אין וועקער 16 האט אברהם בן-ברוך געשריבן א גלענצענדע דערציילונג,
עלען, וואס נוצט די פרעמיז פון אנטדעקן לעבן אינדרויסן פונ׳ם ערד-קוגל צו אנאליזירן (קריטיקן) און ארויסברענגן די לימיטס פון
סייענטיזם (והמסתעף). דאס טוהט ער דורכ׳ן ארויסברענגן די חלק פונ׳ם אומוויסן, אומפרעצעדענט, און אוממעגליכקייט צוצוגלייכן צו סיי וואס, די לעבן סעמפל וואס דער סאטאליט ברענגט צוריק.
איך פערזענליך האב שטארק הנאה געהאט. דאס שרייבן סטיל איז מורא׳דיג און די סייענטיפישע רעפרענצען זענען (ווי ווייט איך ווייס) ספאט אן.
א זייטיגע נאטיץ האט מיר געכאפט בשעת׳ן לייענען די דערציילונג, וואס שפילט זיך אפ בשעת דאס ערווארטונג פונ׳ם אנקום פונ׳ם סעמפל. עס האט מיר דערמאנט פון די פילם Life וואס ווייזט די פאטענציאלע סכנה פון קומען אין קאנטאקט מיט אזא סארט נייע לעבן פארעם. אויך איז אינטרעסאנט אז פראפעסאר סטיפען האווקינג, וואס ווערט דערמאנט אינ׳ם דערציילונג, האט גערעדט בנוגע דאס סכנה וואס קען צושטאנד קומען פון קומען אין קאנטאקט מיט א מין לעבן פארעם פון אינדרויסן פון אונזערע ספערן (הגם ער האט דאס בעיקר געזאגט בנוגע קאנטאקט מיט
אינטעליגענטע ברואים). (ווי אויך דערמאנט ער טראמפ אלס פרעזידענט, וואס דאס וואלט געמאכט די החלטות ווי אזוי מ׳זאל זיך אומגיין/באגיין בשעת׳ן קאנטאקט אלס מער מבוהל ועלול לטעות...)
דאס איז אן ארטיקל וואס רעדט ארום דערוועגן אין דעם געביט פון קאנטאקט און ברענגט אויך ארויס דעם געדאנק, בנוסף צו אנדערע שוועריקייטן וכו׳ (הגם, אויך, בעיקר בנוגע קאנטאקט מיט
אינטעליגענטע ברואים מיט וועמען מ'וויל קאמוניקירן). ווי אויך קאנטראסטן זיי די אפטימיסטישע און פעסימיסטישע קוק-ווינקלן פון קאנטאקטן אזא מין לעבן פארעם. זיי דערמאנען די פילם Arrival, וואס יידל האט דערמאנט אין זיין ארטיקל אין די דאזיגע וועקער בנוגע שפראך.
(די געדאנק אז אפילו די גאר ״הארטע״ סייענסעס, ווי למשל מאטעמאטיקס, איז אויך מיוסד און תלוי אינ׳ם סאביעקטיוון באוואוסטזיין פונ׳ם מענטש [בכלליות], ווערט מבואר באריכות אין דר. וויליאם בייער׳ס בוך The Blind Spot.)