קבלה לימים נוראים

על המחיה

מיין רבי פלעגט זאגען אז מען זאל זיך מקבל זיין דווקא גאר א קליינע זאך, אנדערש וועט זיך עס נישט האלטען

לדוגמא זאגען די ערשטע ברכה פין ברהמ"ז אדער שמו"ע מיט כוונת פירוש המילות, וכדומה

מורינו הרב

הער אויס:

איך האב איינגעזען אז א נארמאלע קבלה איז שווער זיך צו האלטן, סיידן מען איז זייער תמימות'דיג און גענוג שטארק מיט זיך.

אויב דו ווילסט זיך באמת מקבל זיין א זאך, דארף עס גיין אויף א קורצע טערמין. למשל, זיי זיך מקבל א זאך אויף צוויי וואכן! נאך צוויי וואכן וועסטו עס נאכאמאל קאנסידערן און זען, און "אפשר" וועסטו עס מקבל זיין אויף ווייטער אויך.

אנדערש וועט זיך א קבלה נישט האלטן.

בדוק ומנוסה.

שמעקעדיג

די ספה"ק טייטשן, "התקדשו היום ומחר", מען קען זיך נישט אונטערנעמען א זאך אויף איינמאל מעתה ועד עולם.
נאר קודם התקדשו היום, איין טאג אויף אמאל, און דאן "ומחר", מארגן איז נאך א טאג.
ווען דער יצה"ר שטארק זיך, שטופ אים אפ אויף מארגן. איין טאג אויף אמאל איז גרינג.

באמת

יעדעס יאר בין איך זיך פריש מקבל א הנהגה טובה אין עס קומט נאך די הייליגע טעג פאלט עס אוועק
אפי' עס זאל נאר זיין א קליינעקייט
וויאזוי מאכט מען אז עס זאל זיך האלטען???

שטערן

באמת

יעדעס יאר בין איך זיך פריש מקבל א הנהגה טובה און עס קומט נאך די הייליגע טעג פאלט עס אוועק
אפי' עס זאל נאר זיין א קלייניגקייט
וויאזוי מאכט מען אז עס זאל זיך האלטן???

זיי זיך מקבל צו לערנען מוסר א יעדן טאג, וועט אויטאמאטיש זיך האלטן ביי דיר אויך אלע אנדערע קבלות.
זיי מצליח, חזקו ואמצו.

קאווע טרינקער

זיי דיך מקבל כשמך כן יהיה.
זיי אמת'דיג.
טו נישט גארנישט וועגן יענעם.
דיין לעבן וועט זיך טוישן.
בעסער געזאגט: דיין לעבן וועט זיך ערשט יעצט אנהיייבן

שמעתי ממורי פיר’ הפסוק חשבתי דרכי ואשיבה רגלי אל עדותיך והענין כי אין צדיק בארץ אשר יעשה טוב ולא יחטא ר"ל שלא יהיה בטוב ההוא אשר יעשה מבלי שום פני’ וחטא זה אי אפשר וביאר כי כשיעשה טוב בלי שום דבר רע מתגרה בו היצה"ר משא”כ כשרואה היצה"ר שיש בו תועבת חלק היצה"ר מניחו והולך לו ואז גומר הדבר ויעשה לשמה אח"כ וז"ש ישראל גנבים וכו' כי צריך לגנוב דעת היצה"ר בכל דבר מצוה. וז"ש חשבתי דרכי וכו' ר"ל בכל דבר מצוה או קדושה בהתחל’ חשבתי דרכי להנאתי הגשמי ואח"כ ואשיבה רגלי אל עדותיך ר"ל רגלי הרגל שהורגל אצלי שלא לשמה אז עשיתי לשמה וזה שאמר חצות לילה אקום ר"ל לתועלתי הגשמי כי מיד שיתעורר משינתו לש”ש א”א אלא חצו’ לילה אקו"ם לצרכי ואז בדבר הטבע יכול לגבור על הטבע שינת חצות ודפח"ח והוא כלל גדול ללמוד במחשבה זרה בתחלה או בתפל’ שלא ימנע עבור זה רק יגנוב דעת היצה”ר ואח”כ יעשה לשמה ודי בזה

איך האב געהערט פון מיין רבי'ן א פשט אין דעם פסוק חשבתי דרכי ואשיבה רגלי אל עדותיך. אז דער ענין איז אז "אין צדיק בארץ אשר יעשה טוב ולא יחטא" ד.ה. אז עס איז אומעגלאך אז עס זאל נישט זיין אין דעם גוטס וואס ער {דער צדיק} טוט אהן א פניה און זינד. עס איז פשוט אוממעגלאך. און ער האט מסביר געווען אז ווען איינער טוט עפעס {אינגאנטסען גוט} אהן אריינמישען עפעס שלעכטס, דאן פאנגט זיך דער יצר ירע אהן מיט איהם {און סוף כל סוף פארלירט דער מענטש}. נישט אזוי ווען דער יצר הרע זעהט אז עס איז פארהאן {אין די מצוה וואס ער טוט} אן אומוועהרדיגער חלק פון יצר הרע, לאזט איהם {דער יצר הרע} אפ און ער גייט סאך. און דאן קען מען ענדיגען די זאך {ד.ה. די מצוה} און עס טון לשמה. און דאס איז דער פשט פון ישראל גנבים וכו' וייל מען דארף אויספאפען דעם יצר הרע ביי יעדער דבר מצוה {וואס מ'גייט טון}.
און דאס איז דער פשט פון חשבתי דרכי וכו' ער {דוד המע"ה} מיינט צו זאגען אז ביי איעדע מצוה אדער הייליגע זאך האב איך {דוד} געטראכט עס צו פאר מיינע אייגענע געברויכען אין נאר דערנאך ואשיבה רגלי אל עדותיך רגלי הייסט מיינע רגילות'ען דאס וואס איך האב זיך איינגעווינט שלא לשמה האב איך נאכדעם געטוהן לשמה.
און דאס איז וואס {דוד המע"ה} זאגט {אין המשך} חצות לילה אקום מיינענדיג פאר מיינע גשמיות'דיגע נוצען. ווייל אויפצושטיין חצות לשם שמים איז אוממעגלאך נאר חצות לילה אקום פאר מיינע אייגענע געברוכען און דאן קען מען זיך מתגבר זיין בדרך הטבע אויף דעם נאטור פון דורכשלאפען חצות