וואס ענפער איך פאר מיין זוהן???

אריינשפאצירענדיג אין מיין זוהן׳ס בעד-רום ווי א ברייטע פריץ, נאכוואס איך האב בלית ברירה טועם געווען די ביטערע עבדות מצרים צו טוהן די פרויען ארבייט פון וועקיומען די ספרים שאפע, ווען האלב די צייט איז די מאשין אן פשוט אז מיין ווייב זאל עס הערן... אלע מיינע מידע ביינער הרג׳ענען מיר פון די שווערע הארוואניע, ווען איך קום אריין מיט מיין באקאנטע שטרענגע געשריי ״העי! דו! וואס טוסטו?״ ווען ער ליגט אויסגעפראקט אויפן באקעוועמען געלעגער שרייבענדיג א צעטל. ״דאס איז וואס דו טוסט ווען מכלומרשט מאכטסטו פסח׳דיג דיינע זאכן??״
אמממ... א גאנץ יאר זאגטו מיר אויף אלע מיינע קשיות ״לאז עס פארן סדר נאכט״ ממילא שרייב איך מיר יעצט אראפ אלע מיינע קשיות וואס האבן זיך אנגעזאמעלט א גאנץ יאר!
א שאק און שוידער האט מיר פלוצים ארומגענומען זעהענדיג די ליסטע וואס איז נאך לענגער פון מיין ווייב׳ס שאפינג ליסט, פונקט הערנדיג יענעם טאג אין די קאר א שיעור פון רב שלזינגר ווי ער זאגט אז פסח אויף דער נאכט קען א קינד פרעגן אלע זיינע קשיות. און די טאטע קען נישט ענפערן ״איך ווייס נישט״ ווייל דאן איז די ענין אז די קינדער זאלן פרעגן וכד׳. איך האב זיך טאקע געוואונדערט די פייערל וואס האט זיך געצינדן אינעם זוהן׳ס אויגן.
פרובירענדיג צו כאפן א בליק, וויסענדיג מיין זוהן איז גארנישט אזא שוטה. האט ער שנעל צוגעדעקט די ליסטע זאגענדיג אז עס איז א ״סורפרייז״, דאך האב איך עספיעט צו זעהן עפעס בערך ״ווער האט ערפינדן ״רעדער״? און וואס האט מען געטוהן ביז דאן, וויאזוי האט מען געשלעפט שווערע זאכן...

רבש״ע! ראטעוועט! וואס טוט מען???

געלויבט איז די קאמפראמיס!

ביים ערשטן סדר דארף מען דאך כאפן כאטש די כזיתים פאר חצות ממילא איז דאך נישטא קיין צייט...
ביים צווייטן נאכט האב איך אים געזאגט נאך פאר ער האט אפילו געמענטשענט עפעס דערפון, אז ער קען מיר יעצט פרעגן 2-3 שאילות, איך וועל עס דורך טראכטן, און ענפערן היינט אדער מארגן. און דערנאך יעדן טאג ביי סאפפע״ר קען ער מיר פארשרייבן א לענגערע שאילה וואס מען וועט דורך טוהן בכובד ראש די גאנצע עולם אינאיינעם.