אנעים זמירותאיך האב אמאל געהערט (א רעקארדינג פון) א שיעור פון הרב חיים קויפמאן ז"ל ווי ער האט ערקלערט דאס איינמאל די תוה"ק איז מתיר די יפ"ת ווערט פארגרינגערט דעם נסיון, ווייל עס איז שוין נישט דא דעם מים גנובים ימתקו. אויב אזוי פארוואז זאל די תורה נישט מתיר זיין אלע איסורים אויף דעם סמך?
נאר אלגעמיין ווען די תוה"ק האט עפעס פארווערט מוז מען טוהן אלערליי השתדליות מיט א סיג לסיג מען זאל נישט צוקומען צום נסיון. משא"כ די נסיו פון א יפ"ת איז דאך אונטערגעקומען בע"כ פונעם סאלדאט ווען מען האט איהם ארויסגעשיקט למלחמה און ער האט בכלל נישט געהאט די ברירה זיך אויסצומיידען דערפון, דערפאר האט די תוה"ק איהם געמוזט געבן כלים און א יכולת זיך צו קענען באהערשען.
אזאך וואס די תורה אסרט נישט קען ער און דארף ער נישט עס מתיר זיין.
א ווארט צו דעם יונגערמאן וואס טענה׳ט אז ער קען נישט ביישטיין דעם נסיון:
(איר קענט רואיגערהייט אויסלאזן דעם תגובה אויב איר פיהלט אז דאס איז נישט פאר אייך)
די עצה פון לימוד התורה שמעקט נישט יעדן (מיך ליידער אויך נישט) סיי ווייל מ׳פארשטייט נישט וואס די תורה גייט מיר העלפן, א תאוה איז א תאוה, א נאטור איז א נאטור, און וויאזוי קען די תורה טוישן מיין בלוט טעמפראטור. און אויך ווייל די עצה פון תורה איז מען שוין געוואוינט צו הערן פון קינדווייז אן און ממילא איז מען שוין בארד פון דעם. נאר וואז דען, מיר מוזן דאך טאן די השתדלות וואס חז"ל האבן געזאגט, אנדערש וועט מען דאך זיכער נישט האבן קיין תירוץ.
אבער ווען מען וועט וועלן טראכטן פון א גשמיות׳דיגע עצה וואס קען נאך העלפן פאר סיי וועמען ביישטיין די נסיונות, איז נאך דא איין זאך... רואיגקייט!
ווי עס איז שטארק באקאנט פאר יעדן איז ׳נערוועזיקייט׳ א שטארקע גורם צו תאוה, אין דעם איז נכלל סטרעס, פרעשור, דיפרעשען, צופיהל זארגן וכדומה - יעדער מענטש ווייסט פונקטליך וויפיל ער האט פון די אלע הנ"ל, און וויסן זאלט עטץ:
מ׳גייט אייך קלאר פארהאלטן אויבן אין הימל פארוואס איר האט נישט געארבעט אויף ׳רואיגקייט׳!
ווייל ווען דער מענטש איז Relaxed און Calm ווערט ער נישט געטשעפעט און צודרייט פון א מראה וואס רוקצעך אים אן אויף די גאס, ער ווערט נישט צוקראצט פון א נסיון, ער גייט נישט גראד אריין אין א פאניק אטאקע, זיין הארץ נעמט זיך נישט צאפלען אין די רגע, און ער שטרעקט זיך נישט תיכף אויס פארן יצה"ר... דאס וואס מען מאכט זיך צוטוהן פון א מראה ׳כ׳האב יא געזעהן, כ׳האב נישט געזעהן, כ׳האב געזעהן נאר האלבוועגס׳ וכדומה דאס איז בלויז א תוצאה פון ׳נערוועזיקייט׳! ווען מען ארבעט אויף זיך צו קענען קאנטראלירן די עמאושענס און נישט נתפעל ווערן פון א פלוצלינגדיגע איבערראשונג (סורפרייז) איז אסאך גרינגער בייצושטיין א נסיון - בדוק ומנוסה.
זייט מתפלל אויף רואיגקייט, פרובירט צו מאכן טעראפי אפילו מיט קליינע זאכן, לדוגמא ווען עס מאכט זיך סיי וואספארא זאך וואס עס קען אייך ארויסנעמען פון די כלים, למשל זיך אויפרעגן, זיך דערשרעקן וכדומה, מאכט דערפון א טעראפי און פרובירט צו דערשטיקן די רוישענדע געפיהלן וועלכע שטיפן אייך אריינצוגיין אין א פאניק, ליינט אביסל ביכער (עס איז דא א ברייטע וועלט מיט גאר נוצבארע ביכער), פרעגט אייער פעדיעטרישן איבער ווייטאמינען און אפילו איבער נעמען מעדיקעישאן דערפאר (עס וועט אייך נישט שאטן, מאכט א שווייג, עס קען זיין אייער עתיד...) און לייגט א שטארקן דגוש אז איר זאלט צוגעוויינען צוביסלעך אייער גוף נישט אריינצוגיין אין א פאניק פאר קיין שום סיבה, א רוחניות׳דיגע אדער א גשמיות׳דיגע, און איר וועט זעהן גרויס הצלחה.
און צום אויספיהר געדענקט וואס ר׳ אהרן קארלינער האט געשריבן אין א בריוו: "עצבות אין קיין עבירה נישט, אבער צו וואס עצבות קען צוברענגען קיין די ארגסטע עבירה נישט צוברענגען", איך מיין אז איר פארשטייט פארוואס דער קארלינער זצ"ל האט בחכמתו אזוי געזאגט.
זייט מצליח און ה׳ זאל זיין מיט אייך
הצלחה רבה
שמייכלא ווארט צו דעם יונגערמאן וואס טענה׳ט אז ער קען נישט ביישטיין דעם נסיון:
(איר קענט רואיגערהייט אויסלאזן דעם תגובה אויב איר פיהלט אז דאס איז נישט פאר אייך)
די עצה פון לימוד התורה שמעקט נישט יעדן (מיך ליידער אויך נישט) סיי ווייל מ׳פארשטייט נישט וואס די תורה גייט מיר העלפן, א תאוה איז א תאוה, א נאטור איז א נאטור, און וויאזוי קען די תורה טוישן מיין בלוט טעמפראטור. און אויך ווייל די עצה פון תורה איז מען שוין געוואוינט צו הערן פון קינדווייז אן און ממילא איז מען שוין בארד פון דעם. נאר וואז דען, מיר מוזן דאך טאן די השתדלות וואס חז"ל האבן געזאגט, אנדערש וועט מען דאך זיכער נישט האבן קיין תירוץ.
אבער ווען מען וועט וועלן טראכטן פון א גשמיות׳דיגע עצה וואס קען נאך העלפן פאר סיי וועמען ביישטיין די נסיונות, איז נאך דא איין זאך... רואיגקייט!
ווי עס איז שטארק באקאנט פאר יעדן איז ׳נערוועזיקייט׳ א שטארקע גורם צו תאוה, אין דעם איז נכלל סטרעס, פרעשור, דיפרעשען, צופיהל זארגן וכדומה - יעדער מענטש ווייסט פונקטליך וויפיל ער האט פון די אלע הנ"ל, און וויסן זאלט עטץ:
מ׳גייט אייך קלאר פארהאלטן אויבן אין הימל פארוואס איר האט נישט געארבעט אויף ׳רואיגקייט׳!
ווייל ווען דער מענטש איז Relaxed און Calm ווערט ער נישט געטשעפעט און צודרייט פון א מראה וואס רוקצעך אים אן אויף די גאס, ער ווערט נישט צוקראצט פון א נסיון, ער גייט נישט גראד אריין אין א פאניק אטאקע, זיין הארץ נעמט זיך נישט צאפלען אין די רגע, און ער שטרעקט זיך נישט תיכף אויס פארן יצה"ר... דאס וואס מען מאכט זיך צוטוהן פון א מראה ׳כ׳האב יא געזעהן, כ׳האב נישט געזעהן, כ׳האב געזעהן נאר האלבוועגס׳ וכדומה דאס איז בלויז א תוצאה פון ׳נערוועזיקייט׳! ווען מען ארבעט אויף זיך צו קענען קאנטראלירן די עמאושענס און נישט נתפעל ווערן פון א פלוצלינגדיגע איבערראשונג (סורפרייז) איז אסאך גרינגער בייצושטיין א נסיון - בדוק ומנוסה.
זייט מתפלל אויף רואיגקייט, פרובירט צו מאכן טעראפי אפילו מיט קליינע זאכן, לדוגמא ווען עס מאכט זיך סיי וואספארא זאך וואס עס קען אייך ארויסנעמען פון די כלים, למשל זיך אויפרעגן, זיך דערשרעקן וכדומה, מאכט דערפון א טעראפי און פרובירט צו דערשטיקן די רוישענדע געפיהלן וועלכע שטיפן אייך אריינצוגיין אין א פאניק, ליינט אביסל ביכער (עס איז דא א ברייטע וועלט מיט גאר נוצבארע ביכער), פרעגט אייער פעדיעטרישן איבער ווייטאמינען און אפילו איבער נעמען מעדיקעישאן דערפאר (עס וועט אייך נישט שאטן, מאכט א שווייג, עס קען זיין אייער עתיד...) און לייגט א שטארקן דגוש אז איר זאלט צוגעוויינען צוביסלעך אייער גוף נישט אריינצוגיין אין א פאניק פאר קיין שום סיבה, א רוחניות׳דיגע אדער א גשמיות׳דיגע, און איר וועט זעהן גרויס הצלחה.
און צום אויספיהר געדענקט וואס ר׳ אהרן קארלינער האט געשריבן אין א בריוו: "עצבות אין קיין עבירה נישט, אבער צו וואס עצבות קען צוברענגען קיין די ארגסטע עבירה נישט צוברענגען", איך מיין אז איר פארשטייט פארוואס דער קארלינער זצ"ל האט בחכמתו אזוי געזאגט.
זייט מצליח און ה׳ זאל זיין מיט אייך
הצלחה רבה
פעדיעטרישן?? איז דאס נישט א קינדער דאקטער?
"עס איז שטארק באקאנט פאר יעדן איז ׳נערוועזיקייט׳ א שטארקע גורם צו תאוה"
ווי איז דאס אזוי שטארק באקאנט?
נולד מאוחרשמייכלא ווארט צו דעם יונגערמאן וואס טענה׳ט אז ער קען נישט ביישטיין דעם נסיון:
(איר קענט רואיגערהייט אויסלאזן דעם תגובה אויב איר פיהלט אז דאס איז נישט פאר אייך)
די עצה פון לימוד התורה שמעקט נישט יעדן (מיך ליידער אויך נישט) סיי ווייל מ׳פארשטייט נישט וואס די תורה גייט מיר העלפן, א תאוה איז א תאוה, א נאטור איז א נאטור, און וויאזוי קען די תורה טוישן מיין בלוט טעמפראטור. און אויך ווייל די עצה פון תורה איז מען שוין געוואוינט צו הערן פון קינדווייז אן און ממילא איז מען שוין בארד פון דעם. נאר וואז דען, מיר מוזן דאך טאן די השתדלות וואס חז"ל האבן געזאגט, אנדערש וועט מען דאך זיכער נישט האבן קיין תירוץ.
אבער ווען מען וועט וועלן טראכטן פון א גשמיות׳דיגע עצה וואס קען נאך העלפן פאר סיי וועמען ביישטיין די נסיונות, איז נאך דא איין זאך... רואיגקייט!
ווי עס איז שטארק באקאנט פאר יעדן איז ׳נערוועזיקייט׳ א שטארקע גורם צו תאוה, אין דעם איז נכלל סטרעס, פרעשור, דיפרעשען, צופיהל זארגן וכדומה - יעדער מענטש ווייסט פונקטליך וויפיל ער האט פון די אלע הנ"ל, און וויסן זאלט עטץ:
מ׳גייט אייך קלאר פארהאלטן אויבן אין הימל פארוואס איר האט נישט געארבעט אויף ׳רואיגקייט׳!
ווייל ווען דער מענטש איז Relaxed און Calm ווערט ער נישט געטשעפעט און צודרייט פון א מראה וואס רוקצעך אים אן אויף די גאס, ער ווערט נישט צוקראצט פון א נסיון, ער גייט נישט גראד אריין אין א פאניק אטאקע, זיין הארץ נעמט זיך נישט צאפלען אין די רגע, און ער שטרעקט זיך נישט תיכף אויס פארן יצה"ר... דאס וואס מען מאכט זיך צוטוהן פון א מראה ׳כ׳האב יא געזעהן, כ׳האב נישט געזעהן, כ׳האב געזעהן נאר האלבוועגס׳ וכדומה דאס איז בלויז א תוצאה פון ׳נערוועזיקייט׳! ווען מען ארבעט אויף זיך צו קענען קאנטראלירן די עמאושענס און נישט נתפעל ווערן פון א פלוצלינגדיגע איבערראשונג (סורפרייז) איז אסאך גרינגער בייצושטיין א נסיון - בדוק ומנוסה.
זייט מתפלל אויף רואיגקייט, פרובירט צו מאכן טעראפי אפילו מיט קליינע זאכן, לדוגמא ווען עס מאכט זיך סיי וואספארא זאך וואס עס קען אייך ארויסנעמען פון די כלים, למשל זיך אויפרעגן, זיך דערשרעקן וכדומה, מאכט דערפון א טעראפי און פרובירט צו דערשטיקן די רוישענדע געפיהלן וועלכע שטיפן אייך אריינצוגיין אין א פאניק, ליינט אביסל ביכער (עס איז דא א ברייטע וועלט מיט גאר נוצבארע ביכער), פרעגט אייער פעדיעטרישן איבער ווייטאמינען און אפילו איבער נעמען מעדיקעישאן דערפאר (עס וועט אייך נישט שאטן, מאכט א שווייג, עס קען זיין אייער עתיד...) און לייגט א שטארקן דגוש אז איר זאלט צוגעוויינען צוביסלעך אייער גוף נישט אריינצוגיין אין א פאניק פאר קיין שום סיבה, א רוחניות׳דיגע אדער א גשמיות׳דיגע, און איר וועט זעהן גרויס הצלחה.
און צום אויספיהר געדענקט וואס ר׳ אהרן קארלינער האט געשריבן אין א בריוו: "עצבות אין קיין עבירה נישט, אבער צו וואס עצבות קען צוברענגען קיין די ארגסטע עבירה נישט צוברענגען", איך מיין אז איר פארשטייט פארוואס דער קארלינער זצ"ל האט בחכמתו אזוי געזאגט.
זייט מצליח און ה׳ זאל זיין מיט אייך
הצלחה רבה
פעדיעטרישן?? איז דאס נישט א קינדער דאקטער?
"עס איז שטארק באקאנט פאר יעדן איז ׳נערוועזיקייט׳ א שטארקע גורם צו תאוה"
ווי איז דאס אזוי שטארק באקאנט?
The bahleh meeser say that just like the mouth dries out when you are thirsty for gashmeyos water etc. When you are DEPRESSED you are thirsty for rochneyos tilehm. Mishnayos etc. !
אינטרעסאנט אז מיר דאכט זיך אז עס איז פונקט פארקערט, ווען מען איז נארוועז איז מען ביזי, אז מען איז ביזי איז גוט.
אז האט מען האט נישט קיין צייט צו זינדיגען איז גוט, ווייל מען זינדיגט נישט, ווייל מען האט נישט קיין צייט. און, מען פילט זיך בעסער ווען מען איז ביזי אויך.
רואיקייט דעתי האט נישט קיין כי הוא זה שייכות מיט אפעטיט, עס מאכט עסען אהן אפעטיט, גיי פארשטיי.
נולד מאוחר"עס איז שטארק באקאנט פאר יעדן איז ׳נערוועזיקייט׳ א שטארקע גורם צו תאוה"
ווי איז דאס אזוי שטארק באקאנט?
המפורסמים אינם צריכים ראי׳
אויב ווייסט איר נישט דערפון דאן איז א גוטער סימן, קען גאר זיין אז דער גאנצער אשכול איז נישט פאר אייך
איחוד פעלדאינטרעסאנט אז מיר דאכט זיך אז עס איז פונקט פארקערט, ווען מען איז נארוועז איז מען ביזי, אז מען איז ביזי איז גוט
שוין לאנג נישט אזוי געלאכט, איחוד דו ביסט גוט...
צו דו ביסט גערעכט מיט דיין פוינט, דאס איז שוין א מעשה פאר זיך..
שמייכלווי עס איז שטארק באקאנט פאר יעדן איז ׳נערוועזיקייט׳ א שטארקע גורם צו תאוה, אין דעם איז נכלל סטרעס, פרעשור, דיפרעשען
וואס קומט קודם די האן אדער די איי?
מיינע תאוות ברענגן מיר סטרעס, נאט די אדער וועי אראונד.
זר - עס איז א גלגל החוזר, עצבות ברענגט תאווה און תאווה ברענגט עצבות
באלאני!
with all due respect
געפילטע פישנאך א פשטזר זהבאקעי, איך וועל וויסן פאר ווען ס'געשעט. איך וועל שוין מכריע זיין.
נישט אז איך האב א הוה אמינא אז עס קען זיין מותר, אבער געדענקט אז אפילו ווען די תורה האט עז יא מתיר געווען איז עס נאר נאכען דורכגיין די גאנצע פראצידור פון "והבאתה אל תוך ביתך וגלחה את ראשה ועשתה את צפרניה והסירה את שמלת שביה מעליה וישבה בביתך ובכתה את אביה ואת אמה ירח ימים".
דאכט זיך מיר אז נאכן אנזיצן פארוויינטערהייט - מיט אן אפגעגאלטן קאפ און לאנג ציוואקסענע נעגל - פאר א חודש צייט וועט זיך שוין קיינעם נישט גלוסטען צו...
און וויסענדיג דאס האט די תורה געזאגט "והיה אם
לא חפצת בה ושלחתה לנפשה".
די גאנצע פראצעדור פון והבאתה וכו', איז נאך ביאה ראשונה.
דאס איז א מחלוקת. לויט רש"י (אויף וועהם באמת האט געבויט די גאנצע אשכול) דארף מען דורך גיין די גאנצע פראצעדור נאך פאר ביאה ראשונה.
יעדע מיליטער אין דע וועלט האבען דעס געטין שוין טויזענטער יאר ביזען היינטיגען טאג
געכאפט פרויען יונגע מיידלעך און זיי גערעיפט אסאך מאל מיט אכזריות
די רוסען ווען זיי זענען אריין אין דייטשלאנד
די אמעריקאנער ווען זיי זענען געווען אין איראק כידוע אין זיי האבען עס אפילי געכאפט פיקטשערס ווי זיי טיען עס
דברה תורה בהווה
אויף די אנדערע מיליטערן קען איך דיך נישט אפענטפערן אבער אמעריקאנע סאלדאטן אין איראק? פון וואו נעמסטו דאס? א לינק ביטע
זר זהבאהא, ווער איז דער מכריע ווען און וואו מ'קען ביישטיין? אויב האב איך אזא מעשה ווי יוסף מיט פוטיפר קען איך עס ביישטיין?
ניין.
זעהט אויס אז נאר דער מענטש פאר זיך אליין!
ברויןאויף די אנדערע מיליטערן קען איך דיך נישט אפענטפערן אבער אמעריקאנע סאלדאטן אין איראק? פון וואו נעמסטו דאס? א לינק ביטע
זעה דא. אמת אז היינט באשטראפט מען פאר דעם, אבער דער פאקט איז אז עס פאסירט מער אפט פון וואס ווערט ריפארטעט.
