לויט די מקובלים זענען מיר דאך אלע ממילא עובדי ע''ז ווייל מיר זענען נישט מכוין צו די ריכטיגע ספירות
ווער זאגט אזא זאך ?!
ווער זאגט אזא זאך ?!
משיח וואו איז דער מקור
104 פאסטס אין ארכיוו · אשכול #9319
ווער זאגט אזא זאך ?!
די פראגע דא איז אויף א גאולה עתידה אדער א משיח וואס וועט אויספירן דעם גאולה עתידה? ווייל נומבער איינס איז מבואר מפורש אין סוף יחזקאל, מלחמת גוג ומגוג און תבנית ביהמ"ק השלישי.
ל"ז: {כו}וְכָרַתִּ֤י לָהֶם֙ בְּרִ֣ית שָׁל֔וֹם בְּרִ֥ית עוֹלָ֖ם יִהְיֶ֣ה אוֹתָ֑ם וּנְתַתִּים֙ וְהִרְבֵּיתִ֣י אוֹתָ֔ם וְנָתַתִּ֧י אֶת־מִקְדָּשִׁ֛י בְּתוֹכָ֖ם לְעוֹלָֽם׃ {כח}וְיָֽדְעוּ֙ הַגּוֹיִ֔ם כִּ֚י אֲנִ֣י ה' מְקַדֵּ֖שׁ אֶת יִשְׂרָאֵ֑ל בִּהְי֧וֹת מִקְדָּשִׁ֛י בְּתוֹכָ֖ם לְעוֹלָֽם׃
גאנץ קאפיטל ל"ח און ל"ט, נבואת גוג.
פון מ', בנין הבית.
מ״ג: {ז} וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן אָדָם֙ אֶת מְק֣וֹם כִּסְאִ֗י וְאֶת־( מְקוֹם֙ כַּפּ֣וֹת רַגְלַ֔י אֲשֶׁ֧ר אֶשְׁכָּן שָׁ֛ם בְּת֥וֹךְ בְּנֵֽי ישְׂרָאֵ֖ל לְעוֹלָ֑ם וְלֹ֣א יְטַמְּא֣וּ ע֣וֹד בֵּֽית יִ֠שְׂרָאֵל שֵׁ֣ם קָדְשִׁ֞י הֵ֤מָּה וּמַלְכֵיהֶם֙ בִּזְנוּתָ֔ם וּבְפִגְרֵ֥י מַלְכֵיהֶ֖ם בָּמוֹתָֽם׃.
טא א גאולה וועט זיין.
און אז עס וועט קומען דא אונטן דורך א שליח זייער אסאך פסוקים אין נ"ך צייגן אזוי, און הגם רוב פון זיי קען מען לייגן אויף אנדערע - וואס דאס האט געברענגט הלל דער אמורא צו זאגן אין להם משיח לישראל שכבר אכלוהו בימי חזקיה - האט אבער רב יוסף געברענגט א ראיה נצחת דערויף פון זכריה ט: {ט} גִּילִ֨י מְאֹ֜ד בַּת־צִיּ֗וֹן הָרִ֙יעִי֙ בַּ֣ת יְרוּשָׁלִַ֔ם הִנֵּ֤ה מַלְכֵּךְ֙ יָ֣בוֹא לָ֔ךְ צַדִּ֥יק וְנוֹשָׁ֖ע ה֑וּא עָנִי֙ וְרֹכֵ֣ב עַל־חֲמ֔וֹר וְעַל־עַ֖יִר בֶּן־אֲתֹנֽוֹת׃ {י} וְהִכְרַתִּי־רֶ֣כֶב מֵאֶפְרַ֗יִם וְסוּס֙ מִיר֣וּשָׁלִַ֔ם וְנִכְרְתָה֙ קֶ֣שֶׁת מִלְחָמָ֔ה וְדִבֶּ֥ר שָׁל֖וֹם לַגּוֹיִ֑ם וּמָשְׁלוֹ֙ מִיָּ֣ם עַד־יָ֔ם וּמִנָּהָ֖ר עַד־אַפְסֵי־אָֽרֶץ׃ און זכריה איז דאך געווען נאך חזקיה המלך.
הגם רש"י דארט זאגט טאקע אז דאס מוז מיינען משיח לערנט אבער טאקע די אבן עזרא אז ס׳גייט ארויף אויף די חשמונאים. זיין פירוש איז אבער שווער מיט פסוק י׳ וואס שרייבט קלאר ונכרתה קשת מלחמה ודבר שלום לגוים: נישטא היינט אפי א אפשטאמיגער פון די חשמונאים! ודו״ק, און בפשוטו של מקרא איז דאס - לענ״ד א ראיה מפורשת.
די עקרים איז נישט צופרידן מיט די פשט אין הלל׳ס ווערטער אז אין א גאולה האט ער געגלייבט נאר נישט בלויז אין א משיח, ווייל אויב אזוי, פרעגט די עיקרים, וואלט זיך רב יוסף נישט אזוי אויפגערעגט און געשריגן שריה ליה מריה. וראיתו אינו חזקה, ווייל אויסער די א.ד. פסוקים וואס קענען נישט אויסגעטייטשט ווערן אנדערש, ווי דער אור שמח על הש״ס צייגט אן אז רב יוסף האט אויף קלענערע קריוודעס אויך גענוצט דעם אויסדרוק.
דאס וואס די רמב״ם ברענגט סוף הלכות מלכים אז משיח ווערט אויסדריקלעך דערמאנט אין חומש האב איך געזעהן אז הגאון ר׳ משה שטערנבוך מיטשטעט זיך אין א לענגערע שטיקל אין זיין שו״ת ספר. אויפן בעסטן פאל צייגן די פסוקים וואס דער רמב״ם ברענגט פון נצבים נאר א ראיה אויף א גאולה בתשובה, די זמן פון אחישנה. אבער לכאורה די ראיה פון נבואת בלעם ״וקרקר כל בני שת״ איז ע״פ פשטות גאנץ שטארק. אמת, חז״ל לייגן דאס אויך אויף אנדערע, אבער די פשוטו של מקרא וקרקר כל בני שת איז גאנץ קלאר מיין איך אז עס איז נאכנישט געווען.
האף איך אז איינער וועט הנאה האבן.
ל"ז: {כו}וְכָרַתִּ֤י לָהֶם֙ בְּרִ֣ית שָׁל֔וֹם בְּרִ֥ית עוֹלָ֖ם יִהְיֶ֣ה אוֹתָ֑ם וּנְתַתִּים֙ וְהִרְבֵּיתִ֣י אוֹתָ֔ם וְנָתַתִּ֧י אֶת־מִקְדָּשִׁ֛י בְּתוֹכָ֖ם לְעוֹלָֽם׃ {כח}וְיָֽדְעוּ֙ הַגּוֹיִ֔ם כִּ֚י אֲנִ֣י ה' מְקַדֵּ֖שׁ אֶת יִשְׂרָאֵ֑ל בִּהְי֧וֹת מִקְדָּשִׁ֛י בְּתוֹכָ֖ם לְעוֹלָֽם׃
גאנץ קאפיטל ל"ח און ל"ט, נבואת גוג.
פון מ', בנין הבית.
מ״ג: {ז} וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן אָדָם֙ אֶת מְק֣וֹם כִּסְאִ֗י וְאֶת־( מְקוֹם֙ כַּפּ֣וֹת רַגְלַ֔י אֲשֶׁ֧ר אֶשְׁכָּן שָׁ֛ם בְּת֥וֹךְ בְּנֵֽי ישְׂרָאֵ֖ל לְעוֹלָ֑ם וְלֹ֣א יְטַמְּא֣וּ ע֣וֹד בֵּֽית יִ֠שְׂרָאֵל שֵׁ֣ם קָדְשִׁ֞י הֵ֤מָּה וּמַלְכֵיהֶם֙ בִּזְנוּתָ֔ם וּבְפִגְרֵ֥י מַלְכֵיהֶ֖ם בָּמוֹתָֽם׃.
טא א גאולה וועט זיין.
און אז עס וועט קומען דא אונטן דורך א שליח זייער אסאך פסוקים אין נ"ך צייגן אזוי, און הגם רוב פון זיי קען מען לייגן אויף אנדערע - וואס דאס האט געברענגט הלל דער אמורא צו זאגן אין להם משיח לישראל שכבר אכלוהו בימי חזקיה - האט אבער רב יוסף געברענגט א ראיה נצחת דערויף פון זכריה ט: {ט} גִּילִ֨י מְאֹ֜ד בַּת־צִיּ֗וֹן הָרִ֙יעִי֙ בַּ֣ת יְרוּשָׁלִַ֔ם הִנֵּ֤ה מַלְכֵּךְ֙ יָ֣בוֹא לָ֔ךְ צַדִּ֥יק וְנוֹשָׁ֖ע ה֑וּא עָנִי֙ וְרֹכֵ֣ב עַל־חֲמ֔וֹר וְעַל־עַ֖יִר בֶּן־אֲתֹנֽוֹת׃ {י} וְהִכְרַתִּי־רֶ֣כֶב מֵאֶפְרַ֗יִם וְסוּס֙ מִיר֣וּשָׁלִַ֔ם וְנִכְרְתָה֙ קֶ֣שֶׁת מִלְחָמָ֔ה וְדִבֶּ֥ר שָׁל֖וֹם לַגּוֹיִ֑ם וּמָשְׁלוֹ֙ מִיָּ֣ם עַד־יָ֔ם וּמִנָּהָ֖ר עַד־אַפְסֵי־אָֽרֶץ׃ און זכריה איז דאך געווען נאך חזקיה המלך.
הגם רש"י דארט זאגט טאקע אז דאס מוז מיינען משיח לערנט אבער טאקע די אבן עזרא אז ס׳גייט ארויף אויף די חשמונאים. זיין פירוש איז אבער שווער מיט פסוק י׳ וואס שרייבט קלאר ונכרתה קשת מלחמה ודבר שלום לגוים: נישטא היינט אפי א אפשטאמיגער פון די חשמונאים! ודו״ק, און בפשוטו של מקרא איז דאס - לענ״ד א ראיה מפורשת.
די עקרים איז נישט צופרידן מיט די פשט אין הלל׳ס ווערטער אז אין א גאולה האט ער געגלייבט נאר נישט בלויז אין א משיח, ווייל אויב אזוי, פרעגט די עיקרים, וואלט זיך רב יוסף נישט אזוי אויפגערעגט און געשריגן שריה ליה מריה. וראיתו אינו חזקה, ווייל אויסער די א.ד. פסוקים וואס קענען נישט אויסגעטייטשט ווערן אנדערש, ווי דער אור שמח על הש״ס צייגט אן אז רב יוסף האט אויף קלענערע קריוודעס אויך גענוצט דעם אויסדרוק.
דאס וואס די רמב״ם ברענגט סוף הלכות מלכים אז משיח ווערט אויסדריקלעך דערמאנט אין חומש האב איך געזעהן אז הגאון ר׳ משה שטערנבוך מיטשטעט זיך אין א לענגערע שטיקל אין זיין שו״ת ספר. אויפן בעסטן פאל צייגן די פסוקים וואס דער רמב״ם ברענגט פון נצבים נאר א ראיה אויף א גאולה בתשובה, די זמן פון אחישנה. אבער לכאורה די ראיה פון נבואת בלעם ״וקרקר כל בני שת״ איז ע״פ פשטות גאנץ שטארק. אמת, חז״ל לייגן דאס אויך אויף אנדערע, אבער די פשוטו של מקרא וקרקר כל בני שת איז גאנץ קלאר מיין איך אז עס איז נאכנישט געווען.
האף איך אז איינער וועט הנאה האבן.
berlbalaguleh...א"כ (לויט די מהלך פון אונזער היימיש געבראטענע פילאזאפן) איז אונזער גאנצע רעליגיע גארנישט ווערט. ס'איז אלץ נאכגעמאכט. פאלש. נישט אויטענטיש...דאס איז די איינציגע אבסורדאלע מסקנא צו וואס מ'מוז צו קומען נאך די אלע אויבנדערמאנטע דיסקוסיעס... 🙄 😮
דו זאגסט אדער דו פרעגסט?
Re:
moshav zekeinim #אינטרעסאנט. אין דשונגל האבעך געזעהן וויי זיי לייגן צו דעם כוס מעדעציןגעוואלדיגאיך האב דירעקט מדגיש געווען אז עס איז לאוו דווקא א מצרישע ערפינדונג צן לייגן סגולה'שע און סימבאלישע אביעקטן אויף די הארץ און שטערן, ואדרבא עס איז ווארשיינליך געווען א נאטורליכער נטיה ביי אלע בני אנוש צו לייגן אזעלעכע אביעקטן דווקא ביי די מקומות. און אזוי ווי די תורה ומצוות זענען געגעבן געווארן צו טון מיט געווענליכע אנגענומענע נאטורליכע אקטן, תנועות און אויסדרוקן, און נישט טון דווקא די פארקערטע (אזוי ווי די חוריים האבן געטון), זענען רוב אנגענומענע אקטן אריין גענומען געווארן בעבודת אלקים ודרך החיים.moshav zekeinimסא ווען דו זאגסט אז די שטערן האט אין זיך עפעס ווי מען זעהט אזדי תורה האט געהייסן לייגן דארט די תפילין און אויך אין אנדערע אלטע רעליגיעס טרעפט מען אזוי אקעי, אבער ווען דו שרייבסט אז די תורה האט געזעהן אז די מצריים לייגן דברים סגוליים אויפן שטערן האט די תורה מחליט געווען אקעי דאס איז דאך א גוטע זאך קום לאמיר אויך לייגן עפעס א דבר סגולי אויפן שטערן, דאס איז שוין נישט ריכטיג.@געוואלדיג: אזוי פיל זעט מען קלאר אז דבריים סגיליים איז געווען אנגענומען צו לייגן אויפן שטערן.
ואל יתמה הדבר בעיניך איך צווה לנו תרתינו לעשות כפי חוקי הגויים המזהמים, ווייל עס איז זייער פארשטענדליך און נאטורליך אז א סימבאלישער זאך ווערט געלייגט ביים שטערן און ביים הארץ (וואו דען, אויף די פיס? אויף די רוקן? אויף די מחי...?), און עס איז לאוו דווקא געווען א מצרישער מנהג, נאר ענדעשער א נאטורליכער מנהג ביי יעדן אומה ולשון, אריין גערעכנט די בעדואינער איזראליטן פון כנען און גושן.
אז מיר דרוקן היינטיגע טעג דברי תורה אין בענדער, מיינט אז מיר האבן "נאכגעמאכט" די גוים ווייל די גוים דרוקן שוין יארן לאנג זייערע זאכן? אז דער פייערדיגער בעל דרשן ובעל תפילה ניצט דער מייק כמנהג ימינו צו זאגן דעם דבר השם אדער הושענות מיינט עס נאכגעמאכט די גוים? (ביידע זענען טאקע נישט אזוי לייכט אנגענומען געווארן ביי חסידים ואנשי מעשה, אבער צום סוף היתירם לבוא בקהל מיט א אידישער שינוי, וואס מעגליך איז דאס אויך געווען די מעשה מיט די תפילין).
נאר וואס דען? יעדער פארשטייט אז היינט ניצן מיר די היינטיגע טאלס פאר עבודת השם, און אמאל בימי המקרא האט מען געניצט די אמאליגע טאלס כמנהג ימיהם פאר עבודת אלקים.
און לויט דעם איז נישט קיין פראבלעם אפילו דאס (די הנחת קמעות על המצח ועל הלב) זאל האבן געווען א ספעציפישער מצרישער נארמע, און נישט קיין אלוועלטליכע, ווייל כאמור האט די תורה אלס נאטורליכע רעליגיע נישט אינזינען געהאט משנה צו זיין פון די נאטורליכע נארמאלע נארמעס.
צום הארץ און צום קאפ פאר זיי טרינקן. ווי אויך ביי ראפּע.