נולד מאוחרדאס איז נישט אויך למעשה. אפשר ביי 10g. לעת עתה איז מיין עצה סאך מער פראקטיש.איך טראכט אז א חלק פון די רבנים אויב מיר וואלטן זיי געהאלפן מיט א פרנסה, וואלטן זיי אראפגעקראכן פונעם ציבור. אפשר מאכן מיר אן ארגענזאציא ווי מלערענט רביס און זייערע קינדער כשרות/משגיחות/שחיטה.
די ארגענעזאציע זאל אויך העלפן די עסקנים מיט שלו'בית פרנסה מענטאל העלט .
ווער פיהרט דעם שטאט וויליאמסבורג?
160 פאסטס אין ארכיוו · אשכול #3319
מסתמא 75% - 90 נושאים איז ניטאמאל שייך הלכה'דיגע בירורים. חוץ אזאלכע תשובת הרשב''א פון ואל תיטוש, כל כבודה, רבי זכרונע.
לעמיל, שמעקעדיג, ידען, א דאנק פאר די קאנפלימענט
ידען, איינגעמיירעט, איך וואלט נישט געזאגט אז די סיבה די שטערן איסור איז געווען א דורעכפאל איז ווייל די רבנים זענען נישט רעלעוואנט (הלואי). נאר עס איז אין די פאל געווען א געלונגענע גרופע וואס האט געוויסט ווי צו מאחד זיין די רבנים המקילים אין גאר שפילן ווי די מחמירים זענען מבזי תלמידי חכמים. מיר סאלוטאן זיי פאר זייער גוט ארבעט. אבער מה יעשה, פנים יפות סטאר אויף לי עוו. גל פז, פרעס טראק, אין אלע אנדערע קליינע געשעפטן וואס ווערען קאנטרעלירט אדער אפגעשפארט דורך די חברה. זיי האבן נישט קיין שטאב פין גוטע שרייבערס און גוטע קאנעקשינס ווי די שטערן. און דאס איז טאקע ווי דער עולם דא אונעם שטיבל קען דינען די זעלבע כח ווי די שטערן שטאב.
אין אזא קורצע צייט האט זיך “קאווע שטיבל" ערווארבן א נאמן אלס א גאר חשובע קהילה. ווייניג שוהלן האבן עררייכט אין א קנאפע יאר קרוב צו טויזנט אקטיווע מעמבערס, פין די סטאטיסטיקס זייגער קוקוט אויס אז מיר האבן מער פרעמדע באזיכער דא טעגליך ווי שומר שבת שוהל אין ב.פ. אויך פונעם שטאנדפונקט פין קוואליטי האט דיע קהילה אהערגעשטעלט ווינדערליכע היימישע טאלאנט אין וויסענשאפט, ארט, וכדו. אויף א שטייגער וואס מען וואלט זיך נישט פארגעשטעלט אז צווישן די קאמיאניטי עקזעסטירט בכלל. ווי אויך אין חידושי תורה האבן מיר זיך נישט פאר קיינעם צו פארשטעקן. בקיצור, קען זיין אז מיר זענען א כאפטע גרושים, אבער אונעם היכל פין מדע ודעת זענען מיר גרעסערע מחותנים ווי די פארהיירעטע. אז מיר זענען איצט אין צאל בערך די דריטע גרעסטע קהילה אין שטאט, איז העכטס צייט אז מיר זאלן פארלאנגן א ליגיטימע שטומע. מיר האבן דערווייל נאך נישט אנגעווערטשאפט עפעס א גוטן מחלוקעלע. במילא קען מען נישט ערווארטן אז דער גאווענער זאל אונז פארטיילן אן ארמערי בילדונג. אבער א בענקעל ביים טיש דאס איז אונזער מונומאלע רעכטן.
און דאס איז וואס “פוןדעסטוועגןדאך” שלאגט פאר. מען זאל האבן אן אשכול מיוחד אז ווי נאר עס ערשיינט א פרישע איסור, זאל מען מבאר זיין די עקסטרעמיזעם פין דעם שיטת המחמירים, מיטן גאנצן ערענסטקייט פון כוח דהתירא עדיף, על פי הלכה ומסורא ווי אויסגעהאלטן עס איז צו מקיל זיין דערין. און כדי לזכות הרבים פאר די וואס די ווייבער לאזן זיי נישט האבן די אינטערנעטה. זאלן די קהילה מעמבערס ארויספרינטן די ביאור להתיר אין איבערלאזן איטליכע קאפיס אין די בית הכבוד אין שוהל. צום ערשט וועלן זיי שעלטן און חוזק מאכן דערפין. אבער מיט די צייט וועט דאס אפשר צווינגן אז זיי זאלן אויך דארפן מבאר זיין זייערע חומרות על פי תורה. און דאס איז איין זאך וואס זיי זענען נישט באקוועם מיט. ווי סאטמערע רב האט געצהט דעם שאפראנער און קראסנער רב זיך נישט גיין טענהן מיט ר' משה פיינשטיין ווייל וואס וועט איר טון אויב ער וועט אנפאגן רעדען אין לערנענן.
ידען
איך מיין אז סע האט גארנישט אנדערש געמאכט די איסור.
ביי די שטערן. מע דארף פרעגען פון די סטארס אויב מע פארקויפט די זעלבע סאך ווי אמאל פאר די איסור.
ידען, איינגעמיירעט, איך וואלט נישט געזאגט אז די סיבה די שטערן איסור איז געווען א דורעכפאל איז ווייל די רבנים זענען נישט רעלעוואנט (הלואי). נאר עס איז אין די פאל געווען א געלונגענע גרופע וואס האט געוויסט ווי צו מאחד זיין די רבנים המקילים אין גאר שפילן ווי די מחמירים זענען מבזי תלמידי חכמים. מיר סאלוטאן זיי פאר זייער גוט ארבעט. אבער מה יעשה, פנים יפות סטאר אויף לי עוו. גל פז, פרעס טראק, אין אלע אנדערע קליינע געשעפטן וואס ווערען קאנטרעלירט אדער אפגעשפארט דורך די חברה. זיי האבן נישט קיין שטאב פין גוטע שרייבערס און גוטע קאנעקשינס ווי די שטערן. און דאס איז טאקע ווי דער עולם דא אונעם שטיבל קען דינען די זעלבע כח ווי די שטערן שטאב.
אין אזא קורצע צייט האט זיך “קאווע שטיבל" ערווארבן א נאמן אלס א גאר חשובע קהילה. ווייניג שוהלן האבן עררייכט אין א קנאפע יאר קרוב צו טויזנט אקטיווע מעמבערס, פין די סטאטיסטיקס זייגער קוקוט אויס אז מיר האבן מער פרעמדע באזיכער דא טעגליך ווי שומר שבת שוהל אין ב.פ. אויך פונעם שטאנדפונקט פין קוואליטי האט דיע קהילה אהערגעשטעלט ווינדערליכע היימישע טאלאנט אין וויסענשאפט, ארט, וכדו. אויף א שטייגער וואס מען וואלט זיך נישט פארגעשטעלט אז צווישן די קאמיאניטי עקזעסטירט בכלל. ווי אויך אין חידושי תורה האבן מיר זיך נישט פאר קיינעם צו פארשטעקן. בקיצור, קען זיין אז מיר זענען א כאפטע גרושים, אבער אונעם היכל פין מדע ודעת זענען מיר גרעסערע מחותנים ווי די פארהיירעטע. אז מיר זענען איצט אין צאל בערך די דריטע גרעסטע קהילה אין שטאט, איז העכטס צייט אז מיר זאלן פארלאנגן א ליגיטימע שטומע. מיר האבן דערווייל נאך נישט אנגעווערטשאפט עפעס א גוטן מחלוקעלע. במילא קען מען נישט ערווארטן אז דער גאווענער זאל אונז פארטיילן אן ארמערי בילדונג. אבער א בענקעל ביים טיש דאס איז אונזער מונומאלע רעכטן.
און דאס איז וואס “פוןדעסטוועגןדאך” שלאגט פאר. מען זאל האבן אן אשכול מיוחד אז ווי נאר עס ערשיינט א פרישע איסור, זאל מען מבאר זיין די עקסטרעמיזעם פין דעם שיטת המחמירים, מיטן גאנצן ערענסטקייט פון כוח דהתירא עדיף, על פי הלכה ומסורא ווי אויסגעהאלטן עס איז צו מקיל זיין דערין. און כדי לזכות הרבים פאר די וואס די ווייבער לאזן זיי נישט האבן די אינטערנעטה. זאלן די קהילה מעמבערס ארויספרינטן די ביאור להתיר אין איבערלאזן איטליכע קאפיס אין די בית הכבוד אין שוהל. צום ערשט וועלן זיי שעלטן און חוזק מאכן דערפין. אבער מיט די צייט וועט דאס אפשר צווינגן אז זיי זאלן אויך דארפן מבאר זיין זייערע חומרות על פי תורה. און דאס איז איין זאך וואס זיי זענען נישט באקוועם מיט. ווי סאטמערע רב האט געצהט דעם שאפראנער און קראסנער רב זיך נישט גיין טענהן מיט ר' משה פיינשטיין ווייל וואס וועט איר טון אויב ער וועט אנפאגן רעדען אין לערנענן.
וואלפהberlbalagulehא ראאף וואס ווייסט א חילוק פון 4G און 10G איז שוין ממילא פסול.
וואס הייסט ביי דיר א רב, איינער וואס זאגט שיינע שלש סעודות תורה, אדער א רב'ל וואס גייט נישט אן ווי די יונגעלייטלעך רייסען זיך אויס די נשמה צי צאלען די הימעלשרייעדיגע דירות פרייזען און רייבט די ריקען פון די געלט פרעסערס...
א ראףףף איז דייקא יא איינער וואס פארשייט צי די "היינטיגע" מצב און ווייסט צי זאגען פון 4G וכדומה
אנטשולדיגט הרב וואלפה (כ'על נישט זאגן מיט וואס דאס גראמט.) אויב דו פארשטייסט נישט ווען עפעס איז געזאגט אדער געשריבן אין א סארקאסטישן וועג, לויט'ן הקשר הענין (קאנטעקסט, בלע"ז(. 🙄
ביי אונז אין קאווע שטיבל זאגט מען: "דיין סארקאזם דעטעקטאר ברויך נייע באטאריעס".
יידלביי אונז אין קאווע שטיבל זאגט מען: "דיין סארקאזם דעטעקטאר ברויך נייע באטאריעס".
איך בין געוואונט צו הערן ״ביי אונז״ און אנדערע מקומות איך האף אז סכאפט זיך נישט אריין דא און קאווע שטיבעל דעם ״ביי אונז אנשטעקעניש״
ענטפער צו פונדעסטוועגןדאך
א ייש"כ פאר אראפלייגן דאס ענין פון די פאלטשע אוסרים און פאלטשע איסורים אזוי שיין. נאר איין קליינע הוספה האב איך צו צוגעבן. איינע פון די הויפט סיבות פארוואס די פאלטשע אוסרים קומען ארויס מיט נייע איסורים חדשים לבקרים, איז דער איבערפלוס פון צייט און געלט, וועלכע קומט מערסטנס אריין פון ריעל עסטעיט, וואו מ''צאפט אויס דאס בלוט פון יונגעלייט וואס פלאגן זיך אדורכצושטופן דעם חודש צו אין כולל אדער ביי א דזשאב פאר פרנסה. חוץ אנדערע מעשים טובים שאין להעלותם על הכתב. והא ראי'. ביי די קאנטראווערסיע פונ'ם עירוב אין בארא פארק, אדער אפילו דער עירוב אין וומסב"ג, זענען זיי גרייט געווען צו פארשטיינער'ן (ווען זיי קענען. א מזל די גאסן אין שטאט זענען גע"פעיוו'ט" און ס'איז נישט דא קיין לויזע שטיינער*) א יעדן רב אדער בר אוריין וואס איז ארויסגעקומען להתירא פון עירוב. אבער קיין איינער פון זיי איז נישט געווען גרייט צו פיהרן א וויכוח להלכה אויפצוווייזן אז דער עירוב איז אסור.
א גיטע וועג ווי אזוי א הלכה'דיגען בירור דא וועט סטאפען די חברה איז וואס גלעזעלע האט דערמאנט אגב. אראפלייגען די מסקנות אויףגעפרינטע צעטלעך אין די בית הכבוד'ס אין די שוהלען.
איך האלט ס'איז איינס פון אפאר שריטען וואס קען אביסעל stir'ן דעם טאפ. איך האב עס אמאל אנגעהויבען טוהן אליין, אבער פארשטייט זיך כ'האב נישט געזעהן קיין גרויסע רעזאלטס פון אראפלייגען דריי גיטע ארטיקלעך אין פיר ביהכ''ס'ס.
אבער אז א צוואנציג חברה לאזען פערצופאל איבער איינס פון
די גאלדענע ארטיקלען פון למשל דעם 'שבת בלעטל' (ז''ל) אין דריי טוילעטס, און נאך א פינעף יונגערלייט לייענען עס....גאט נאר ווייסט ווי מיר קענען אנקומען
איך האלט ס'איז איינס פון אפאר שריטען וואס קען אביסעל stir'ן דעם טאפ. איך האב עס אמאל אנגעהויבען טוהן אליין, אבער פארשטייט זיך כ'האב נישט געזעהן קיין גרויסע רעזאלטס פון אראפלייגען דריי גיטע ארטיקלעך אין פיר ביהכ''ס'ס.
אבער אז א צוואנציג חברה לאזען פערצופאל איבער איינס פון
די גאלדענע ארטיקלען פון למשל דעם 'שבת בלעטל' (ז''ל) אין דריי טוילעטס, און נאך א פינעף יונגערלייט לייענען עס....גאט נאר ווייסט ווי מיר קענען אנקומען
נולד מאוחרווי אזוי וועט א אן הלכה'דיגע בירור דא אין שטיבעל סטאפן צימערמאן און ווייזער פון טעררזירן דאס מענטשהייט?
דורך ווייזן פאר די רבנים וועלכע האבן נעבעך נישט קיין השגה, אז עס איז פאקטיש נישט אסור.
דערנאך, אויב וועט מען טוהן ווי איך האב אויבן געשריבן, אז מען וועט געבן חיזוק און א רוקן פאר די רבנים וועלכע זענען גרייט מתיר צו זיין, וועלן זיי זיך באנוצן דערמיט...
געוואלדיגע רייד קחזינא הכא.
אבער מען דארף צוגרייטען א פי די עף זאל זיין גרייט צו פרינטען. עס דארף זיין א מתנדב וואס זאל יעדען טאג שרייבען א פי די עף מיט א סך הכל פין די שיטות, און דער עולם וועט פרינטען און לאזען אין די בית כיסעס און ס'וועט גיין א רויך.
אבער מען דארף צוגרייטען א פי די עף זאל זיין גרייט צו פרינטען. עס דארף זיין א מתנדב וואס זאל יעדען טאג שרייבען א פי די עף מיט א סך הכל פין די שיטות, און דער עולם וועט פרינטען און לאזען אין די בית כיסעס און ס'וועט גיין א רויך.
נאך א וויכטיגע זאך איז צו אינדארסען פאליטישאנס וואס וועט אינדז געבען א עכטע מאכט ווען מוועט וויסען אז אפאהר טויזענט וואוטס וועלען גיין פאר איין קאנידאט
אלע פאליטישענס וועלען אהערקומען אפילען פאר אונזער וואוט און געבען אינטערוויוס און אינדזער שטימע וועט גוט געהערט ווערען
מעגליך וועלען אינדז אויכט באקומען א ארמארי
אלע פאליטישענס וועלען אהערקומען אפילען פאר אונזער וואוט און געבען אינטערוויוס און אינדזער שטימע וועט גוט געהערט ווערען
מעגליך וועלען אינדז אויכט באקומען א ארמארי
איך זעה אין דעם בריוו פון די 12 רבנים זענען דא 3 פורצי גדר, וואס האבן מחלל קידושין געווען,
די איבריגע האבן נאר אונטערגעשריבן ווייל יענער האט אינטערגעשריבן,
און די גאנצע קאמפיין איז געקומען מחמת סטראשערייען פון עטליכע טעראריסטן, סא מאי כל הרעש
די איבריגע האבן נאר אונטערגעשריבן ווייל יענער האט אינטערגעשריבן,
און די גאנצע קאמפיין איז געקומען מחמת סטראשערייען פון עטליכע טעראריסטן, סא מאי כל הרעש
וועלכאם בעק מר' העלא
העלאאיך זעה אין דעם בריוו פון די 12 רבנים זענען דא 3 פורצי גדר, וואס האבן מחלל קידושין געווען,
וואס מיינסטו?
יש"כ ר' בערל און אנדערע.
ווייניג רבנים ודיינים זענען ביכולות דורכצוטוהן סיי וואספארא נושא גרונטליך מיט אן אמת. די קונץ איז מקיף צו זיין דעם ענין פון פארשידענע צדדים. נעם למשל צניעות - עס איז דא ממונותדיגע שאלות אויף הלכות צניעות. ראה לדוגמא חו"מ שצ"ג סעי' ג'. ווי אויך איז כדאי צו וויסען די היסטאריע פון צניעות במשך הדורות. דאס געט א קלארערען בילד דערויף. לדוגמא - קוק דארט אין טו"ז ווי ער ברענגט פון יש"ש על מסכת ב"ק פרק ה' סימן ז', "ומה שכתב לעיל משום צניעות סליק בעל בית נפשיה. בעו"ה במדינות הללו פולי"ן ואשכנ"ז אין חוששים לזה, לא אנשים ולא נשים. ואפילו בלא אפייה מגלין זרועותיהן. ואי אתי דינא כה"ג פשיטא דהאשה פטורה, ואי טען הבעל בית שמשום צניעות הלך חוצה. נאמן בשבועת היסת, והיא משלמת. ורחמנא לבא בעי. ואי נראה בעיני הדיין דלאו מוחזק בכך להיותו בודל עיניו מלראות ברע. פשיטא דלאו כל כמיניה לאפוקי ממונא שלא כדין". וויסען אז בימיו של מהרש"ל האבן די נשים בדרך כלל נישט מקפיד געווען נישט צו גיין מיט זרועות מגולים איז אן אינטערסאנטע שטיקל אינפארמאציע. אויב וועט מען זעהן אז לאורך הדורות איז מען בכלל נישט געווען זהיר א צענטעל וואס מען איז זהיר היינט, ווי למשל די פיר אינטשעס אינטערען קני פאר מיידליך וואס האבן סיי ווי אהן בולעט-פרוף זאקן, וועט מען נישט קענען מער שרייען אז מען דארף טון ווי די הייליגע באבעס אונזערע.
וויסען די אמתע היסטאריע פון צניעות איז אוודאי נוגע סאך מער ווי סתם קענען צוריקענטפערען אויף די "באבע מעשיות". א תשובה להלכה וכדו' איז וויכטיג צו האבען ווי מער בעקגראונד. למשל אויב דער זעלבער מהרש"ל זאל זאגען עפעס א חומרא אז מענער זאלן זיך נישט דרייען מיט פרויען ביי שמחות [משל בעלמא], ווען מיר ווייסען אז די פרויען זענען בדרך כלל געגאנגען בגלוי זרוע, וועלן מיר וויסן אז עס מיז נישט זיין אז ער האט געזאגט זיין חומרא אויף אונזערע נשים צדקניות וואס עוד מעט ומלובשים בורקעס. אזא סארט בירור הלכות דארפן מיר האבן. גאר ווייניג דיינים ורבנים ווייסען בכלל וויאזוי דאס צו עסן.
ווען ווערט דאס ערשטע דערמאנט אז פרויען דארפען גיין בצניעות. נאך אלעם, חוה נאכען חטא איז לכאורה געגאנגען בגלוי זרועותיה.
אויך וואלט כדאי געווען צו זעהן די שורש הענין של צניעות. איז דאס טאקע אן ענין פון נישט גורם זיין מכשול פאר מענער. א זאך וואס פון מיין עמהאראצעדיגע הבנה איז בכלל נישט מסתבר. אדער איז די נקודה בעיקר נישט צו גיין בפריצות אויף אן אופן וואס שרייט ארויס 'קום צו מיר'. לפי די צווייטע מהלך האט די מנהג המקום פון די גוים, גאר אסאך אריינצורעדען אין די הלכה.
ווי דערמאנט אויבן, דארף די בירור אנטהאלטן ווער זענען די אוסרים און ווער זענען די מתירים. וואס איז די אמתע שורש האיסור פון די אוסרים, הלכה אדער קנאות וכן הלאה.
פארשטייטסעך אז דאס איז גירנגער געזאגט ווי געטאהן. דאס איז מהעבודות קשות שבמקדש. אבער חלומ'ן מעג מען דאך.
ולהוסיף - מען דארף אויך געדענקען אז הנאה האבען פונעם לעבן האט אפשר א value מצד דת תורתינו הקדושה. דאס מחייב זיין פרויען צו זיין אנגעטאהן ווי אן אנדרוגינס, נעמט אוועק די הנאה וואס א מאן האט פון זיין ווייב. עס איז אוודאי נאריש צו זאגען אז אינדערהיים אין חדר המיטות קען זיי גיין אנגעטאהן וויאזוי אימער. א- פשוט עס געשעהט נישט. ב - מען קען נישט אנשטעלן אז יעצט די מינוט גייט מען הנאה האבען. די זאכן קומען במקרה ובהיסח הדעת כידוע ליודעים.
אויך דארף מען נעמען אין באטראכט אז דאס לעבען פון א פאר פאלק האט גענוג שוועריקייטן. כדי עס זאל שורה זיין אהבה פעלט אויס הנאה איינער פון אנדערען. ווער רעדט נאך מצד די ענין אז אנדערש ווי דער רב וואס לעבט זיך אין זיינע ד' אמות, זעהן דאך רוב יונגעלייט די גאס מיט איר גאנצע גלאנץ. מען דארף דאך חושש זיין אז דער יונגערמאן זאל האבען עפעס א פת בסלו וואס האט אויך א חן אין א גלאנץ.
מען האט דאך מתקן געווען אז רוכלים זאלען פארקויפען צאצקעס כדי די פרויען זאלען געפעלען פאר די מענער. דארף מען דאך פאר אזאלכע זאכן זיך אויך זארגן.
ווייניג רבנים ודיינים זענען ביכולות דורכצוטוהן סיי וואספארא נושא גרונטליך מיט אן אמת. די קונץ איז מקיף צו זיין דעם ענין פון פארשידענע צדדים. נעם למשל צניעות - עס איז דא ממונותדיגע שאלות אויף הלכות צניעות. ראה לדוגמא חו"מ שצ"ג סעי' ג'. ווי אויך איז כדאי צו וויסען די היסטאריע פון צניעות במשך הדורות. דאס געט א קלארערען בילד דערויף. לדוגמא - קוק דארט אין טו"ז ווי ער ברענגט פון יש"ש על מסכת ב"ק פרק ה' סימן ז', "ומה שכתב לעיל משום צניעות סליק בעל בית נפשיה. בעו"ה במדינות הללו פולי"ן ואשכנ"ז אין חוששים לזה, לא אנשים ולא נשים. ואפילו בלא אפייה מגלין זרועותיהן. ואי אתי דינא כה"ג פשיטא דהאשה פטורה, ואי טען הבעל בית שמשום צניעות הלך חוצה. נאמן בשבועת היסת, והיא משלמת. ורחמנא לבא בעי. ואי נראה בעיני הדיין דלאו מוחזק בכך להיותו בודל עיניו מלראות ברע. פשיטא דלאו כל כמיניה לאפוקי ממונא שלא כדין". וויסען אז בימיו של מהרש"ל האבן די נשים בדרך כלל נישט מקפיד געווען נישט צו גיין מיט זרועות מגולים איז אן אינטערסאנטע שטיקל אינפארמאציע. אויב וועט מען זעהן אז לאורך הדורות איז מען בכלל נישט געווען זהיר א צענטעל וואס מען איז זהיר היינט, ווי למשל די פיר אינטשעס אינטערען קני פאר מיידליך וואס האבן סיי ווי אהן בולעט-פרוף זאקן, וועט מען נישט קענען מער שרייען אז מען דארף טון ווי די הייליגע באבעס אונזערע.
וויסען די אמתע היסטאריע פון צניעות איז אוודאי נוגע סאך מער ווי סתם קענען צוריקענטפערען אויף די "באבע מעשיות". א תשובה להלכה וכדו' איז וויכטיג צו האבען ווי מער בעקגראונד. למשל אויב דער זעלבער מהרש"ל זאל זאגען עפעס א חומרא אז מענער זאלן זיך נישט דרייען מיט פרויען ביי שמחות [משל בעלמא], ווען מיר ווייסען אז די פרויען זענען בדרך כלל געגאנגען בגלוי זרוע, וועלן מיר וויסן אז עס מיז נישט זיין אז ער האט געזאגט זיין חומרא אויף אונזערע נשים צדקניות וואס עוד מעט ומלובשים בורקעס. אזא סארט בירור הלכות דארפן מיר האבן. גאר ווייניג דיינים ורבנים ווייסען בכלל וויאזוי דאס צו עסן.
ווען ווערט דאס ערשטע דערמאנט אז פרויען דארפען גיין בצניעות. נאך אלעם, חוה נאכען חטא איז לכאורה געגאנגען בגלוי זרועותיה.
אויך וואלט כדאי געווען צו זעהן די שורש הענין של צניעות. איז דאס טאקע אן ענין פון נישט גורם זיין מכשול פאר מענער. א זאך וואס פון מיין עמהאראצעדיגע הבנה איז בכלל נישט מסתבר. אדער איז די נקודה בעיקר נישט צו גיין בפריצות אויף אן אופן וואס שרייט ארויס 'קום צו מיר'. לפי די צווייטע מהלך האט די מנהג המקום פון די גוים, גאר אסאך אריינצורעדען אין די הלכה.
ווי דערמאנט אויבן, דארף די בירור אנטהאלטן ווער זענען די אוסרים און ווער זענען די מתירים. וואס איז די אמתע שורש האיסור פון די אוסרים, הלכה אדער קנאות וכן הלאה.
פארשטייטסעך אז דאס איז גירנגער געזאגט ווי געטאהן. דאס איז מהעבודות קשות שבמקדש. אבער חלומ'ן מעג מען דאך.
ולהוסיף - מען דארף אויך געדענקען אז הנאה האבען פונעם לעבן האט אפשר א value מצד דת תורתינו הקדושה. דאס מחייב זיין פרויען צו זיין אנגעטאהן ווי אן אנדרוגינס, נעמט אוועק די הנאה וואס א מאן האט פון זיין ווייב. עס איז אוודאי נאריש צו זאגען אז אינדערהיים אין חדר המיטות קען זיי גיין אנגעטאהן וויאזוי אימער. א- פשוט עס געשעהט נישט. ב - מען קען נישט אנשטעלן אז יעצט די מינוט גייט מען הנאה האבען. די זאכן קומען במקרה ובהיסח הדעת כידוע ליודעים.
אויך דארף מען נעמען אין באטראכט אז דאס לעבען פון א פאר פאלק האט גענוג שוועריקייטן. כדי עס זאל שורה זיין אהבה פעלט אויס הנאה איינער פון אנדערען. ווער רעדט נאך מצד די ענין אז אנדערש ווי דער רב וואס לעבט זיך אין זיינע ד' אמות, זעהן דאך רוב יונגעלייט די גאס מיט איר גאנצע גלאנץ. מען דארף דאך חושש זיין אז דער יונגערמאן זאל האבען עפעס א פת בסלו וואס האט אויך א חן אין א גלאנץ.
מען האט דאך מתקן געווען אז רוכלים זאלען פארקויפען צאצקעס כדי די פרויען זאלען געפעלען פאר די מענער. דארף מען דאך פאר אזאלכע זאכן זיך אויך זארגן.
שוין לאנג נישט געזען אזא אומרעלעוואנטע אשכול.
כפי מיטב ידיעתי פארמאגט וויליאמסבורג נישט קיין פירער.
וכן עמא דבר.
ס'איז בלויז א בלבול פון די אטד מאוומענט.
די אלע וואס ביטערן דא האבן א פראבלעם מיטן ווייב, טאטע און שווער (העכסטנס שכנים). דו"ק ותשכח
דאס קעפל וואלט געברויכט זיין בערך, ווער איז משפיע אויף מיין ווייב/טאטע/שווער/שכנים ?
כפי מיטב ידיעתי פארמאגט וויליאמסבורג נישט קיין פירער.
וכן עמא דבר.
ס'איז בלויז א בלבול פון די אטד מאוומענט.
די אלע וואס ביטערן דא האבן א פראבלעם מיטן ווייב, טאטע און שווער (העכסטנס שכנים). דו"ק ותשכח
דאס קעפל וואלט געברויכט זיין בערך, ווער איז משפיע אויף מיין ווייב/טאטע/שווער/שכנים ?
ממרום שלח אששוין לאנג נישט געזען אזא אומרעלעוואנטע אשכול.
כפי מיטב ידיעתי פארמאגט וויליאמסבורג נישט קיין פירער.
וכן עמא דבר.
ס'איז בלויז א בלבול פון די אטד מאוומענט.
די אלע וואס ביטערן דא האבן א פראבלעם מיטן ווייב, טאטע און שווער (העכסטנס שכנים). דו"ק ותשכח
דאס קעפל וואלט געברויכט זיין בערך, ווער איז משפיע אויף מיין ווייב/טאטע/שווער/שכנים ?
זאג דעס פאר די אייגענטומער פון Pastel, אדער פנים יפות. דו"ק ותשכח, וכן עמא דבר.
אבער זארג נישט, ביזט נישט אליין. פייערווערקער האט שוין מאמת געווען דיינע ווערטער אין קאורט. דו"ק ותשכח.
ווייסעך נישט וואס דו ווילסט, כקען אידן אין וויליאמסבורג, וואס זענען מקיל, מחמיר, עובר, מקיים כפי הנכון בעיניהם, לקיים מה שנאמר איש כל הישר בעניו יעשה.
אוודאי איז דא פיר פרעשער, אזוי ווי אין יעדע מקום/געזעלשאפט אבער דאס איז דעם אינדיווידיואלס פראבלעם, וואס מברויך זיך ארויסהייבן נישט צו לעבן פאר יענעם.
(אפשר זענען זיי א אויסנאם און די מנהיגים האבן זיי געגעבן א פרי פעסס...)
אוודאי איז דא פיר פרעשער, אזוי ווי אין יעדע מקום/געזעלשאפט אבער דאס איז דעם אינדיווידיואלס פראבלעם, וואס מברויך זיך ארויסהייבן נישט צו לעבן פאר יענעם.
(אפשר זענען זיי א אויסנאם און די מנהיגים האבן זיי געגעבן א פרי פעסס...)
א - זאג נאר, אוואו שיקן די מענטשען "וואס דו קענסט", זייערע קינדער? מסתמא וועסטו ענטפערען אז זיי האבען א ברירה צו שיקען צו יואל ראטה ישיבה. דאס ברענגט מיר צו מיין צווייטע נקודה.
ב - peer pressure, איז א לעגיטימע זאך. א מענטש איז נישט קיין אינזעל. א מענטש דארף האבן אנערקענונג פין זיין סביבה. אויב זיכט ער דאס אינגאנצען נישט, איז ער נישט געזונט. זיי נישט תולה דעם קולר בצוואר פון די מענטשען. אויב זענען די איסורים וחומרות איבערגעטריבען, אויב נעמט דאס אוועק דאס נארמאלע געשמאקע לעבען שלא ביושר, זענען די אלע אוסרים עתיד ליתן את הדין.
אדרבה באווייז א קונץ דא, זיי נישט פון די "וואס ביטערען דא" מכח peer pressure. קריינא דאיגרתא הוא דלהוי פרונקא, האב נישט אזוי מורא פון peer pressure און זיי אונז מגלה דא דיין עכטע נאמען. 😛
ב - peer pressure, איז א לעגיטימע זאך. א מענטש איז נישט קיין אינזעל. א מענטש דארף האבן אנערקענונג פין זיין סביבה. אויב זיכט ער דאס אינגאנצען נישט, איז ער נישט געזונט. זיי נישט תולה דעם קולר בצוואר פון די מענטשען. אויב זענען די איסורים וחומרות איבערגעטריבען, אויב נעמט דאס אוועק דאס נארמאלע געשמאקע לעבען שלא ביושר, זענען די אלע אוסרים עתיד ליתן את הדין.
אדרבה באווייז א קונץ דא, זיי נישט פון די "וואס ביטערען דא" מכח peer pressure. קריינא דאיגרתא הוא דלהוי פרונקא, האב נישט אזוי מורא פון peer pressure און זיי אונז מגלה דא דיין עכטע נאמען. 😛
ממרום שלח אששוין לאנג נישט געזען אזא אומרעלעוואנטע אשכול.
כפי מיטב ידיעתי פארמאגט וויליאמסבורג נישט קיין פירער.
וכן עמא דבר.
ס'איז בלויז א בלבול פון די אטד מאוומענט.
די אלע וואס ביטערן דא האבן א פראבלעם מיטן ווייב, טאטע און שווער (העכסטנס שכנים). דו"ק ותשכח
דאס קעפל וואלט געברויכט זיין בערך, ווער איז משפיע אויף מיין ווייב/טאטע/שווער/שכנים ?
לשיטתך. איז ווער פיהרט אן אלע "מחאות" וקונמי וחרמי און טעראר און סטראשונגען אז מ'גייט מאכן טעראר אויב מ'עט נישט טון כך וכך???. די אלע מענטשן וואס פיהלן אז מ'טעראריזירט זיי דאס איז אלעס דמיונות? וויליאמסבורג פארמאגט אפשר נישט קיין פיהרער להיטיב, אבער להרע זיכער יא!
לאז דיך אפ, ממרום. עס איז ווי שרייען אינמיטן העלן טאג אז יעצט איז נאכט.
עס איז דא פרעשור, טאקע נישט יעדער שפירט עס אויף די אייגענע הויט, אבער איך זאג דיר אז ס'איז דא, און אסאך עלטערן פון די מוסדות קענען דיר פארציילן ערשט-האנטיגע מעשיות ווי מען פארלייגט זיך אויף שטותים והבלים, ומשום הרחק מן הגילוי והדומה לו וועל איך נישט מאריך זיין, אבער איך רעד פון קלארע פאקטן.
בעט דעם באשעפער זאלסט עס נישט שפירן אויף די אייגענע ביינער.
עס איז דא פרעשור, טאקע נישט יעדער שפירט עס אויף די אייגענע הויט, אבער איך זאג דיר אז ס'איז דא, און אסאך עלטערן פון די מוסדות קענען דיר פארציילן ערשט-האנטיגע מעשיות ווי מען פארלייגט זיך אויף שטותים והבלים, ומשום הרחק מן הגילוי והדומה לו וועל איך נישט מאריך זיין, אבער איך רעד פון קלארע פאקטן.
בעט דעם באשעפער זאלסט עס נישט שפירן אויף די אייגענע ביינער.
ביטערן אויף רז"ל פילאפף (ודומיהם) ווייל ער פסקנט כפי זיינע אנשויאינגען איז א"נארס געוויין" וואס ערוועקט נישט ביי מיר קיין רחמנות, נאר אפשיי.
ממרום שלח אשדו ביזט גערעכט. מיר זענען אבער אידן, מיר דארפען וויסן דעם הלכהדיגער צד ההיתר. דערפאר איז מיין רוף צו די תלמידי חכמים צווישען אונז אז מען זאל מברר זיין די הלכות בדרך אמת. אדער אז די ידענים צווישען אונז זאלן לינקען די בירורים פון אנדערע. פארוואס איז דאס אזוי איררעלעוואנט פאר דיר?ביטערן אויף רז"ל פילאפף (ודומיהם) ווייל ער פסקנט כפי זיינע אנשויאינגען איז א"נארס געוויין" וואס ערוועקט נישט ביי מיר קיין רחמנות, נאר אפשיי.
גלעזעלעעס איז מיר לעצטענס בייגעפאלען אים אנצוטראגן אז אזוי ווי ער האט א געוואלדיגע חוש צו חתימות אפשר וואלט געווען ראטזאם אז ער זאל אפלייען צו ווערן א נאטערי פאבליק וועט ער קענען דערפון מאכן א פרנסה קלה ונקויה.
😂
פוןדעסטוועגןדאךדו ביזט גערעכט. מיר זענען אבער אידן, מיר דארפען וויסן דעם הלכהדיגער צד ההיתר.
איך בין נישט אזוי זיכער, "מהיכן דנתנו" איז אין חושן משפט, נישט אין אלגעמיין, אדרבא, די פוסקים האבן לפעמים מאנעווירט אז די המון עם זאל בלייבן אין די טונקעל (ואין להקל בפני עם הארץ, אושא מילתא, מראית עין) די המון עם איז קיינמאל נישט געווען א חלק פון די פראצעס פון באשטימען א הלכה ליחיד או לרבים.
פוןדעסטוועגןדאךפארוואס איז דאס אזוי איררעלעוואנט פאר דיר?
איך בין נישט פון די עמי הארצים, איך קען אליין מברר זיין פונקט ווי די חותמים קענען. איינער וואס איז נישט קעפעבל צו מאכן דעססיזשאן אן יענעמס בירורים, זאל נישט אליין פאטשקענען, נאר פרעגן א רב.
ממרום שלח אשאיך בין יא אן עם הארץ ליידער. זיי מוחל זאג מיר וואס דו האסט מברר געווען בנוגע די "חיוב" אז די סקורט זאל זיין פיר אינטשעס אונטער די אונטערשטע חלק פון די קני, דעמאלט ווען מען איז אנגעטאהן מיט בולעט-פרוף זאקן.איך בין נישט פון די עמי הארצים, איך ברויך נישט קיינעם'ס בירורים,
ממרום שלח אש. פונקט ווי עס קען איינעם צוקומען ידיעות אויף סייענס וכדו' דורך קאווע שטיבעל, קען מען להבדיל אויך באקומען ידיעות און בירורים להלכה.שיין וואלט איך אויסגעזען ווען איך ברויך נאכקוקן אין קאווע שטיבל
ממרום שלח אשאיך בין נישט אזוי זיכער, "מהיכן דנתנו" איז אין חושן משפט, נישט אין אלגעמיין, אדרבא, די פוסקים האבן לפעמים מאנעווירט אז די המון עם זאל בלייבן אין די טונקעל (ואין להקל בפני עם הארץ, אושא מילתא, מראית עין) די המון עם איז קיינמאל נישט געווען א חלק פון די פראצעס פון באשטימען א הלכה ליחיד או לרבים.
קענסטו ביטע ברענגען א מקור אז נאר אין חו"מ זאגט מען דאס?
דו ביסט בעצם מחזק די נושא האשכול. לשיטתך, וועלעכע "תלמידי חכמים" דארף מען פאלגען? פריער זאגסטו אז אלעס איז נאר peer pressure. יעצט זאגסטו גאר אז מען דארף פאלגען די רבנים בלינדערהייט. איז דאך גלעזעלע גאר שטארק רעלעוואנט אין ווייזען אז די רבנים האוסרים זענען א מיעוטא דמיעוטא פון רבני העיר. און אפשר איז מען נישט מחויב צו פאלגען די רבני העיר במקום ווי עס קען זייער זיין אז זיי ווערן פשוט נאכגעשלעפט נאך די קופצים בראש פונעם ציבור וואס זוכען פוסע צו זיין על ראשי עם קודש און זיך גרויס צו מאכען מיט חומרות אשר לא שערום אבותינו.
די טעמא פארפארט פון די רעלסן.
מיין פונקט איז בלויז געווען מיין אבזערוואציע אז וומ"ס האט נישט קיין מנהיג, איך גלויב אז עס איז סייענטיפיש ריכטיג, אפגעזען צו געוויסע רבנים געבן יא אדער נישט ארויס די בירורים אונטער זייער (אומשעדליכע) חתימה.
מיין פונקט איז בלויז געווען מיין אבזערוואציע אז וומ"ס האט נישט קיין מנהיג, איך גלויב אז עס איז סייענטיפיש ריכטיג, אפגעזען צו געוויסע רבנים געבן יא אדער נישט ארויס די בירורים אונטער זייער (אומשעדליכע) חתימה.
ממרום פארוואס אין דיין סייענטיפישע לעב קענען נישט די צימערמאן עסקנים ווערן אנגעריפען מנהיגם?
נולד מאוחרממרום פארוואס אין דיין סייענטיפישע לעב קענען נישט די צימערמאן עסקנים ווערן אנגעריפען מנהיגם?
מברויך נישט אויף אלעם ענטפערן, איך וואלט ווען געפעסד, סאיז סתם פטפוטי דברים, אבער איך קען מיר נישט איינהאלטן - ע"כ ההקדמה
ווייל ווען איך זע אים צושפרייט זיך א צינישע שמייכל אויף מיין געזוכט פון אויער ביז אויער...
ממרום שלח אשנולד מאוחרממרום פארוואס אין דיין סייענטיפישע לעב קענען נישט די צימערמאן עסקנים ווערן אנגעריפען מנהיגם?
מברויך נישט אויף אלעם ענטפערן, איך וואלט ווען געפעסד, סאיז סתם פטפוטי דברים, אבער איך קען מיר נישט איינהאלטן - ע"כ ההקדמה
ווייל ווען איך זע אים צושפרייט זיך א צינישע שמייכל אויף מיין געזוכט פון אויער ביז אויער...
אקיצור, דו ביסט אים מקבל בסבר פנים יפות. אבער וואס טוט זיך מיט די בעל פנים יפות אליין? דיין שמייכעל איז זיס און אפי' ציניש ווען ער לאקערט נישט אויף דיר.
פוןדעסטוועגןדאךיש"כ ר' בערל און אנדערע.
ווייניג רבנים ודיינים זענען ביכולות דורכצוטוהן סיי וואספארא נושא גרונטליך מיט אן אמת. די קונץ איז מקיף צו זיין דעם ענין פון פארשידענע צדדים. נעם למשל צניעות - עס איז דא ממונותדיגע שאלות אויף הלכות צניעות. ראה לדוגמא חו"מ שצ"ג סעי' ג'. ווי אויך איז כדאי צו וויסען די היסטאריע פון צניעות במשך הדורות. דאס געט א קלארערען בילד דערויף. לדוגמא - קוק דארט אין טו"ז ווי ער ברענגט פון יש"ש על מסכת ב"ק פרק ה' סימן ז', "ומה שכתב לעיל משום צניעות סליק בעל בית נפשיה. בעו"ה במדינות הללו פולי"ן ואשכנ"ז אין חוששים לזה, לא אנשים ולא נשים. ואפילו בלא אפייה מגלין זרועותיהן. ואי אתי דינא כה"ג פשיטא דהאשה פטורה, ואי טען הבעל בית שמשום צניעות הלך חוצה. נאמן בשבועת היסת, והיא משלמת. ורחמנא לבא בעי. ואי נראה בעיני הדיין דלאו מוחזק בכך להיותו בודל עיניו מלראות ברע. פשיטא דלאו כל כמיניה לאפוקי ממונא שלא כדין". וויסען אז בימיו של מהרש"ל האבן די נשים בדרך כלל נישט מקפיד געווען נישט צו גיין מיט זרועות מגולים איז אן אינטערסאנטע שטיקל אינפארמאציע. אויב וועט מען זעהן אז לאורך הדורות איז מען בכלל נישט געווען זהיר א צענטעל וואס מען איז זהיר היינט, ווי למשל די פיר אינטשעס אינטערען קני פאר מיידליך וואס האבן סיי ווי אהן בולעט-פרוף זאקן, וועט מען נישט קענען מער שרייען אז מען דארף טון ווי די הייליגע באבעס אונזערע.
וויסען די אמתע היסטאריע פון צניעות איז אוודאי נוגע סאך מער ווי סתם קענען צוריקענטפערען אויף די "באבע מעשיות". א תשובה להלכה וכדו' איז וויכטיג צו האבען ווי מער בעקגראונד. למשל אויב דער זעלבער מהרש"ל זאל זאגען עפעס א חומרא אז מענער זאלן זיך נישט דרייען מיט פרויען ביי שמחות [משל בעלמא], ווען מיר ווייסען אז די פרויען זענען בדרך כלל געגאנגען בגלוי זרוע, וועלן מיר וויסן אז עס מיז נישט זיין אז ער האט געזאגט זיין חומרא אויף אונזערע נשים צדקניות וואס עוד מעט ומלובשים בורקעס. אזא סארט בירור הלכות דארפן מיר האבן. גאר ווייניג דיינים ורבנים ווייסען בכלל וויאזוי דאס צו עסן.
ווען ווערט דאס ערשטע דערמאנט אז פרויען דארפען גיין בצניעות. נאך אלעם, חוה נאכען חטא איז לכאורה געגאנגען בגלוי זרועותיה.
אויך וואלט כדאי געווען צו זעהן די שורש הענין של צניעות. איז דאס טאקע אן ענין פון נישט גורם זיין מכשול פאר מענער. א זאך וואס פון מיין עמהאראצעדיגע הבנה איז בכלל נישט מסתבר. אדער איז די נקודה בעיקר נישט צו גיין בפריצות אויף אן אופן וואס שרייט ארויס 'קום צו מיר'. לפי די צווייטע מהלך האט די מנהג המקום פון די גוים, גאר אסאך אריינצורעדען אין די הלכה.
ווי דערמאנט אויבן, דארף די בירור אנטהאלטן ווער זענען די אוסרים און ווער זענען די מתירים. וואס איז די אמתע שורש האיסור פון די אוסרים, הלכה אדער קנאות וכן הלאה.
פארשטייטסעך אז דאס איז גירנגער געזאגט ווי געטאהן. דאס איז מהעבודות קשות שבמקדש. אבער חלומ'ן מעג מען דאך.
ולהוסיף - מען דארף אויך געדענקען אז הנאה האבען פונעם לעבן האט אפשר א value מצד דת תורתינו הקדושה. דאס מחייב זיין פרויען צו זיין אנגעטאהן ווי אן אנדרוגינס, נעמט אוועק די הנאה וואס א מאן האט פון זיין ווייב. עס איז אוודאי נאריש צו זאגען אז אינדערהיים אין חדר המיטות קען זיי גיין אנגעטאהן וויאזוי אימער. א- פשוט עס געשעהט נישט. ב - מען קען נישט אנשטעלן אז יעצט די מינוט גייט מען הנאה האבען. די זאכן קומען במקרה ובהיסח הדעת כידוע ליודעים.
אויך דארף מען נעמען אין באטראכט אז דאס לעבען פון א פאר פאלק האט גענוג שוועריקייטן. כדי עס זאל שורה זיין אהבה פעלט אויס הנאה איינער פון אנדערען. ווער רעדט נאך מצד די ענין אז אנדערש ווי דער רב וואס לעבט זיך אין זיינע ד' אמות, זעהן דאך רוב יונגעלייט די גאס מיט איר גאנצע גלאנץ. מען דארף דאך חושש זיין אז דער יונגערמאן זאל האבען עפעס א פת בסלו וואס האט אויך א חן אין א גלאנץ.
מען האט דאך מתקן געווען אז רוכלים זאלען פארקויפען צאצקעס כדי די פרויען זאלען געפעלען פאר די מענער. דארף מען דאך פאר אזאלכע זאכן זיך אויך זארגן.
פשוט אז גורם זיין א מכשול פאר מענער, כאטש עס דינט כהיום ווי דער עיקר טעם פאר צניעות, איז עס אין פאקט די לעצטע און שוואכסטע טעם, און קען נאר קומען צוזאם מיט א אנדערע טעם, אבער אויב א געוויסער מין מלבוש אדער אויפפירונג איז מצד עצמו מותר צו גיין אזוי ברבים, דאן איז נישטא קיין שום מקום מחמיר צו זיין וועגן דעם טעם.
פארשטייט זיך אז נשים צדקניות מעגן מחמיר זיין, המחמיר הרי זה משובח, אבער דער מאן אירער ברויך אויך מחמיר זיין אויף למשל אויב א איד ב'גנב'ט אים זאל ער תיכף מוחל זיין כדי נישט מכשיל צו זיין מיט א עבירה. וכן הלאה על זה הדרך.
ממרום דאס אז איך האב נישט יעצט א רעסטוראנט וואס פארט אויף רעדער האט מיט א פירער וואס האט אים פארשיקט אדער ער איז פשוט געגאנגען? דאס אז א פרוי קען נישט טראגן מיט די עירוב כאטש איר דיין האט איר געפסקנט אז זי מעג ווייל אפאר יונגאטשן שרייען איר נאך מיט די פולסטע שטיצע פון זייערע רבנים ווייזט אויך נישט גארנישט?
דאס אז יעדע צווייטע געשעפט האט א מעשה צוויי צו פארציילן וועגן דרוק און טעראר וואס ער קריגט האט אויך נישט מיט גארנישט? א קאמפיוטערייז סיסטעם רופט ארום סטראשענען?
איז דא אן ענין צו גיין מיט קאפ אין וואנט?
דאס אז יעדע צווייטע געשעפט האט א מעשה צוויי צו פארציילן וועגן דרוק און טעראר וואס ער קריגט האט אויך נישט מיט גארנישט? א קאמפיוטערייז סיסטעם רופט ארום סטראשענען?
איז דא אן ענין צו גיין מיט קאפ אין וואנט?
ולהוסיף - מען דארף אויך געדענקען אז הנאה האבען פונעם לעבן האט אפשר א value מצד דת תורתינו הקדושה. דאס מחייב זיין פרויען צו זיין אנגעטאהן ווי אן אנדרוגינס, נעמט אוועק די הנאה וואס א מאן האט פון זיין ווייב. עס איז אוודאי נאריש צו זאגען אז אינדערהיים אין חדר המיטות קען זיי גיין אנגעטאהן וויאזוי אימער. א- פשוט עס געשעהט נישט. ב - מען קען נישט אנשטעלן אז יעצט די מינוט גייט מען הנאה האבען. די זאכן קומען במקרה ובהיסח הדעת כידוע ליודעים.
אויך דארף מען נעמען אין באטראכט אז דאס לעבען פון א פאר פאלק האט גענוג שוועריקייטן. כדי עס זאל שורה זיין אהבה פעלט אויס הנאה איינער פון אנדערען. ווער רעדט נאך מצד די ענין אז אנדערש ווי דער רב וואס לעבט זיך אין זיינע ד' אמות, זעהן דאך רוב יונגעלייט די גאס מיט איר גאנצע גלאנץ. מען דארף דאך חושש זיין אז דער יונגערמאן זאל האבען עפעס א פת בסלו וואס האט אויך א חן אין א גלאנץ.
מען האט דאך מתקן געווען אז רוכלים זאלען פארקויפען צאצקעס כדי די פרויען זאלען געפעלען פאר די מענער. דארף מען דאך פאר אזאלכע זאכן זיך אויך זארגן.[/quote]
לענ״ד דאס אבסעשין וואס א חלק עולם און אונזער סאסייעטי האט מיט וויאזוי די אייגענע ווייב גיין אנגעטוהן אויף די גאס,איז אוכט א חלק פון אונזער קראנקער סוסייעטי.
א פרוי מעג האבען די פרייהייט צו גיין אנגעטוהן וויאזוי סשמעקט איהר,א פרוי איז נישט דיין טוי וואס די לויפסט ארום ווייזען אויף די גאס ווי א שיינע טוי די האסט.
און בכלל אויב איינער קען נאר הנאה פון זיין פרוי אויב זי גייט אנגעטוהן ווי א רייסער אויף די גאס, אזא איינער זאל צוריק גיין און חדר אריין ווי אלע קינדער קומען זיך אויפטוהן אז זיי האבען די בעסטע און די שענסטע טויס, it's time to grow up
אויך דארף מען נעמען אין באטראכט אז דאס לעבען פון א פאר פאלק האט גענוג שוועריקייטן. כדי עס זאל שורה זיין אהבה פעלט אויס הנאה איינער פון אנדערען. ווער רעדט נאך מצד די ענין אז אנדערש ווי דער רב וואס לעבט זיך אין זיינע ד' אמות, זעהן דאך רוב יונגעלייט די גאס מיט איר גאנצע גלאנץ. מען דארף דאך חושש זיין אז דער יונגערמאן זאל האבען עפעס א פת בסלו וואס האט אויך א חן אין א גלאנץ.
מען האט דאך מתקן געווען אז רוכלים זאלען פארקויפען צאצקעס כדי די פרויען זאלען געפעלען פאר די מענער. דארף מען דאך פאר אזאלכע זאכן זיך אויך זארגן.[/quote]
לענ״ד דאס אבסעשין וואס א חלק עולם און אונזער סאסייעטי האט מיט וויאזוי די אייגענע ווייב גיין אנגעטוהן אויף די גאס,איז אוכט א חלק פון אונזער קראנקער סוסייעטי.
א פרוי מעג האבען די פרייהייט צו גיין אנגעטוהן וויאזוי סשמעקט איהר,א פרוי איז נישט דיין טוי וואס די לויפסט ארום ווייזען אויף די גאס ווי א שיינע טוי די האסט.
און בכלל אויב איינער קען נאר הנאה פון זיין פרוי אויב זי גייט אנגעטוהן ווי א רייסער אויף די גאס, אזא איינער זאל צוריק גיין און חדר אריין ווי אלע קינדער קומען זיך אויפטוהן אז זיי האבען די בעסטע און די שענסטע טויס, it's time to grow up
ממרום א גוטן.
פארוואס ווען עס קומט ארויס חסד פון ווילאמסבורג, הצלה, פרייע קאלעסטראל טעסט (ס'עקזיסטירט נאך?) אד"ג - טיילט מען די קרעדיט פאר די מנהיגים, מחנכים און עסקנים?
פארוואס זאגט מען נישט: "נע, אפאר ווייך-הארציגע מענטשן אין וומסב"ג טוען פארצופאל חסד..."
אויב נעמט מען קרעדיט פאר די גוטס וואס קומט ארויס, נעם אזוי שיין אויך קרעדיט פאר די שלעכטס...
אויב שאקעלן זיך אלע אפ, און מאכן זיך תמ'עוואטע ווען רשעות ווערט אויסגעטיילט, דעמאלטס ווער מיר נישט קיין מחותן מיט די חסד.
פארוואס ווען עס קומט ארויס חסד פון ווילאמסבורג, הצלה, פרייע קאלעסטראל טעסט (ס'עקזיסטירט נאך?) אד"ג - טיילט מען די קרעדיט פאר די מנהיגים, מחנכים און עסקנים?
פארוואס זאגט מען נישט: "נע, אפאר ווייך-הארציגע מענטשן אין וומסב"ג טוען פארצופאל חסד..."
אויב נעמט מען קרעדיט פאר די גוטס וואס קומט ארויס, נעם אזוי שיין אויך קרעדיט פאר די שלעכטס...
אויב שאקעלן זיך אלע אפ, און מאכן זיך תמ'עוואטע ווען רשעות ווערט אויסגעטיילט, דעמאלטס ווער מיר נישט קיין מחותן מיט די חסד.
איינגעמיירעטפוןדעסטוועגןדאךולהוסיף - מען דארף אויך געדענקען אז הנאה האבען פונעם לעבן האט אפשר א value מצד דת תורתינו הקדושה. דאס מחייב זיין פרויען צו זיין אנגעטאהן ווי אן אנדרוגינס, נעמט אוועק די הנאה וואס א מאן האט פון זיין ווייב. עס איז אוודאי נאריש צו זאגען אז אינדערהיים אין חדר המיטות קען זיי גיין אנגעטאהן וויאזוי אימער. א- פשוט עס געשעהט נישט. ב - מען קען נישט אנשטעלן אז יעצט די מינוט גייט מען הנאה האבען. די זאכן קומען במקרה ובהיסח הדעת כידוע ליודעים.
אויך דארף מען נעמען אין באטראכט אז דאס לעבען פון א פאר פאלק האט גענוג שוועריקייטן. כדי עס זאל שורה זיין אהבה פעלט אויס הנאה איינער פון אנדערען. ווער רעדט נאך מצד די ענין אז אנדערש ווי דער רב וואס לעבט זיך אין זיינע ד' אמות, זעהן דאך רוב יונגעלייט די גאס מיט איר גאנצע גלאנץ. מען דארף דאך חושש זיין אז דער יונגערמאן זאל האבען עפעס א פת בסלו וואס האט אויך א חן אין א גלאנץ.
מען האט דאך מתקן געווען אז רוכלים זאלען פארקויפען צאצקעס כדי די פרויען זאלען געפעלען פאר די מענער. דארף מען דאך פאר אזאלכע זאכן זיך אויך זארגן.
לענ״ד דאס אבסעשין וואס א חלק עולם און אונזער סאסייעטי האט מיט וויאזוי די אייגענע ווייב גיין אנגעטוהן אויף די גאס,איז אוכט א חלק פון אונזער קראנקער סוסייעטי.
א פרוי מעג האבען די פרייהייט צו גיין אנגעטוהן וויאזוי סשמעקט איהר,א פרוי איז נישט דיין טוי וואס די לויפסט ארום ווייזען אויף די גאס ווי א שיינע טוי די האסט.
און בכלל אויב איינער קען נאר הנאה פון זיין פרוי אויב זי גייט אנגעטוהן ווי א רייסער אויף די גאס, אזא איינער זאל צוריק גיין און חדר אריין ווי אלע קינדער קומען זיך אויפטוהן אז זיי האבען די בעסטע און די שענסטע טויס, it's time to grow up
הייסט עס, אז דו ביזט מסכים צו אלעם וואס איך האב געשריבן. סך הכל זאגסטו אז אויב לו יצויר איך וואלט געשריבן עפעס וועגן זיך אויפטוהן מיטן ווייב אויפן גאס, וואלסטו דעמאלט געהאט עפעס צו זאגען דערויף. נו גוט.
בנוגע דיין נקודה זעלבסט, פון זיך אויפטוהן מיטן ווייב, איז דא לעוועלס דערין. עס איז גאנץ א נארמאלע זאך אז א מענטש וויל געפעלען פאר זיינע חברים און באקאנטע. ביזט אוודאי אויך מסכים אז דיך וואלט געשטערט אויב דיין ווייב גייט אנגעטאהן אויפן גאס מיט שמוציגע צוריסענע קליידער. פונקט ווי דו אליינס ווילסט נישט גיין מיט צוריסענע קליידער אויפן גאס. כלומר, דו ווילסט אויך נישט קיין בזיונות. סך הכל זאגסטו אז דו ביזט אויסגעארבעט אין די מדה פון כבוד, נו, כמוך ירבו בישראל. דאס איז אבער א שפרונג צו זאגען אויף איינעם וואס האט יא ליב כבוד, אז ער איז נישט grown up.
איז דען נישט ליב האבן כבוד to a degree, א בעיסיק באשטאנטייל פון יעדען מענטש? לפי דבריך, איז יעדעס מאל וואס דו ביזט מכבד דיין טאטע אדער א תלמיד חכם, ביזטו זיי גלייכצייטיג מבזה מיטן ווייזן אז דו האלטסט אז זיי האבן הנאה פון כבוד.
נישט ווי דו שרייבסט אז דאס איז א חלק פון אונזער "קראנקע סאסייעטי", עס איז א מדה וואס געפינט זיך ביי יעדע סאסייעטי. אוודאי וואויל איז די מענטש וואס האט זיך אויסגעארבעט די מדה פון כבוד. אזוי ווי דער מסילת ישרים שרייבט בענין כבוד אין פרק יא, "ולולי זה, כבר היה האדם מתרצה לאכול מה שיוכל, ללבוש מה שיכסה ערותו, ולשכון בבית שתסתירהו מן הפגעים והיתה פרנסתו קלה עליו ולא היה צריך להתיגע להעשיר כלל, אלא שלבלתי ראות עצמו שפל ופחות מרעיו מכניס עצמו בעובי הקורה הזאת ואין קץ לכל עמלו. על - כן אמרו רבותינו ז"ל (אבות פ"ד): הקנאה והתאוה והכבוד מוציאין את האדם מן העולם. דאס מיינט אבער נישט אז ווען איינער איז נאך נישט ביי דעם מדריגה, איז ער פשוט א קינד.
דעת תורה
פשוט אז גורם זיין א מכשול פאר מענער, כאטש עס דינט כהיום ווי דער עיקר טעם פאר צניעות, איז עס אין פאקט די לעצטע און שוואכסטע טעם, און קען נאר קומען צוזאם מיט א אנדערע טעם, אבער אויב א געוויסער מין מלבוש אדער אויפפירונג איז מצד עצמו מותר צו גיין אזוי ברבים, דאן איז נישטא קיין שום מקום מחמיר צו זיין וועגן דעם טעם.
פארשטייט זיך אז נשים צדקניות מעגן מחמיר זיין, המחמיר הרי זה משובח, אבער דער מאן אירער ברויך אויך מחמיר זיין אויף למשל אויב א איד ב'גנב'ט אים זאל ער תיכף מוחל זיין כדי נישט מכשיל צו זיין מיט א עבירה. וכן הלאה על זה הדרך.
אדער עכ"פ ווען עס איז דא יודן וואס טראגן מיט אן עירוב וואס האט איין איינציגע פראבלעם ע"פ הלכה (לויט די אוסרים) אז ער איז נאך דערווייל נישט אנגעקומען מפקיר צו זיין זיין רשות גיי שנעל און זיי מפקיר דיין רשות אז יודן זאלן נישט עובר זיין אויף מחלליה מות יומת. נישט דערצייל מעשיות פון ר' מאיר פרימישלאנער וואס איז נאכגעלאפן דעם גנב זאגן אז ער איז מפקיר
דעת תורהפשוט אז גורם זיין א מכשול פאר מענער, כאטש עס דינט כהיום ווי דער עיקר טעם פאר צניעות, איז עס אין פאקט די לעצטע און שוואכסטע טעם, און קען נאר קומען צוזאם מיט א אנדערע טעם, אבער אויב א געוויסער מין מלבוש אדער אויפפירונג איז מצד עצמו מותר צו גיין אזוי ברבים, דאן איז נישטא קיין שום מקום מחמיר צו זיין וועגן דעם טעם.
פארשטייט זיך אז נשים צדקניות מעגן מחמיר זיין, המחמיר הרי זה משובח, אבער דער מאן אירער ברויך אויך מחמיר זיין אויף למשל אויב א איד ב'גנב'ט אים זאל ער תיכף מוחל זיין כדי נישט מכשיל צו זיין מיט א עבירה. וכן הלאה על זה הדרך.
א מקור ביטע.
אויך פארשטיי איך נישט. דו זאגסט אז עס איז נישטא קיין מקום מחמיר צו זיין וועגן דעם טעם, און תיכף דערנאך זאגסטו אז נשים צדקניות מעגן מחמיר זיין, והמחמיר הרי זה משובח. What gives?
פוןדעסטוועגןדאךדעת תורהפשוט אז גורם זיין א מכשול פאר מענער, כאטש עס דינט כהיום ווי דער עיקר טעם פאר צניעות, איז עס אין פאקט די לעצטע און שוואכסטע טעם, און קען נאר קומען צוזאם מיט א אנדערע טעם, אבער אויב א געוויסער מין מלבוש אדער אויפפירונג איז מצד עצמו מותר צו גיין אזוי ברבים, דאן איז נישטא קיין שום מקום מחמיר צו זיין וועגן דעם טעם.
פארשטייט זיך אז נשים צדקניות מעגן מחמיר זיין, המחמיר הרי זה משובח, אבער דער מאן אירער ברויך אויך מחמיר זיין אויף למשל אויב א איד ב'גנב'ט אים זאל ער תיכף מוחל זיין כדי נישט מכשיל צו זיין מיט א עבירה. וכן הלאה על זה הדרך.
א מקור ביטע.
אויך פארשטיי איך נישט. דו זאגסט אז עס איז נישטא קיין מקום מחמיר צו זיין וועגן דעם טעם, און תיכף דערנאך זאגסטו אז נשים צדקניות מעגן מחמיר זיין, והמחמיר הרי זה משובח. What gives?
וואסא מין שאלה איז דאס. וואס מיינט דאס מידת חסידות? אז איינער מעג עפעס טוהן ע"פ הלכה, און ער טוט עס נישט לפנים משורת הדין. דאס היייסט מידת חסידות. און אז א פרוי איז מחליט זי וויל גיין מער צניעות'דיג (אויף א נארמאלע אנגענומענע וועג) ווייל זי וויל נישט מכשיל זיין אנדערע, איז פשוט אז הרי זה משובח
@למדן, דו רעדסט צו מיר? ווי זעסטו וואס איך האלט וועגן דעם עירוב?
@פוןדעסטוועגןדאך, דער ענין דארף נישט קיין מקור, סברא דאורייתא היא. וואס איז אנדערש א מאן ווי א פרוי? אויב א מאן איז נישט מחוייב מוותר צו זיין אויף זיינע רעכטן להציל חבירו מן העבירה, פארוואס זאל א פרוי יא זיין מחוייב? מען רעדט דאך דא באופן וואס אלס דת יהודית וכדומה מעג זי ארויסגיין אזוי אויף די גאס, אדער זיך אויפפירן אין אזא וועג, ווער קען איר צונעמען דאס רעכט ווייל עס זענען דא מענער וואס ווערן נתפעל פון איר? חוץ אויב מזאל מיר אננעמען אז אלס'ן פסוק כל כבודה האט א פרוי בכלל נישט קיין רעכט זיך צו דרייען אויפן גאס. יתכן.
עס איז נישטא קיין חיוב מחמיר צו זיין על פי הלכה, נאר וויפיל דער מאן איז מחוייב אויפצוגעבן זיינע רעכטן, כנ"ל.
@פוןדעסטוועגןדאך, דער ענין דארף נישט קיין מקור, סברא דאורייתא היא. וואס איז אנדערש א מאן ווי א פרוי? אויב א מאן איז נישט מחוייב מוותר צו זיין אויף זיינע רעכטן להציל חבירו מן העבירה, פארוואס זאל א פרוי יא זיין מחוייב? מען רעדט דאך דא באופן וואס אלס דת יהודית וכדומה מעג זי ארויסגיין אזוי אויף די גאס, אדער זיך אויפפירן אין אזא וועג, ווער קען איר צונעמען דאס רעכט ווייל עס זענען דא מענער וואס ווערן נתפעל פון איר? חוץ אויב מזאל מיר אננעמען אז אלס'ן פסוק כל כבודה האט א פרוי בכלל נישט קיין רעכט זיך צו דרייען אויפן גאס. יתכן.
עס איז נישטא קיין חיוב מחמיר צו זיין על פי הלכה, נאר וויפיל דער מאן איז מחוייב אויפצוגעבן זיינע רעכטן, כנ"ל.
דעת תורה@פוןדעסטוועגןדאך, דער ענין דארף נישט קיין מקור, סברא דאורייתא היא. וואס איז אנדערש א מאן ווי א פרוי? אויב א מאן איז נישט מחוייב מוותר צו זיין אויף זיינע רעכטן להציל חבירו מן העבירה, פארוואס זאל א פרוי יא זיין מחוייב? מען רעדט דאך דא באופן וואס אלס דת יהודית וכדומה מעג זי ארויסגיין אזוי אויף די גאס, אדער זיך אויפפירן אין אזא וועג, ווער קען איר צונעמען דאס רעכט ווייל עס זענען דא מענער וואס ווערן נתפעל פון איר? חוץ אויב מזאל מיר אננעמען אז אלס'ן פסוק כל כבודה האט א פרוי בכלל נישט קיין רעכט זיך צו דרייען אויפן גאס. יתכן.
דעת תורהפשוט אז גורם זיין א מכשול פאר מענער, כאטש עס דינט כהיום ווי דער עיקר טעם פאר צניעות, איז עס אין פאקט די לעצטע און שוואכסטע טעם, און קען נאר קומען צוזאם מיט א אנדערע טעם, אבער אויב א געוויסער מין מלבוש אדער אויפפירונג איז מצד עצמו מותר צו גיין אזוי ברבים, דאן איז נישטא קיין שום מקום מחמיר צו זיין וועגן דעם טעם
אז מען זאגט עפעס מיט א זיכערקייט קעגען די גאנצע אנגענומענע מיינונג מעג מען פרעגן פאר א מקור. נאכדערצו ווען דו אליינס ביזט גארנישט אזוי זיכער מיט דיין זיכערקייט.
דעת תורה@למדן, דו רעדסט צו מיר? ווי זעסטו וואס איך האלט וועגן דעם עירוב?
פארראכטן.
פוןדעסטוועגןדאךדעת תורה@פוןדעסטוועגןדאך, דער ענין דארף נישט קיין מקור, סברא דאורייתא היא. וואס איז אנדערש א מאן ווי א פרוי? אויב א מאן איז נישט מחוייב מוותר צו זיין אויף זיינע רעכטן להציל חבירו מן העבירה, פארוואס זאל א פרוי יא זיין מחוייב? מען רעדט דאך דא באופן וואס אלס דת יהודית וכדומה מעג זי ארויסגיין אזוי אויף די גאס, אדער זיך אויפפירן אין אזא וועג, ווער קען איר צונעמען דאס רעכט ווייל עס זענען דא מענער וואס ווערן נתפעל פון איר? חוץ אויב מזאל מיר אננעמען אז אלס'ן פסוק כל כבודה האט א פרוי בכלל נישט קיין רעכט זיך צו דרייען אויפן גאס. יתכן.דעת תורהפשוט אז גורם זיין א מכשול פאר מענער, כאטש עס דינט כהיום ווי דער עיקר טעם פאר צניעות, איז עס אין פאקט די לעצטע און שוואכסטע טעם, און קען נאר קומען צוזאם מיט א אנדערע טעם, אבער אויב א געוויסער מין מלבוש אדער אויפפירונג איז מצד עצמו מותר צו גיין אזוי ברבים, דאן איז נישטא קיין שום מקום מחמיר צו זיין וועגן דעם טעם
אז מען זאגט עפעס מיט א זיכערקייט קעגען די גאנצע אנגענומענע מיינונג מעג מען פרעגן פאר א מקור. נאכדערצו ווען דו אליינס ביזט גארנישט אזוי זיכער מיט דיין זיכערקייט.
עס איז נישט די אנגענומענע מיינונג נאר די אנגענומענע פראפאגאנדע מיטל. און עס איז אוודאי אמת ביי א פרוי וואס גייט אנגעטון אויף א וועג וואס איז קעגן דת משה ויהודית קען מען איר זאגן אז וויבאלד זי מעג נישט מצד עצמו דאס טאן ונוסף גם הוא אז זי איז א מכשיל את הרבים. אבער סתם לעבן אויף דער וועלט?
כל כבודה איז בעיני א ווייטע מעגליכקייט און א ווילדער חידוש. לפי זה דארף אויסקומען אז בעצם האט זי נישט קיין רעכט צו עקזיסטירן אויף די פרייע לופט נאר די מענער זענען מוותר און לאזן איר און מילא זאל זי זיך פרייען אז מען לאזט איר אטעמען און זיך נישט ווארפן אין די אויגן נאר זיך דורכשלייכן אזוי אוממערקבאר ווי מעגליך. אבער דאך האב איך נאכנישט דורך געלערנט די גאנצע תורה איך זאל קענען זאגן מיט א זיכער קייט אז מען זאגט עס טאקע נישט.
כל כבודה בת מלך פנימה, איז נישט פשט אז א פרוי טאר נישט ארויסגיין אויפ'ן גאס. נאר אז זי זאל זיך נישט דרייען איבריג אין די גאסן און גיין עסן אין רעסטאראנטס, למשל , נאך פאר די בערגערס האבן אראפגענומען דעם הכשר. אויף דעם איז נישט דא קיין שיעור. נאר א יעדער דארף אליין פארשטיין ווען און וואו יא גיין און וואו נישט גיין.
קודם כל איז כל כבודה נישט קיין מצות עשה דאוריתא, און וואס איז אויב דארף זי נישט די כבוד?
חוץ מזה וואס מ'זעט פון רמב"ם אז ביי דעם איז עס הכל לפי המקום והזמן.
חוץ מזה וואס מ'זעט פון רמב"ם אז ביי דעם איז עס הכל לפי המקום והזמן.
סאיז א מדרש אז סמיינט צניעות.
די לצינות איז אז דע פרויען וואס פראקטיצירן דאס בת מלך פנימה, זענען און מיינע אויגן די ווייטסטע פון א בת מלכה.
א מלכה טריעט זיך מיט מעניקויר יעדן צווייטען טאג, גייט אנגעטאן שמעקעדיג, לעבט א לעבן נישט בדוקא פעמפערן קונדער און וואשן דישעס רוב פון זייער לעבן.
די לצינות איז אז דע פרויען וואס פראקטיצירן דאס בת מלך פנימה, זענען און מיינע אויגן די ווייטסטע פון א בת מלכה.
א מלכה טריעט זיך מיט מעניקויר יעדן צווייטען טאג, גייט אנגעטאן שמעקעדיג, לעבט א לעבן נישט בדוקא פעמפערן קונדער און וואשן דישעס רוב פון זייער לעבן.
דעת תורהווי למשל דעם רמב"ם "רמב"ם הלכות אישות פרק יגכל כבודה איז בעיני א ווייטע מעגליכקייט און א ווילדער חידוש. לפי זה דארף אויסקומען אז בעצם האט זי נישט קיין רעכט צו עקזיסטירן אויף די פרייע לופט נאר די מענער זענען מוותר און לאזן איר און מילא זאל זי זיך פרייען אז מען לאזט איר אטעמען און זיך נישט ווארפן אין די אויגן נאר זיך דורכשלייכן אזוי אוממערקבאר ווי מעגליך. אבער דאך האב איך נאכנישט דורך געלערנט די גאנצע תורה איך זאל קענען זאגן מיט א זיכער קייט אז מען זאגט עס טאקע נישט.
מקום שדרכן שלא תצא אשה בשוק בכפה שעל ראשה בלבד עד שיהיה עליה רדיד החופה את כל גופה כמו טלית נותן לה בכלל הכסות רדיד הפחות מכל הרדידין, ואם היה עשיר נותן לה לפי עשרו כדי שתצא בו לבית אביה או לבית האבל או לבית המשתה, לפי שכל אשה יש לה לצאת ולילך לבית אביה לבקרו ולבית האבל ולבית המשתה לגמול חסד לרעותיה ולקרובותיה כדי שיבואו הם לה, שאינה בבית הסוהר עד שלא תצא ולא תבוא. אבל גנאי הוא לאשה שתהיה יוצאה תמיד פעם בחוץ פעם ברחובות, ויש לבעל למנוע אשתו מזה ולא יניחנה לצאת אלא כמו פעם אחת בחודש או פעמים בחודש כפי הצורך, שאין יופי לאשה אלא לישב בזוית ביתה שכך כתוב תהלים מ"ה, כל כבודה בת מלך פנימה".
קאווע שטיבעל אדער בי"ד שטיבעל, מען דארף זאגן זאכן מיט א באזיס.
געפילטע פישקודם כל איז כל כבודה נישט קיין מצות עשה דאוריתא, און וואס איז אויב דארף זי נישט די כבוד?
חוץ מזה וואס מ'זעט פון רמב"ם אז ביי דעם איז עס הכל לפי המקום והזמן.
you missed the point. די שאלה איז נישט צי עס איז דאורייתא אדער דרבנן, די נקודה איז אז אפשר זעט מען פון דעם פסוק אז על פי תורה האט א פרוי בכלל נישט די "right of way". א פרוי קען נישט טענה'ן לויט דעם אז די גאס באלאנגט פאר איר פונקט ווי פארן מאן, און ממילא קען זיין זי מוז איינפאקן דאס מערסטע וואס איז שייך אזוי ווי איינער וואס גייט אויף א פרעמדן'ס פראפערטי.
ווי זעט מען פון רמב"ם אז אלעס איז לפי המקום הזמן?
פוןדעסטוועגןדאךדעת תורהווי למשל דעם רמב"ם "רמב"ם הלכות אישות פרק יגכל כבודה איז בעיני א ווייטע מעגליכקייט און א ווילדער חידוש. לפי זה דארף אויסקומען אז בעצם האט זי נישט קיין רעכט צו עקזיסטירן אויף די פרייע לופט נאר די מענער זענען מוותר און לאזן איר און מילא זאל זי זיך פרייען אז מען לאזט איר אטעמען און זיך נישט ווארפן אין די אויגן נאר זיך דורכשלייכן אזוי אוממערקבאר ווי מעגליך. אבער דאך האב איך נאכנישט דורך געלערנט די גאנצע תורה איך זאל קענען זאגן מיט א זיכער קייט אז מען זאגט עס טאקע נישט.
מקום שדרכן שלא תצא אשה בשוק בכפה שעל ראשה בלבד עד שיהיה עליה רדיד החופה את כל גופה כמו טלית נותן לה בכלל הכסות רדיד הפחות מכל הרדידין, ואם היה עשיר נותן לה לפי עשרו כדי שתצא בו לבית אביה או לבית האבל או לבית המשתה, לפי שכל אשה יש לה לצאת ולילך לבית אביה לבקרו ולבית האבל ולבית המשתה לגמול חסד לרעותיה ולקרובותיה כדי שיבואו הם לה, שאינה בבית הסוהר עד שלא תצא ולא תבוא. אבל גנאי הוא לאשה שתהיה יוצאה תמיד פעם בחוץ פעם ברחובות, ויש לבעל למנוע אשתו מזה ולא יניחנה לצאת אלא כמו פעם אחת בחודש או פעמים בחודש כפי הצורך, שאין יופי לאשה אלא לישב בזוית ביתה שכך כתוב תהלים מ"ה, כל כבודה בת מלך פנימה".
קאווע שטיבעל אדער בי"ד שטיבעל, מען דארף זאגן זאכן מיט א באזיס.
עיין בתגובתי הקודמת ביאור כוונתי, ולענ"ד זעט מען נישט די נקודה אין רמב"ם.
ולולי דמסתפינא וואלט איך צוגעלייגט אז אפילו אויף זאכן וואס גייען אריין בגדר דת יהודית, על כל פנים לויט רש"י'ס דעפיניציע אז עס מיינט מנהג שנהגו הנשים מעצמן, קען מען נישט זאגן אז ווייל זי האט זיך מקבל געווען א חומרא מער ווי די תורה פארלאנגט, זאל זי אין א שוואכע מינוט ווען זי האלט זיך נישט צו די חומרא עובר זיין אויפן איסור פון לפני עוור, ווייל למעשה מעיקר הדין מעג זי ווען אזוי גיין.
@נולד, סאיז א גמרא אויך, נישט נאר א מדרש.
פוןדעסטוועגןדאךדעת תורהווי למשל דעם רמב"ם "רמב"ם הלכות אישות פרק יגכל כבודה איז בעיני א ווייטע מעגליכקייט און א ווילדער חידוש. לפי זה דארף אויסקומען אז בעצם האט זי נישט קיין רעכט צו עקזיסטירן אויף די פרייע לופט נאר די מענער זענען מוותר און לאזן איר און מילא זאל זי זיך פרייען אז מען לאזט איר אטעמען און זיך נישט ווארפן אין די אויגן נאר זיך דורכשלייכן אזוי אוממערקבאר ווי מעגליך. אבער דאך האב איך נאכנישט דורך געלערנט די גאנצע תורה איך זאל קענען זאגן מיט א זיכער קייט אז מען זאגט עס טאקע נישט.
מקום שדרכן שלא תצא אשה בשוק בכפה שעל ראשה בלבד עד שיהיה עליה רדיד החופה את כל גופה כמו טלית נותן לה בכלל הכסות רדיד הפחות מכל הרדידין, ואם היה עשיר נותן לה לפי עשרו כדי שתצא בו לבית אביה או לבית האבל או לבית המשתה, לפי שכל אשה יש לה לצאת ולילך לבית אביה לבקרו ולבית האבל ולבית המשתה לגמול חסד לרעותיה ולקרובותיה כדי שיבואו הם לה, שאינה בבית הסוהר עד שלא תצא ולא תבוא. אבל גנאי הוא לאשה שתהיה יוצאה תמיד פעם בחוץ פעם ברחובות, ויש לבעל למנוע אשתו מזה ולא יניחנה לצאת אלא כמו פעם אחת בחודש או פעמים בחודש כפי הצורך, שאין יופי לאשה אלא לישב בזוית ביתה שכך כתוב תהלים מ"ה, כל כבודה בת מלך פנימה".
קאווע שטיבעל אדער בי"ד שטיבעל, מען דארף זאגן זאכן מיט א באזיס.
דעת תורהגעפילטע פישקודם כל איז כל כבודה נישט קיין מצות עשה דאוריתא, און וואס איז אויב דארף זי נישט די כבוד?
חוץ מזה וואס מ'זעט פון רמב"ם אז ביי דעם איז עס הכל לפי המקום והזמן.
you missed the point. די שאלה איז נישט צי עס איז דאורייתא אדער דרבנן, די נקודה איז אז אפשר זעט מען פון דעם פסוק אז על פי תורה האט א פרוי בכלל נישט די "right of way". א פרוי קען נישט טענה'ן לויט דעם אז די גאס באלאנגט פאר איר פונקט ווי פארן מאן, און ממילא קען זיין זי מוז איינפאקן דאס מערסטע וואס איז שייך אזוי ווי איינער וואס גייט אויף א פרעמדן'ס פראפערטי.
ווי זעט מען פון רמב"ם אז אלעס איז לפי המקום הזמן?
טאקע די רמב"ם וואס פדוו"ד ברענגט מיין איך, פון דעם זעט מען קלאר אז הכל לפי המקום והזמן.
מ'זעט דאך אז קיינער פסקנ'ט נישט היינט אז מ'זאל נישט לאזן די פרויען ארויסגיין פון דערהיים מער ווי איינמאל א חודש, אפילו לחומרא אדער להידור מצוה זאגט עס קיינער נישט, נארוואדען? די רמב"ם האט געלעבט אין א קולטור ווי די פרויען פלעגן נישט ארויסגיין, און ממילא איז עס געווען א "גנאי" לאשה ארויסצוגיין אפט, און דאס האט די רמב"ם געזאגט פאר זיין אייגענען קולטור, אזוי ווי ער הייבט אן די שטיקל, "מקום שדרכן שלא תצא...".
@אנאנים תורה, פון וועלכע ווארט אין פסוק זעסטו אז די מאן האט א רעכט צו זאגן פארן פרוי וואו יא און נישט צו גיין? איך זע עס ווי א פסוק וואס איז נישט געוואנדען נישט צום מאן, נישט צום פרוי, נאר איז משבח א געוויסע מדה.
דאס אז מען קען ווען זען פון דעם פסוק אזאנס איז ביי מיר פשוט, זייער אסאך דרשות חז"ל זענען אזוי. די שאלה איז נאר צי למעשה האבן די חז"ל טאקע ארויסגעלערנט אזאנס פונעם פסוק. אינעם רמב"ם קוקט נישט אויס אזוי.