שאלתיאליעצט געענדיגט וואטשן
תיק 512 א מערקוועדיגן דאקאמענטארי פון כאן 11 איבער דעם כאריזמאטישער מסוכנדיגער ישראל'ישן מאפיאנער
יצחק אברג'יל וועלכע איז פאר א שטיק צייט געווען דער גרעסטע דראגס האנדל מאפיאנער איבערן וועלט און דער באס פון דער גרעסטע איזראעלישן מאפיא. ער איז לעצטנס פאראורטיילט געווארן אויף דריי לעבנסלענגליכע טערמינען +30 יאר נאך א שווערע ברייטפארצווייגטע מיסיע וועלכע איז געלויפן במשך 11 יאר.
א גרויסן דאנק שאלתיאל. כ'האב גאר הנאה געהאט פון דעם סיריעס. ס'איז עפעס מורא'דיג. אינטרעסאנט ווי גוט מ'קען עס מאכן בלויז מיט ציטאטן פון טעלעפאן קאלס, געשפרעכן, מסמכים, און CCTV פון אויספארשונגען. וואס נאר די איזראעליס קענען..
דריי נקודות:
די קאופּינג מעקאניזםס וואס יצחק נוצט קעגן די אויספארשער איז ממש אויפ'ן האר די זעלבע וואס איך פלעג נוצן אין חדר מיט מיינע רעבעס און מנהלים. (הגם מיך האט מען באשולדיגט מיט פיהל לייכטערע זינד.) ער האט מיר צוריקגענומען צו די קינדער יארן. נעבעך..
כ'האב הנאה ווי איינער פון די גרופע זאגט דארט פאר די אויספארשער בערך אזוי: כ'הייב נישט אן צוהאבן קיין אהנוג וואס עטס ווילטס פון מיר האבן. פארוואס קענט עטס נישט רעדן נארמאל? "מען באשולדיגט דיר מיט אזוי און אזוי. דאס און דאס זענען די באווייזן. ביסטו מודה אדער נישט?" און אויב כ'וועל דעמאלטס נישט ענטפערן קענט עטס אנפאנגען שרייען אבער כעת גייט איר ארום סחור סחור אזוי אז כ'הייב נישט אן צו וויסן וואס די מדובר איז אפילו..
בכלל, זעהט מען אז חוץ פון די עבירות איז דא צווישן די אויספארשער אין די סוטס (חוץ דער פראסעקיוטער וואס קומט דאך אויך פון דער זעלבער בעקגראונד) און די קרימינאלן אין די ארענדזשע בגדים א פונדעמענטאלער דיפרענץ אין די וועג ווי אזוי זיי קאמיוניקירן. בעת ווען די ערשטע קאמיוניקירן שטענדיג מיט א פארמאלע, אויסערליכע ארטיפישעל לעיער פון העפליכקייט, דעטעטשמענט און ווייסע ליגנטס טוען די לעצטע אייביג רעדן פרענק, צום פינטל און מיט פערסאנאליטי אדער כאריזמע וואס איז שווער נישט צו מיסן, מיט די אלע עבירות וואס זיי האבן אפגעטוהן.. אלמאָסט עז איף פון הארץ ארויס.
א דריטע אנמערקונג: מען קען דא באשיינפערליך זעהן נאך א דוגמה פון דאס וואס כ'האב געשריבן אין אן אנדערען אשכול, וואו די וואס האבן נישט נאר אייגענטליך אפגעטוהן די עקטשועל זינד פון הארגענען א מענטשן נאר פעלן נאכדערצו נאכדעם אויך דעם מצפון פון לאיאליטעט צו זייערע חבירים -- צו די וואס האבן עקשולי א ווייניגערע מעשה געטוהן פון זיי, און האבן קיין שום פראבלעם צו ראַטן אויף זיי אבי זייערע הויט זיך צו ראטעווען און אנשטעלן א פנים פון חרטה נאך.. -- זיי דוקא זענען די וואס קומען לייכטער אפ אבער די וואס האבן נאר געהייסן - "גערעדט" - און געגיבן 'באפעהלן', זיי זענען די וואס מען באשטראפט דאס הארבסטע. תמיהנו, וואספארא פאלשע וועלט.
נאך מער, דו אויספארשער, וואו קענסטו גלייבן מער עמיצער וואס האט קיין פראבלעם בידיים צו פארברענען אדער באגראבן א מענטשן לעבעדיגערהייט, ווי דער יעניגער וואס האט נאר געגיבן
באפעהלן פאר אנדערע צוטוהן בעת וואס מען זעהט אז ער פארמאגט כאטשיק נאך מענטשליכע געפיהלן צו פריינד, משפחה און פרוי און קינדער? וואט דע פ***?
