דבר תורה לכבוד שבת
געהערט געווארן נעכטן ליל-שישי ביי די חבריא קדישא פון
הרה"ג ר' מאיר יששכר ראזנער שליט"א
יד ימינו פון כ"ק מרן אדמו"ר תמ"ל הגה"ק שליט"א.
וישב ממני שבי
עס איז באקאנט פון תלמידי בעל-שם-טוב אויפן פסוק 'עלית למרום שבית
שבי'שבי איז ראשי-תיבות
שמעון
בר
יוחאי (הרשב"י)
שבי איז ראשי-תיבות
שלמה
בן
יצחק (רש"י)
שבי איז ראשי-תיבות
יצחק
בן
שלמה (אריז"ל)
שבי איז ראשי-תיבות
ישראל
בן
שרה (בעל-שם-טוב)
שבי איז ראשי-תיבות
ישראל
בן
שלום (מרן הריזשענער זצוק"ל)
שבי איז ראשי-תיבות
שלמה
בן
יוכבד (הרבי שליט"א)
די אלע דאזיגע צדיקים, די ראשי האומות זענען געווען א הכנה לביאת המשיח, בשעת יעדער צדיק האט געברענגט א חידוש אויף דער וועלט, מקרב צו זיין נאכמער דער ביאת הגואל שיבוא בב"א. דער ערשטער איז געווען דער
רשב"י, וואס מיטן כח הקבלה וואס ער האט מגלה געווען אינעם ספר הזוהר, אזוי ווי ער שרייבט
בספר הזוהר נפקין מן גלותא, דורך דער גרויסער כח פון דעם זוהר הק'.
דערנאך איז געקומען
רש"י הק', מיט זיין געוואלדיגער כח, צדקות און קדושה, כידוע לכל.
דאן איז געקומען דער
אריז"ל, וואס האט מפרסם געווען און מפתח געווען דער תורת הסוד און מגלה געווען דעם סוד פון שבירת הכלים, ביז זיין תלמיד רבי חיים ויטאל שרייבט אויף אים
'לא היה מי שישיג חכמה זו על אמתתה כמוהו'. און כידוע איז דאס געווען א הכנה לביאת המשיח ולעולם התיקון שכולו טוב.
ווער רעדט נאך ווען עס איז געקומען דער מיסד תנועת החסידות, דער הייליגער
בעל-שם-טוב, וואס זיין דרך האט אריינגעברענגט א נייעם אור אין די גאנצע וועלט, וואס צדיקים האבן מעיד געווען אז דאס איז א הכנה לביאת המשיח און נאך פיל העכער דערפון.
צווישן די גדולי צדיקי הדור האט זיך געפינען
דער הייליגער רוזשענער זצ"ל, וואס זיין אייגנארטיגער העכערער מהלך אין עבודת-השם איז תמיר ונעלם מיט סודות נפלאים ורזין דרזין. כידוע האט דער רוזשענער געזאגט אז איידער משיח וועט קומען, וועט אראפקומען א גל פון כפירה אויף דער וועלט, און בפרט פאר רוזשענער חסידים, און נאר דורך אמונת חכמים און סיפורי צדיקים וועט מען זיך קענען האלטן.
ואחרון חביב,
דער הייליגער רבי שליט"א, וואס האט מגלה געווען דעם סוד החיים למקרביו, וואס אין זיין זכות האט די וועלט א קיום.
אצינד, אין די וואכנדיגע סדרה שטייט דער פסוק
'וישב ממני שבי', וואס חז"ל דרש'ענען דערויף
'אינו אלא שפחה אחת'. ווי באקאנט וועט משיח נתגלה ווערן כעני ורוכב על החמור, ער זיצט בשערי רומי ווי אן עני מצורע וכדו' וכדו'. משיח דארף ליידן פארן דור, צו מכפר זיין די עוונות פונעם דור, און נאר דורכדעם קען משיח נתגלה ווערן. דער באשעפער האט זיינע חשבונות ווי אזוי עס קען אויסגעפירט ווערן בפועל, אז משיח, אדער דער מקרב המשיח זאל אויספירן זיין שליחות, אבער דער ווייטאג איז דעמאלס, ווען עס איז
'וישב ממני שבי', אז כלל-ישראל איז גורם אז די יסורים זאלן קומען פאר משיח אדער פארן מקרב המשיח, וישב ממני - ווען עס איז פאראן א גורם צו 'שבי' - דער רבי תמ"ל.
אבער חז"ל זענען מקדים און זאגן, אז עס איז בלויז שפחה אחת... דער מכיוון דערין איז, אז טראצדעם וואס עס דוכט זיך פאר געוויסע, אז זיי האבן דאס גורם געווען, איז דאס פארט דעם רבי'נס אייגענע החלטות. דער רבי האט דאס גענומען אויף זיך מרצונו הטוב, וועלנדיג אפקומען פאר די עבירות שבדור (בתוכם זיינע מתנגדים). דאס איז מרומז אינעם פסוק '
וישב' ממנו שבי' '
וישב' איז אויך די ראשי-תיבות פונעם רבי'נס נאמען. אז דער רבי האט עס אליין אויף זיך גענומען.
דער רמב"ן איז מחדש, אז דער שפחה וואס מען האט געפאנגען, איז גאר געווען פארקערט, דהיינו אז די אידן האבן געפאנגען א שפחה פון די כנענים, און דער רמב"ן איז דאס מדייק פון דער לשון 'שבי'. לויט דער דאזיגער רמב"ן קומט אונז די תורה לערנען דער מהות פון דער '
שבי' - דער צדיק הדור שליט"א, דער מקרב לביאת המשיח, דהיינו אז דער צד-הקדושה האט געפאנגען דעם 'שבי' פון די צד הכנענים. דאס ווייזט אויפן עבר פונעם רבי'ן תמ"ל, ווי אזוי דער צד הקדושה האט זיך געשלאגן מיטן צד הטמאה, ביז עווענטואל האט כלל-ישראל און די צד הקדושה געוואונען, וישב ממנו שבי, מען האט ארויסגעראטעוועט דעם 'שבי' פון די כנענים (וכדברי האוה"ח הק' דברים כא יא - עיי"ש ותמצא נחת). אט דאס איז די התחלת מלחמות גוג ומגוג, וואס ווערט פארווירקלכט אין די רוחניות'דיגע מלחמה קעגן די ציונים, וואס דורכדעם קען משיח נתגלה ווערן כעני ורוכב על החמור, בב"א.
ר' מאיר יששכר האט מרמז געווען און ארומגערעדט נאך ענינים, אבער דאס איז שוין פנימי - נישט פארן עולם.
