נייע אויסגאבע איבער מאוויס אין ווידיאוס ביי ישיבה בחורים

איך שטיי פארוואונדערט ביים מגיד שיעור, און איך טראכט צו זיך, דער איז
דאך טאטאל נישט מיט אונז... עפעס גייט פאר און ער קען נישט אנצייגן... נו, אז דו
קענסט נישט, דאן זאג טאקע נישט...
"דו דארפסט עפעס זיך צוריקכאפן, ס'פעלט דיר חיות, זעה זיך צו נעמען אין די
הענט אריין. האט מיין מגיד שיעור אויסגעפירט."
פארן גיין שלאפן האב איך דאס איבער פארציילט פאר מיין חבר, אוי האבן מיר
געלאכט א גוטס.

אלפא #

יישר כח פארן ארויפלאָדענען דעם קונטרסל אהער - דאס איז איינס.
די נושא פון די בראושור איז באמת א הייסע - נישט פון היינט - און עס איז מייסטערהאפטיג באשריבן, נישט אויסלאזענדיג קיין פרט פון די דורכגאנג וואס א בחור'ל גייט אדורך ווען עס עפנט זיך פאר אים די וועלט פון ווידעאס, מאוויס, און שמוץ להבדיל. (די חלק פון שמוץ אליין שמירן זיי נישט ארויס כמובן..)

מיין פערזענליכע שאלה דא אויף למעשה איז אביסל ווייניגער געצילט ווי זייער אגענדע, נאר ענדערש צו פארשטיין די נושא א טראפ טיפער פון א פסיכאלאגישע פערספעקטיוו, איך בין נייגעריג איבער די רעאקציע און פערזענליכע עקספיריענסעס פונעם עולם.

דאס אז ווידעאס זענען here to stay איז דאך פשוט, און עס איז אויך אמת אז מיר ווערן אויפן ברייטן סקעיל נענטער צו די גויאישע קולטורן בפרט אנבאלאנגט די אינטערטעינמענט ראלם, און קוקן גויאישע מאוויס אדער אפי' זען פרויען איז נישט מיין דאגה דא. וואס איז אבער אויך גאנץ קלאר איז די דעמעדזש וואס סאציאלע מידיע האט און די אפעקט פון די צענערלינג אדוק'שען צום ווירטואלן מציאות, אפי' אין די גויאישע וועלט אליין, זיי האבן נאכנישט געטראפן דעם וועג ארויס דערפון, און אין דעם הינזיכט קען מען זאגן שטייען אונזערע קהילות בעסער. די שאלה איז נאר וואו ליגט די פיין ליין? דאס אז בחורים ווערן דעפרעסד, צודרייט, צומישט, לאנלי, און נישט דאהי, פשוט פון אנדעקן די וועלט וואס איז געווען פאר זיי באהאלטן, און דאס אז אסאך טראגן זיך ארום מיט מאנסטערישע שולד געפילן כאילו זיי זענען די גרעסטע בעל עבירה פאר דעם איינעם זונד פון האבן דאס נאטורליכן נייגער און דאס מענטשליכע דיסייער דעפאר, איז דאך הימל שרייענד פאר זיך. נישט נאר וואס עס איז נישט עמברעיסד אלס נארמאלע זאך (ווי אין יעדע אנדער קולטור) נאר ניטאמאל מעג מען האבן א נארמאלן אפענע שמועס וועגן דעם - מיט חברים מאן דכר שמיה בכלל..
אין אנדערע ווערטער, אונזער אפגעזונדערטקייט - וואס פאלגט נאך מיט אן אבנארמאלן רעאקציע ווען איינער אנדעקט עס יא - שטייט ביי איין עקסטריעם, פון די צווייטע זייט שטייען די אלגעמיינע קולטורן ביי וועלכע מ'גיבט זיך ווידער נישט קיין עצה מיט די צו'ישוב'טן יוגנט וועלכע איז פאר'כישופ'ט אין דעם אינטערטעינינג וועלט. אין די שאלה אינדערמיט בלייבט שווער צו איינער ווייסט אדער האט א ריכטיגן מהלך וויאזוי צו דירעקטירן אזא מציאות? וויפיל איז צופיל, און וויפיל איז צו ווייניג? און וויאזוי לייגט מען דעם גדר?

אלפא #

יישר כח פארן ארויפלאָדענען דעם קונטרסל אהער - דאס איז איינס.
די נושא פון די בראושור איז באמת א הייסע - נישט פון היינט - און עס איז מייסטערהאפטיג באשריבן, נישט אויסלאזענדיג קיין פרט פון די דורכגאנג וואס א בחור'ל גייט אדורך ווען עס עפנט זיך פאר אים די וועלט פון ווידעאס, מאוויס, און שמוץ להבדיל. (די חלק פון שמוץ אליין שמירן זיי נישט ארויס כמובן..)

מיין פערזענליכע שאלה דא אויף למעשה איז אביסל ווייניגער געצילט ווי זייער אגענדע, נאר ענדערש צו פארשטיין די נושא א טראפ טיפער פון א פסיכאלאגישע פערספעקטיוו, איך בין נייגעריג איבער די רעאקציע און פערזענליכע עקספיריענסעס פונעם עולם.

דאס אז ווידעאס זענען here to stay איז דאך פשוט, און עס איז אויך אמת אז מיר ווערן אויפן ברייטן סקעיל נענטער צו די גויאישע קולטורן בפרט אנבאלאנגט די אינטערטעינמענט ראלם, און קוקן גויאישע מאוויס אדער אפי' זען פרויען איז נישט מיין דאגה דא. וואס איז אבער אויך גאנץ קלאר איז די דעמעדזש וואס סאציאלע מידיע האט און די אפעקט פון די צענערלינג אדוק'שען צום ווירטואלן מציאות, אפי' אין די גויאישע וועלט אליין, זיי האבן נאכנישט געטראפן דעם וועג ארויס דערפון, און אין דעם הינזיכט קען מען זאגן שטייען אונזערע קהילות בעסער. די שאלה איז נאר וואו ליגט די פיין ליין? דאס אז בחורים ווערן דעפרעסד, צודרייט, צומישט, לאנלי, און נישט דאהי, פשוט פון אנדעקן די וועלט וואס איז געווען פאר זיי באהאלטן, און דאס אז אסאך טראגן זיך ארום מיט מאנסטערישע שולד געפילן כאילו זיי זענען די גרעסטע בעל עבירה פאר דעם איינעם זונד פון האבן דאס נאטורליכן נייגער און דאס מענטשליכע דיסייער דעפאר, איז דאך הימל שרייענד פאר זיך. נישט נאר וואס עס איז נישט עמברעיסד אלס נארמאלע זאך (ווי אין יעדע אנדער קולטור) נאר ניטאמאל מעג מען האבן א נארמאלן אפענע שמועס וועגן דעם - מיט חברים מאן דכר שמיה בכלל..
אין אנדערע ווערטער, אונזער אפגעזונדערטקייט - וואס פאלגט נאך מיט אן אבנארמאלן רעאקציע ווען איינער אנדעקט עס יא - שטייט ביי איין עקסטריעם, פון די צווייטע זייט שטייען די אלגעמיינע קולטורן ביי וועלכע מ'גיבט זיך ווידער נישט קיין עצה מיט די צו'ישוב'טן יוגנט וועלכע איז פאר'כישופ'ט אין דעם אינטערטעינינג וועלט. אין די שאלה אינדערמיט בלייבט שווער צו איינער ווייסט אדער האט א ריכטיגן מהלך וויאזוי צו דירעקטירן אזא מציאות? וויפיל איז צופיל, און וויפיל איז צו ווייניג? און וויאזוי לייגט מען דעם גדר?

יוסל, יעצט פאסירן די גרויסע נסיונות און די וועלכע וועלן זיי ביישטיין וועלן זוכה זיין צו דעם גרויסן אור, ווען עס וועט נתגלה ווערן דער מלכות שמים אויף די וועלט. דו פארשטייסט? אלע גרויסע אורות פון אלע דורות זענען נאר געווען אנצוגרייטן פאר אונז!"

חובב ציון #

https://drive.google.com/file/d/1z6A33yr-o2A8QdnAHSM_fohwEB_GE5n2/view

הבדלה מיט א נייע בראשור וואס לייגט אראפ גאר שווארץ די מצב אין ישיבות מיט די אינטערנעט.

מילך טראק #

די מערכה האט זיך געטוישט פון שמירת עינים צו עדיקשען
אויב אזוי פארוואס הערט מען נישט די פראבלעים ביי נישט חסידים/גוים?

מילך טראק #

די מערכה האט זיך געטוישט פון שמירת עינים צו עדיקשען
אויב אזוי פארוואס הערט מען נישט די פראבלעים ביי נישט חסידים/גוים?

סוף טוב הכל טוב #

מילך טראק #

די מערכה האט זיך געטוישט פון שמירת עינים צו עדיקשען
אויב אזוי פארוואס הערט מען נישט די פראבלעים ביי נישט חסידים/גוים?

ווייל ביי זיי צאלט מען נישט "כולל געלט"
ווייל ביי זיי מוז מען האבן קרעדיטס אין קאללעזש
ווייל ביי זיי דארפן מען פעססן טעסטס און באקומען א דיפלאמע
ווייל ביי זיי איינער וואס וויל נישט שטודירן, ווען גיין ארבעטן און פארדינען אפאר גרייצער

היום #

סוף טוב הכל טוב #

מילך טראק #

די מערכה האט זיך געטוישט פון שמירת עינים צו עדיקשען
אויב אזוי פארוואס הערט מען נישט די פראבלעים ביי נישט חסידים/גוים?

ווייל ביי זיי צאלט מען נישט "כולל געלט"
ווייל ביי זיי מוז מען האבן קרעדיטס אין קאללעזש
ווייל ביי זיי דארפן מען פעססן טעסטס און באקומען א דיפלאמע
ווייל ביי זיי איינער וואס וויל נישט שטודירן, ווען גיין ארבעטן און פארדינען אפאר גרייצער

נישט ממש אזוי.
אפשר אפילו - ממש נישט אזוי…
די מציאות פון קינדער/ טינעטשערס וואס זיצן יומם ולילה אויף טיקטאק אדער ווידאו געימס איז גאר ברייט פארשפרייט צווישן די אלגעמיינער יונגווארג, אזוי ווייט אז א גרויס חלק פון זיי קען מען געהעריג זאגן אז זיי לעבן שוין נישט אין אונזער וועלט, זיי האבן עכ״פ גאנץ א קליינער שייכות מיט ריאלעטי.