זוכען דאס אומבאקאנטען

פארווארפען אין א ווינקעלע
זיצט זיך דארטן א יודעלע
מיט זארגען אהן א מאס
פון ווי נעמט מען יענץ און דאס

אבער נישט די זאכן די דאזיגע
שלעפט איהם ארונטער די פאדלאגע
נאר די אור אלטע פראגע
צו וואס דארף איך דאס גענאדע

וואס איז געווען פאר מיר
דאס וועלט שיין אהן א שיעור
נאר עפעס איז געווען פעלערדיג
ביז די אויגען האבן געטוהן א בליק

נישט אז עס דארף זיין א ציהל
אפשר איז דאס נאר א שפיל
וויל איך אבער יא קלערן
אז פון מיר טוט עפעס נעהרען

קען גאר זיין א סברה
אז איינער האט אזא מטרה
צו מאכן אן עקספירימענט
און זעהן ווי מען קריכט אויף די ווענט

שרייט דער דארווין דער נער
איהר זענט נישט חשוב אין לשער
איהר זענט נאר א צופאל
איבערגעבליבען פון די אפפאל

יא א איד איך בין
א מסורה האבן מיר דערין
גאט גוטס וויל ער געבן
אבער מיר טוען זיך שעמען

המשך

פאריאגט אינגאנצן איז דאס לעבן
נישט דא קיין צייט צו שטרעבען
צו דערגיין די טיפקייט פינעם וועזן
מען איז דאך פארנומען מיט שפעזן

אפשר איז גאר בעסער אזוי
נישט דא קיין ויפן כה וכה
פארט געמיטלעך דער באן
אלעס גייט איבערהויפט אין שפאן

נאר א פראבלעם א קליינער
עס קריכט אריין אין די ביינער
ווען מען רוהט אפ אינעם רעקליינער
צו שבת צו ביי די ביימער

הייבט אהן צוריק גראבען
פארוואס טהו איך מיר פלאגען
נישט אז עס גייט מיר שווער
אבער פארוואס און פאר ווער

טעות

די געפיהלען דריקן
די געדאנקען רוישן
א צומישעניש א טיפן
עס וויטאגט אין גרויסען

ווי גיי איך ווייטער
שנעלער אדער שטייטער
די הארץ זאגט רעכטער
אבער דער די מוח שרייט לינקער

איך בין נישט בכוח
אריבערצוטראגען די רויעך
די דרוק איז צו הויעך
אבער אין למה לטרוח

ווייטאג גיסט איבער
ווי א פאס פיל מיט פולווער

דאס הארץ טוט רייסען
עס פיהלט ווי עס גייט בייסען

ווען מען איז דערין
פיהלט מען ווי א בר מנן

עס וועט שוין אייביג בלייבן
טינקל און צוטראטן

גייט אריבער די צייט
זעהט מען אז גאר ווייט

האט זיך געריקט דער געשעפט
געענדיגט מיט די פעטש

עס שיינט דער זוהן
לעכטיג איז ארויס דערפון

מען קען קיינמאל וויסן
וואס מען גייט געניסן

אזוי איז אבער דער טבע
אז מען זעהט נאר די רגע

ווען איך קען ווען פליען
און זיין העכער פון די קוען

זעהן דעם בילד אינגאנצען
וועל איך פילייכט יעצט טאנצען

בין איך דאך א בשר ודם
וואס איז נאך טיעף אין תהום

מיט א בליק א פלאכע
זעהט נאר די פאשע

איך בין טאקע נישט קיין פאעט
אבער אין מיר עס האערט
געדאנקען אהן א צאהל
וואס דערהייבט איך מיטאמאל
אמאל נאכן אויסברעכען
די אויבערשטיגע קרעכצען
באקום איך א קאמענטאר
אז איך מאך פון מיר דאס גענאר
ער קען נישט די כללים
פון די אויסגערופענע בעלנים
ווען ער דארף גראמען
און וואס עס דארף טענהן
האטס נישט קיין פאראיבל
אז איך טוה דא א סקריבל
שלום בערגער דער משכיל
קען נאך שרייבן אנארטיקל
און אוועק מאכן אונזער קוגעל
פאר דעם פארווערטישן אידל
ווען עס קומט א שווערע מינוט
מען פאלט איבער די טריט
דאגה בלב איז אנגעקומען
שפייט מען עס דערינען
נאכדערצו אז דו מצב אין שטיבל
איז איז ווי אונטער א קיצעל
וועט נישט שאטן א שרייב
וואס ערגסטנס פאל געט עס קיינעם א רייב

@mevakesh ? איהר האט געטראפן דעם אומבאקאנטען? אויב יא טייל מיט אין ק"ש פאר אנדערע וואס זוכען אויך פאר מעמד נעילת שערים!

איך טרעף נישט קיין רוה
כסדר איך ציה
אוועק פון דא
ווי צום עולם הבא

נערוועז און אנגעשטרענגט
צופיעל צייט פארברענגט
לויפען מאמענטן כאפן
נישט דא וואס צו טאפן

דאס קומענדע פאנטאזיע
ברענגט דאס גענאדע
ווען איך קום אהן אהין
טוה איך ווייטער ציהן

יונגעלע געב א שטעל
דו לויפסט צו שנעל
אנקומען וועסטו באלד
וועט ממילא זיין קאלט

פארזוך דעם וועזן
נישט פאר די שפעזן
נישט אויפן באן דו זיצט
נאר אויפן בארג ביים שפיץ

דער מינוט לעב
פארגעס דער געיעג
עס איז אזוי ריין
זיך נישט דער מיין

זיצענדיג אויפן באן
אהן געבן א שפאן
שפיער דעם אטעם
פון דיין עולם הקטן

פיעל דיין עקזיסטענץ
אהן דאס און יענץ
דער יעצט איז דיינער
דער באלד שוין מיינער

נייס!

סא די זוכסט שוין נישט דעם אומבאקאנטען, אדרבה דו זוכסט דיין עכטע באקאנטען דיך....

וואלווי

נייס1

סא די זוכסט שוין נישט דעם אומבאקאנטען, אדרבה דו זוכסט דיין עכטע באקאנטען דיך....

עס בלייבט אייביג עטוואס אומבאקאנט די מינוט וואס עס איז אינגאנצען באקאנט פארלירט עס דער חשיבות און ווערדע

mevakesh

וואלווי

נייס1

סא די זוכסט שוין נישט דעם אומבאקאנטען, אדרבה דו זוכסט דיין עכטע באקאנטען דיך....

עס בלייבט אייביג עטוואס אומבאקאנט די מינוט וואס עס איז אינגאנצען באקאנט פארלירט עס דער חשיבות און ווערדע

דער מינוט וואס מ'איז שוין צו שטארק באקוועם ווערט מען אויס mevakesh ....

אין האלז עס שטיקט
דער געפיהל
אין הארץ עס דריקט
פאר וועלכע ציהל
איך וויל לעבן
פיהל און צופרידען
נישטא צו באקומען
אהן זיך פלאגען
איך וואלט געטראכט
אפלאזן די שלאכט
אינמיטן די נאכט
אנטלויפען מיטן יאכט
אבער צו מיין (אומ)גליק
שוין געגעבן א לעק
געגעבן א בליק
דעם סוד אנטפלעקט
מער נישט קיין רוה
צו לעבן ווי א קי
אייביג אויפן וועג
ווי ביים עסען טעג
עס ווילט זיך א שמוגעל
אוועק פונעם struggle
אויסציען די ביינער
אהן קיין שטיינער
איך ווייס עס איז גוט
אבער עס צאפט די בליט
די וועגן צו קריכן
ארויפגיין די שטיגען

אובד עצות
אני כחצות
הנה הגעתי
אל יעדי

נשאני הרוח
קטן לא קשוח
הרגשתי בטוח
אבל נפלתי עלי שיח

איפה אפנה
מה אקנה
באין מנה
בתוך הקנה

השמן נשפך
כאילו נשכח
הדרך נתטשטש
ואני מתעקש

אילו יכולתי
התגברתי כארי
לעשות פרי
לשבר לבי

קשה על נפשי
שאת את נפתולי
אולי יגולו
הסבך מעולי

לא אבד תקוה
הייתי הרבה בחשיכה
אצא בלי חריכה
מהר משציפה

אבל עד אז
צריך כפז
סבלנות הרז
מליפול בבז

חסר האמונה
שיש הבינה
לצאת מהטינה
בשיר ורינה

כמו סביב
חוזרים לאביב
הגרעון הכאוב
צץ כשריד

באמת נתקלף
עוד כזה שלב
היה ככלב
נשאר כלבלב

אמתין שיתקטן
ואוכל להתמתן
ברוגע כחתן
כבסוכות לוויתן

הלא כה דבריך כאש
רוגש כהר געש
מתוק מדבש

מבקש קול דודי ביער
עוד ישקט רוחך מסער
אתה איש ידע ולא בער
תתחדש הנשר כנער!

אויסגעטרוקנט ווי א בלעטל
זיכט ערגעץ א לעפל
אריינבלאזן א ווינטל
נישט ארומדרייען ווי א הינטל
וויל עפעס טיפערס
פון די ליידיגע מאטעריאלס
באהעפטן צום לעבן
זיין צופרידען דערוועגן
ווען עס איז מיט א בארד
וויל איך ארויס פון שטאט
איז עס נאר א פינטעלע
איז ער באהאלטן אין א ווינקעלע
דער ריינע אמתע וועזן
גיסט אריין די שפעזן
לעבט אויף דעם שטיקל פלייש
חיים שיש בהם אש
איז אבער שווער דאס צו טאפן
מען וויל היטן פון צו קלאפן
בויעט מען ארויף געביידעס
מען דערקענט שוין נישט די זיידעס
מער קיין ריינקייט צום געפינען
ווי איז דער אמת דערינען
אויפן דינעם שטריק
מיט אן אייגענעם קוק
גײַן מיט זיכערקייט און ווארהייט
אהן קוקן אויף די מערהייט

@mevakesh משיב נפש!