קאווע שטיבל צולייג אויסשטעל פארשלאג
זאל מיינע ווערטער נישט דערצערענען דעם חשובען עולם בכלל און די מארי דאתרא בפרט, מיין באגער איז איר זאלט נישט זיין אין רוגז, ווייל אין זינען איך האב נאר גוטס.
ווי די נאטור פון א "פארום" איז, ראובן לייגט ארויף א "נייע אשכול", קומט שמעון און לייגט צו א "תגובה", נאך אים קומט "לוי", ראובן נאכאמאל, און אזוי ווייטער געוואנדען לויט דעם עולםס אינטערעס אין ספעציפישען טעמע. אזוי זאמעלט זיך אן רבבות אלפי תגובות, געמישט פון גוטע, קלוגע, געשמאקע, און ציענדיגע שרייבער, אבער אויך ליידער מיט געפירקלטע תגובות וואס פארשמירן דעם פארום מיט קינדערישע סברות און לעכערליכע טענות. עס איז אוממעגליך צו זיין אויפן וואך און מעסטן יעדע תגובה באזונדער אויב סזאל בלייבן, פאראכטען אדער פארמעקט ווערן. אזוי אויך דארף מען פארשטיין אז יעדער, אפגעזעהן ווי געלונגען ער איז, האט דאס פרייהייט פון ווארט אלץ א געבורט רעכט, ווילאנג עס גייט מיט די געזעצן פון דעם פלאץ. – אבער א פראבלעם איז עס נאך אלץ.
פון דעם אנדערען זייט, אויף דעם שרייבערס זייט איז אויך דא א פראבלעם. אין א פארום וואס שטייט שוין 3 יאר, איז כמעט יעדע טעמע שוין ארויפגעברענגט געווארן. האב דער שרייבער עפעס א געדאנק איבער אן ענין, דארף ער יעצט גיין זוכען אויב און וואו דער נושא ווערט דערמאנט? עס נעמט אוועק דעם אפעטיט פון שרייבן. צו-דעם איז אויך פארהאנען ביים שרייבער הערהלעך וואס איז סיי נישט גענוג צו מאכן א נייע אשכול דערפון, און סיי נישט קיין דירעקטע שייכות צו אן עקזיסטירענדע אשכול.
מיין פארשלאג איז אז א ניק זאל קענען פארלאנגען פון די גבאים צו האבן זיין פריוואטע אשכול, ווי קיינער קען נישט צולייגן תגובות. און דאס וועט העלפן דעם שרייבער:
א) ער וועט האבן זיין מקום צו שרייבן וואס ער וויל אלץ, אן דארפן זיכען וואו אין קאווע שטיבל דער נושא איז שוין א רעדע.
ב) עס וועט דינען ווי זיין פריוואטע יומן, דייערי, וואס משרייבט אמאל איין שורה, אמאל א מחשבהלע און אמאל אן אפהאלדונג.
ג) ער וועט הנאה האבן פון זיינע ווערק, דורך דעם וואס ער קען מיט אן אויגן בליק איבערליינען וואס ער האט אלץ געשריבן.
ד) ער וועט נישט ווערן אפגעקילט דורך אומגעוואונטשענע געסט וואס פארדרייען זיין שמועס.
איך פארשטיי אז א פארום איז נישט קיין בלאג, און אוודאי נישט ווי פעיסבוק און טוויטער וואס מפאלאווט נאר וועם סשמעקט. אבער אין פאקט, און איך בין זיכער אז איך בין נישט דער איינציגסטער, באזוך איך שוין דעם פלאץ א שיינע צייט, כדי חלילה נישט צופארפאסן קיין פערל פון געוויסע שרייבער וואס איך בין געפאלן אין ליבע מיט. ממילא איז דער מהלך, פון פריוואטע אשכולות א גרויסע הילף פאר ליינער און באזוכער וואס קומען דא לכבוד א געוויסן שריייבער אדער מער.
אבער בעיקר וועט דאס אסאך העלפן די שרייבערס, וואס האבן כסדר אלץ עפעס צו זאגן, דבר גדול דבר קטן. – א פריוואטע אשכול וועט זיין זייער שרייב טישל. (און פארשטייט זיך אז ער וועט צולייגן א קעפל פאר יעדע תגובה)
איך וועל ענדיגען מעין הפתיחה, איך בין נאר מציע, נישט תובע. אויב איך קום אריין אביסל חוצפהדיגע בעט איך פארגעבונג.
א דאנק
נ.ב. ענטפער צו אישי פראגע: ניין, דאס מיינט נישט טוישען דעם פארום, נאר א הוספה. צו מייחד מקום זיין פאר שרייבער וואס ווילן א פריווטע באלג אינערהאלב דעם גרויסען פארום.
הערה 3#
ווי די נאטור פון א "פארום" איז, ראובן לייגט ארויף א "נייע אשכול", קומט שמעון און לייגט צו א "תגובה", נאך אים קומט "לוי", ראובן נאכאמאל, און אזוי ווייטער געוואנדען לויט דעם עולםס אינטערעס אין ספעציפישען טעמע. אזוי זאמעלט זיך אן רבבות אלפי תגובות, געמישט פון גוטע, קלוגע, געשמאקע, און ציענדיגע שרייבער, אבער אויך ליידער מיט געפירקלטע תגובות וואס פארשמירן דעם פארום מיט קינדערישע סברות און לעכערליכע טענות. עס איז אוממעגליך צו זיין אויפן וואך און מעסטן יעדע תגובה באזונדער אויב סזאל בלייבן, פאראכטען אדער פארמעקט ווערן. אזוי אויך דארף מען פארשטיין אז יעדער, אפגעזעהן ווי געלונגען ער איז, האט דאס פרייהייט פון ווארט אלץ א געבורט רעכט, ווילאנג עס גייט מיט די געזעצן פון דעם פלאץ. – אבער א פראבלעם איז עס נאך אלץ.
פון דעם אנדערען זייט, אויף דעם שרייבערס זייט איז אויך דא א פראבלעם. אין א פארום וואס שטייט שוין 3 יאר, איז כמעט יעדע טעמע שוין ארויפגעברענגט געווארן. האב דער שרייבער עפעס א געדאנק איבער אן ענין, דארף ער יעצט גיין זוכען אויב און וואו דער נושא ווערט דערמאנט? עס נעמט אוועק דעם אפעטיט פון שרייבן. צו-דעם איז אויך פארהאנען ביים שרייבער הערהלעך וואס איז סיי נישט גענוג צו מאכן א נייע אשכול דערפון, און סיי נישט קיין דירעקטע שייכות צו אן עקזיסטירענדע אשכול.
מיין פארשלאג איז אז א ניק זאל קענען פארלאנגען פון די גבאים צו האבן זיין פריוואטע אשכול, ווי קיינער קען נישט צולייגן תגובות. און דאס וועט העלפן דעם שרייבער:
א) ער וועט האבן זיין מקום צו שרייבן וואס ער וויל אלץ, אן דארפן זיכען וואו אין קאווע שטיבל דער נושא איז שוין א רעדע.
ב) עס וועט דינען ווי זיין פריוואטע יומן, דייערי, וואס משרייבט אמאל איין שורה, אמאל א מחשבהלע און אמאל אן אפהאלדונג.
ג) ער וועט הנאה האבן פון זיינע ווערק, דורך דעם וואס ער קען מיט אן אויגן בליק איבערליינען וואס ער האט אלץ געשריבן.
ד) ער וועט נישט ווערן אפגעקילט דורך אומגעוואונטשענע געסט וואס פארדרייען זיין שמועס.
איך פארשטיי אז א פארום איז נישט קיין בלאג, און אוודאי נישט ווי פעיסבוק און טוויטער וואס מפאלאווט נאר וועם סשמעקט. אבער אין פאקט, און איך בין זיכער אז איך בין נישט דער איינציגסטער, באזוך איך שוין דעם פלאץ א שיינע צייט, כדי חלילה נישט צופארפאסן קיין פערל פון געוויסע שרייבער וואס איך בין געפאלן אין ליבע מיט. ממילא איז דער מהלך, פון פריוואטע אשכולות א גרויסע הילף פאר ליינער און באזוכער וואס קומען דא לכבוד א געוויסן שריייבער אדער מער.
אבער בעיקר וועט דאס אסאך העלפן די שרייבערס, וואס האבן כסדר אלץ עפעס צו זאגן, דבר גדול דבר קטן. – א פריוואטע אשכול וועט זיין זייער שרייב טישל. (און פארשטייט זיך אז ער וועט צולייגן א קעפל פאר יעדע תגובה)
איך וועל ענדיגען מעין הפתיחה, איך בין נאר מציע, נישט תובע. אויב איך קום אריין אביסל חוצפהדיגע בעט איך פארגעבונג.
א דאנק
נ.ב. ענטפער צו אישי פראגע: ניין, דאס מיינט נישט טוישען דעם פארום, נאר א הוספה. צו מייחד מקום זיין פאר שרייבער וואס ווילן א פריווטע באלג אינערהאלב דעם גרויסען פארום.
הערה 3#
