ווילדע הרהורים ב.
קלי קלי למה עזבתני
אוי באשעפער, פארוואס? באמת, פארוואס?
אמאהל ביסטו געוועהן נאנט צו מיר, ווי איך האב געקוקט האב איך דיר געזעהן, דער משגיח אין ישיבה, אוי, איך האב גוט געוויסט אז ער גלייבט נישט ערנסט, איין צדיק איז געוועהן אין דער ישיבה צווישן צענדליגע סטעף וואס ער האט געגלייבט. נאר אונז בחורים זענען געוועהן די מאמינים. און פרעג נישט, יעדעס מאל דער משגיח האט נישט גוט געפילט, צו ער האט געליטן אנדערע מרעין בישין, איז געוועהן קלאר ווי דער טאג דער יד ה', אזש אז קריעת ים סוף איז געוועהן א קינדער שפיל.
נאך דער חתונה האסטו מיר אבער פארלאזט, נישט אויף איינמאל טאקע, אבער צוביסלעך, בעיבי סטעפס. אנגעהויבן מיט דער כולל געלט, וויפיל מיין בטחון איז געוועהן שטארק, וויפיל מיין אמונה איז געוועהן דארט אז אין עוד מלבדו, און אז דאס געלט איז דירעקט פון דיר, איז דער כולל געלט געקומען שפעט און למחצה לשליש, וויפיל מאל האב איך געקויפט דער לאטערי וויסענדיג אז מיינע שאנסן זענען אסאך העכער ווי איינס פין הונדערט מיליאן, ווייל דו ביסט אויף מיין זייט. אבער...
ווי אויך, ווען דער שלום בית איז געפארן אויף אראפ, ווייל די באשערטע וואס דו האסט מיר צוגעשטעלט האט פארשטאנען יעדע זאך אנדערש, לא די וואס זי האט צוגעהאלפן צו א לעבן פון פרישות און פאר דעם געלט געקענט זיין א גערער, איז געווען חילוקי דעות, און דער קאמארנער שרייבט דאך אז ער האט מיט זיין ווייב קיינמאל קיין חילוקי דעות נישט געהאט ווייל זי איז געוועהן דער באשערטע, איז דאך פשט... און? ווי ביסטו? פארוואס?
און ווען איך האב בעל כרחך אנגעהויבן ביזנעס, און צוגעזאגט ערנסט צו געבן מעשר, נישט מיט קיין מעשה'לעך און היתרים ווי די אנדערע, און עס האט געהאלפן א קדחת. און דאס איז שוין געוועהן דער ובחנוני, אלע תירוצים האבן נישט געהאלפן, איך האב אכטונג געגעבן אויף אלע חוט השערות, אפילו געשושקעט ביים דאווענען אויף די וואס מאכן מיר קאליע די פרנסה. און איעקה? ווי ביסטו?
און ווען מיינס א נאנטע איז ל"ע קראנק געווארן אויף דער שרעקליכע מחלה, און וויסנדיג אז די טריטמענטס זענען ווערד כעשן לעינים, און איך האב נאכגעקוקט אין די קליינע אותיות אלע סגולות, פון שילוח הקן ביז פדיון ק"ס, מיט אלע כוונות רש"ש, און געמאכט הקפות פין מהר"ם פאפרוש, און געהאלטן די שמות פאר די אויגן, דער יחוד פון נוצר ונקה, און וואס נישט, און געזאגט תהלים אהן א הפסק, און צום סוף ווען דער ביטערע ענדע איז געקומען, און עס האט געשמיסן ווי שניי אין די אויגן, איגלאי מילתא למפרע, טבע בלייבט טבע, אלע סגולות האבען געהאלפן ווייניגער ווי די טריטמענטס, און צוזאמען מיט דער סתימת הגולל האב איך דארט באגראבן מיינע טייערע אמונות, מיינע אנגעהארעוועטע ידיעות השם פון יארן לאנג, איך האב חלילה נישט גע'הרג'עט די אמונות, געשטארבן זענען זיי אליין (ודלא כ'ניטשע וואס האט גע'הרג'ט), א מיתת נשיקה, מיט טרערן אויף ביידע באקן ווי א קליין קינד וואס וויינט נאך זיין באליבטער הצלה קאר מיט דער רימאט קאנטראל, אבער באגראבן האב איך עס יא, צוזאמען מיט יעדער שאוועל פון ערד איז געגאנגען נאך א באליבטער גלויבן. און טייערע באשעפער, זיי מיר מוחל, איך פרעג שוין נישט וואו דו ביסט, אפשר ביסטו דארט אין דער קבר, אפשר ביסטו אין הימל, אבער וואו אימער דו ביסט, שריי איך ארויס צו דיר, פארוואס? באמת, פארוואס? למה עזבתני?????
און וואס איז יעצט? אז דיינע אמונות זענען געשטארבן זענען זיי דאך געשטארבן, וגזירה על המת שישתכח מהלב. המקום ינחם אתכם בתוך שאר אבלי ציון ואלוהיהם און זאלסט ווייטער אנגיין מיט'ן אמונה׳לאזן לעבן פרייליכערהייט און געזונטערהייט עד בגא״צ במהרה.
קום אררין אין וויליאמסבוג פאר נאכט אדער גיי אין ישיבה פאר די משגיחת שמועס וועסטו צוריקומען צו דיינע רוטס.... 😉
Re: ווילדע הרהורים ב.
די תּירוץ איז גאט פון חדר האט קיינמאל נישט עקזיסטירט. יעצט האסטו די רעשׂט פון דיין לעבן אויסצוגעפונען וואס גאט איז יא.
מיר שפירן מיט דיין צער. עס ווייטאגט, עס בלוטיגט, ביזט נישט דער איינציגער.
דער גרויסער באשעפער האט דיר באגלייט אויף טריט און שריט, און געזען דיין פעלזן פעסטער אמונה. ער האט געוויזן פאר זיינע מלאכים: געט א קוק וועם איך האב דא, א איד מיט אמונה און בטחון ווי דוד המלך אליין.
האבן די מלאכים געבעטן, באשעפער, געב נאך איין נסיון, די ביטערע מחלה. אויב ער קען עס ביישטיין וועט ער באקומען גאלדענע גליקן מעתה ועד עולם. און די רעשט איז היסטאריע.
די גוטע נייעס איז, די נסיון איז נאך דא. כל זמן דו לעבסט קענסטו צוריקדרייען דעם זייגער. ווייל אויב וואלט שוין געווען צו שפעט וואלסטו שוין נישט דא געווען. (חוץ אויב דו שרייבסט פון אויבן...)
כאפ דיך צוריק. קום צוריק. שובה אלי ואשובה.
מפיל קינדמיר שפירן מיט דיין צער. עס ווייטאגט, עס בלוטיגט, ביזט נישט דער איינציגער.
דער גרויסער באשעפער האט דיר באגלייט אויף טריט און שריט, און געזען דיין פעלזן פעסטער אמונה. ער האט געוויזן פאר זיינע מלאכים: געט א קוק וועם איך האב דא, א איד מיט אמונה און בטחון ווי דוד המלך אליין.
האבן די מלאכים געבעטן, באשעפער, געב נאך איין נסיון, די ביטערע מחלה. אויב ער קען עס ביישטיין וועט ער באקומען גאלדענע גליקן מעתה ועד עולם. און די רעשט איז היסטאריע.
די גוטע נייעס איז, די נסיון איז נאך דא. כל זמן דו לעבסט קענסטו צוריקדרייען דעם זייגער. ווייל אויב וואלט שוין געווען צו שפעט וואלסטו שוין נישט דא געווען. (חוץ אויב דו שרייבסט פון אויבן...)
כאפ דיך צוריק. קום צוריק. שובה אלי ואשובה.
עס וואלט געוועהן א נסיון ווען יצחק ווערט געשאכטען?
דעמאלטס וואלט עס געוועהן א הוראה.
און דאס איז עס געווען דא.
היסטאריעמפיל קינדמיר שפירן מיט דיין צער. עס ווייטאגט, עס בלוטיגט, ביזט נישט דער איינציגער.
דער גרויסער באשעפער האט דיר באגלייט אויף טריט און שריט, און געזען דיין פעלזן פעסטער אמונה. ער האט געוויזן פאר זיינע מלאכים: געט א קוק וועם איך האב דא, א איד מיט אמונה און בטחון ווי דוד המלך אליין.
האבן די מלאכים געבעטן, באשעפער, געב נאך איין נסיון, די ביטערע מחלה. אויב ער קען עס ביישטיין וועט ער באקומען גאלדענע גליקן מעתה ועד עולם. און די רעשט איז היסטאריע.
די גוטע נייעס איז, די נסיון איז נאך דא. כל זמן דו לעבסט קענסטו צוריקדרייען דעם זייגער. ווייל אויב וואלט שוין געווען צו שפעט וואלסטו שוין נישט דא געווען. (חוץ אויב דו שרייבסט פון אויבן...)
כאפ דיך צוריק. קום צוריק. שובה אלי ואשובה.
עס וואלט געוועהן א נסיון ווען יצחק ווערט געשאכטען?
דעמאלטס וואלט עס געוועהן א הוראה.
און דאס איז עס געווען דא.
די נסיון איז צו זאגן אז ס׳איז א נסיון, ס׳איז טאקע זייער א שווערע נסיון אבער מ׳טאר זיך נישט לאזן.
דאס איז די חורבן פון די אלע סגולות, מ’מיינט אז ס’ארבעט ווי מעזשיק און נאכדעם אז ס’ארבעט נישט הערט מען אויף צו גלייבן אין אלעם.
און אז מ׳רעדט פון מעדשיק. <!-- l --><a class="postlink-local" href="/post/422237">viewtopic.php?p=422237#p422237</a><!-- l -->
היסטאריעמפיל קינדמיר שפירן מיט דיין צער. עס ווייטאגט, עס בלוטיגט, ביזט נישט דער איינציגער.
דער גרויסער באשעפער האט דיר באגלייט אויף טריט און שריט, און געזען דיין פעלזן פעסטער אמונה. ער האט געוויזן פאר זיינע מלאכים: געט א קוק וועם איך האב דא, א איד מיט אמונה און בטחון ווי דוד המלך אליין.
האבן די מלאכים געבעטן, באשעפער, געב נאך איין נסיון, די ביטערע מחלה. אויב ער קען עס ביישטיין וועט ער באקומען גאלדענע גליקן מעתה ועד עולם. און די רעשט איז היסטאריע.
די גוטע נייעס איז, די נסיון איז נאך דא. כל זמן דו לעבסט קענסטו צוריקדרייען דעם זייגער. ווייל אויב וואלט שוין געווען צו שפעט וואלסטו שוין נישט דא געווען. (חוץ אויב דו שרייבסט פון אויבן...)
כאפ דיך צוריק. קום צוריק. שובה אלי ואשובה.
עס וואלט געוועהן א נסיון ווען יצחק ווערט געשאכטען?
דעמאלטס וואלט עס געוועהן א הוראה.
און דאס איז עס געווען דא.
א נסיון פאר אברהם? זיכער!! נאר דארט איז אויך געווען א יצחק...
חתן בחורדי תּירוץ איז גאט פון חדר האט קיינמאל נישט עקזיסטירט. יעצט האסטו די רעשׂט פון דיין לעבן אויסצוגעפונען וואס גאט איז יא.
<a class="postlink" href="https://youtu.be/HvEQU_fyQ8g">https://youtu.be/HvEQU_fyQ8g</a>
[ציטאט אראפגענומען]
קום אריין קלאר וואס עפעס האסטו אויסגעוועלט IFS ? ווייל עס האט דיר געהאלפן אויף דיינע פראבלעמן און די מאכסט א גזירה שוה פראבלעמן לפראבלעמן ? אדער ווייל די האסט אנאלזירט זיינע פראבלעמן און די שפירסט אז IFS איז די מהלך וואס איז די מערסט געאייניגט פאר זיינע פראבלעמן ? אויב יא קום אריין מיט פרטים וואס איז זיינע פראבלעמן און ווי אזוי וועט עס IFS היילען. לתשומת לב איך בין נישט קיין עם הארץ אין IFS.
נאך מער.
ווי מער איך האב געבעטן און געוויינט האב איך קיין ענטפער באקומען.
ווען איך האב אויפגעגעבן האפענונג און אויפגעהערט אז ער זאל מיר העלפן, האבן זאכן אנגעהויבן אריין פאלן אין פלאץ.
פון דעם ווייס איך שוין נישט וואס צו מאכן.
דא קומט אריין דיין אייגענע בחירה צו דו ווילסט זיין פראגמאטיש אדער אידיאליסטיש. אז דו וועלסט אויס צו זיין פראגמאטיש וועסטו זיך קאנצענטרירן אויף וואס ארבעט פאר דיר און לאזן גאט (וואסאימער ס׳מיינט) טוהן וואס ארבעט פאר איהם, אדער קענסטו זיין אידיאליסטיש און זיך פארנעמען מיט mental masturbation און פרובירן אריינקוועטשן דיין imaginative deity און פעלזן פעסטע השקפות אינעם מציאות און זיך שלאגן מיט ווילדע הרהורים ביז׳ן קבר אריין (?and beyond)
גא״מ צום IFS מעטאד, כ׳בין א ריזיגן חסיד פון דעם טעראפי. אויב ווילסטו טועם זיין דערפון קום אין אישי ביטע.
@בענדזשאמין דו ווייסט פון עפעס אויף וואס ס׳האט נישט געהאלפן??
בְּתוֹךְ עַמִּיגא״מ צום IFS מעטאד, כ׳בין א ריזיגן חסיד פון דעם טעראפי. אויב ווילסטו טועם זיין דערפון קום אין אישי ביטע.
@בענדזשאמין דו ווייסט פון עפעס אויף וואס ס׳האט נישט געהאלפן??
איר פרעגט גוט, איך קוק אן IFS מער ווי א (גאר) גוטע frame work ווי אזוי צו פאשטיין און אנכאפן א זאך, אבער גאנץ שוואך אלץ א מאדעל פון טערעפי. יעצט ווען די דאטא איז איבערוועגענדיג אויף זייער זייט החרשתי, די מעשה איז אבער אז די גאנצע Research זייערע באשטייט סך הכל פון צוויי צו דריי studies און איינס פון זיי איז נאר א פילאט סטודי.
עצט לאמיר א מינוט קוקען וואס זאגט שוין זייער סוטדיס איין סטודי זאגט אז פאר depression איז עס פונקט אזוי גוט ווי CBT אבער נישט בעסער. לגבי PTSD איז דא איין סטודי אויף סך הכל 16 פאציענטן (נישט קיין רענדעמייז/קאנטראל גרופ) וואס זאגט אז זיי האבן מער נישט אריינגעפאסט אין די קאטעגאריע פון DSM5 אויפ PTSD נאך Treatment, אויך מיר א מציאה .
צו זאגן וואס זיי פארקויפן עס העלפט פאר ענעקזייעטי, OCD Addiction און אלעס אינדערמיט איז פאלג מיר א גאנג.
מיט דעם אינגערמאן דא קען מען קלערן וואס זיין פראבלעם איז?
מען קען זאגן אז ער פארשטייט זיך נישט , ער איז צומישט, פון איין זייט קוקט ער זיך אן מיט זיינע קינדערישע בחורישע גלעזער ווי זאכן זענען קלאר, שווארץ און ווייס, און איין ווארט די אמונה און ריעליטי שטימען און זענען און הארמאניע, פון די אנדערע זייט האקט די מציאות און פנים אז סגולות העלפן א רעטעך, און ודורשי ה' לא יחסרו כל טוב איז שווער פשוט פשט, און זיין גאנצע רעליגיע איז אונטער פראגע צייכן דאן איז IFS א געוואלדיגע מהלך אים צו העלפן זיך אויסקלארן און זיך ארויס האבן, און אפשר אזוי וועט ער זיך אדזשאסטען צו זיין נייע מציאות.
אבער אויב זיין עיקר פראבלעם איז acceptance פון די מציאות, משלים זיין מיט ריעלטי, אז די מציאות ווי ער איז היינט, וועט שוין קיינמאל נישט זיין ווי דער עולם התיקון והתמים פון זיינע אינגע יארן דאן איז ACT אסאך מער אין פלאטץ, אדער REBT וואס focused אויך אויף acceptance.
אויב איז זיין פראבלעם פון טרעפן meaning און זיין נייע ריעלטי דאן וואלט איך אים געשיק נעמן פארכישופטע שוועמלעך ווי
@נייגעריגער רופט עס, אדער MDMA.
די אמת איז, באזירט אויף זיינע דריי הרהורים ליידט ער אויף אלע דריי, (אזוי ווי אסאך פון אונז...).
איך האב געהאט באקומען "העיט-מעיל" און פלעק איבער
מיין ארטיקל אינעם יעצטיגן וועקער 18. (
דא איז איין פּאָבּליק דוגמא וואו עס האט א שייכות.) כ'האב אפילו געהאט געטראכט אז מה לי ולצרה הזאת; איך בין נישט געמאכט צו דיעלן מיט די סארט עד האָמינעם פּאָלעמיקס. ליינענדיג אבער די טיף-שניינדענדע דיבורים פון
@היסטאריע זעה איך אז איך האב טאקע געטוהן ריכטיג מיט'ן פרובירן; עס האט מיר צוריק דערמאנט דעם שמועס מיט מיין באקאנטן וועמען איך דערמאן אינעם ארטיקל.
ולענינינו, מ'האט מיר באשולדיגט אז איך פּראָפּאָגיר אן "עזב ה' את הארץ" מהלך. איז, יא, דאס איז אן עזב ה' את הארץ מהלך "על טהרת הקודש",
(איך ווייס וואס דער רמב"ם זאגט דארט אנהויב פי"ז). עס איז 100% אויסגעהאלטן פון א טעאלאגישן מבט און איך שטיי ביי יעדעס ווארט וואס איך האב געשריבן.
איך וואונטש
@היסטאריע (ווי אויך יעדן איינעם) דאס בעסטע.
איך ווייס נישט ווי איך קום דא אריין. און וואס פאלט דיר ביי אז די ווייסט ווי איך בין אנגעקומען? איך האב געשריבן צוויי גאנץ לאנגע תגובות אויב די האסט עפעס זאכליך צו צולייגן אדער אפפרעגן ביסטו מכובד.
היסטאריעקלי קלי למה עזבתני
אוי באשעפער, פארוואס? באמת, פארוואס?
אמאהל ביסטו געוועהן נאנט צו מיר, ווי איך האב געקוקט האב איך דיר געזעהן, דער משגיח אין ישיבה, אוי, איך האב גוט געוויסט אז ער גלייבט נישט ערנסט, איין צדיק איז געוועהן אין דער ישיבה צווישן צענדליגע סטעף וואס ער האט געגלייבט. נאר אונז בחורים זענען געוועהן די מאמינים. און פרעג נישט, יעדעס מאל דער משגיח האט נישט גוט געפילט, צו ער האט געליטן אנדערע מרעין בישין, איז געוועהן קלאר ווי דער טאג דער יד ה', אזש אז קריעת ים סוף איז געוועהן א קינדער שפיל.
נאך דער חתונה האסטו מיר אבער פארלאזט, נישט אויף איינמאל טאקע, אבער צוביסלעך, בעיבי סטעפס. אנגעהויבן מיט דער כולל געלט, וויפיל מיין בטחון איז געוועהן שטארק, וויפיל מיין אמונה איז געוועהן דארט אז אין עוד מלבדו, און אז דאס געלט איז דירעקט פון דיר, איז דער כולל געלט געקומען שפעט און למחצה לשליש, וויפיל מאל האב איך געקויפט דער לאטערי וויסענדיג אז מיינע שאנסן זענען אסאך העכער ווי איינס פין הונדערט מיליאן, ווייל דו ביסט אויף מיין זייט. אבער...
ווי אויך, ווען דער שלום בית איז געפארן אויף אראפ, ווייל די באשערטע וואס דו האסט מיר צוגעשטעלט האט פארשטאנען יעדע זאך אנדערש, לא די וואס זי האט צוגעהאלפן צו א לעבן פון פרישות און פאר דעם געלט געקענט זיין א גערער, איז געווען חילוקי דעות, און דער קאמארנער שרייבט דאך אז ער האט מיט זיין ווייב קיינמאל קיין חילוקי דעות נישט געהאט ווייל זי איז געוועהן דער באשערטע, איז דאך פשט... און? ווי ביסטו? פארוואס?
און ווען איך האב בעל כרחך אנגעהויבן ביזנעס, און צוגעזאגט ערנסט צו געבן מעשר, נישט מיט קיין מעשה'לעך און היתרים ווי די אנדערע, און עס האט געהאלפן א קדחת. און דאס איז שוין געוועהן דער ובחנוני, אלע תירוצים האבן נישט געהאלפן, איך האב אכטונג געגעבן אויף אלע חוט השערות, אפילו געשושקעט ביים דאווענען אויף די וואס מאכן מיר קאליע די פרנסה. און איעקה? ווי ביסטו?
און ווען מיינס א נאנטע איז ל"ע קראנק געווארן אויף דער שרעקליכע מחלה, און וויסנדיג אז די טריטמענטס זענען ווערד כעשן לעינים, און איך האב נאכגעקוקט אין די קליינע אותיות אלע סגולות, פון שילוח הקן ביז פדיון ק"ס, מיט אלע כוונות רש"ש, און געמאכט הקפות פין מהר"ם פאפרוש, און געהאלטן די שמות פאר די אויגן, דער יחוד פון נוצר ונקה, און וואס נישט, און געזאגט תהלים אהן א הפסק, און צום סוף ווען דער ביטערע ענדע איז געקומען, און עס האט געשמיסן ווי שניי אין די אויגן, איגלאי מילתא למפרע, טבע בלייבט טבע, אלע סגולות האבען געהאלפן ווייניגער ווי די טריטמענטס, און צוזאמען מיט דער סתימת הגולל האב איך דארט באגראבן מיינע טייערע אמונות, מיינע אנגעהארעוועטע ידיעות השם פון יארן לאנג, איך האב חלילה נישט גע'הרג'עט די אמונות, געשטארבן זענען זיי אליין (ודלא כ'ניטשע וואס האט גע'הרג'ט), א מיתת נשיקה, מיט טרערן אויף ביידע באקן ווי א קליין קינד וואס וויינט נאך זיין באליבטער הצלה קאר מיט דער רימאט קאנטראל, אבער באגראבן האב איך עס יא, צוזאמען מיט יעדער שאוועל פון ערד איז געגאנגען נאך א באליבטער גלויבן. און טייערע באשעפער, זיי מיר מוחל, איך פרעג שוין נישט וואו דו ביסט, אפשר ביסטו דארט אין דער קבר, אפשר ביסטו אין הימל, אבער וואו אימער דו ביסט, שריי איך ארויס צו דיר, פארוואס? באמת, פארוואס? למה עזבתני?????
איך האב קיינמאל נישט געזעהן אזוי הערליך/הארצרייסנד באשריבן די ווייטאג פון פארלוסט, אבילות און אזא טיפע טרויער. א דאנק פאר דיין דרייסטקייט מיטצוטיילן מיט אלע פון אונז דא אין קאווע שטיבל. עס איז באמת א זעלטנהייט (און איך האב זיך אסך אנגעליינט מיט אידישע ליכט, מנחם מענדל׳ס ביכער, מעלות, און איך האב אליין אויך אנגעשריבן עטליכע ארטיקלען פאר מעלות. אבער אזא טיפע אינטעלעקטועלע און אויפריכטיגע באשרייבונג איז ממש נישט דא צו באקומען.
ליידער קומט עס פון א אומריכטיכע אפטייטש פון בטחון (וואס וועיגען דעים פארלירן מענטשן די בטחון, און צימאל די אמונה אויכט).
בטחון איז נישט קיין געצייג צי מאניפאלירן גאט, "אט איך האב בטחון אז איך גיי זיין א עושר, יעצט אייבערשטער ווארף אראפ די הונדרעטערס".
בטחון מיינט אז מען ווייסט אז גאט טיט אלעס מיט א חשבון און דאס אז די האסט נישט קיין געלט איז ווייל די אייבישטער וויל אזוי, נישט ווייל ס'פינקט אזוי געלונגען אז די ביסט א שלימזל.
שלמה המלך האט מתפלל געווען
מלכים א קאפיטל ח אז א יוד וועט קומען צום בית המקדש מתפלל זיין און ער וועט תשובה טוען וְנָתַתָּ֤ לָאִישׁ֙ כְּכׇל־דְּרָכָ֔יו אֲשֶׁ֥ר תֵּדַ֖ע אֶת־לְבָב֑וֹ, אבער א גוי וועט קומען שטייט וְעָשִׂ֕יתָ כְּכֹ֛ל אֲשֶׁר־יִקְרָ֥א אֵלֶ֖יךָ הַנׇּכְרִ֑י
זאגט דער מדרש (הובא
ברש״י בראשית כז פסוק כח) יִשְׂרָאֵל שֶׁהוּא בַעַל אֱמוּנָה וּמַצְדִּיק עָלָיו אֶת הַדִּין לֹא יִקְרָא עָלֶיךָ תִּגָּר, לְפִיכָךְ וְנָתַתָּ לָאִישׁ בְכָל דְּרָכָיו אֲשֶׁר תֵּדַע אֶת לְבָבוֹ (מלכים א, ח'), אֲבָל נָכְרִי מְחֻסַּר אֲמָנָה, לְפִיכָךְ אָמַר אַתָּה תִּשְׁמַע הַשָּׁמַיִם, וְעָשִׂיתָ כְּכֹל אֲשֶׁר יִקְרָא אֵלֶיךָ הַנָּכְרִי (שם), בֵּין רָאוּי בֵּין שֶׁאֵינוֹ רָאוּי תֵּן לוֹ, כְּדֵי שֶׁלֹּא יִקְרָא עָלֶיךָ תִּגָּר:
איי וואס גיי איך טוען מיט ״אמרתי תודה ונושעתי״ ? גארנישט.
קהל'ס נערליידער קומט עס פון א אומריכטיכע אפטייטש פון בטחון (וואס וועיגען דעים פארלירן מענטשן די בטחון, און צימאל די אמונה אויכט).
בטחון איז נישט קיין געצייג צי מאניפאלירן גאט, "אט איך האב בטחון אז איך גיי זיין א עושר, יעצט אייבערשטער ווארף אראפ די הונדרעטערס".
בטחון מיינט אז מען ווייסט אז גאט טיט אלעס מיט א חשבון און דאס אז די האסט נישט קיין געלט איז ווייל די אייבישטער וויל אזוי, נישט ווייל ס'פינקט אזוי געלונגען אז די ביסט א שלימזל.
קהל'ס נער: דו האסט צוגעטראפן (אדער וועיסטו מתחלה) אן אוהחה"ק . (כ'געדענק נישט פונקטליך אין וועלכע פרשה.) ער זאגט די זעלבע. ער איז מסביר באריכות וויאזוי דאס ארבעט. און פארוואס בערל דארף ארבעטן ביי יאסל. און פייביש ביי זרח. און פארוואס דער ארבעטסגעבער/בעה"ב טאר זיך נישט גרויסהאלטן לגבי זיין ארבעטער. כי כך גזרה חכמתו יתברך...!
קהל'ס נערליידער קומט עס פון א אומריכטיכע אפטייטש פון בטחון (וואס וועיגען דעים פארלירן מענטשן די בטחון, און צימאל די אמונה אויכט).
בטחון איז נישט קיין געצייג צי מאניפאלירן גאט, "אט איך האב בטחון אז איך גיי זיין א עושר, יעצט אייבערשטער ווארף אראפ די הונדרעטערס".
בטחון מיינט אז מען ווייסט אז גאט טיט אלעס מיט א חשבון און דאס אז די האסט נישט קיין געלט איז ווייל די אייבישטער וויל אזוי, נישט ווייל ס'פינקט אזוי געלונגען אז די ביסט א שלימזל.
איך וויל נישט חלילה אייך פערזענליך קריטיקירן. איך בין מקדים מיט דעם ווייל קעגן אייך וויל איך אוודאי נישט רעדן, נאר קעגן אייער ענטפער.
ס׳ווערט דערציילט אז דער הייליגער ראפשיצער האט געזאגט ווען איך וועל ארויפקומען אויף יענע וועלט און וועל זעהן א פרומע נאַר און ס׳באגלייטן אים 13 וועגענער פון גן עדן - וועל איך אים נאכלויפן און נאכשרייען: א נאַר בלייבט א נאַר און איך בין דיר גארנישט מקנא.
נאכאמאל, איך גלייב אז איר זענט מן הסתם א גוטער מענטש און איר האט פשוט נאכגעזאגט וואס מ׳האט אין אייך איינגעבאקן יארן לאנג אין חדר און ישיבה ווי א טעיפ רעקארדער.
דאס איז אבער א היינטיגע טפשות וואס מ׳מיינט אז אמונה מיינט מ׳חזרט זיך איין די זעלבע פזמון הונדערט מאל און אזוי ווערט מען א מאמין.
דא האנדלט זיך פון א איד וואס האט טועם געווען שבעה מדורי גיהנים און דיין נוסח פון אמונה קלעקט נישט מער - ס׳האט עקספּייערט. דו קענסט זיך חזר׳ן די זעלבע זאך טויזנט מאל אבער קום מיר זאגן נאכדעם וואס דו האסט פארלוירן א נאנטן באליבטן מענטש וואס איז אויסגעגאנגען ווי א ליכט מיט ביטערע יסורים און דעמאלס לאז מיר וויסן צו דעי נוסח פון אמונה טוט דיר עפעס אויף....
קהל'ס נערליידער קומט עס פון א אומריכטיכע אפטייטש פון בטחון (וואס וועיגען דעים פארלירן מענטשן די בטחון, און צימאל די אמונה אויכט).
בטחון איז נישט קיין געצייג צי מאניפאלירן גאט, "אט איך האב בטחון אז איך גיי זיין א עושר, יעצט אייבערשטער ווארף אראפ די הונדרעטערס".
בטחון מיינט אז מען ווייסט אז גאט טיט אלעס מיט א חשבון און דאס אז די האסט נישט קיין געלט איז ווייל די אייבישטער וויל אזוי, נישט ווייל ס'פינקט אזוי געלונגען אז די ביסט א שלימזל.
די גמרא זאגט קלאר (תענית ט.) אז ביי מעשר קען מען עס יא טוהן.
ליב צו וויסןקהל'ס נערליידער קומט עס פון א אומריכטיכע אפטייטש פון בטחון (וואס וועיגען דעים פארלירן מענטשן די בטחון, און צימאל די אמונה אויכט).
בטחון איז נישט קיין געצייג צי מאניפאלירן גאט, "אט איך האב בטחון אז איך גיי זיין א עושר, יעצט אייבערשטער ווארף אראפ די הונדרעטערס".
בטחון מיינט אז מען ווייסט אז גאט טיט אלעס מיט א חשבון און דאס אז די האסט נישט קיין געלט איז ווייל די אייבישטער וויל אזוי, נישט ווייל ס'פינקט אזוי געלונגען אז די ביסט א שלימזל.
די גמרא זאגט קלאר (תענית ט.) אז ביי מעשר קען מען עס יא טוהן.
דארט רעדט מען פֿון צדקה, און נישט סתם א געדאנק פון בטחון, און אויך נאר ביי מעשר, וואס דאס איז א סגולה מיוחדת דוקא, נישט קיין השקפה מהלך אין בטחון.
וואלוויליב צו וויסןקהל'ס נערליידער קומט עס פון א אומריכטיכע אפטייטש פון בטחון (וואס וועיגען דעים פארלירן מענטשן די בטחון, און צימאל די אמונה אויכט).
בטחון איז נישט קיין געצייג צי מאניפאלירן גאט, "אט איך האב בטחון אז איך גיי זיין א עושר, יעצט אייבערשטער ווארף אראפ די הונדרעטערס".
בטחון מיינט אז מען ווייסט אז גאט טיט אלעס מיט א חשבון און דאס אז די האסט נישט קיין געלט איז ווייל די אייבישטער וויל אזוי, נישט ווייל ס'פינקט אזוי געלונגען אז די ביסט א שלימזל.
די גמרא זאגט קלאר (תענית ט.) אז ביי מעשר קען מען עס יא טוהן.
דארט רעדט מען פֿון צדקה, און נישט סתם א געדאנק פון בטחון, און אויך נאר ביי מעשר, וואס דאס איז א סגולה מיוחדת דוקא, נישט קיין השקפה מהלך אין בטחון.
דער אשכול עפענער האט געשריבן דאס פאלגענדע:
"און ווען איך האב בעל כרחך אנגעהויבן ביזנעס, און צוגעזאגט ערנסט צו געבן מעשר, נישט מיט קיין מעשה'לעך און היתרים ווי די אנדערע, און עס האט געהאלפן א קדחת. און דאס איז שוין געוועהן דער ובחנוני, אלע תירוצים האבן נישט געהאלפן, איך האב אכטונג געגעבן אויף אלע חוט השערות, אפילו געשושקעט ביים דאווענען אויף די וואס מאכן מיר קאליע די פרנסה. און איעקה? ווי ביסטו?"
ליעב צו וויסן: איך ווייס נישט. איך האב געהאט א פארקערטע עקספיריענס. זייט איך געב (ב"ה) מעשר. אויסער דעם גוטן פיעלינג וואס איך האב. בשעת הפרשה און בשעת נתינה, שפיר איך ווי דער אייבישטער העלפט מיר אויף א יעדן טריט. זיכער. דו וועקסט דיך נישט אויף און דער אייבישטער האט דיר אראפגעווארפן א זעקל מיט א מיליאן (אדער צוויי) דאללער. ווייל דו האסט נעכטן געגעבן מעשר. אבער דאס ווערט געטון אויף א בהדרגה'דיגן אופן. און פלוצלינג באמערקסט דו אז דו האסט (אויסערגעוויינליכע) הצלחה אין דיינע געשעפטן...! זיכער. מיינט נישט ביטחון (אזוי ווי דזשיגאן האט געזאגט) אז מ'קען אריבערגיין א ביזי גאס אדער הייוועי מיט פארמאכטע אויגן. זאגנדיג איך האב ביטחון אז איך וועלל נישט געשעדיגט ווערן...! אויף דעם איז דא א ווערטל..."בטח בה', ועשה טוב"... דו זאלסט האבן ביטחון אין אייבישטן. אבער דו זאלסט נאכאלץ טון וואס איז גוט און ריכטיג...!
ליב צו וויסןקהל'ס נערליידער קומט עס פון א אומריכטיכע אפטייטש פון בטחון (וואס וועיגען דעים פארלירן מענטשן די בטחון, און צימאל די אמונה אויכט).
בטחון איז נישט קיין געצייג צי מאניפאלירן גאט, "אט איך האב בטחון אז איך גיי זיין א עושר, יעצט אייבערשטער ווארף אראפ די הונדרעטערס".
בטחון מיינט אז מען ווייסט אז גאט טיט אלעס מיט א חשבון און דאס אז די האסט נישט קיין געלט איז ווייל די אייבישטער וויל אזוי, נישט ווייל ס'פינקט אזוי געלונגען אז די ביסט א שלימזל.
די גמרא זאגט קלאר (תענית ט.) אז ביי מעשר קען מען עס יא טוהן.
די
פתחי תשובה ברענגט גראדע א יעב״ץ אז נאר ביי מעשר פון תבואה מעג מען, אבער עס איז נישט אנגענומען אזוי
ליב צו וויסן
דער אשכול עפענער האט געשריבן דאס פאלגענדע:
"און ווען איך האב בעל כרחך אנגעהויבן ביזנעס, און צוגעזאגט ערנסט צו געבן מעשר, נישט מיט קיין מעשה'לעך און היתרים ווי די אנדערע, און עס האט געהאלפן א קדחת. און דאס איז שוין געוועהן דער ובחנוני, אלע תירוצים האבן נישט געהאלפן, איך האב אכטונג געגעבן אויף אלע חוט השערות, אפילו געשושקעט ביים דאווענען אויף די וואס מאכן מיר קאליע די פרנסה. און איעקה? ווי ביסטו?"
ברענגסט שיין נאך די ווערטער פון פותח האשכול, אבער מ'מעג זעהן פאר און נאך צו ארויסהאבן די געדאנק פון שרייבער, דהיינו מתחילה זיין בטחון, ביז צום סוף די גרויסע
פארוואס.
אנגעהויבן פון ישיבה מיט א שטארקע בחור'ישע אמונה, און וועגען דעם געגלייבט אין כולל טשעק און לאטאריס, געזוכט נאך א חכמה דורך צוזאגן בחנוני (בחונוני, דרך אגב, איז נישט קיין צוזאג נאר א צדקה, מ'דארף עס טוהן בפועל, און אונטערנעמען איז נישט גענוג...) און פרובירן אגאנץ זעקל מיט סגולות, וואס ענדיגען זיך מיט א לעט דאון, איז א געפערליכע מיט מאכעניש און מ'זאל אפגעהיטן ווערען.
אבער בטחון איז נישט דעספערעישאן. בטחון איז השלך עלַ השם צוזאמען מיט מענטשליכע השתדלות. אויב כולל געלט איז א וואקלדיגע אינקאם איז נישט שייך צו זאגן אז ער האט בטחון פאר א נס, אויב ער איז נישט גרייט אנצונעמען די רצון השם בדרך הטבע אז כוללים זענען אייביג אונטערשטעליג. כ"ש ביי לאטערי. אז ער איז מתפלל צום גרויסן פותח את ידיך צו געווינען מער ווי די אדדס אין א לאטערי זענען, דארף ער זיין גרייט פאר'ן גרויסע פותח את ידיך'ס רצון אז ער פארלירן לויט די אדדס.
בטחון מיינט מען פארלאזט זיך אויפן באשעפער אז מ'גייט נישט פאלען. פארלאזען זיך אויפן באשעפער מיינט אן בודק זיין און חושש זיין יתר מן המידה. סוף כל סוף, למעשה העלפט בטחון צו קענען האלטן די קאפ אויפ'ן פלאץ, און אז מ'האט די קאפ אויפ'ן פלאץ ניצט מען די טבע'דיגע השתדלות צו מצליח זיין, בעיקר ווייל מ'האט ביטחון, אזוי ווי מ'איז רוהיג מיט א אינשורענס פאליסי (כביכול...), אן דעספערעישאן.
לכאורה, דאס וואס
@קהל'ס נער האט געשריבן באציעט זיך צו די גאנצע געדאנק פון "פארוואס?" דהיינו די דעספערעישאן, נישט דוקא אויף צוזאגן מעשר געלט.
נ.ב. בשום אופן שבעולם בין איך דא צו מזלזל זיין אין יענעם'ס צער און מיט מאכענישן. איך קען עם נישט פארשטיין, און אפילו אז יא, קומט עם אסאך קרעדיט פאר אייביג זיין איינער וואס טוט און באגראבט זיך נישט די קאפ אין זאמד, און דאס אליינס אז ער עפענט אן אשכול ווייזט אסאך. אזוי אויך, קום איך נישט דא זאגן דעות פאר א צווייטען, איך שרייב נאר די געדאנק אז אויסקלארן די בטחון אויף א מער ריכטיגע וועג לאחר הצרה, וועט נאך גיין צירוק ציוועגס און געבען א רוהיגקייט בנוגע וואס איז פארגאנגען. דאס איז די געדאנק פון די הערה אז מ'זאל מעיין זיין אין בטחון. דער שרייבער האט א פיינע זעקל מוטשענישן און ס'קען זיין אן אמת'ע העלפ ארויף צו ברענגען ריכטיגע געדאנק פון בטחון, וואס בעסיקלי מיינט רוהיגקייט אין הרחבת הדעת.
בונה של טובקהל'ס נערליידער קומט עס פון א אומריכטיכע אפטייטש פון בטחון (וואס וועיגען דעים פארלירן מענטשן די בטחון, און צימאל די אמונה אויכט).
בטחון איז נישט קיין געצייג צי מאניפאלירן גאט, "אט איך האב בטחון אז איך גיי זיין א עושר, יעצט אייבערשטער ווארף אראפ די הונדרעטערס".
בטחון מיינט אז מען ווייסט אז גאט טיט אלעס מיט א חשבון און דאס אז די האסט נישט קיין געלט איז ווייל די אייבישטער וויל אזוי, נישט ווייל ס'פינקט אזוי געלונגען אז די ביסט א שלימזל.
איך וויל נישט חלילה אייך פערזענליך קריטיקירן. איך בין מקדים מיט דעם ווייל קעגן אייך וויל איך אוודאי נישט רעדן, נאר קעגן אייער ענטפער.
ס׳ווערט דערציילט אז דער הייליגער ראפשיצער האט געזאגט ווען איך וועל ארויפקומען אויף יענע וועלט און וועל זעהן א פרומע נאַר און ס׳באגלייטן אים 13 וועגענער פון גן עדן - וועל איך אים נאכלויפן און נאכשרייען: א נאַר בלייבט א נאַר און איך בין דיר גארנישט מקנא.
נאכאמאל, איך גלייב אז איר זענט מן הסתם א גוטער מענטש און איר האט פשוט נאכגעזאגט וואס מ׳האט אין אייך איינגעבאקן יארן לאנג אין חדר און ישיבה ווי א טעיפ רעקארדער.
דאס איז אבער א היינטיגע טפשות וואס מ׳מיינט אז אמונה מיינט מ׳חזרט זיך איין די זעלבע פזמון הונדערט מאל און אזוי ווערט מען א מאמין.
דא האנדלט זיך פון א איד וואס האט טועם געווען שבעה מדורי גיהנים און דיין נוסח פון אמונה קלעקט נישט מער - ס׳האט עקספּייערט. דו קענסט זיך חזר׳ן די זעלבע זאך טויזנט מאל אבער קום מיר זאגן נאכדעם וואס דו האסט פארלוירן א נאנטן באליבטן מענטש וואס איז אויסגעגאנגען ווי א ליכט מיט ביטערע יסורים און דעמאלס לאז מיר וויסן צו דעי נוסח פון אמונה טוט דיר עפעס אויף....
איך פילל זייער סאררי פאר יענעמס מיטמאכענישן, אבער פשט פון בטחון ווענד זיך נישט צי ס'גייט איינעם גיט אין לעיבן צי נישט.
מיך האט מען איינגערעדט אין חדר אז בטחון מיינט "גלייב אז ס'גייט זיין גיט" און טאקע פאר ענליכע סיבות פון די פותח האשכול האב איך אנגעהויבן צי פארשן פשט ביז כ'בין אנגעקימען אז ס'מיינט "גלייב אז דאס איז וואס די אייבישטער וויל נישט קיין חילוק צי ס'איז גיט".
איך געדעינק נישט די מקורות אבער דאכט זיך אז ס'איז א רמב"ן.
לגבי די ראפשיצער: איך בין נישט קיין פארפרימטער (ווייט פון דעים), אפילו כ'בין קהל'ס נער בין איך ווייט פון א נער (איי יהללוך זר? בשעת שמד שאני), כ'האף אז ס'ווארט מיר אפ 13 וועיגענער גן-עדן, און ווען די ראפשיצער וועט שרייען אויף מיך "נער בלייבט נער איך בין דיר נישט מקנא" וועל איך עים ענטפערען כ'האב נישט געכאפט די דזשאוק.
מחלוקת הראשונים וואס ביטחון איז.
מצפצףמחלוקת הראשונים וואס ביטחון איז.
דא איז א מחלוקת אחרונים וועלעכע'ס ארבעט גוט למעשה...
הרב @וואלווי און @קהל'ס נער..
ס'איז מיר נישט קלאר וועלכע Version אין אמונה און בטחון ס'איז יעצט פאפולאר אין ברסלב, בידערמאן אדער ר' צבי מאיר.. 😂
וואס איז מיר יא קלאר, איז אז אונז אלע וואקסן אויף אז ס'איז פאראן אזעלכע זאכן ווי א:
-ובחנוני
-ריבניצער ציון
-שאצער ציון פרייטאג מיטאג "מיט אן הבטחה"
-ר' שייעלע'ס רב להושיע
-40 טעג שיר השירים
ועוד ועוד ועוד...
קומט דער פותח האשכול און וויינט זיך אויס ווי שטארק ער האט זיך איינגערעדט און געבויעט אויף דעם..
קומט עטס און זאגטס אז נאהההה.... דער פותח האט פשוט באקומען די נישט ריכטיגע חינוך, און בטחון מיינט עפעס אנדערש אינגאנצן....
השתא דאתית להכא אז אונז היימישע אידן גיבן פשוט א פאלשע חינוך.. נו, וואס זאל אים מאכן טראכטן אז די חינוך "אז די חובת הלבבות איז געווען עפעס א מאן דאמר, און ער האט די ריכטיגע טייטש אין בטחון" איז יא ריכטיג?
אז די חינוך פון די יג' עקרים איז שטאנדהאפטיג?
אז די חינוך פון "והבדילנו מן התועים" איז אמת?
ליעב צו וויסן: דער חובת הלבבות שער הביטחון איז די ריכטיגע אדרעס צו לערנען ביטחון. אבער מ'דארף עס ריכטיג אפלערנען. פון דארט איז נישט משמע אז א מענטש זאלל ארויסגיין אויף די גאס און זאגן..."ווייל איך בין א בעל ביטחון. ווילל איך אז די אייבישטער זאלל מיר אראפווארפן א זעגקל מיט א מיליאן דאללער (אדער צוויי). זיכער קען דער אייבישטער דאס טון. אבער דער אייבישטער איז נישט משנה די דרכי הטבע. ער זאגט (יא. כ'האב אליין געהערט) גיי ארויס און ארבעט. טוה השתדלות. וועסטו זעהן הצלחה...!
דאס טון. אבער דער אייבישטער איז נישט משנה די דרכי הטבע
ווי זאגט דאס דער חובת הלבבות?
