יואלישעולם כמנהגו נוהג, און שוטים שקלקלו, און האבן נישט פארשטאנען די עומק הענין פון בונה עולמות ומחריבן, און עס אפגעלערענט כפשוטן ווארטענדיג צו זעהן מיט זייער פליישיגע אויגן ווי די עולם העשיה גייט צוריק צו תוהו ובוהו, זענען עתיד ליתן את הדין, ווייל די מכשול איז ליידער זייער גרויס. מענטשן וועלכע זעהן אז די עולם העשיה גייט ווייטער אן כתמול ושלשום, וועלן ליידער זאגן אז פונקט אזוי ווי די דאזיגע אפאקאליפס איז שקר, זענען חלילה אלע אנדערע, ווי טייל צווייפלן שוין אין די שית אלפי שני הוו עלמא און זיכן זיך פשט'לעך און תירוצים. דער אמת איז זייער שטותים איז בלויז דאס, שטותים. מיר האבן קלארע נביאות'ער, ווי למשל אין דניאל "ומעת הוסר התמיד ולתת שקוץ שמם ימים אלף מאתים ותשעים, אשרי המחכה ויגיע לימים אלף שלש מאות שלשים וחמשה יג ואתה לך לקץ ותנוח ותעמד לגרלך לקץ הימין."
יואליש, כ'וועל דיר דן זיין לכף זכות, און זאגן אז דיין ברענגן די נביאה פון דניאל האסטו געמיינט לטובה. אבער אז מ'ברענגט די פסוקים דארף מען ברענגן די פרידיגע פסוקים אויך, ס'זאל נישט זיין ווי מ'זאגט out of context, נאר מ'זאל זעהן אז דניאל אליין זאגט אז ער האט נישט פארשטאנען דעם חשבון, און ס'וועט טאקע זיין רשעים וואס וועלן מאכן חשבונות און טאקע זיך טועה זיין, א בחינה ווי חז"ל זאגן אין מדרש רבה, אויף נעשה אדם אז משה רבינו האט געזאגט, רבון העולם מה אתה נותן פתחון פה למינים, אתמהא, אמר לו הקב"ה משה, כתוב! וכל הרוצה לטעות, יטעה! ווי דו האסט אנגעהויבן השוטים קלקלו עתיד ליתן את הדין. ע"כ אמלא את דבריך און ברענגן די פסוקים.
ואשמע את האיש לבוש הבדים אשר ממעל למימי היאר וירם ימינו ושמאלו אל השמים וישבע בחי העולם כי למועד מועדים וחצי וככלות נפץ יד עם קדש תכלינה כל אלה: ואני שמעתי ולא אבין ואמרה אדני מה אחרית אלה: ויאמר לך דניאל כי סתמים וחתמים הדברים עד עת קץ: יתבררו ויתלבנו ויצרפו רבים והרשיעו רשעים ולא יבינו כל רשעים והמשכלים יבינו: ומעת הוסר התמיד ולתת שקוץ שמם ימים אלף מאתים ותשעים: אשרי המחכה ויגיע לימים אלף שלש מאות שלשים וחמשה: אתה לך לקץ ותנוח ותעמד לגרלך לקץ הימין:רש"י
"יתבררו ויתלבנו" - החשבונות האלה: "ויצרפו" - בהם רבים להבינם: "והרשיעו רשעים" - את החשבונות לחשבם שלא כמשפט וכשיכלו יאמרו אין עוד גאולה: "ולא יבינו" - אותם כל רשעים: "והמשכילים יבינו" - אותה בבא עת קץ
