א גוי האט מסירת נפש??? אייסיס והמסעתף
לעצטענס קומט ארויס א מעשה וועגען 4 יונגע קריסטין [אין די בחור'שע יארען], וועם אייסיס האט געפאנגען און זיי האבען זיי געסטראשעט זיך צו טויפען אויף איסלאם, ווען די קינדער האבן זיך אנטזאגט האבן די רוצחים זיי געבעטען כאטש צו זאגען אז זיי גלייבען אין מהמוד, און דערביי האבען די רוצחים קלאר ארויסגעברענגט וואס גייט פאסירען טאמיר זיי אנטזאגען זיך. די קינדער האבען אבער געענפערט מוט שטאלץ 'מיר גלייבען אין ישו, ער איז אייביג געווען מוט אינס, מיר וועלן עם נישט אפלאזען'. ווי נאר זיי האבען זיך אנטזאגט איז איבריג צו זאגען אז א ''ביהעדינג'' האט נאכגעפאלגט..
[די מעשה איז דערציילט געווארען דורך א רייע מידיע נעצען. אבער די מקור איז א גלח, ממילא ווייס איך נישט צי ס'האט ממש סמכות]
עכ''פ וויל איך וויסען וויאזוי מיר דאפען אנקוקען אזאי סיפור. א אמתע מוסטע פון ריינע מסירת נפש, אבער ליידער ביי א פרעמדע פאלשע רעליגיע. מיר ווייסען אז מיר האבען גע'ירש'עט דעם כח פון מסירת נפש פון די אבות. לכאורה דא זעהט מען ווי די קריסטין להבדיל האבען אויך אזאי כח פון מסירת נפש?? וואס פשט?? אפשר איז דאס א יוצא מן הכלל? אבער ס'איז שווער צו וויסען ווייל אין היסטאריע האט מען כמעט נישט געצווינגען די קריסטין זיך צו טויפען. מן יימר וואס וואלט געווען טאמיר יא? אפשר איז דאס די טבע פון אלע רעליגיעס אז מענטשען זענען גרייט צו שטארבען פאר זייערע רעליגיע?
און אז מ'רעדט שוין פון אייסיס וואלט איך געוואלט פרעגן נאך א שאלה, וואס איז די בלוק וואס מיר דארפן האבען אויף זיי.
אין דער ווידיא ווי אל-באגדאדי ערקלערט זיך אלס נייע קאליף ווי ער געבט זיין 'הכתרה דרשה' -להבדיל פארשטייט זיך- זעהט ער אויס ממש ווי איינער וואס מיינט ריין און ערענסט זיין רעליגיע. ער זאגט נאך מוט א פשטות אז 'טאמיר איינער האלט אז איך טו עפעס וואס גייט אקעגן דעם רצון פון [דער אזוי גערופענע:] גאט ['אלאה' לפי שפתם] זאל ער מיר גלייך מאכען אויפמערקזאם און איך וועל מיך זאפארט פארעכטען וכו'. ער מאכט א מורידיגע ערענסטע אימפרעשן.
וואס דארפען מיר האלטען וועגען דעם. און אזוי אויך פרעג איך, צו מעגן מיר רחמנות האבען אויף די גע'הרגעטע קריסטין, צו דארפען מיר ארויפקוקען אויף אייסיס ווייל זיי גייען אין פייער פאר זייער [א''ג:] רעליגיע און א כופר מיז מען דאך הרגענען, אלזא זענען זיי בעצם גערעכט? אדער אפשר ביידע נישט?
[די מעשה איז דערציילט געווארען דורך א רייע מידיע נעצען. אבער די מקור איז א גלח, ממילא ווייס איך נישט צי ס'האט ממש סמכות]
עכ''פ וויל איך וויסען וויאזוי מיר דאפען אנקוקען אזאי סיפור. א אמתע מוסטע פון ריינע מסירת נפש, אבער ליידער ביי א פרעמדע פאלשע רעליגיע. מיר ווייסען אז מיר האבען גע'ירש'עט דעם כח פון מסירת נפש פון די אבות. לכאורה דא זעהט מען ווי די קריסטין להבדיל האבען אויך אזאי כח פון מסירת נפש?? וואס פשט?? אפשר איז דאס א יוצא מן הכלל? אבער ס'איז שווער צו וויסען ווייל אין היסטאריע האט מען כמעט נישט געצווינגען די קריסטין זיך צו טויפען. מן יימר וואס וואלט געווען טאמיר יא? אפשר איז דאס די טבע פון אלע רעליגיעס אז מענטשען זענען גרייט צו שטארבען פאר זייערע רעליגיע?
און אז מ'רעדט שוין פון אייסיס וואלט איך געוואלט פרעגן נאך א שאלה, וואס איז די בלוק וואס מיר דארפן האבען אויף זיי.
אין דער ווידיא ווי אל-באגדאדי ערקלערט זיך אלס נייע קאליף ווי ער געבט זיין 'הכתרה דרשה' -להבדיל פארשטייט זיך- זעהט ער אויס ממש ווי איינער וואס מיינט ריין און ערענסט זיין רעליגיע. ער זאגט נאך מוט א פשטות אז 'טאמיר איינער האלט אז איך טו עפעס וואס גייט אקעגן דעם רצון פון [דער אזוי גערופענע:] גאט ['אלאה' לפי שפתם] זאל ער מיר גלייך מאכען אויפמערקזאם און איך וועל מיך זאפארט פארעכטען וכו'. ער מאכט א מורידיגע ערענסטע אימפרעשן.
וואס דארפען מיר האלטען וועגען דעם. און אזוי אויך פרעג איך, צו מעגן מיר רחמנות האבען אויף די גע'הרגעטע קריסטין, צו דארפען מיר ארויפקוקען אויף אייסיס ווייל זיי גייען אין פייער פאר זייער [א''ג:] רעליגיע און א כופר מיז מען דאך הרגענען, אלזא זענען זיי בעצם גערעכט? אדער אפשר ביידע נישט?
