מעשים טובים פון אונזערע מנהיגים

איך הייב יעצט אהן אן אשכול וואס וועט האפנטלעך זיך ערווארבן צו א לענגערע אשכול. די נושא איז מעשים טובים פון אונזערע מנהיגים. דהיינו אז עס מאכט זיך אז מער זעהן א שיינע זאך אדער הנהגה אויף א מנהיג דהיינו ער האט געטוהן א זאך וואס געווענטליך פאסירט נישט, ווי זיך גערעכנט מיט א צווייטע אדער זיך אוועקגעגעבן פאר צווייטע. די סיבה וואס ברענגט מיר צו מאכן דעם אשכול איז צוליב דעם וואס גאר אסאך מאל טוהן אונז (לייען מיך) ברעדן א מנהיג אז ער האט געטוהן דער עוולה אדער יענער עוולה. דאס פארבלענד אונזער אויגן און באלאנס אז מיר קענען נישט זעהן אז יענער טוהט אויך גוטע זאכן. עס קען גאר זיין אז ווען מיר וועלן שוקל זיין די גוטע מיט שלעכטע זאכן וועלן מיר זעהן אז מרובים מעשיהם הטובים. ולכן האב איך אהנגעהויבן דעם אשכול.

אלס אן הקדמה ברענג איך וואס איך האב געלייענט אין א ספר שלום אהלך וואס איז אויף עניני שלום בית. פונקטט געזעהן דעם ספר אין א שוהל. איך ווייס נישט צו עס איז גוט אדער נישט, אבער איך האב געזעהן דארטן א זאך בשעת איך האב געבלעטערט. זאגט ער אזוי: 'השונא הכי גדול של האדם הוא המחשבות של שנאה שיש לו על השני'. דער טעם איז ווייל די מחשבות שנאה מאכן אז ער זאל נישט קענען זעהן קיין שום גוטס אויף יענעם, ער האט שוין א שווארצע ליילעך אויף יענעם און ממילא דמיון'ט ער אז יענער טוהט נאר שלעכטס אז אפילו א גוטע זאך וועט ער אויסטייטשן אויף שלעכטס.

איך באשטים דעם אשכול פאר מנהיגי ציבור אינדלאדינג רבי'ס רבנים דיינים ראשי קהילה און עני פאבליק מענטש.

איך וועל לייגן צוויי מעשיות כדי ממני ילמדו אויף וואס מיין כוונה דא איז.

א בחור וואס איז געווען א געפערליכע טראבל מעיקאר אין ישיבה קטנה, וואס נאך לענגערע פארהאנגלונגען מיט זיין מנהל האט מען אים געזאגט אז נעקסטע זמן זאל ער זיכן א צווייטע ישיבה. וויבאלד דער בחור האט זיך קונה שם געווען אלץ א מחוצף האט קיין ישיבה אים נישט געוואלט ארייננעמן. נאך א פאר וואכן אריין אין זמן, איז די טאטע זיך געגאנגען אויסוויענען פאר רבי משה גרין ראש ישיבה דמאנסי אז זיין זוהן איז אין די גאס. רבי משה גרין איז איבערגענומען געווארן וואס הייסט א בחור אין גאס פאר פיר פינף וואכן? ער האט באלד גערופן זיין מנהל פון די ישיבה און אים געפרעגט אויב ער קען אהננעמן דעם בחור אין ישיבה? האט די מנהל געזאגט אז דער בחור באלאנגט נישט אין דער ישיבה. רבי משה האט זיך געטענהט מיט די מנהל, און ער האט אים געזאגט אז ער זאל טוהן וואס ער קען אז דער בחור זאל אריינקומען אין די ישיבה. רבי משה האט גערופן די מנהל צוויי דריי מאל א טאג ביז די מנהל האט זיך געבראכן אין אריינגענומען די בחור אין ישיבה. דער מנהל האט געזאגט אז ווען נישט דער ראש הישיבה צווינגט אים וואלט ער בשום אופן אריינגענומען דעם בחור. דער טאטע איז א עני ואביון מגוזלו און האט נישט קיין שום פערזענליכע שייכות מיט די ראש הישיבה.