מאלעסטעישאן - מיר קענען און מיר מוזן עפעס טון

שמעקעדיג

איך האלט, יא זאגן. ער מוז איר מפייס זיין. אנדערש וועט יוכ"פ נישט מכפר זיין און וועט זיין חייב מדיני שמים ומדיני בני אדם.

איינע פון גרעסטע רפואות פאר געליטענע קרבנות איז אז דער פארברעכער איז מפייס, ער בעהט מחילה און עדמיט אז ער האט געטון א פעלער. מען קען דאס הערן קלאר - נישט צווישן די שורות - ווי א געוואלד קרבנות רעדן זיך אויס מיט די ווערטער, זיי האלטן נישט אויס ווי יענער האלט זיך פאר א שיינע איד און באקומט כבוד אויפן מזרח וואנט כאילו לא היה בשעת איך מוטשע זיך. עס איז זיכער אז עס בארואיגט די געפילן מער ווי פארשיקן יענעם אין תפיסה. עס גיט צוריק פארן קרבן זיינע/אירע מענטשליכע רעכטן און געפילן. איך בין מער נישט יענעמ'ס שמאטע. יענער איז נישט מיין רוצח. נאר יענער איז מודה ער האט געטון א עוולה און איך בין א נארמאלע מענטש כאחד האדם.

אבער אויב גייסטו אים נישט אפראוטשן מאיזה סיבה שיהי', איז נישטא קיין סיבה פארוואס זאלסט ארבעטן אויף דיינע געפילן. לאז עס נאטורליך. בלייב גוט מיט יענעם, און דיין אינערליכע ערגערניש וועט נאכלאזן מיט די צייט.