א כהן גדול מיט א לאנגע בארד - וואו איז געווען דער חשן?
דער חושן איז געלעגן אויף די בריסטן פונעם כהן גדול, והיה על לבו תמיד לזכרון, בפשטות מיינט עס אז מען האט עס געדארפט זען, עס איז געווען א תכשיט פארן כהן גדול כנגד הלב און דאס איז געווען מרומז קעגן די שבטי קה.
אצינד שטעלט זיך די פראגע, וואס טוט א כהן גדול מיט א מעכל לעבאוויטש בארד, אדער מיט א נחבי בן וואפסי בארד. אזא בארד באדעקט דאך דעם גאנצן חושן און מען זעט עס נישט. וואלט אפשר געווען א סברה אז מען דארף עס האלטן העכער די בארד, אדער שאדט עס נישט.
און אפשר, נאר אפשר... שא, באשטיינערט מיר נישט, אפשר אין אזא פאל האט זיך דער כהן-גדול געשוירן די בארד, אדער אביסל אונטערגעשטיצט אז מען זאל זען דעם חושן?
זעט אויס אז דאס איז די אורזאך פארוואס מעכל לעבאוויטש איז נישט קיין כהן גדול
און נאך א מזל....
קען זיין אז בזמן בית שני יא
😂 😂 😂
חלילה! נו ! ער איז א וואויל קינד! מויככככע!
מ'האט זיי אלע געמאכט קניפן,
די לווים האבן דאס געטוען פאר די כהנים
עם איי מיסינג סאמטימג, אדער האט דער כהן גדול געהאט א חיוב/מצוה אפצושערן די האר פון זיין גאנצע גוף יעדן טאג?
מלך מסתפר בכל יום, כהן גדול מערב שבת לער”ש.
מסתפר מיינט אבער נישט די גאנצע גוף.
ונבנתה העירמלך מסתפר בכל יום, כהן גדול מערב שבת לער”ש.
מסתפר מיינט אבער נישט די גאנצע גוף.
כשמן הטוב על הראש יורד על הזקן זקן אהרן.
אהרן הכהן האט זיכער נישט געהאט קיין בארד ככתוב בפרשת שמיני.
עס וואקסט נישט צוריק?
הוריות י"ב ע"א: כשמן הטוב [וגו'] יורד על הזקן זקן אהרן וגו' כמין שני טפי מרגליות היו תלויות לאהרן בזקנו.
אהרן הכהן האט זיך געשניטען די בארד ווי די גמרא זאגט אין הוריות און אין כריתות
אמר רב פפא: תנא: כשהוא מספר עולות ויושבות לו בעיקר זקנו [הוריות דף יב]
אין כריתות ה' ע"ב האט רש"י צוויי פשטים אין 'מספר', גערעדט און געשוירן.
ונבנתה העיראין כריתות ה' ע"ב האט רש"י צוויי פשטים אין 'מספר', גערעדט און געשוירן.
נאך איין מזל, ווען נישט לא מצינו ידינו ורגלינו וזקנינו.
אבער רש"י האט בכלל נישט אויסגעשלאסן די מעגליכקייט אז אהרן הכהן האט געשניטן די בארד, שטעל דיך פאהר אז ארטסקרול זאגט עס ווען...
א ר' מעכיל לעבעוויטש בארד איז נאך נישט דו בעסטע עקזעמפ.
למשל דער מאכנובקע רבי פון בני ברק האלט זיין בארד און זיין ביזעם טאש פונעם רעזשעוואלקע.
אויב פסקענט מען אליבא דמעשה רב, וולט דער כהן גדול געלייגט זיין בארד תחת החושן.
קען נישט זיין, עס איז א חציצה.
ומנא אמינא לה, אזוי ווי א טשופ איז לדעת גדולינו א חציצה פאר די תפילין, איז די בארד א חציצה פאר די חושן.
ואת"ל ער וועט לייגען די בארד אונטער דער כתונת, קען אויך נישט זיין, ווארום דער כתונת דארף זיין על הגוף.
און וואס איז מיט איינער וואס האט א נחשון בן עמינדב בארד?
דאס אז אהרן הכהן האט געהאט א בארד שטייט אין תהילים אויך. קפיטל קל"ג כשמן הטוב שיורד על הזקן זקן אהרן.
עס קען זיין אז ווען מען האט געזאלבט א כהן גדול האט ער געדארפט א בארד אז די אויל זאהל ארויפרינען אויף דעם. אבער אפשר נאך דעם האט ער געשטיצט אדער אפי' געשעווט.
דער מחנובקער וואס לייגט אריין די בארד אין ביזעם. דאס איז נאר ווייל עס איז גוט פאר די פיקטשערס. ער מיינט אז עסזעהט אויס בעסער אזוי. רבי מעכל לעבאוויטש האלט אז ער זעהט אויס בעסער מיט א ציפלויגענע בארד.
אגב די וואך אין די סדרה ברענגט רש"י דער מדרש אז בשכר וראך ושמח בלבו זכה לחשן המשפט על לב,
האבעך אמאל געהערט א זיסע פשט אז ס'שטייט ולא יזח החושן מעל האפוד,
דאס איז מרמז אז א מענטש זאל נישט זיין קיין פעיקער, אחד בפה ואחד בלב,
ווייל דער חשן איז מרמז אויפן לב ווי עס שטייט והיו על לב אהרן בבאו לפני ה'
און דער אפוד איז מרמז אויפן מויל ווייל אפד איז בגימטריא פה,
דאסי פשט ולא יזח החשן מעל האפוד אז דער לב זאל זיך נישט אוועקרירן פונעם פה נאר זאל זיין לב ופיו שוה,
יעצט אהרן איז געווען אין מצרים מיט כלל ישראל די אלע יארן און איז בפשטות געווען דער מנהיג,
נאך 80 יאר איז משה צוריקגעקומען און איבערגענומען די לייצעס פונעם עלטערן ברודער אהרן,
האט זיך געקענט אפשר דאכטן אז דאס וואס אהרן האט זיך געפרייט צו זעהן משה איז געווען געפאפטע מעשיות,
און בתהום לבבו האט איהם געבאדערט אז דער יונגערע ברודער קומט דא קאנקערירן מיט איהם נאך 80 יאר,
דערווייל איז די תוה"ק מעיד איז ניין וראך ושמח "בלבו" זיין שמחה איז מיטן גאנצן הארץ
אה! אזא איינער וואס איז לב ופיו שוה קומט זיך טאקע ערליך דער חושן האפד,
וואס איז מרמז אויף אקוראט דער זעלבער בחינה
סנישט קיין פראבלעם א כהן מיט א לענגערע בארד האט עס אריינגעדריידט
