איז א משפתת ברוכת ילידים א ברכה פאר'ן חיי נישואין?

האבן קינדער בויט אויף א מערידזש אדער הרג'ט עס אפ דעם מערידש?

לוינט זיך צו קנאקן קינדער איינס נאכן אנדערע, און זיך אויפבויען זאפאסן פון נחת מאשינדלעך און אזוי זיך ערווארבען א גרויסע פרייליכע משפחה. אדער אפשר איז מער ראטזאם זיך איינצוהאלטן דעם דארווינעשע דראנג פון זיך פארזעכערן א לעגעסי און צוגיין צו דעם נושא מיט א רואיגקייט א דורכדעם פארדינען א מער אינטימיטע רואיגע פריייליגכע מערידזש ?.

אן אינטערעסאנטע שטודיע וואס איך האב זיך יעצט אנגעשטאלפערט (גענומען דריי יאר צוריק) לויטעט אז:
The Secret to Marital Happiness: Don't Have Kids or Have Lots of Them
<a class="postlink" href="http://www.mercatornet.com/articles/view/the_parental_happiness_curve">http://www.mercatornet.com/articles/vie ... ness_curve</a>
מען ברויך אנמערקן אז "אסאך" מיינט נישט דוקא צוועלעף קינדער, פיר קינדער איז שוין אויך קאנסידערט אסאך לויט דעם שטוידע.

דא האט איר א לענגערע אנאליז איבער דעם שטודיע
<a class="postlink" href="http://bigthink.com/rightly-understood/the-secret-to-marital-happiness-dont-have-kids-or-have-lots-of-them">http://bigthink.com/rightly-understood/ ... ts-of-them</a>

This finding seems to be largely a “selection” story, in which particular types of couples end up having large numbers of children, remain married to one another

mothers of four or more children who are not religious are no happier than their nominally religious or secular peers who have smaller families, and they are less happy than childless wives who do not regularly attend religious services. But religious mothers of four or more children are markedly more likely than other wives—including other religious wives with fewer or no children—to report that they are “very happy” in their marriages.

די שטודיע צייגט מער אויף די השפעה פון רעליגיע אויף צופרידענהייט ווי וויפיל קינדער מ'האט, און די מספר פון קינדער איז מער א תוצאה פון די שמחה, ווי איר גורם.

מ'קען נישט ציען א שטודיע פון בלויז געציילטע מענטשען, אבער די מספר מצומצם פון מענטשהייט וואס מיר זעעהן מיט די אויגען, איז דא מענטשען מיט ווייניג קינדער און זענען נישט פרייליך און נישט צופרידען נישט אין מעריזש און נישט אין כלליות, און ס'דא מענטשען וואס שלעפען זיך ארום מיט זעק פון קינדער, און ס'יז פרייליך און לעבעדיג, סיי אין מעריזש סיי אין אנדערע הינזיכטען, אזוי אויך פארשטייט זיך איז דא פארקערט אויך, דעריבער איז שווער צו זאגען וועלכע איז וואס

א מענטש דארף וויסן וויפיל ער קען פארנעמען. מ'טאר נישט זיין אומרעאליסטיש און נאכלויפן דעם טרענד בלינדערהייט. אויב איינער פילט אז ער איז ביכולת צו האבן אסאך קינדער, קען עס אים זיין א מקור פון שמחה. ווידער אויב איינער לויפט נאך דעם טרענד אן דעם וואס ער זאל עס קענען פארנעמען, איז עס א רעצעפט צו דעפרעסיע און צוזאמענבראך.

מיר פערזענליך דאכט זיך אז ס'ווענדט זיך נישט אזוי ווייט אינעם סכום פון קינדער, ווי אין דער ווייטקייט וואס מ'שטעלט אריין צווישן איינס און דאס אנדערע. דאס העברעאישע פאלקסליד לויטעט "ילדים זו שמחה", און איך בין מסכים דערמיט. מ'דארף נאר האבן א רעאליסטישן פלאן.

פלאוויוס

מיר פערזענליך דאכט זיך אז ס'ווענדט זיך נישט אזוי ווייט אינעם סכום פון קינדער, ווי אין דער ווייטקייט וואס מ'שטעלט אריין צווישן איינס און דאס אנדערע. דאס העברעאישע פאלקסליד לויטעט "ילדים זו שמחה", און איך בין מסכים דערמיט. מ'דארף נאר האבן א רעאליסטישן פלאן.

ווילסט מיר זאגן אז יעקב אבינו האט זיך אויך געהאט געמאכט א פלאן?

צדיק נסתר

פלאוויוס

מיר פערזענליך דאכט זיך אז ס'ווענדט זיך נישט אזוי ווייט אינעם סכום פון קינדער, ווי אין דער ווייטקייט וואס מ'שטעלט אריין צווישן איינס און דאס אנדערע. דאס העברעאישע פאלקסליד לויטעט "ילדים זו שמחה", און איך בין מסכים דערמיט. מ'דארף נאר האבן א רעאליסטישן פלאן.

ווילסט מיר זאגן אז יעקב אבינו האט זיך אויך געהאט געמאכט א פלאן?

און אויב יא אדער נישט? פיר ווייבער האט ער זיכער געהאט. כלפי קינדער קוקט אויס אז ס'איז נישט געווען אין זיינע הענט בכלל. מדרשים האבן אלע אנדערע רעזולטאטן.

יעקב אבינו האט געהאט א קאמפעטישען צווישן די ווייבער ווער סקען האבן די מערסטע קינדער, ווען זאכן וואלטן געלאפן וויאזוי ער האט געפלאנט וואלט ער נאר חתונה געהאט מיט רחל, און טאקע געהאט נאר צוויי קינדער, אזויווי זיין טאטע.

און פארוואס כאפסטו אן יעקב, פון די איינציגעטע מענטשן אין תנ"ך מיט אזויפיל קינדער חוץ איוב... קוק אן וויפיל קינדער יצחק האט געהאט, אדם הראשון, נח, משה, אהרן.

געפילטע פיש

און פארוואס כאפסטו אן יעקב, פון די איינציגעטע מענטשן אין תנ"ך מיט אזויפיל קינדער חוץ איוב... קוק אן וויפיל קינדער יצחק האט געהאט, אדם הראשון, נח, משה, אהרן.

און וויפיל קינדער האבן די אידן געהאט אין מצרים?

צדיק נסתר

געפילטע פיש

און פארוואס כאפסטו אן יעקב, פון די איינציגעטע מענטשן אין תנ"ך מיט אזויפיל קינדער חוץ איוב... קוק אן וויפיל קינדער יצחק האט געהאט, אדם הראשון, נח, משה, אהרן.

און וויפיל קינדער האבן די אידן געהאט אין מצרים?

זאל האבן געווען ששה בכרס אחד. ס'איז דאך אבער געווען פאר מתן תורה. א פארגלייך?

חוץ פון דעם, דעמאלט האט מען געברויכט האבן עפעס א קאנטער-געדאנק פאר דעם הבה נתחכמה לו. היינט מיין איך זעמיר מסודר, אי משום הא. ועוד, דעמאלט האט מען מילא נישט פארדינט געלט פון ארבעטן, איז מה לי צי איך קען נישט אויסהאלטן איין קינד פער זעקס יאר, צי זעקס קינדער פער טאג.

ותו, ווער זאגט מ'האט טאקע געהאט שלום בית אין מצרים?

לענ"ד איז נישט שייך א כלל אין די סוגיא, פרעג איינער וואס האלט פון האבן מינומים א דאזן קינדער, ערעט דיך נישט סטאפן אראפלייגן ווי געשמאק די לעבן איז מיט א געבענטשטע שטוב, "די שעפסט נחת פון איין קינד וואס די האסט? יעצט שטעל דיך פאר 13 14 מאל אזויפיל נחת", פלאס ווען די גייסט זיין א זיידע גייסטו אייביג האבן שמחות און וויזעטערס וכו וכו' יעצט אינוועסטו, ס'טאקע נישט אזוי גרינג, אבער די ריוח? אה וואס רעדסטו, איז ער נישט גערעכט? ער איז זיכער גערעכט,

יעצט גיי צו איינעם וואס אים איז גענוג 6 7 קינדערלעך ערעט דיך נישט סטאפן זאגן ווי געשמאק און רוהיג די לעבן איז מיט לאנגע ברעיקס צווישן איין קינד און צווייטן, ווי גוט מ'קען זיך אפגעבן מיט יעדן באזינדער און ווי גוט ס'איז צו בלייבן מיט גאנצע נערוון וכו וכו', איז ער נישט גערעכט? אוודאי איז ער גערעכט

אלא מאי, ס'נישט עכט שייך א כלל אין דעם ביידע האבן מעלות און חסרונות און מען דארף האבן שכל ווי איין און ווי אויס

יואב

ותו, ווער זאגט מ'האט טאקע געהאט שלום בית אין מצרים?

עיין רש"י שמות ל"ח פסוק ח'

במראות הצובאות. בנות ישראל היו בידן מראות, שרואות בהן כשהן מתקשטות, ואף אותן לא עכבו מלהביא לנדבת המשכן, והיה מואס משה בהן, מפני שעשוים ליצר הרע, אמר לו הקב"ה קבל, כי אלו חביבין עלי מן הכל, שעל ידיהם העמידו הנשים צבאות רבות במצרים, כשהיו בעליהם יגעים בעבודת פרך, היו הולכות ומוליכות להם מאכל ומשתה ומאכילות אותם, ונוטלות המראות, וכל אחת רואה עצמה עם בעלה במראה, ומשדלתו בדברים, לומר אני נאה ממך, ומתוך כך מביאות לבעליהם לידי תאוה, ונזקקות להם, ומתעברות ויולדות שם, שנאמר תחת התפוח עוררתיך (שיר השירים ח, ה.), וזה שנאמר במראות הצובאות,

סאו זעהט יא אויס אז עס איז געווען גאנץ גוטע שלום בית דארט.