אינטערנעט אשכול (מחוץ ל'מאחורי)
לאור די מאנכע וואס האבן זיך אפגערעדט אז געפילטע'ס אשכול איז אין איילעניש, מיט לעמפעלעך און סירענעס אריינגעפירט געווארן אין מאחורי אפהאקענדיג א שיינעם שמועס איבער די נושא פון מלחמת האינטרנט, און היות איך האב אפגעשריבן א תגובה וואס האט זיך אביסעלע פארלענגערט, האב איך מחליט געווען צו עפענן אן אשכול דורכצושמעוסן די חלקים וואס מ'קען יא רעדן אין פובליצירטן פורום.
כ'וועל אנהייבן מיט מיינע מחשבות.
די וועלט ווערט סאפיסטיקירט, טעכנאלאגיע ווערט פארגעשריטן, אלס, ממש אלס! איז מעגליך צו טון היינט אויף א שנעלערע/בעסערע אופן ווי אמאל. די וועלט איז אנגעפולט מיט "אין סוף טוב," האנט ביי האנט מיט "אין סוף רע," די אלע מכשירים זענען בעצם בלויז א מיטל אנצוקומען דארטן ווי די רצונות פירן דעם מענטש מיט א בחירה חופשית.
די טבע פון א מענטש, ווי דער חובת הלבבות שרייבט, איז אנצוקוקן זאכן אין די בריאה וואס ער ווערט אויפגעצויגן דערמיט ווי א חלק פון די לויטערע מציאות, ער וועט נישט מכיר טובה זיין אדער מזלזל זיין אין די זאכן ווי א באזונדערע חלק וואס איז בלויז באהאפטן צו די בריאה, נאר וועט קוקן אויף איר כאילו דאס איז בעצם א חלק המציאות, א בלויזער פאקט וואס שאפט זיך צווישן דעם מענטש אין די בריאה, און זיין עבודה איז נישט עוקר צו זיין אדער אוועקמאכן די זאך אויב ס'שאדט אים, אדער איר באשטעטיגן ווען ס'באפרידיגט אים. קען מען זיך דען שלאגן מיט די בריאה? ער וועט דאס אנקוקן ווי א פערזענליכע פאקטאר, נישט ווי א חסרון אין די בריאה, אינערליכע נאטורן זענען דער גורם משפיע צו זיין לטוב ולהיפך.
אבער ריסיורסן וואס קומען צוגיין שפעטער אין לעבן, אין א צייט וואס אין דעם מענטשנ'ס געוויסן איז שוין פארהאן א אויסגעקאכטער לעבעדיגער בילד פון די בריאה, וועט דער מענטש אנקוקן די נייע ערפינדונגן אדער מיט חשד אדער מיט געוואלדיגקייט, ווי עפעס איז דא אנאקסירט געווארן צו די בריאה, און וויל איר אקופירן. מ'וועט אנלייגן די חסרונות אויף די פרישע טעכנאלאגיע, מ'וועט דאס דיסאסוסיאירן מיט די בריאה ווי צו זאגן; "טשעפע נישט מיין שיינע בריאה, לאז איר געמאכט".
היים טעלעפאן איז זיכער מער סאפיסטיקירט ווי טעלעגראף, ס'איז אודאי דא מקום צו זאגן אז די טעכנאלאגיע פון היים-טעלעפאן איז א גורם אז מענטשן זאלן גרינגער קענען אנקומן צו שלעכטס. אבער, מיר קוקן דערויף ווי א חלק פון די בריאה, אויב עימיצער מיס-באנוצט א היים טעלעפאן צום שלעכטן וועט קיינעם נישט בייפאלן - אין א גוטע מינוט - צו נעמען א האמער און צוברעכן דעם טעלעפאן אויף פיצלעך און דערנאך אריינשיקן דעם עפיזאד צום ליינערס-שרייבן אפטיילונג אינעם לאקאלן צייטונג. מ'וועט דאס ענדערש אנקוקן ווי א חסרון אין זיך אליינס, ווי עימיצער וואס איז נישט גענוג שטארק זיך צו ספראווען מיט די דברים בלתי נמנעים וואס פארבלייבט מיט אונז בע"כ ווי א חלק בלתי נפרד אין די בריאה.
אינטערנעט והמסתעף איז בעצם נאך א רינגעלע אין דעם קייט פון בעסערע טעכנאלאגיע, דאס וואס ווערט מיט די צייט איינס מיט די בריאה, טאקע גאר א גרויסע שרעקעדיגע סאפיסטיקירטע רינגעלע, אבער בלויז א רינגעלע.
אונז קענען מיר זיך נישט פארשטעלן א וועלט פון אונזערע אינגווארג וועלכע וואקסן אויף אין א וועלט וואס קומט שוין מיט אינטערנעט ביי דיפאלט, פונקט ווי מיר קענען מיר זיך נישט פארשטעלן ווי אזוי מענטשן וואס האבן נאך געזען פערד-און-וואגן קוקן אויף אוטומאבילן.
וואס מיר קענען יא טון איז פארשטיין אז אלעס אלעס ווערט מיט די צייט א טרוקענע פאקט, א חלק פון לעבן, א שאד די מלחמות חרמות, נישט מעגליך צו לוחם זיין מיט די בריאה. וואס יא... אוועקשטעלן זיך אליינס! און די קינדער, צו זיין גענוג שטארק ארויסצוקעשן דעם חלק הטוב וואס איז אויך בעסער געווארן דורך די ערפינדונג, און נהנה זיין דערפון צום מאקסימום.
כ'וועל אנהייבן מיט מיינע מחשבות.
די וועלט ווערט סאפיסטיקירט, טעכנאלאגיע ווערט פארגעשריטן, אלס, ממש אלס! איז מעגליך צו טון היינט אויף א שנעלערע/בעסערע אופן ווי אמאל. די וועלט איז אנגעפולט מיט "אין סוף טוב," האנט ביי האנט מיט "אין סוף רע," די אלע מכשירים זענען בעצם בלויז א מיטל אנצוקומען דארטן ווי די רצונות פירן דעם מענטש מיט א בחירה חופשית.
די טבע פון א מענטש, ווי דער חובת הלבבות שרייבט, איז אנצוקוקן זאכן אין די בריאה וואס ער ווערט אויפגעצויגן דערמיט ווי א חלק פון די לויטערע מציאות, ער וועט נישט מכיר טובה זיין אדער מזלזל זיין אין די זאכן ווי א באזונדערע חלק וואס איז בלויז באהאפטן צו די בריאה, נאר וועט קוקן אויף איר כאילו דאס איז בעצם א חלק המציאות, א בלויזער פאקט וואס שאפט זיך צווישן דעם מענטש אין די בריאה, און זיין עבודה איז נישט עוקר צו זיין אדער אוועקמאכן די זאך אויב ס'שאדט אים, אדער איר באשטעטיגן ווען ס'באפרידיגט אים. קען מען זיך דען שלאגן מיט די בריאה? ער וועט דאס אנקוקן ווי א פערזענליכע פאקטאר, נישט ווי א חסרון אין די בריאה, אינערליכע נאטורן זענען דער גורם משפיע צו זיין לטוב ולהיפך.
אבער ריסיורסן וואס קומען צוגיין שפעטער אין לעבן, אין א צייט וואס אין דעם מענטשנ'ס געוויסן איז שוין פארהאן א אויסגעקאכטער לעבעדיגער בילד פון די בריאה, וועט דער מענטש אנקוקן די נייע ערפינדונגן אדער מיט חשד אדער מיט געוואלדיגקייט, ווי עפעס איז דא אנאקסירט געווארן צו די בריאה, און וויל איר אקופירן. מ'וועט אנלייגן די חסרונות אויף די פרישע טעכנאלאגיע, מ'וועט דאס דיסאסוסיאירן מיט די בריאה ווי צו זאגן; "טשעפע נישט מיין שיינע בריאה, לאז איר געמאכט".
היים טעלעפאן איז זיכער מער סאפיסטיקירט ווי טעלעגראף, ס'איז אודאי דא מקום צו זאגן אז די טעכנאלאגיע פון היים-טעלעפאן איז א גורם אז מענטשן זאלן גרינגער קענען אנקומן צו שלעכטס. אבער, מיר קוקן דערויף ווי א חלק פון די בריאה, אויב עימיצער מיס-באנוצט א היים טעלעפאן צום שלעכטן וועט קיינעם נישט בייפאלן - אין א גוטע מינוט - צו נעמען א האמער און צוברעכן דעם טעלעפאן אויף פיצלעך און דערנאך אריינשיקן דעם עפיזאד צום ליינערס-שרייבן אפטיילונג אינעם לאקאלן צייטונג. מ'וועט דאס ענדערש אנקוקן ווי א חסרון אין זיך אליינס, ווי עימיצער וואס איז נישט גענוג שטארק זיך צו ספראווען מיט די דברים בלתי נמנעים וואס פארבלייבט מיט אונז בע"כ ווי א חלק בלתי נפרד אין די בריאה.
אינטערנעט והמסתעף איז בעצם נאך א רינגעלע אין דעם קייט פון בעסערע טעכנאלאגיע, דאס וואס ווערט מיט די צייט איינס מיט די בריאה, טאקע גאר א גרויסע שרעקעדיגע סאפיסטיקירטע רינגעלע, אבער בלויז א רינגעלע.
אונז קענען מיר זיך נישט פארשטעלן א וועלט פון אונזערע אינגווארג וועלכע וואקסן אויף אין א וועלט וואס קומט שוין מיט אינטערנעט ביי דיפאלט, פונקט ווי מיר קענען מיר זיך נישט פארשטעלן ווי אזוי מענטשן וואס האבן נאך געזען פערד-און-וואגן קוקן אויף אוטומאבילן.
וואס מיר קענען יא טון איז פארשטיין אז אלעס אלעס ווערט מיט די צייט א טרוקענע פאקט, א חלק פון לעבן, א שאד די מלחמות חרמות, נישט מעגליך צו לוחם זיין מיט די בריאה. וואס יא... אוועקשטעלן זיך אליינס! און די קינדער, צו זיין גענוג שטארק ארויסצוקעשן דעם חלק הטוב וואס איז אויך בעסער געווארן דורך די ערפינדונג, און נהנה זיין דערפון צום מאקסימום.
