אשכול אן א טיטל #9341

משום מה הזכרתני מאמר חז"ל שנדמה לי ברוב קטנותי שנאמר על כ פאסט כזה.
כל האומר הקב"ה וותרן יוותרו מיעיו.





Sent from my SM-G900T using Tapatalk

כל האומר אנאנים ותרן,יוותרו וכו׳
לכל זמן ועת לכל חפץ,, מדארף נאר א ביסל צי ווארטן אמאל..׳

נע, דאס איז א אלטע הודעה נאר צוריק געווארן אויפגעפרישט

ס'איז מיר יעצט איינגעפאלן א שיינעם פשט אויף דעם מאמר פון כל ת"ח שאין בו דעת, אז נבילה טובה = טאמער טרעפסטו עפעס א גוט שטיקל נבילה, דע לך נאמנה אז, הימנו = ס'קומט פון אים'ן...

דער מת לחיות וויל אונז זאגען אז דער וואס איז מסתפק אין דער קראנטקייט פונ'ם זהר האט געזינדיגט, און דער אויבישטער איז אויף דעם נישט מוותר מיט זיין אלע זכיות.
זייער פיין.
וואס האט עס מיט די גאנצע פאנטאזיע דא?

לערן זיך אויס אביסל reading comprehension

די שטיקל תורה איז דאך מוראדיג!
וואלט איך עס געזען אין א קאצקע ספר, א שטיקל אישביצער אדער שם משמואל, וואלט איך געזען אין דעם נשמת היהודי. קומט שש און זאגט אזעלכע שטיקלעך בדרך אגב.

‏ דאס גייט אין איינקלאנג מיט וואס דער רמב״ם שרייבט אין זיין שמונה פרקים (פ״ו) אז א מושל בנפשו איז מער ווי דער חסיד ביי די סארט תאוות וואס זענען נישט צו זאכן וואס זענען נגד השכליים ע״ש. און ביי לברר האמת, שהיא ענין חכמה, שרייבט ער אליין אז עס איז דא אן אינעיט השתוקקות צוצוקומען דערצו. וממילא ביי דעם וואו מען האט די ריכטיגע תאווה און מ׳וויל טאקע מברר זיין די אמת (דערביי), וואס דאס איז דאך מצד השכל, ובחדא מחתא האלט מען זיך צוריק פון די סארט תאוות וואס זענען נישט נגד השכל, איז מען טאקע גרעסער ווי דער חסיד מעיקרא.