איז א לאנד וואו יעדער האט זיך פיינט איינער דעם צווייטן, יעדער זוכט אינטערצושניידן איינער דעם צווייטן, עס איז א לאנד פול מיט שנאה. עס איז א לאנד וואס קען נישט האבן קיין קיום. ווי קען מען עצה'נן א איד צו מופן צו אזא פלאץ? לפני עיוור לא תתן מכשול.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
כאילו אין אמעריקע און ענגלאנד איז אלעס שלום ושלוה ,השקט ובטח.
לאמיר נאר מאכן א שטיקל חשבון וויפיהל מחלוקה'לעך און שנאת חינם האבן זיך אפגעשפיעלט אין אמעריקע און אנדערע לענדער. אויסער ארץ ישראל.
לאמיר נאר מאכן א שטיקל חשבון וויפיהל מחלוקה'לעך און שנאת חינם האבן זיך אפגעשפיעלט אין אמעריקע און אנדערע לענדער. אויסער ארץ ישראל.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים ! קיין ארץ ישראל !
אייניקעל #שמן למאור #אזוי ואבוי אזוילכע קינדירעשע השגותמילך טראק #יא, ווייל אויב בלייבט עס אזוי איז א סימן אז דער געקומענער משיח איז א משיח שקר.שמן למאור #און אויב ווען משיח קומט ווערסטו געוויאר אז די מילך קומט ווייטער און א בעג און אלעס האט א טעם פון סעסמיס, און די עסן רינט דורך די טעלער בלייבסטו אויך אין אמעריקא?ווילאנג טישוס מיט מילך קומען אין בעגס, סעסעמיס איז ארויפגעשמירט אויף יעדע געבעקס חוץ סעסעמי טשיקן, און מען דארף נעמען צוויי פלעסטיק טעלערס אז די עסן זאל נישט דורכרינען, בלייב איך מיר דא אינעם באקוועמען אמעריטשקע.
א"י איז פיין צו באזיכן, אדער גיין לערנען אין די בחורישע יארן, אבער נישט אויף צו וואוינען.
לאז אידן לעבן ווי זיי זענען נאר, ס'איז דא נאך מצוות וואס זענען שקולה כנגד כל המצוות, ווען משיח וועט קומען וועט מען ארויפגיין קיין א"י.
ווילאנג עס וואקסט נישט מילך און ראגעלעך (אן סעסעמיס) פון די ביימער - אזוי ווי אונז האבן מקובל מדור דור אז אזוי וועט זיין, בלייב איך דא, סארי.
כ'האב פאר דיר נייעס אויב ווארסטו פאר דאס פארבלייבסטו אין גלות אתה וכל דורותיך, ווייל עס גייט קיינמאל נישט וואקסן אזוינע גידולים, נישטא אזא קבלה פונקט ווי ס'איז נישט פארהאן א קבלה אז משיח קומט אויף א ווייסע אייזל
למאור דערמאנסט מיך פון דעם פסוק אהבתי את אדוני ואת אשתי לא אצא חפשי און אויך זָכַ֙רְנוּ֙ אֶת־הַדָּגָ֔ה אֲשֶׁר־נֹאכַ֥ל בְּמִצְרַ֖יִם חִנָּ֑ם אֵ֣ת הַקִּשֻּׁאִים וְאֵת הָאֲבַטִּחִים וְאֶת הֶחָצִיר וְאֶת הַבְּצָלִים וְאֶת הַשּׁוּמִים.
יעדער דור מיט זיינע פאנטאזיעס
שוין, ער קומט מיר דא מיט זיינע אויפגעקלערטע כפירה. אונזערע רביס האבן אונז אזוי אויסגעלערנט, אם לאו נביאים הם בני נביאים הם. דער וואס פרעגט א מקור איז אן אפיקורס. באלד וועט א צווייטער קומען און זאגן אז מען דארף בכלל נישט ווארטן אויף משיח ווייל הלל האט געהאלטן אז ער איז שוין געקומען, און א דריטער ווער טענה'ן אז די גאנצע משיח זאך האט נישט קיין מקור אין די תורה, ווייל א נביא מעג נישט צולייגן קיין מצות צו די תורה. א פערדער וועט קומען בשם פרפ. ליבאוויץ אז משיח איז נאר אזא מושג אז ער "וועט קומען" אבער די רגע ער קומט איז ער שוין א משיח שקר, ווייל ער איז געקומען, און משיח איז נאר א מושג פון עפעס וואס "וועט קומען".
הקיצור, איינמאל די נעמסט מיר אוועק דעם משיח'ישן גייסט איז עס זייער א סליפערי סלאופ ביזן שאול תחתית אריין. ווילאנג א געהעריגע גרויסע אדלער פיקט מיר נישט אויף בלייב איך דא. און יא, מיין משיח דארף זיין א געהעריגע עני וואס איז רוכב על החמור מיט א גרויסע שופר של משיח, אז נישט קען ער מקבץ זיין נדחי ישראל און לוחם זיין מלחמת השם אזש ער וועט גאר פארוואנדלט ווערן אין א חזקת משיח, אבער איך בלייב דא ביז ער וועט מיר קענען אהינשלעפן מיטן אלטמאדישן אדלער.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים ! קיין ארץ ישראל !
שמן למאור #איך בין דיר דן לכף זכות אז די שפילסט הומאר אינמיטן א ערענסטער שמועסאייניקעל #שמן למאור #אזוי ואבוי אזוילכע קינדירעשע השגותמילך טראק #יא, ווייל אויב בלייבט עס אזוי איז א סימן אז דער געקומענער משיח איז א משיח שקר.
און אויב ווען משיח קומט ווערסטו געוויאר אז די מילך קומט ווייטער און א בעג און אלעס האט א טעם פון סעסמיס, און די עסן רינט דורך די טעלער בלייבסטו אויך אין אמעריקא?
ווילאנג עס וואקסט נישט מילך און ראגעלעך (אן סעסעמיס) פון די ביימער - אזוי ווי אונז האבן מקובל מדור דור אז אזוי וועט זיין, בלייב איך דא, סארי.
כ'האב פאר דיר נייעס אויב ווארסטו פאר דאס פארבלייבסטו אין גלות אתה וכל דורותיך, ווייל עס גייט קיינמאל נישט וואקסן אזוינע גידולים, נישטא אזא קבלה פונקט ווי ס'איז נישט פארהאן א קבלה אז משיח קומט אויף א ווייסע אייזל
למאור דערמאנסט מיך פון דעם פסוק אהבתי את אדוני ואת אשתי לא אצא חפשי און אויך זָכַ֙רְנוּ֙ אֶת־הַדָּגָ֔ה אֲשֶׁר־נֹאכַ֥ל בְּמִצְרַ֖יִם חִנָּ֑ם אֵ֣ת הַקִּשֻּׁאִים וְאֵת הָאֲבַטִּחִים וְאֶת הֶחָצִיר וְאֶת הַבְּצָלִים וְאֶת הַשּׁוּמִים.
יעדער דור מיט זיינע פאנטאזיעס
שוין, ער קומט מיר דא מיט זיינע אויפגעקלערטע כפירה. אונזערע רביס האבן אונז אזוי אויסגעלערנט, אם לאו נביאים הם בני נביאים הם. דער וואס פרעגט א מקור איז אן אפיקורס. באלד וועט א צווייטער קומען און זאגן אז מען דארף בכלל נישט ווארטן אויף משיח ווייל הלל האט געהאלטן אז ער איז שוין געקומען, און א דריטער ווער טענה'ן אז די גאנצע משיח זאך האט נישט קיין מקור אין די תורה, ווייל א נביא מעג נישט צולייגן קיין מצות צו די תורה. א פערדער וועט קומען בשם פרפ. ליבאוויץ אז משיח איז נאר אזא מושג אז ער "וועט קומען" אבער די רגע ער קומט איז ער שוין א משיח שקר, ווייל ער איז געקומען, און משיח איז נאר א מושג פון עפעס וואס "וועט קומען".
הקיצור, איינמאל די נעמסט מיר אוועק דעם משיח'ישן גייסט איז עס זייער א סליפערי סלאופ ביזן שאול תחתית אריין. ווילאנג א געהעריגע גרויסע אדלער פיקט מיר נישט אויף בלייב איך דא. און יא, מיין משיח דארף זיין א געהעריגע עני וואס איז רוכב על החמור מיט א גרויסע שופר של משיח, אז נישט קען ער מקבץ זיין נדחי ישראל און לוחם זיין מלחמת השם אזש ער וועט גאר פארוואנדלט ווערן אין א חזקת משיח, אבער איך בלייב דא ביז ער וועט מיר קענען אהינשלעפן מיטן אלטמאדישן אדלער.
איך וויל נאר פארשטיין צו וועט זיין פלאץ אויפן אדלער פארן אייזל? אדער דער אייזל קומט שוין מיט אייגענע פליגלען?
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
וואס רעדסטו? ס'וועט דאך זיין א ריזיגע אדלער וואס גאנץ וויליאמסבורג, בארא פארק, מאנסי און קרית יואל וועט קענען ארויפפיטן דערויף, וואס איז אזוי שווער אריינצושטיפן נאך איין אייזל?
איך ווייס נישט וואס דו קוקסט מיר אן אזוי מאדנע, הומאר מאן דכר שמיה.
גלייבסטו דען נישט אז פאר אפאר טויזנט יאר צוריק זענען אלע וואסערן פון מצרים געווארן בלוט? גלייבסטו דען נישט אז א ריזיגע ים האט זיך געשפאלטן אינמיטן העלן טאג און כלל ישראל איז אריבער אין די טריקעניש? גלייבסטו דען נישט אז ווען משיח וועט קומען וועט פארקומען א מלחמה צווישן דעם ריזיגן שור הבור מיטן גיגאנטישן לויתן און זיי וועלן זיך אויס'הרג'ענען און מיר וועלן עסן די פיש און פלייש ביי די גרויסע סעודה?
כ'מיין, וואס איז שוין אזוי אנדערש א גרויסע ריזיגע אדלער?
איך ווייס נישט וואס דו קוקסט מיר אן אזוי מאדנע, הומאר מאן דכר שמיה.
גלייבסטו דען נישט אז פאר אפאר טויזנט יאר צוריק זענען אלע וואסערן פון מצרים געווארן בלוט? גלייבסטו דען נישט אז א ריזיגע ים האט זיך געשפאלטן אינמיטן העלן טאג און כלל ישראל איז אריבער אין די טריקעניש? גלייבסטו דען נישט אז ווען משיח וועט קומען וועט פארקומען א מלחמה צווישן דעם ריזיגן שור הבור מיטן גיגאנטישן לויתן און זיי וועלן זיך אויס'הרג'ענען און מיר וועלן עסן די פיש און פלייש ביי די גרויסע סעודה?
כ'מיין, וואס איז שוין אזוי אנדערש א גרויסע ריזיגע אדלער?
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
ארויסגעווארפן דאס קינד מיטן באד וואַסער
הדרן עלך השיחה
הדרן עלך השיחה
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
[ציטאט אראפגענומען]
איך ווייס נישט פונקטליך וויאזוי ס'וועט זיך אויסארבעטן. נאר ס'וועט דאך זיין נאך תחיית המתים. וואו וועט דען זיין פלאץ פאר אלע ביליאן מיט א האלב אידן וואס וועלן וואוינען אין ארץ ישראל.מ'רעדט דאך נאכדעים וואס די מדינה הטמאה (רחמנא ליצלן מהאי דעתא) וועט שוין בטל ווערן. און די נטורי קרתא וועללן אנפיהרן מיט די נייע (פאלעסטינער) מדינה.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים ! קיין ארץ ישראל !
שמן למאור #שוין, ער קומט מיר דא מיט זיינע אויפגעקלערטע כפירה. אונזערע רביס האבן אונז אזוי אויסגעלערנט, אם לאו נביאים הם בני נביאים הם. דער וואס פרעגט א מקור איז אן אפיקורס. באלד וועט א צווייטער קומען און זאגן אז מען דארף בכלל נישט ווארטן אויף משיח ווייל הלל האט געהאלטן אז ער איז שוין געקומען, און א דריטער ווער טענה'ן אז די גאנצע משיח זאך האט נישט קיין מקור אין די תורה, ווייל א נביא מעג נישט צולייגן קיין מצות צו די תורה. א פערדער וועט קומען בשם פרפ. ליבאוויץ אז משיח איז נאר אזא מושג אז ער "וועט קומען" אבער די רגע ער קומט איז ער שוין א משיח שקר, ווייל ער איז געקומען, און משיח איז נאר א מושג פון עפעס וואס "וועט קומען".
הקיצור, איינמאל די נעמסט מיר אוועק דעם משיח'ישן גייסט איז עס זייער א סליפערי סלאופ ביזן שאול תחתית אריין. ווילאנג א געהעריגע גרויסע אדלער פיקט מיר נישט אויף בלייב איך דא. און יא, מיין משיח דארף זיין א געהעריגע עני וואס איז רוכב על החמור מיט א גרויסע שופר של משיח, אז נישט קען ער מקבץ זיין נדחי ישראל און לוחם זיין מלחמת השם אזש ער וועט גאר פארוואנדלט ווערן אין א חזקת משיח, אבער איך בלייב דא ביז ער וועט מיר קענען אהינשלעפן מיטן אלטמאדישן אדלער.
דער הייליגער ריזשינער האט אנדרעש געזאגט !!
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
אה, סאו לויטן ריזינער איז משיח שוין גאר געקומען...
אגב, די רבי זי"ע האט דאך געהאלטן אנדערש ווי די ריזינער כידוע, והלכה כבתראה.
אגב, די רבי זי"ע האט דאך געהאלטן אנדערש ווי די ריזינער כידוע, והלכה כבתראה.
Re: בנין בית המקדש השלישי
ישי שטיינמעץ #די ערשטע האלב איז מגלה פנים בתורה שלא כהלכה, די צווייטע האלב שפתים יושק מיר ווארטן טאקע אלע אז ולירושלים עירך ברחמים תשוב ותחזנה עינינו בשוב ה' ציוןשלמה המלך #איך פרעג אים וואס הייסט, די ביהמ"ק השלישי וועט דאך אראפקומען פון פייער פון הימל גרייט "ובאש אתה עתיד לבנותה"? זאג ער מיר, דו מיינסט די חברה זענען עמי הארצים? זיי ווייסן נישט וואס דו ווייסט? זיי קענען אויסעווענדיג אלע מדרשים און מאמרי חז"ל און טאקע פארדעם האלטן זיי אז מען איז מחויב צו בויען דעם בית המקדש יעצט! און דאס וואס שטייט אז עס וועט אראפקומען פייערדיג פון הימל איז אמת, אבער עס נעמט נישט אוועק אונזער חיוב צו בויען יעצט פון שטיין און ציגל וכדו’, און לאחר מכן, ווען אונז וועל מיר ענדיגן און עס אנהייבן נוצן, ברענגען קרבנות, מקטיר זיין קטורת וכדו’, דאן וועלן מיר זוכה זיין און דער פייערדיגע בית המקדש וועט אראפקומען פון הימל...
אוודאי איז א מצוה צו בויען די בית המקדש בזמן הזה!
ס'איז א בפירוש'ער פסוק די וואך אין די סדרה "ועשו לי מקדש ושכנתי בתוכם", און די תורה איז א נצחיות ס'גייט ארויף אויף אייביג, ווען מען האט די געלעגענהייט.
און ס'נישט קיין פראבלעם וועגען אפר הפרה וועגן טומאה הותרה בציבור.
אבער אפילו נאך פאר'ן בויען דעם בית המקדש איז דא זאכן וואס מען קען טוהן. ווי למשל קודם כל מקריב זיין דעם קרבן פסח, און בויען א מזבח און מקריב זיין די תמידין!
נאר וואס? ס'דא שרעקליכע פרעשור פון די רשעי האומות ווען ס'קומט צו דעם הר הבית. "זיי" ווייסן זייער גוט אז די פינטל איז די הר הבית, און זיי טוען אלעס וואס זיי קענען צו דערווייטערן אידן פונעם בארג, דורך משונה'דיגע פרעשור אויף די מדינת ישראל רעגירונג.
ווער רעדט נאך ערב פסח ווען טייערע אידן קומען אן קיין ירושלים מיט א ציגעלע כדי צו עכ"פ פרובירן מאכן א קרבן פסח, און זיי ווערן ארעסטירט דורך די פאליציי און אריינגעשליידערט אין טורמע פאר די שרעקליכע עבירה פון וועלן מקריב זיין די קרבן פסח....
דער ריזשינער ז"ל האט אמאל געזאגט, רבונו של עולם, געב אונז די געלעגענהייט איינמאל צו מקריב זיין דעם קרבן תמיד אויפן הר הבית, און דאס וועט שוין אריינברענגען א הרהור תשובה אין די גאנצע וועלט און מקרב זיין די גאולה!
אבער די בני השטן די בני עשו ווייסן דאס אויך, און זיי טוען אלעס וואס זיי קענען צו אוועקשלעפן אידן פון די נקודה הפנימית פון די גאנצע בריאה וואס דאס איז דער מקום המקדש.
נאך די 6 טעג מלחמה ווען דער באשעפער האט געהאלפן אז אידן האבן איינגענומען דעם הר הבית, האט דער קלויזענבורגער רב ז"ל זייער געוויינט, אז מען איז שוין אזוי נאנט אבער אזוי ווייט....
ס'איז איין זאך ווען א קינד איז פארטריבן פון זיין טאטע דער מלך ווייט אוועק אין פרעמדע לענדער, ווייל זייענדיג אזוי ווייט פארגעסט מען אביסל ווער מען איז און ווער די טאטע איז... און די צער איז אביסל פארשלאפן. אבער ווען מען איז אזוי נאנט, מען שטייט שוין ביי די טיר! און דאך קען מען נאך נישט מקריב זיין דעם קרבן פסח! דעם קרבן תמיד! דאס איז זייער א גרויסע צער.
איך האב א מנהג אז ווען איינער פרעגט מיר "וויזוי גייט עס?" זאג איך "נישט גוט"... יענער שטעלט אן א פנים.... נישט גוט? וואסי געשען? זאג איך, ס'דאך שוין צען אזייגער אינדערפרי און מען האט נאכנישט מקריב געווען דעם קרבן תמיד... וויזוי קען מען זאגען אז ס'גוט? ס'דאך נישט גוט. ס'ביטער ווי א זית... מען ווארט דאך שוין אזוי לאנג אז ס'זאל שוין זיין והשב כהנים לעבודתם ולוויים לדוכנם וישראל במעמדם, און מ'שטיימער אזוי נאנט צום מקום המקדש, און די הארץ גייט אויס אז מען זאל שוין קענען טוהן די עבודת הקודש אין בית המקדש, אז דער כהן זאל שטיין און זאגן אז האיר כל המזרח עד שבחברון, און מען ברויך אנהייבן דעם טאג מיטן הקרבת קרבן התמיד און די לוויים זינגען מיט די כלי נגינה און די גאנצע וועלט ווערט נתבסם פון די קדושת העבודה!
אנשטאט דעם, שיינט די זוהן אויף אויף א פוסטע הר הבית, שועלים הלכו בה, מוסלמענער רשעים זענען מחלל דעם מקום, און יעדן טאג נעבעך נאך צרות פאר אידישע קינדער. נו איז דאך ביטער ווי א זית. ווילאנג קען מען דען אויסהאלטען די בושות, בראותי כל עיר על תילה בנויה, אבער ועיר האלקים די הייליגע בארג מושפלת עד שאול תחתיה. די טרערן רינען אראפ פון די אויגעלעך . ס'מוז דאך שוין לעכטיג ווערן פאר אידישע קינדער, אונז זעמער שוין נישט צופרידען סתם מיט א הייסע מקוה און א הייסע קאווע! אונז דארפן א בית המקדש! אונז דארפן א קרבן תמיד מיט א קרבן פסח. אונז וויל מיר שוין צוריק די השראת השכינה. אונז זעמער שוין די דור הגאולה!! הלוואי זאלן מיר שוין זוכה זיין!
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
עמקות התם #איך וואוין אין אמעריקע, א פרייע מדינה, וואסערע שעבוד מלכיות האב איך דא? א רעגירונג פון אידיש אפשטאמיגע חילונים האמיר דא אויך, אויף וואס ארויף זאל איך מיר גיין שלאגן אין עזה?אט דאס שרייבט ער,
גארניט וועט ניט זיין אנדערש בימות המשיח אחוץ וואס שמואל זאגט, אין בין העולם-הזה לימות המשיח אלא שעבוד מלכויות בלבד.
ממילא אויב דיין סיבה פארען נישט קומען דא עולה זיין איז דאס וואס די שרייבסט,
קענסטו טאקע מחכה זיין בכל יום......
Re: בנין בית המקדש השלישי
צוויי #א קלאסישע חרדישע אטאקע, אפגעוואשן יענעם אן קיין שום הסבר
די ערשטע האלב איז מגלה פנים בתורה שלא כהלכה, די צווייטע האלב שפתים יושק מיר ווארטן טאקע אלע אז ולירושלים עירך ברחמים תשוב ותחזנה עינינו בשוב ה' ציון
אויב לפי דעתך איז דער שרייבער מגלה פנים בתורה שלא כהלכה, פארוואס ביסטו נישט מסביר וויאזוי ביזט צוגעקומען צו די מסקנה?
אויך וויל איך וויסן צו איעדער יוד וואס בויעט א סוכה לשם מצות סוכה איז אויך לדעתך מגלה פנים בתורה שלא כהלכה? אדער נישט און וואס איז די חילוק?
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
אונטער חכם #די פרעגסט מיט אן ערענסקייט?איך וואוין אין אמעריקע, א פרייע מדינה, וואסערע שעבוד מלכיות האב איך דא? א רעגירונג פון אידיש אפשטאמיגע חילונים האמיר דא אויך, אויף וואס ארויף זאל איך מיר גיין שלאגן אין עזה?
אמעריקא איז נישט קיין יודיש לאנד, דאס מיינט שעבוד מלכיות
אין ארצנו הקדושה זענען די יודן בעל הבית, מיר קענען דארטן פירן דאס לאנד 100% על פי התורה ומצוותיה אויב מיר ווילן נאר
פארשטייט זיך אז לעת עתה זענען מיר נאך גאנץ ווייט פון דעם, אבער די פראבלעם איז נישט שעבוד צו אן אנדער פאלק, נאר א חסרון אין אונזער רצון אלץ א פאלק. - א חלק פון דעם פראבלעם זענען יודן חילונים וואס פילן נישט קיין שעבוד צו די תורה, און א חלק פון דעם פראבלעם איז יודן פרומע וואס פילן אויך נישט קיין שעבוד צו די תורה, זה בכה וזה בכה איינער מער איינער ווייניגער, אבער רצון פעלט ביי ביידע.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
אונטער חכם #מוזט נישט גארנישט, ביים צווייטן במ''ק האבן א טייל אידן געבליבן אין בבל.עמקות התם #איך וואוין אין אמעריקע, א פרייע מדינה, וואסערע שעבוד מלכיות האב איך דא? א רעגירונג פון אידיש אפשטאמיגע חילונים האמיר דא אויך, אויף וואס ארויף זאל איך מיר גיין שלאגן אין עזה?אט דאס שרייבט ער,
גארניט וועט ניט זיין אנדערש בימות המשיח אחוץ וואס שמואל זאגט, אין בין העולם-הזה לימות המשיח אלא שעבוד מלכויות בלבד.
ממילא אויב דיין סיבה פארען נישט קומען דא עולה זיין איז דאס וואס די שרייבסט,
קענסטו טאקע מחכה זיין בכל יום......
אין דייטשלאנד 50 יאר פארן קריג האבן אויך אידן געוואוינט רואיג.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
כאילו עס איז דא א גאראנטי אז אין ארץ ישראל וועלן אידן אייביג לעבן רואיג
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
סקעפטיקער #די ספרי הנביאים זענען פיל מיט דע גאראנטיסכאילו עס איז דא א גאראנטי אז אין ארץ ישראל וועלן אידן אייביג לעבן רואיג
אויב בין איך מקבל א גאראנטי פון איינעם איז גאט ברוך הוא דער ערשטער
א גרויס חלק פון דעם גאראנטי איז שוין מקוים געווארן בימינו אלה, דא קען מען אביסל ליינען דערוועגן https://drive.google.com/file/d/1hOXa2ptmEh3WO7QFy_BR8_YlW0jDI1h4/view
און נאכאמאל מען איז נאך נישט אנגעקומען צום ענגילטיגער יעד, עס איז א פראצעדור וואס נעמט צייט ווי חז"ל זאגן קמעא קמעא
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
אגב די חרדים זענען היינט בערך 13-14% פונעם כלל
ביז א צוואנציג יאר גייען זיי זיין 30% אויב נישט מער
שטעל זיך פאר וואו דאס גייט האלטן אין 50 יאר פון יעצט, ספעציעל אויב טויזענטער פרומע יודן פון איבער דער וועלט קומען ארויף וואוינען אין ארץ ישראל כפי רצון הבורא ברוך הוא
צו זיצן אין גלות און וויינען אז דאס לאנד איז סעקולער איז א געלעכטער פון פוילע מענטשן
דאס אידישע ירושלים אין ברוקלין ניו יורק גייט עווענטועל אונטערגיין אזוי ווי טויזענט יאר אידיש לעבן אין אונגארן איז אונטערגעגאנגען, דאס איז די גזירת הגלות וואס איז נאר זמני און האט א קץ, עיין ספר משך חכמה פרשת בחוקותי
הנה דרך ההשגחה, כי ינוחו משך שנים קרוב למאה או מאתים ואחר זה יקום רוח סערה ויפוץ המון גליו וכלה יבלה, יהרוס ישטוף לא יחמול, עד כי נפזרים בדודים ירוצו, יברחו למקום רחוק ושם יתאחדו, יהיו לגוי, יוגדל תורתם, חכמתם יעשו חיל, עד כי ישכח היותו גר בארץ נכריה, יחשוב, כי זה מקום מחצבתו, בל יצפה לישועת ה' הרוחניות בזמן המיועד, שם יבוא רוח סערה עוד יותר חזק, יזכיר אותו בקול סואן ברעש יהודי אתה ומי שמך לאיש, לך לך אל ארץ אשר לא ידעת, ככה יחליף מצב הישראלי וקיומו בעמים, כאשר עין המשכיל יראה בספר דברי הימים.
https://www.sefaria.org/Meshekh_Chokhmah%2C_Bekhukotai.11?lang=bi&with=all&lang2=en
ביז א צוואנציג יאר גייען זיי זיין 30% אויב נישט מער
שטעל זיך פאר וואו דאס גייט האלטן אין 50 יאר פון יעצט, ספעציעל אויב טויזענטער פרומע יודן פון איבער דער וועלט קומען ארויף וואוינען אין ארץ ישראל כפי רצון הבורא ברוך הוא
צו זיצן אין גלות און וויינען אז דאס לאנד איז סעקולער איז א געלעכטער פון פוילע מענטשן
דאס אידישע ירושלים אין ברוקלין ניו יורק גייט עווענטועל אונטערגיין אזוי ווי טויזענט יאר אידיש לעבן אין אונגארן איז אונטערגעגאנגען, דאס איז די גזירת הגלות וואס איז נאר זמני און האט א קץ, עיין ספר משך חכמה פרשת בחוקותי
הנה דרך ההשגחה, כי ינוחו משך שנים קרוב למאה או מאתים ואחר זה יקום רוח סערה ויפוץ המון גליו וכלה יבלה, יהרוס ישטוף לא יחמול, עד כי נפזרים בדודים ירוצו, יברחו למקום רחוק ושם יתאחדו, יהיו לגוי, יוגדל תורתם, חכמתם יעשו חיל, עד כי ישכח היותו גר בארץ נכריה, יחשוב, כי זה מקום מחצבתו, בל יצפה לישועת ה' הרוחניות בזמן המיועד, שם יבוא רוח סערה עוד יותר חזק, יזכיר אותו בקול סואן ברעש יהודי אתה ומי שמך לאיש, לך לך אל ארץ אשר לא ידעת, ככה יחליף מצב הישראלי וקיומו בעמים, כאשר עין המשכיל יראה בספר דברי הימים.
https://www.sefaria.org/Meshekh_Chokhmah%2C_Bekhukotai.11?lang=bi&with=all&lang2=en
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
אייניקעל #אויב איז מען נאכנישט אונגקומען צום ענדגילטיגן יעד פארוואס האלטסטו אז דו האסט יעצט א גאראנטי? ווען משיח קומט גיי איך אויךדי ספרי הנביאים זענען פיל מיט דע גאראנטיס
אויב בין איך מקבל א גאראנטי פון איינעם איז גאט ברוך הוא דער ערשטער
א גרויס חלק פון דעם גאראנטי איז שוין מקוים געווארן בימינו אלה, דא קען מען אביסל ליינען דערוועגן
און נאכאמאל מען איז נאך נישט אנגעקומען צום ענגילטיגער יעד, עס איז א פראצעדור וואס נעמט צייט ווי חז"ל זאגן קמעא קמעא
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
וויבאלד די צווייטע קיבוץ גלויות האט שוין פאסירט, און רוב עם ישראל (אדער כמעט רוב, ווענדט זיך וויאזוי מען רעכענט) געפונט זיך שוין אינדערהיים בארצנו, און אויף דעם זאגט דער נביא לא יוסיף ה' שנית להגלותך, עכ"פ לויט ווי דער רמב"ן לערנט עס אפ אין ספר הגאולה וכן שאר ראשונים.
וחוץ מזה זענען אסאך אנדערע דברי נביאים מקויים געווארן שוין למחצה לשליש ולרביע, ובפרט אז די לאנד געבט פירותיה בעין יפה וואס עכ"פ לויט רבי אבא אין סנהדרין צ"ח איז פון די שטערקסטע סימני הקץ.
אלץ א מאמין בדברי נביאים שדבר אחד מדבריך אחור לא ישוב ריקם געבט מיר דאס אלעס גאנץ א פעסטע שטימע פון בטחון קאנפידענס אז מיר זענען אויפן וועג צו זעהן די פולקאמע קיום פון די איבריגע רייד פון די נביאים ובכללם איש תחת גפנו ותאנתו, וגר זאב כבש, נכון יהיה הר בית ה' וכן הלאה נאך אין אונזערע טעג צו אין די טעג פון אונזערע קינדער נענטער ווי ווייטער.
און דאס איז שוין אויסער די פנימיות פון יחזקאל הנביא'ס חזון עצמות היבשות, און זכירה/פקידה בתורת הרמח"ל, אדער די מהלך פונעם גר"א פון שבוע של הקב"ה בהיסטוריה של הדורות ועוד ועוד וואס ווער עס וויל נאר לערנען מיט אן אפען קאפ אין הארץ צו פארשטיין וואו מיר האלטן ביים אחרית הימים וועט עס טרעפן און פארשטייען...
וחוץ מזה זענען אסאך אנדערע דברי נביאים מקויים געווארן שוין למחצה לשליש ולרביע, ובפרט אז די לאנד געבט פירותיה בעין יפה וואס עכ"פ לויט רבי אבא אין סנהדרין צ"ח איז פון די שטערקסטע סימני הקץ.
אלץ א מאמין בדברי נביאים שדבר אחד מדבריך אחור לא ישוב ריקם געבט מיר דאס אלעס גאנץ א פעסטע שטימע פון בטחון קאנפידענס אז מיר זענען אויפן וועג צו זעהן די פולקאמע קיום פון די איבריגע רייד פון די נביאים ובכללם איש תחת גפנו ותאנתו, וגר זאב כבש, נכון יהיה הר בית ה' וכן הלאה נאך אין אונזערע טעג צו אין די טעג פון אונזערע קינדער נענטער ווי ווייטער.
און דאס איז שוין אויסער די פנימיות פון יחזקאל הנביא'ס חזון עצמות היבשות, און זכירה/פקידה בתורת הרמח"ל, אדער די מהלך פונעם גר"א פון שבוע של הקב"ה בהיסטוריה של הדורות ועוד ועוד וואס ווער עס וויל נאר לערנען מיט אן אפען קאפ אין הארץ צו פארשטיין וואו מיר האלטן ביים אחרית הימים וועט עס טרעפן און פארשטייען...
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
פונקט יעצט געזען אין פי' מהר"י קרא אויפן באקאנטן פסוק אין ישעי' כ"א, אָמַ֣ר שֹׁמֵ֔ר אָתָ֥ה בֹ֖קֶר וְגַם־לָ֑יְלָה אִם־תִּבְעָי֥וּן בְּעָ֖יוּ שֻׁ֥בוּ אֵתָֽיוּ׃
אתא בקר וגם לילה – כבר עבר גלות בבל שדומה ליום, וגם לילה – גלות אדום שדומה ללילה, וכבר עברו שניהם. ומי מעכב שאין אנו נגאלין מן הגלות? אין שום דבר מעכב, אלא: אם תבעיון בעיו שובו אתיו – אם רצונכם שתהיו נגאלים בקשו רחמים מלפניו, ושובו – מן הגלות, ואתיו – לכם, כלומר שובו לגבולכם.
אתא בקר וגם לילה – כבר עבר גלות בבל שדומה ליום, וגם לילה – גלות אדום שדומה ללילה, וכבר עברו שניהם. ומי מעכב שאין אנו נגאלין מן הגלות? אין שום דבר מעכב, אלא: אם תבעיון בעיו שובו אתיו – אם רצונכם שתהיו נגאלים בקשו רחמים מלפניו, ושובו – מן הגלות, ואתיו – לכם, כלומר שובו לגבולכם.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
אמת אלע סימנים ווייזן מיר זענען באחרית הימים, משיח איז שוין אט אט דא, און יעצט איז טאקע די צייט וואס דער אייבערשטער פרואווט אונז צו זעהן צו מיר זענען אים געטריי און צו די תורה הקדושה, עס שטייט אז ארץ ישראל וועט אויסשפייען ווער ס'איז נישט ערליך.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
צוויי #א. עס שטייט אביסל אנדערש, ולא תקיא הארץ אתכם, כדי דאס לאנד זאל ענק נישט אויסשפייען, נישט געשריבן אינעם פאזיטיווען פארמעט אז לאנד וועט אויסשפייען, יחי ההבדל הגדולאמת אלע סימנים ווייזן מיר זענען באחרית הימים, משיח איז שוין אט אט דא, און יעצט איז טאקע די צייט וואס דער אייבערשטער פרואווט אונז צו זעהן צו מיר זענען אים געטריי און צו די תורה הקדושה, עס שטייט אז ארץ ישראל וועט אויסשפייען ווער ס'איז נישט ערליך.
ב. די וואס גייען ארויף וואוינען אין ארץ ישראל וואס וועגט אנטקעגן אלע אנדערע מצוות התורה (אגב די איינציגסטע מצוה וואס מען מעג עובר זיין אויף אמירה לעכו"ם) ווי די הלכה פסק'ענט (געברענגט אין רמב"ם):"לעולם ידור אדם בארץ ישראל בעיר שרובה עכו"ם, ואל ידור בחו"ל בעיר שרובה ישראל, שכל הדר בארץ ישראל דומה כמי שיש לו אלו-ה, וכל הדר בחו"ל דומה כמי שאין לו אלו-ה". דאס הייסט ענדערש פאר א יוד מיט זיינע קליינע קינדער צו וואוינען אין נצרת העתיקה צווישן די שמייליגע קירכעס ווי איידער צו וואוינען אין די הייליגע שטעטל קרית יואל אדער ניו סקווירא - די יודן וואס פאלגן די הלכה ווייסט הקב"ה אז זיי זענען געטריי צו איהם און צו די תורה הקדושה.
ג. יודן וואס גייען ארויף קיין ארץ ישראל וואוינען דארטן מיט ריינע כוונות פון דינען הקב"ה דארט און מקיים זיין מצוות התלויות בארץ, אפילו אויב ח"ו פאלן זיי דורך זאגט דאך שוין אויף דעם דער נביא יחזקאל: 'בֵּית יִשְׂרָאֵל יֹשְׁבִים עַל אַדְמָתָם וַיְטַמְּאוּ אוֹתָהּ בְּדַרְכָּם וּבַעֲלִילוֹתָם כְּטֻמְאַת הַנִּדָּה הָיְתָה דַרְכָּם לְפָנָי' (יחזקאל לו, יז), לייגן צו חז"ל: אמר הקב"ה: הלוואי יהון בני עמי בארץ ישראל אע"פ שמטמאין אותה (ילקוט שמעוני איכה רמז תתרלח).
דערפאר טאקע וועט זיך משיח באווייזן קודם צו דע יודן שלא כרעו לבעל הגלות ועלו אחד מעיר ושנים ממשפחה צו טוען דעם רצון השם לדור בהיכלו, אזויווי דער בעל חסד לאברהם ר' אברהם אזולאי זצל שרייבט:
דע כי מסורת קבלה בידינו כי באותו יום כשיבא המשיח עם קיבוץ גליות לארץ ישראל, באותו יום ימצא בארץ ישראל שבעת אלפים מבני ישראל, ובאותו היום יחיו המתים שבארץ, ובאותו היום יסתלקו חומת האש מירושלים, ובאותו יום יבנה בית המקדש באבנים טובים ומרגליות, ובאותו יום יחזרו המתים שבארץ ישראל בעת חיותם בריה חדשה רוחניים, וכן הז' אלפים הנמצאים חיים, כולם בריה חדשה גוף רוחני, כגופו של אדם הראשון קודם החטא וכגופו של [חנוך ו]משה רבינו ע"ה [ואליהו], וישוטו כולם באויר מעופפים כנשרים וגו', וכל זה לעיני אנשי קיבוץ הגליות:
וכשישראל בני קיבוץ גליות יראו שאחיהם נעשה בריה חדשה, ופורחים באויר ללכת ולדור בגן עדן תחתון ללמוד תורה מפי השם יתברך, אזי, יתקבלו בני קיבוץ גליות דאגה בלבם ודאבון נפש, ויתרעמו למלך המשיח ויאמרו וכי אין אנו בני ישראל כמותם, מאין זכו הם להיות רוחניים בגוף ונפש מה שאין כן אנו ולמה נגרע:
ואומר להם מלך המשיח כבר נודע ומפורסם שכל מידותיו של הקדוש ברוך הוא מדה כנגד מדה, אותם שהיו בחו"ל והשתדלו לבא בארץ כדי לזכות לנפש טהורה, ולא חשו על ממונם ולא על גופם, ובאו בים וביבשה, ולא חששו להיותם נטבעים בים, או נגזל ביבשה, או להיותם שבויים ביד אדונים קשים, ובעבור שעשו העיקר מרוחם ומנפשם ולא מגופם וממונם, לכן חזרו רוחניות מדה כנגד מדה וכו'
(אבן שתיה, עין הארץ, כ״ב נהר כב - במעלת הדר בארץ ישראל בביאת המשיח עיין שם כל האריכות)
זאלן מיר זוכה זיין צו זיין פון דע הייליגע יודן
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
אייניקעל #מיין (פערזענליכער) חזו(יו)ן איז אז (בערך) 70% פון די באפעלקערונג אין ארץ ישראל וועלכע זענען נישט עכט פראקטיצירנדיג רעליגיעז, ווי מסורתיים און א טייל חילונים וועללן האבן א געלעגנהייט צו טון תשובה. אזוי ווי ס'איז דער מציאות. און די אנדערע 30% וועלכע זענען להכעיס און אקטיוו אנטי-רעליגיעז מתוך בחירה וועללן בעל כורחם ווערן ארויסגעשאקלט פון ארץ ישראל. לדאבונינו ולצערינו.צוויי #א. עס שטייט אביסל אנדערש, ולא תקיא הארץ אתכם, כדי דאס לאנד זאל ענק נישט אויסשפייען, נישט געשריבן אינעם פאזיטיווען פארמעט אז לאנד וועט אויסשפייען, יחי ההבדל הגדולאמת אלע סימנים ווייזן מיר זענען באחרית הימים, משיח איז שוין אט אט דא, און יעצט איז טאקע די צייט וואס דער אייבערשטער פרואווט אונז צו זעהן צו מיר זענען אים געטריי און צו די תורה הקדושה, עס שטייט אז ארץ ישראל וועט אויסשפייען ווער ס'איז נישט ערליך.
ב. די וואס גייען ארויף וואוינען אין ארץ ישראל וואס וועגט אנטקעגן אלע אנדערע מצוות התורה (אגב די איינציגסטע מצוה וואס מען מעג עובר זיין אויף אמירה לעכו"ם) ווי די הלכה פסק'ענט (געברענגט אין רמב"ם):"לעולם ידור אדם בארץ ישראל בעיר שרובה עכו"ם, ואל ידור בחו"ל בעיר שרובה ישראל, שכל הדר בארץ ישראל דומה כמי שיש לו אלו-ה, וכל הדר בחו"ל דומה כמי שאין לו אלו-ה". דאס הייסט ענדערש פאר א יוד מיט זיינע קליינע קינדער צו וואוינען אין נצרת העתיקה צווישן די שמייליגע קירכעס ווי איידער צו וואוינען אין די הייליגע שטעטל קרית יואל אדער ניו סקווירא - די יודן וואס פאלגן די הלכה ווייסט הקב"ה אז זיי זענען געטריי צו איהם און צו די תורה הקדושה.
ג. יודן וואס גייען ארויף קיין ארץ ישראל וואוינען דארטן מיט ריינע כוונות פון דינען הקב"ה דארט און מקיים זיין מצוות התלויות בארץ, אפילו אויב ח"ו פאלן זיי דורך זאגט דאך שוין אויף דעם דער נביא יחזקאל: 'בֵּית יִשְׂרָאֵל יֹשְׁבִים עַל אַדְמָתָם וַיְטַמְּאוּ אוֹתָהּ בְּדַרְכָּם וּבַעֲלִילוֹתָם כְּטֻמְאַת הַנִּדָּה הָיְתָה דַרְכָּם לְפָנָי' (יחזקאל לו, יז), לייגן צו חז"ל: אמר הקב"ה: הלוואי יהון בני עמי בארץ ישראל אע"פ שמטמאין אותה (ילקוט שמעוני איכה רמז תתרלח).
דערפאר טאקע וועט זיך משיח באווייזן קודם צו דע יודן שלא כרעו לבעל הגלות ועלו אחד מעיר ושנים ממשפחה צו טוען דעם רצון השם לדור בהיכלו, אזויווי דער בעל חסד לאברהם ר' אברהם אזולאי זצל שרייבט:
דע כי מסורת קבלה בידינו כי באותו יום כשיבא המשיח עם קיבוץ גליות לארץ ישראל, באותו יום ימצא בארץ ישראל שבעת אלפים מבני ישראל, ובאותו היום יחיו המתים שבארץ, ובאותו היום יסתלקו חומת האש מירושלים, ובאותו יום יבנה בית המקדש באבנים טובים ומרגליות, ובאותו יום יחזרו המתים שבארץ ישראל בעת חיותם בריה חדשה רוחניים, וכן הז' אלפים הנמצאים חיים, כולם בריה חדשה גוף רוחני, כגופו של אדם הראשון קודם החטא וכגופו של [חנוך ו]משה רבינו ע"ה [ואליהו], וישוטו כולם באויר מעופפים כנשרים וגו', וכל זה לעיני אנשי קיבוץ הגליות:
וכשישראל בני קיבוץ גליות יראו שאחיהם נעשה בריה חדשה, ופורחים באויר ללכת ולדור בגן עדן תחתון ללמוד תורה מפי השם יתברך, אזי, יתקבלו בני קיבוץ גליות דאגה בלבם ודאבון נפש, ויתרעמו למלך המשיח ויאמרו וכי אין אנו בני ישראל כמותם, מאין זכו הם להיות רוחניים בגוף ונפש מה שאין כן אנו ולמה נגרע:
ואומר להם מלך המשיח כבר נודע ומפורסם שכל מידותיו של הקדוש ברוך הוא מדה כנגד מדה, אותם שהיו בחו"ל והשתדלו לבא בארץ כדי לזכות לנפש טהורה, ולא חשו על ממונם ולא על גופם, ובאו בים וביבשה, ולא חששו להיותם נטבעים בים, או נגזל ביבשה, או להיותם שבויים ביד אדונים קשים, ובעבור שעשו העיקר מרוחם ומנפשם ולא מגופם וממונם, לכן חזרו רוחניות מדה כנגד מדה וכו'
(אבן שתיה, עין הארץ, כ״ב נהר כב - במעלת הדר בארץ ישראל בביאת המשיח עיין שם כל האריכות)
זאלן מיר זוכה זיין צו זיין פון דע הייליגע יודן
למשל די ריכטער(ינ)ס פון בג"ץ. ס'איז זייער שווער צו טרעפן אויף זיי א לימוד זכות. זיי רעכענען זיך בכלל נישט מיט די תורה און מצוות. נאר זיי גייען אין זייערע אפיניאנס און "פסקים" דירעקט אקעגן די תורה.
דער געוועזענער הויפט ריכטער פונ'ם בג"ץ אהרון ברק איז געווען א וועלט בארימטער אינטערנאציאנאלער יוריסט. ער האט געקענט אלע פונדאמענטאלע געזעצן פון די בריטישע, פראנצויזישע און אנדערע געזעצן. ער האט אפילו ארויסגעגעבן עטליכע ביכער אויף געזעץ. נאר משפט עברי. די געזעצן פון די תורה האט ער נישט געקענט. און נישט געוואלט קענען. א זאך וואס די גרעסטע יוריסטן. אפילו נישט אידישע טוען אנערקענען.
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
צוויי #Selection Biasאמת אלע סימנים ווייזן מיר זענען באחרית הימים, משיח איז שוין אט אט דא, און יעצט איז טאקע די צייט וואס דער אייבערשטער פרואווט אונז צו זעהן צו מיר זענען אים געטריי און צו די תורה הקדושה, עס שטייט אז ארץ ישראל וועט אויסשפייען ווער ס'איז נישט ערליך.
די זעלבע שפראך רעדט מען שוין הונדערטער יארן און דערווייל זענען מיר נאך דא. זיי נישט אזוי זיכער אז יעצט איז עס "טאקע" נאנט
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
berlbalaguleh #אמת
מיין (פערזענליכער) חזו(יו)ן איז אז (בערך) 70% פון די באפעלקערונג אין ארץ ישראל וועלכע זענען נישט עכט פראקטיצירנדיג רעליגיעז, ווי מסורתיים און א טייל חילונים וועללן האבן א געלעגנהייט צו טון תשובה. אזוי ווי ס'איז דער מציאות. און די אנדערע 30% וועלכע זענען להכעיס און אקטיוו אנטי-רעליגיעז מתוך בחירה וועללן בעל כורחם ווערן ארויסגעשאקלט פון ארץ ישראל. לדאבונינו ולצערינו.
דאס איז טאקע די פשט פון ואבדתם מהרה
די וואס זענען נישט גרייט צו ווערן איינס מיטן לאנד ווערן צוביסלעך פארלוירן פון דארט
די בג"ץ איז די גרעסטע פראבלעם בימינו אלה, אבער מיט די צייט וועט זיך דאס אויך טוישן לטובה ווען די אלע אלטע זאכן וועלן אדער תשובה טאן אדער זיך אפטאן פון די מלוכה
השי"ת האט א פלאן וואס חז"ל רופן קמעא קמעא און ווען האט געדולד און מען קוקט גוט זעהט מען דאס אויף אלע פראנטן
Re: בנין בית המקדש השלישי
שלמה המלך #קלויזענבורג’ע רבי האט טאקע געשריגן אויף ’משה דיין’ וואס ער ער איז געווען דער ערשטער צו רעדן פון צירוקגעבן שטחים נאך מלחמת ששת הימים.[
יעצט זיך נעמען פארטרייבן די אראבער פונעם הר הבית איז יענץ געשעפט, די שאלה אבער איז, אין 1948 ווען דו האסט סייווי פארטריבן די ישמעאלים, און די UN (באותה שעה כשרים היו) האט עס בארעכטיגט, טא פארוואס האט מען דעמאלטס נישט געטוהן צו דער זאך? אדער בעסער געזאגט, נאך די יום כיפור מלחמה ווען מען האט איינגענומען דעם כותל, פארוואס האט מען נישט געמאכט א ריכטיגע קלין אפ, די ערשטע צייט (אזוי ווי יעצט) האט ישראל געהאט די וועלט שטיצע, פארוואס האט מען נישט אויסגענוצט די געלעגענהייט און געבויט א הערליכע בית המקדש השלישי? איך מיין מען וואלט נישט געדארפט שווער פאנדרעיזן פאר דעם - אמת'דיג גערעדט, וואס איז טאקע פשט?
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
סקעפטיקער #אני מאמין באמונה שלמה בביאת המשיח, ואף על פי שיתממה, עם כל זה אחכה לו בכל יום שיבואצוויי #Selection Biasאמת אלע סימנים ווייזן מיר זענען באחרית הימים, משיח איז שוין אט אט דא, און יעצט איז טאקע די צייט וואס דער אייבערשטער פרואווט אונז צו זעהן צו מיר זענען אים געטריי און צו די תורה הקדושה, עס שטייט אז ארץ ישראל וועט אויסשפייען ווער ס'איז נישט ערליך.
די זעלבע שפראך רעדט מען שוין הונדערטער יארן און דערווייל זענען מיר נאך דא. זיי נישט אזוי זיכער אז יעצט איז עס "טאקע" נאנט
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
צוויי #האב איך דען געזאגט אז ער גייט נישט קומען? איך האב געזאגט אז דו האסט נישט קיין גאראנטי ווען ער גייט קומען, ער קען קומען צען טויזנט יאר ארום אויך (עכ"פ לויטן רמב"ם דער מחבר פון די י"ג עקרים). איך זאג אז די זיכערקייט פון מענטשן אז יעצט איז מען שוין "טאקע" נאנט איז נאנסענססקעפטיקער #אני מאמין באמונה שלמה בביאת המשיח, ואף על פי שיתממה, עם כל זה אחכה לו בכל יום שיבואצוויי #Selection Biasאמת אלע סימנים ווייזן מיר זענען באחרית הימים, משיח איז שוין אט אט דא, און יעצט איז טאקע די צייט וואס דער אייבערשטער פרואווט אונז צו זעהן צו מיר זענען אים געטריי און צו די תורה הקדושה, עס שטייט אז ארץ ישראל וועט אויסשפייען ווער ס'איז נישט ערליך.
די זעלבע שפראך רעדט מען שוין הונדערטער יארן און דערווייל זענען מיר נאך דא. זיי נישט אזוי זיכער אז יעצט איז עס "טאקע" נאנט
Re: ס'צייט צו קומען אהיים, קיין ארץ ישראל!
אייניקעל #די קשר צווישן די ארטיגע חרדים און די מדינה ענדיגט זיך ביי וועדת הכספים און ביי ביטוח לאומי. אך און וויי פאר א לאנד אויב אזא סעקטאר, וואס זעהט זיך נישט קיין חלק פון לאנד און האלט נישט ביים טראגן קיין שום עול, וועט ווערן 30 פראצענט פונעם באפעלקערונג. קענסט פארמאכן דאס געשעפט און עס פארקויפן פאר א גויאגב די חרדים זענען היינט בערך 13-14% פונעם כלל
ביז א צוואנציג יאר גייען זיי זיין 30% אויב נישט מער
שטעל זיך פאר וואו דאס גייט האלטן אין 50 יאר פון יעצט, ספעציעל אויב טויזענטער פרומע יודן פון איבער דער וועלט קומען ארויף וואוינען אין ארץ ישראל כפי רצון הבורא ברוך הוא
צו זיצן אין גלות און וויינען אז דאס לאנד איז סעקולער איז א געלעכטער פון פוילע מענטשן
דאס אידישע ירושלים אין ברוקלין ניו יורק גייט עווענטועל אונטערגיין אזוי ווי טויזענט יאר אידיש לעבן אין אונגארן איז אונטערגעגאנגען, דאס איז די גזירת הגלות וואס איז נאר זמני און האט א קץ, עיין ספר משך חכמה פרשת בחוקותי
הנה דרך ההשגחה, כי ינוחו משך שנים קרוב למאה או מאתים ואחר זה יקום רוח סערה ויפוץ המון גליו וכלה יבלה, יהרוס ישטוף לא יחמול, עד כי נפזרים בדודים ירוצו, יברחו למקום רחוק ושם יתאחדו, יהיו לגוי, יוגדל תורתם, חכמתם יעשו חיל, עד כי ישכח היותו גר בארץ נכריה, יחשוב, כי זה מקום מחצבתו, בל יצפה לישועת ה' הרוחניות בזמן המיועד, שם יבוא רוח סערה עוד יותר חזק, יזכיר אותו בקול סואן ברעש יהודי אתה ומי שמך לאיש, לך לך אל ארץ אשר לא ידעת, ככה יחליף מצב הישראלי וקיומו בעמים, כאשר עין המשכיל יראה בספר דברי הימים.
https://www.sefaria.org/Meshekh_Chokhmah%2C_Bekhukotai.11?lang=bi&with=all&lang2=en