ווען דער מולך דראממער האט פאשפעטיגט
יעדער וואס האט געלערנט אביסל חומש רשי ווייסט אז בימים ההם ווען די אידן האבן געדינט ע"ז איז געווען אזא זאך ווי א מולך. מ'האט גענומען א קינד, פון נביא איז משמע די עלסטע קינד, און מ'האט אים אנגעשפאשעט גיט ס'זאל זיין גענוג ברענשטאף. נאכדעם האט מען גענימען דאס קינד און מ'האט אים אנידערגעלייגט העכער צינגען פייער און אזוי איז ער נעבאך אויסגעגאנגען.
ווער ס'געדענקט די רשי ווייסט אז מ'האט גערופן מוזיקאנטן וואס זאלן פויקן בשעת דאס קינד איז פארברענט געווארן אין לעבעדיגע פלאמען, כדי מ'זאל נישט הערן די געוויינען.
אזוי איז אנגעגאנען א לאנגע צייט. מ'האט מקריב געווען די קינדער, די געטער זענען געווען צופרידען. סאיז געווען אפאר אויפגעקלערטע אויבערחכמים וואס האבען געהאלטען אז מ'טאר נישט הרג'ענען קיין מענטשן. מ'האט זיי גערופן נביאים. זיי האבן געשריגען און פארפירט אבער יעדער האט פארשטאנען אז ס'איז נישט צי די זאך, ס'איז דאך קרטיש וויכטיג צו שטילן די הינגער פון די אפגעטער.
איין טאג האט פאסירט א אומגליק
דער מולך דראממער האט נישט געקענט אנגעקומען צום טקס ההקרבה. מ'האט פרובירט טרעפן א סובסיטוט, ווער קען פויקן??? א פויקער? האבן די כהנים פון מולך אויסגעשריגען, אבער אין קול ואין עונה.
נו בלית ברירה נעמט מען זיך די עבודה. מ'צינדט אן ס'פייער און מ'הייבט אן אריינשטעלן דאס קינד, יעדער ווארט צו זען און מ'הייבט אן זינגען און פייערן, אבער דאס קינד הייבט אן שרייען באנומענע קולות, "געוואלד! כ'ווער פאברענט!" און צעביסלעך האט די עולם אויפגעהערט זינגען און שווייגנדיג זיך צוגעקוקט. נאך א שטיק צייט האט דער עולם אנגעהויבן ווערן אומבאקוועם, און איינער האט אריינגעשריגן מ'זאל אפשטעלן די הקרבה. אה, א נביא ביסטו מיר געווארען! האט זיין חבר חוזק געמאכט.
מ'האט אנגעהויבן קלערען אז מ'זאל אפשטעלן די מעשה. אבער ס'קינד האט ווייטער געפלאקערט דערווייל. ער האט שוין נעבעך קוים געקענט שרייען אבער די יעלות זענען געגאאנגען עד לב השמים.
די כהני מולך האבן זיך געפערליך גערעגט, אקיצור ס'געווען כעאס.
פלוצלינג זעט מען א באקאנט פנים, דער מולך דראממער איז אנגעקומען!
דער עולם איז עים באפאלען מיט כעס, דו ווייסט וואספארא יסורים דאס קינד גייט דורך! האבן די כהנים אויסגעשריגען. שוין נעם דיך צו די ארבעט!
די דראמער האט מיט ציטערדיגע טריט אנגעהויבן צוגרייטען זיינע כלי זמר.
שנעלער! שנעלער! האט דער עולם געשריגן. דאס קינד פייניגט זיך!
ענדליך האט מען צוגעגרייט די דראם. דער פויקער האט זיך גענומען מיט א ברען. האפ! זעץ קראך! די קינד'ס געשרייען זענען פארשלינגען געווארן און די גאנצע עולם איז פארגאנגען אין א טאנץ.
ווער ס'געדענקט די רשי ווייסט אז מ'האט גערופן מוזיקאנטן וואס זאלן פויקן בשעת דאס קינד איז פארברענט געווארן אין לעבעדיגע פלאמען, כדי מ'זאל נישט הערן די געוויינען.
אזוי איז אנגעגאנען א לאנגע צייט. מ'האט מקריב געווען די קינדער, די געטער זענען געווען צופרידען. סאיז געווען אפאר אויפגעקלערטע אויבערחכמים וואס האבען געהאלטען אז מ'טאר נישט הרג'ענען קיין מענטשן. מ'האט זיי גערופן נביאים. זיי האבן געשריגען און פארפירט אבער יעדער האט פארשטאנען אז ס'איז נישט צי די זאך, ס'איז דאך קרטיש וויכטיג צו שטילן די הינגער פון די אפגעטער.
איין טאג האט פאסירט א אומגליק
דער מולך דראממער האט נישט געקענט אנגעקומען צום טקס ההקרבה. מ'האט פרובירט טרעפן א סובסיטוט, ווער קען פויקן??? א פויקער? האבן די כהנים פון מולך אויסגעשריגען, אבער אין קול ואין עונה.
נו בלית ברירה נעמט מען זיך די עבודה. מ'צינדט אן ס'פייער און מ'הייבט אן אריינשטעלן דאס קינד, יעדער ווארט צו זען און מ'הייבט אן זינגען און פייערן, אבער דאס קינד הייבט אן שרייען באנומענע קולות, "געוואלד! כ'ווער פאברענט!" און צעביסלעך האט די עולם אויפגעהערט זינגען און שווייגנדיג זיך צוגעקוקט. נאך א שטיק צייט האט דער עולם אנגעהויבן ווערן אומבאקוועם, און איינער האט אריינגעשריגן מ'זאל אפשטעלן די הקרבה. אה, א נביא ביסטו מיר געווארען! האט זיין חבר חוזק געמאכט.
מ'האט אנגעהויבן קלערען אז מ'זאל אפשטעלן די מעשה. אבער ס'קינד האט ווייטער געפלאקערט דערווייל. ער האט שוין נעבעך קוים געקענט שרייען אבער די יעלות זענען געגאאנגען עד לב השמים.
די כהני מולך האבן זיך געפערליך גערעגט, אקיצור ס'געווען כעאס.
פלוצלינג זעט מען א באקאנט פנים, דער מולך דראממער איז אנגעקומען!
דער עולם איז עים באפאלען מיט כעס, דו ווייסט וואספארא יסורים דאס קינד גייט דורך! האבן די כהנים אויסגעשריגען. שוין נעם דיך צו די ארבעט!
די דראמער האט מיט ציטערדיגע טריט אנגעהויבן צוגרייטען זיינע כלי זמר.
שנעלער! שנעלער! האט דער עולם געשריגן. דאס קינד פייניגט זיך!
ענדליך האט מען צוגעגרייט די דראם. דער פויקער האט זיך גענומען מיט א ברען. האפ! זעץ קראך! די קינד'ס געשרייען זענען פארשלינגען געווארן און די גאנצע עולם איז פארגאנגען אין א טאנץ.
