בין הזמנים איז דא - כ'בין אויס מענטש
היינט אינדערפרי פונקט אויף געשטאנען אין א גוטן מצב רוח, ס'זונטוג מגייט נישט אין די ארבייט, גיין ענ'דזשויען 2 שעה אין סמעדריש, אהיים קומען עסען פרישטאג אין גיין שאפינג מיט מיין בעטער העלף.
כ'קום אן צו ביהמ"ד ווי א פרוץ מיט זיכערע פיס אין פארשלאפענע פיאות, כ'לייג אראפ מיין טלית בייטל אין עפעס שמעקט מיך נישט, כ'זעה נישט מיין היימישע פעינימער.
שוין!!!!!! כ'האב זיך דערמאנט!!! מהאט דער וואך שוין געבענטשט ר"ח. סימיר געווארן קאלט אין די ביינער, ס'גייט דא זיין פארפלייצט מיט אינגע בחורים.
כ'לויף אראפ אין מקווה, כנעם ארויס מיין קארטל, 6 בחורים וואס האבן זיך געדרייט די פיאות כאילו זיי ליינען די לוח הציבור לויפן צו "כ'קען אריין קומען מיט דיר?"
יא יא! מיין קאפליטש ווערט אינגאנצען צוקוועטשט אין כ'דארף האלטן די אטעם עס דורך צו מאכן. כ'קום אריין אין מקווה, סימיר גוט. ווי איז מושי? ער איז אייביג דא דער צייט אין קראצט די פיס?
צענדליגער בחורים לויפן אהין אין אהער. קיינער פון מיינע חברה זענען נישט בנמצא. אפשר ווייסען זיי אז מגייט נישט אין מקווה בין הזמנים.
כ'קום אריין אין בור אנשטאט הערען גוטע נייעס אין זייפטיגע לשון הרע, הער איך אז די משגיח איז א משוגנע אין די עסען אין ישיבה איז נאר גוט איף מיטוואך.
כ'קום אן אין קאווע שטיבעל (נישט די עכטע ק"ש) כ'וויל זיך מאכן א קאווע, אבער אלע קאפס זענען שוין געגאנגען. די קאווע איז אויסגענוצט אפי' די שירים וואס בלייבט איבער אויפן טישעלע איז שוין געווארן ארויס געציפט.
נישט איז נישט.
כ'גיי צו מיין סמאקינג זאון. אין נאכאמאל אלץ בחורים לויפן מיך אונטער די פיס. זיי זעהן איך קום אן באהאלטען זיי שנעל די ציגרעטעל (שוטה. אז וועסט באהאלטען די ציגרעטעל וועל איך מיינען האסט געטוען עפעס אנדריש, כ'מיין סאיז ערגער)
כ'לויף צירוק אריין אין סמעדריש,כ'זוך מיין טלית בייטל אבער הילד איננו. א בארג מיט קליינע תפילין בייטלעך האט באדעקט מיין איידעל בייטל, אזוי כ'שלעפ ארויס מיין בייטל מיט א בייזע שלעף, בוווםםם!!!!!!!!!!!!!! צען בייטלעך האבן געטראסקעט, אין מענטשן זענען געקומען לויפן פון אלע רוחות, כ'האב געהאט בושות, אין איין שמאק שרייט היתכן כ'קוש נישט יעדער איינס וואס איז געפאלן.
איך טוה אן מיין תפילין מיט א בייזע שטימונג כ'זיך א שנעלע מנין אין איך גיי אהיים לויפן.
כ'טרעפ א מנין ווי א בחור וואס וויל שטארק א שידוך האט מחליט געווען אז ער איז א גוטע בעל תפילה אין גייט פאניגען די עולם.
צירוק קומענדיג צו מיין בייטל זעה איך א מאנטל אויף מיין נייע היט, מיינע בתים זענען נישט בנמצא. כ'דארף יעצט גיי זוכן פיהר שטיקלעך (2 בתים = 4 שטיקלעך).
שוין כ'זעה היינט איז נישט מיין טאג.
כ'לויפ אהיים מיט א בייזע אטעם פארשטייט זיך קיין שאפינג איז נישט געווען.
נאכמיטאג גיי איך נאכאמאל ארויס פון שטוב צו סמעדריש לערנען מיט מיין חברותא, כ'קום אריין אונעם היכל. האהאה כ'האב נישט געוויסט צו וויינען אדער לאכן.
מיין מקום קבועה, ווי קיינער דערוואגט נישט א גאנץ יאר צו זיצן איז בארויבט געווארן מיט קליינע בחורים, גיסן קאווע. האקן פאפיטעס אויף מיין הייליג מקום קבוע.
כקען אזוי אנגיין פאר אפאר שעה. אבער איך זוך א תחלית. ס'איז מיר איינגעפאלען א גוטע געדאנק.
מ'זאל עפענען א אייגן ביהמ"ד סטריקטלי פאר אינגערלייט! מיט נאמען "קהל מאחורי"
איך בין מנדב נר למאור פאר חודש ניסן.
וואס האלט די עולם? קען עס ארבייטען?
כ'קום אן צו ביהמ"ד ווי א פרוץ מיט זיכערע פיס אין פארשלאפענע פיאות, כ'לייג אראפ מיין טלית בייטל אין עפעס שמעקט מיך נישט, כ'זעה נישט מיין היימישע פעינימער.
שוין!!!!!! כ'האב זיך דערמאנט!!! מהאט דער וואך שוין געבענטשט ר"ח. סימיר געווארן קאלט אין די ביינער, ס'גייט דא זיין פארפלייצט מיט אינגע בחורים.
כ'לויף אראפ אין מקווה, כנעם ארויס מיין קארטל, 6 בחורים וואס האבן זיך געדרייט די פיאות כאילו זיי ליינען די לוח הציבור לויפן צו "כ'קען אריין קומען מיט דיר?"
יא יא! מיין קאפליטש ווערט אינגאנצען צוקוועטשט אין כ'דארף האלטן די אטעם עס דורך צו מאכן. כ'קום אריין אין מקווה, סימיר גוט. ווי איז מושי? ער איז אייביג דא דער צייט אין קראצט די פיס?
צענדליגער בחורים לויפן אהין אין אהער. קיינער פון מיינע חברה זענען נישט בנמצא. אפשר ווייסען זיי אז מגייט נישט אין מקווה בין הזמנים.
כ'קום אריין אין בור אנשטאט הערען גוטע נייעס אין זייפטיגע לשון הרע, הער איך אז די משגיח איז א משוגנע אין די עסען אין ישיבה איז נאר גוט איף מיטוואך.
כ'קום אן אין קאווע שטיבעל (נישט די עכטע ק"ש) כ'וויל זיך מאכן א קאווע, אבער אלע קאפס זענען שוין געגאנגען. די קאווע איז אויסגענוצט אפי' די שירים וואס בלייבט איבער אויפן טישעלע איז שוין געווארן ארויס געציפט.
נישט איז נישט.
כ'גיי צו מיין סמאקינג זאון. אין נאכאמאל אלץ בחורים לויפן מיך אונטער די פיס. זיי זעהן איך קום אן באהאלטען זיי שנעל די ציגרעטעל (שוטה. אז וועסט באהאלטען די ציגרעטעל וועל איך מיינען האסט געטוען עפעס אנדריש, כ'מיין סאיז ערגער)
כ'לויף צירוק אריין אין סמעדריש,כ'זוך מיין טלית בייטל אבער הילד איננו. א בארג מיט קליינע תפילין בייטלעך האט באדעקט מיין איידעל בייטל, אזוי כ'שלעפ ארויס מיין בייטל מיט א בייזע שלעף, בוווםםם!!!!!!!!!!!!!! צען בייטלעך האבן געטראסקעט, אין מענטשן זענען געקומען לויפן פון אלע רוחות, כ'האב געהאט בושות, אין איין שמאק שרייט היתכן כ'קוש נישט יעדער איינס וואס איז געפאלן.
איך טוה אן מיין תפילין מיט א בייזע שטימונג כ'זיך א שנעלע מנין אין איך גיי אהיים לויפן.
כ'טרעפ א מנין ווי א בחור וואס וויל שטארק א שידוך האט מחליט געווען אז ער איז א גוטע בעל תפילה אין גייט פאניגען די עולם.
צירוק קומענדיג צו מיין בייטל זעה איך א מאנטל אויף מיין נייע היט, מיינע בתים זענען נישט בנמצא. כ'דארף יעצט גיי זוכן פיהר שטיקלעך (2 בתים = 4 שטיקלעך).
שוין כ'זעה היינט איז נישט מיין טאג.
כ'לויפ אהיים מיט א בייזע אטעם פארשטייט זיך קיין שאפינג איז נישט געווען.
נאכמיטאג גיי איך נאכאמאל ארויס פון שטוב צו סמעדריש לערנען מיט מיין חברותא, כ'קום אריין אונעם היכל. האהאה כ'האב נישט געוויסט צו וויינען אדער לאכן.
מיין מקום קבועה, ווי קיינער דערוואגט נישט א גאנץ יאר צו זיצן איז בארויבט געווארן מיט קליינע בחורים, גיסן קאווע. האקן פאפיטעס אויף מיין הייליג מקום קבוע.
כקען אזוי אנגיין פאר אפאר שעה. אבער איך זוך א תחלית. ס'איז מיר איינגעפאלען א גוטע געדאנק.
מ'זאל עפענען א אייגן ביהמ"ד סטריקטלי פאר אינגערלייט! מיט נאמען "קהל מאחורי"
איך בין מנדב נר למאור פאר חודש ניסן.
וואס האלט די עולם? קען עס ארבייטען?
