פאר א נישט גלויביגער איז אפשר גרינגער ווען ער האט צרות זיך צו נעמען דאס לעבן, אבער סתם אזוי זעה איך נישט פארוואס ער זאל זיך וועלן נעמען דאס לעבן. ווען די גייסט צו א שיינע פארק זיכסטו נישט סתם אזוי אוועק צו גיין פון דארט, די זעלבע איז ביי אים, ער ענדשוידט אויף די וועלט, וואס עפעס זאל ער וועלן אוועק גיין?
און טאמער עס גייט אים יא שווער מיט עפעס אבער ער קוקט ארויף אויף עפעס, ער קוקט ארויס צו חתונה האבן מיט איינעם, צו ער האט א קליין קינד און ער וויל אים זעהן חתונה מאכן, אדער האבן א אייניקעל, אדער מיט זיין דשאב ער וויל ווערן גרעסער ווי ער איז יעצט, אדער וויל ער נאך קענען ארויס געבען א ביך וואס יעדער גייט אים ארויף קוקן, אא"וו, די עיקר עס קוקט אים אויס אז די לעבן גייט אים נאך ווערן בעסער ווי בעפאר, האט ער שוין א סיבה צו פייטן זיינע שווערעקייטן און וועלן בלייבן לעבן.
און טאמער עס גייט אים יא שווער מיט עפעס אבער ער קוקט ארויף אויף עפעס, ער קוקט ארויס צו חתונה האבן מיט איינעם, צו ער האט א קליין קינד און ער וויל אים זעהן חתונה מאכן, אדער האבן א אייניקעל, אדער מיט זיין דשאב ער וויל ווערן גרעסער ווי ער איז יעצט, אדער וויל ער נאך קענען ארויס געבען א ביך וואס יעדער גייט אים ארויף קוקן, אא"וו, די עיקר עס קוקט אים אויס אז די לעבן גייט אים נאך ווערן בעסער ווי בעפאר, האט ער שוין א סיבה צו פייטן זיינע שווערעקייטן און וועלן בלייבן לעבן.