הערשעלע אסטראפאלער

הערשעלע איז געווען א לץ ביי ר' ברוך מעזשעביש וואס איז געוועזען א לב שבור און האב געדארפט מע זאל איהם פריילעך מאכען פון צייט צו צייט און איז געווען א גרויסע ידען בכל מקצועות התורה און האט אלץ מחזק געווען ר' ברוךל.

מע דערציילט אז ער האט געשיקערט (די בלאט ספעלינג) אבער סע נישט מעגלעך ווייל ער איז געווען חשובע מענטש א ת”ח און ירא שמים.

מע האט געטראפען זיין מצבה וואס שטייט הרה”ק רבי צבי מאסראפאלי זי”ע.

א בדחן מיט אזעלעכע לשונות? אפשר איז געווען צוויי מיט די זעלבע נאמען?

אזוי האבעך געלייענט אין די בלאט א פאר וואכען צוריק, און זיי האבען אבער נישט געהאט עכט ווערטלעך פון איהם.

איך האב אמאל געהערט אז ער האט געהאט אזעלעכע ווערטלעך וואס מע קען נישט שרייבען דא, אדער אפשר האט מען עס ארויף געלייגט אויף זיין נאמען?

אז ר' ברוך'ל האט געמעגט הערן זיינע ווערטער, מעגן מיר אוודאי.

<a class="postlink" href="http://archive.org/details/nybc203305">http://archive.org/details/nybc203305</a>
<a class="postlink" href="http://archive.org/details/nybc210979">http://archive.org/details/nybc210979</a>

enjoy

רויזעלע ע"ה אדער להבחל"ח שרוצ'עלע

דולה ומשקה

רויזעלע ע"ה אדער להבחל"ח שרוצ'עלע

רויזעלע ווייס איך (א יעדער ווייסט(. אבער ווער איז שרוצה'לע? תחי'

מ'האט אמאל געפרעגט ר' הערשעלע (וועלכער איז געווען א גרויסער ארימאן( וואו ער האלט מיט'ן פסח. האט ער געענטפערט אז א האלבן9 פסח האט ער שוין. חמץ האט ער שוין נישט!!!

גוט גוט ר׳ בערל!
איר האט נאר בטעות געשריבן דעם קעפל "גיפורי מעשיות וועגן ר׳ הערשעלע אסטראפאליער", לכאו׳ האט איר געוועלט שרייבן א "ענטפער צו רבי׳ הערשלע".

אלס יונגל איז ר' הערשעלע אמאל פארוואגלט געווארן צוזאם מיט זיין טאטן אין הויז פון א קארגן גביר וועלכער האט געגעבן גאר קליינע גלעזעלעך פאר די ארבע כוסות. האט זיך ר' הערשעלע אנגערופן בלשון קשיא. "איך פארשטיי נישט. מ'האט יעצט אויסגערעכנט די צען מכות. נאכדעם שטייט ר' יהודה הי' נותן בהם סימנים. פארוואס דארף מען נאך האבן די ראשי תיבות? האט ער אויסגעפיהרט-- ר' יהודה האט געוואוסט מיט רוח הקודש אז ס'וועט זיין א קארגער גביר וואס וועט געבן קליינע גלעזעלעך. אויב מ'וועט דארפן אראפגיסן צען מאל וועט גארנישט בלייבן. דערפאר האט ער עס געזאגט מיט ראשי תיבות דצ"ך עד"ש באח"ב..

משה געציל

גוט גוט ר׳ בערל!
איר האט נאר בטעות געשריבן דעם קעפל "גיפורי מעשיות וועגן ר׳ הערשעלע אסטראפאליער", לכאו׳ האט איר געוועלט שרייבן א "ענטפער צו רבי׳ הערשלע".

שקויעך פאר'ן מעורר זיין. מיר גייען עס פאררעכטן אי"ה בקרוב. ס'איז נאך תוך ל' יום פון פורים עללן מיר זיך ערלויבן צו זאגן אז דער בעל עגלה קריגט אויף די גמרא וואס זאגט "שבשתא כיון דעל על". נאר מ'קען עס פארענטפערן אז הני מילי אויב מ'מאכט נישט אויפמערקזאם אבער מיט אזעלכע גוטע ידידים ווי מיר האבן דא אין ק"ש ב"ה איז דאס נישט שייך.

איציק מאנגער אין זיין בוך נאנטע געשטאלטן, שרייבט פאר א פשטות, אז רבי ברוכ'ל, וואס איז געווען באקאנט פאר א קפדן, איז געווען דער וואס האט אראפגעשטיפט ר' הערשעלע די שטיגן, (און נישט זיינע חסידים וויאזוי דו שרייבסט). אבער גיי גלייב די משכילים.

אויב אזוי איז מאנגער'ס גירסא שוין בעסער, לויט זיין גירסא האט ר' ברוכ'ל אים נאר א שטיפ געטאן (שלא בכוונה אראפצוווארפן די טרעפ), נאר ער איז פשוט געפאלען אלע טרעפ. ער שרייבט אז ר' ברוכ'ל איז נישט געגאנגען צו די לויה, אבער ער איז ער געגאנגען שפעטער אים איבערבעטן ביי זיין מציבה. גיי ווייס.

די ערשטע מעשה אין ביכל איז גאר גוט.

ווען ר' הערשעלע אוסטראפליע (רה"א) איז דער ערשטער מאל געקומען צום רבי ר' ברוכל (רר"ב) איז דער רר"ב געזעצען ביים טיש שטארק פארטראכט, און אראפגעלאזט דעם קאפ. איז רה"א צוגאנגען צום טיש גענומען דער ליכט און אנגעהויבען זוכען אויף דער פאדליגע עפעס. פרעגט אים דער רר"ב ר' קרוב וואס זיכט איר? ענטפערט רה"א איך זיך דער רבינ'ס נאז, דער רבי האט זי אראפגעלאזט זעהט אויס.............