געפילטע פישווייל די וועג ווי דער עולם זאגט עס, הנץ מיט א פתח הא, אדער די נץ איז א טעות, די הא איז א חלק פונעם ווארט, און מ'דארף דאס זאגן מיט א קמץ הא.
משה געצילגעפילטע פישווייל די וועג ווי דער עולם זאגט עס, הנץ מיט א פתח הא, אדער די נץ איז א טעות, די הא איז א חלק פונעם ווארט, און מ'דארף דאס זאגן מיט א קמץ הא.
דער ה׳ איז פון די שורש? וואס טוט זיך מיט כפורחת עלתה ״נצה״ (וישב מ׳ י׳), דער שורש דארט איז נישט נץ?
געפילטע פישקוק דא ווי אזוי ס'איז געפינטעלט אויבן, און הערה 1. טעות נפוצה היא לקרוא למועד זה כ"נץ החמה", אך למעשה ה-"ה" היא חלק מן המילה ואיננה ה' הידיעה. (השוו לשיר השירים ז יג – "הנצו הרימונים")
דאס איז א איינגעגעסענע עם-הארצות.
דבילהגעפילטע פישקוק דא ווי אזוי ס'איז געפינטעלט אויבן, און הערה 1. טעות נפוצה היא לקרוא למועד זה כ"נץ החמה", אך למעשה ה-"ה" היא חלק מן המילה ואיננה ה' הידיעה. (השוו לשיר השירים ז יג – "הנצו הרימונים")
דאס איז א איינגעגעסענע עם-הארצות.
האביך נישט ריכטיג פארשטאנען "הנצו". איז דער הא נישט א הא תמוה?
מצאתי בס' דקדוק ישן כ"י שצד"י הנצי בדגש במקום אות החסרה כמו הנצצו ובספרים שבידינו אין בהם דגש ושרשו נצה.
געפילטע פישקוק דא ווי אזוי ס'איז געפינטעלט אויבן, און הערה 1. טעות נפוצה היא לקרוא למועד זה כ"נץ החמה", אך למעשה ה-"ה" היא חלק מן המילה ואיננה ה' הידיעה. (השוו לשיר השירים ז יג – "הנצו הרימונים")
דאס איז א איינגעגעסענע עם-הארצות.
דבילהגעפילטע פישקוק דא ווי אזוי ס'איז געפינטעלט אויבן, און הערה 1. טעות נפוצה היא לקרוא למועד זה כ"נץ החמה", אך למעשה ה-"ה" היא חלק מן המילה ואיננה ה' הידיעה. (השוו לשיר השירים ז יג – "הנצו הרימונים")
דאס איז א איינגעגעסענע עם-הארצות.
בד"וו, דאס איז א קלאסישע דוגמא ווי ס'איז וויכטיג צו קוקן אויף די מקורות פון וויקי. אויף דעם פאל שטייט דעך "דרוש מקור"...
געפילטע פישדי נץ וואס די פסוק רעדט דא איז נישט "די שפראצינג", נאר א בלום.
רש"י צייכענט צו א פסוק אין ישעיה י"ח ה
מצודות ציון דארט זאגט ""נצה" - הוא כעין פרח וגדול ממנו וכן נאמר והיא כפורחת עלתה נצה (בראשית מ')"
מלבי"ם ""פרח, נצה". יש אילנות שהפרח קודם להציץ כמו השקדים ודומיהם, וע"כ תמצא במטה אהרן ויוצא פרח ויצץ ציץ, ומזה המין מדבר פה במליצתו, ויש אילנות שהנץ יוקדם להפרח, וע"כ אמר לקמן (כז) יציץ ופרח ישראל:"
זע אויך דא און דא.
געפילטע פישדי נץ וואס די פסוק רעדט דא איז נישט "די שפראצינג", נאר א בלום.
רש"י צייכענט צו א פסוק אין ישעיה י"ח ה
מצודות ציון דארט זאגט ""נצה" - הוא כעין פרח וגדול ממנו וכן נאמר והיא כפורחת עלתה נצה (בראשית מ')"
מלבי"ם ""פרח, נצה". יש אילנות שהפרח קודם להציץ כמו השקדים ודומיהם, וע"כ תמצא במטה אהרן ויוצא פרח ויצץ ציץ, ומזה המין מדבר פה במליצתו, ויש אילנות שהנץ יוקדם להפרח, וע"כ אמר לקמן (כז) יציץ ופרח ישראל:"
געפילטע פישדי נץ וואס די פסוק רעדט דא איז נישט "די שפראצינג", נאר א בלום.
רש"י צייכענט צו א פסוק אין ישעיה י"ח ה
מצודות ציון דארט זאגט ""נצה" - הוא כעין פרח וגדול ממנו וכן נאמר והיא כפורחת עלתה נצה (בראשית מ')"
מלבי"ם ""פרח, נצה". יש אילנות שהפרח קודם להציץ כמו השקדים ודומיהם, וע"כ תמצא במטה אהרן ויוצא פרח ויצץ ציץ, ומזה המין מדבר פה במליצתו, ויש אילנות שהנץ יוקדם להפרח, וע"כ אמר לקמן (כז) יציץ ופרח ישראל:"
זע אויך דא און דא.
געפילטע פישאיך קען מיך מיט ענק נישט טענה'ן ווייל איר קענט דיקדוק בעסער ווי מיר, אין אנדערע ווערטער, איך קען נישט קיין דיקדוק... איך האב נאר איבערגעזאגט וואס כ'האב געהערט פון איינער וואס קען און ליגט אין זמנים און לוחות.
איך האב געטראפן א שמועס דערוועגן אין חדרי, אט איז א ציטאט.
מתוך מילון "רב-מילים":
הסבר מלא לצירוף הָנֵץ החמה שם ז'
אליהועיני
[אנטשולדיג פארן שוואך יידיש שרייבן, איך בין ליידער א סאברע].
אליהועיניברשותכם, לאמיר אביסל סדר מאכן. געפילטע איז אייגנטליך גערעכט אז נץ איז א טעות. די ה"א איז נישט ה"א הידיעה, נאר ה"א הפעיל. עס איז ווירקליך א חלק פון ווארט, פונדעסטוועגן איז די ה"א נישט פון שורש. נישט קיין סתירה. פארהאן חלקי התיבה וואס זענען נישט פון שורש, אף על פי כן זענען זיי א חלק פון ווארט. די ה"א איז פון סימני הפעל.
ווייטער די ה"א פון נצה איז א חלק פון ווארט, אבער אויך דא איז די ה"א נישט פון שורש, נאר סימן הנקבה (און פארמאגט א מפיק). דער שורש פון נץ איז נ.י.צ. (די יו"ד איז נסתר)
[אנטשולדיג פארן שוואך יידיש שרייבן, איך בין ליידער א סאברע].
משה געצילאליהועיניברשותכם, לאמיר אביסל סדר מאכן. געפילטע איז אייגנטליך גערעכט אז נץ איז א טעות. די ה"א איז נישט ה"א הידיעה, נאר ה"א הפעיל. עס איז ווירקליך א חלק פון ווארט, פונדעסטוועגן איז די ה"א נישט פון שורש. נישט קיין סתירה. פארהאן חלקי התיבה וואס זענען נישט פון שורש, אף על פי כן זענען זיי א חלק פון ווארט. די ה"א איז פון סימני הפעל.
ווייטער די ה"א פון נצה איז א חלק פון ווארט, אבער אויך דא איז די ה"א נישט פון שורש, נאר סימן הנקבה (און פארמאגט א מפיק). דער שורש פון נץ איז נ.י.צ. (די יו"ד איז נסתר)
[אנטשולדיג פארן שוואך יידיש שרייבן, איך בין ליידער א סאברע].
אין אנדערע ווערטער, דער ה׳ איז א יסוד נופל? מקור לזה?
