לאשיצעראין די אוניווערסיטעטן לערנט מען אז די אויסדרוקן 'גוט שבת' 'גוט יום טוב' וכו' זאגט מען ביים טרעפן זיך, 'א גוטן שבת' 'א גוטן יום טוב' ביים געזעגענען זיך. כ'בין גארנישט זיכער צי ס'איז טאקע אזוי ביי רוב אידן פון א גאנץ יאר... ליידער בין איך א ביסל אפגעזונדערט פון די אידיש רעדנדע מאסן. אויף ענגליש ווינטשט מען זיך 'גוד שבת' און פערטיג.
נו, זאל בלייבן א סוד פון דער גראמאטיק. בעסער א 'גוט-' אן א סוף איידער א סוף וואס איז נישט גוט!
אויך ביי אונז אין ירושלים זאגט מען 'גוט שבת'; 'גוט יום טוב' ביים טרעפן זיך, און 'א גוטן שבת'; א 'גוטן יום טוב' ביים געזעגענען זיך.
איך ווייס נישט פארוואס מען פירט זיך אזוי, אבער איין זאך קען איך זאגן, אז 'א גוטן שבת'; 'א גוטן יום טוב' מיינט: 'האב א גוטן שבת'; 'האב א גוטן יום טוב'. דעריבער לייגט מען צו א נון צום ווארט 'גוט' ווי עס פאסט ביי דאטיוו.
'גוט וואך' זאגט מען נישט ביי אונז. נאר 'א גוטע וואך' סיי ביים טרעפן און סיי ביים געזעגענען.
די גרויסע קשיא בלייבט אויף 'גוט שבת'; 'גוט יום טוב'. ווייל גוט פאסט נאר ביי נייטראלע ווערטער (נישט זכר און נישט נקבה) ווי למשל 'א גוט יאר', אבער נישט ביי שבת און יום טוב וועלכע ווערן גענוצט אויף אידיש בלשון זכר: שבתים; יום טובים. אזוי אז ס'וואלט געפאסט: 'גוטער שבת'; 'גוטער יום טוב'.
אגב, עס איז אינטערעסאנט אז כאטש שבת איז אויף לשון הקודש, בלשון נקבה - שבת אחת; שבתות רבות - דאך ניצט עס אויף אידיש בלשון זכר: א גרויסער שבת; א שיינער שבת. נישט: א גרויסע שבת, א שיינע שבת.