קבלת קהל לקראת ימי הרחמים - היינט 5:00 אי"ה
היינט וועט פארקומען קבלת קהל לחברינו חברה הקאווע שטיבל, לברך ולהתברך בברכת שנה טובה ומתוקה, איש איש כפי מהללו.
זאל מען אויס'פועל'ן אלעס גוט.
זאל מען אויס'פועל'ן אלעס גוט.
קבלת קהל לקראת ימי הרחמים - היינט 5:00 אי"ה
40 פאסטס אין ארכיוו · אשכול #14799
על שמועות טובות מברך: ברוך אתה ה' אלוקינו מ"ה///
פאריגע מאל זענען געווען אזעלכע וואס האבן זיך באקלאגט אז זיי וואלטן געוואלט מיטהאלטן און זיי האבן דאס פארפאסט. דער עולם ווערט געבעטן איבערצוגעבן ווייטער, פאר די וואס ווילן דאס וויסן.
כבוד אלהים הסתר דבר!
לשאלת הרבים.
אזוי ווי פאריגע מאל, וועט מען אויך קענען פרעגן פריוואט אין אישי. אויב מען וועט וועלן, וועט זיין די מעגליכקייט ארויסצונעמען די פריוואטע פרטים און דאס ארויפשטעלן אויף אן אופן וואס איז גוט פאר יעדן.
בכבוד רב.
אזוי ווי פאריגע מאל, וועט מען אויך קענען פרעגן פריוואט אין אישי. אויב מען וועט וועלן, וועט זיין די מעגליכקייט ארויסצונעמען די פריוואטע פרטים און דאס ארויפשטעלן אויף אן אופן וואס איז גוט פאר יעדן.
בכבוד רב.
נאך א זאך לשאלת הרבים:
אלס איינער וואס איז געשטעלט געווארן פון השי"ת לרעות את בניו ואת צאנו - א זאך וואס איך קוק אן אלס חוב, און נישט אלס קיין כבוד - בין איך דא פאר יעדן סארט צוועק וואס קען העלפן אנדערע אידן. ס'איז לאו-דווקא עצות ושאלות. ווער עס וויל זיך מזכיר זיין לשנה טובה ומתוקה, קען דאס אויך טון, דאהי אדער פריוואט, מיטן אויבערשטנ'ס הילף און מיט די כוחות וואס איך האב גע'ירשנ'ט, מכח הרבים והכלל, וועל איך אנוואונטשן און מתפלל זיין כיד ה' הטובה עלי.
אלס איינער וואס איז געשטעלט געווארן פון השי"ת לרעות את בניו ואת צאנו - א זאך וואס איך קוק אן אלס חוב, און נישט אלס קיין כבוד - בין איך דא פאר יעדן סארט צוועק וואס קען העלפן אנדערע אידן. ס'איז לאו-דווקא עצות ושאלות. ווער עס וויל זיך מזכיר זיין לשנה טובה ומתוקה, קען דאס אויך טון, דאהי אדער פריוואט, מיטן אויבערשטנ'ס הילף און מיט די כוחות וואס איך האב גע'ירשנ'ט, מכח הרבים והכלל, וועל איך אנוואונטשן און מתפלל זיין כיד ה' הטובה עלי.
.....................................................
..................................................
..................................................
מורינו ורבנונאך א זאך לשאלת הרבים:
אלס איינער וואס איז געשטעלט געווארן פון השי"ת לרעות את בניו ואת צאנו - א זאך וואס איך קוק אן אלס חוב, און נישט אלס קיין כבוד - בין איך דא פאר יעדן סארט צוועק וואס קען העלפן אנדערע אידן. ס'איז לאו-דווקא עצות ושאלות. ווער עס וויל זיך מזכיר זיין לשנה טובה ומתוקה, קען דאס אויך טון, דאהי אדער פריוואט, מיטן אויבערשטנ'ס הילף און מיט די כוחות וואס איך האב גע'ירשנ'ט, מכח הרבים והכלל, וועל איך אנוואונטשן און מתפלל זיין כיד ה' הטובה עלי.
.........
[quote="קאך_לעפל"][quote="מורינו ורבנו"]נאך א זאך לשאלת הרבים:
..........
..........
קלארשטעלונג!
עס איז נישט ראטזאם אויסצושמועסן פריוואטע אינפארמאציע וואס קען פירן צו אייער אידענטיטעט, סיי ברבים און סיי ביחידות. סוף כל סוף זענען מיר אויפן געשריבענעם פארום און מען קען נישט וויסן וואו זאכן קומען אן. מען קען אלעמאל מזכיר זיין ענינים אויך אן דעם, וואס מען זאל זיך דערוויסן ווער איר זענט. מיר האפן אז די ווערטער זענען איבעריג און דער ציבור פארמאגט אליין די שכל. פארט איז וויכטיג דאס אנצוזאגן.
מיר זענען שטענדיג אפן צו הערן סיי וועלכע ענינים, אבער ביטע גיבט אכטונג און היט אויף אייער אידענטיטעט. מען קען קיינמאל נישט וויסן וואו זאכן קענען אנקומען. ולמזכיר ולנזהר שלומים תן כמי נהר.
בעזרת השם אין פינף מינוט וועלן מיר אנהויבן.
מ'קען שוין אריינשיקן שאלות אין אישי, אדער דאהי ברבים.
מ'קען שוין אריינשיקן שאלות אין אישי, אדער דאהי ברבים.
לשם ייחוד קודשא בריך הוא ושכינתיה בשם כל ישראל, הריני מוכן ומזומן לעשות נחת רוח לקודשא בריך-הוא, ליחד שם י"ה בו"ה בשם כל ישראל, לקיים מה שנאמר כבקרת רועה עדרו מעביר צאנו תחת שבטו, זיך אפצוגעבן מיט די שאף פון הייליגן באשעפער, צו טון די פליכט וואס איז ארויפגעפאלן אויף מיר, משפיע צו זיין שפע קודש לזרע אברהם, באהבה ובחיבה, איך נעם אויף מיר דעם יאך מיט ליבשאפט.
אין דעם געלעגנהייט חזר איך איבער צו געדענקען, דאס גאנצע זאך האט נישט מיט מיינע עבודות, דאס איז נישט צוליב דעם וואס איך בין העכער אדער חשוב'ער פון אנדערע. מיר האט מען פשוט אויסגעקליבן פונעם גאנצן עולם צו זיין דער אינדערמיטן, צו ברענגען די רייד פון דעם הייליגן איד פארן הייליגן באשעפער, ארויסצוברענגען זייער צורך און ממליץ צו זיין טובות לעמו ישרא', און פון דער אנדערע זייט אויך ברענגען דעם דבר ה' אל עמו בני ישראל הקדושים, זיי צו ברענגען נאנטער צום הייליגן באשעפער, לעשות נחת רוח לבוראנו, א בחינה פון דבר אל בני ישראל ואמרת אליהם כמבואר בספה"ק. ס'איז נישט צוליב מיין צדקות און נישט צוליב מיין קדושה, פשוט מיר האט מען ארויסגעהויבן, א בחינה פון אתה בחרתנו מכל העמים, איך בין נישט הייליגער און נישט חשוב'ער, אויב עפעס פארקערט. לב יודע מרת נפשו, איך ווייס באמת ווער איך בין, איך זאג אייך אז איר זענט פיל חשוב'ער פון מיר, אבער חשבונות שמים קען מען נישט, און דער אויבערשטער ווייסט וואס איז גוט לעמו בני ישראל, און ער האט אזוי געוואלט.
אצינד שטיי איך דא פאר אייער דינסט, די קומענדיגע צוויי שעה, אייך אויסצוהערן און פראבירן צו ברענגען נאנטער צום אויבערשטן און ברענגען דער שפע אלוקי צו אייך הייליגע אידן.
אין דעם געלעגנהייט חזר איך איבער צו געדענקען, דאס גאנצע זאך האט נישט מיט מיינע עבודות, דאס איז נישט צוליב דעם וואס איך בין העכער אדער חשוב'ער פון אנדערע. מיר האט מען פשוט אויסגעקליבן פונעם גאנצן עולם צו זיין דער אינדערמיטן, צו ברענגען די רייד פון דעם הייליגן איד פארן הייליגן באשעפער, ארויסצוברענגען זייער צורך און ממליץ צו זיין טובות לעמו ישרא', און פון דער אנדערע זייט אויך ברענגען דעם דבר ה' אל עמו בני ישראל הקדושים, זיי צו ברענגען נאנטער צום הייליגן באשעפער, לעשות נחת רוח לבוראנו, א בחינה פון דבר אל בני ישראל ואמרת אליהם כמבואר בספה"ק. ס'איז נישט צוליב מיין צדקות און נישט צוליב מיין קדושה, פשוט מיר האט מען ארויסגעהויבן, א בחינה פון אתה בחרתנו מכל העמים, איך בין נישט הייליגער און נישט חשוב'ער, אויב עפעס פארקערט. לב יודע מרת נפשו, איך ווייס באמת ווער איך בין, איך זאג אייך אז איר זענט פיל חשוב'ער פון מיר, אבער חשבונות שמים קען מען נישט, און דער אויבערשטער ווייסט וואס איז גוט לעמו בני ישראל, און ער האט אזוי געוואלט.
אצינד שטיי איך דא פאר אייער דינסט, די קומענדיגע צוויי שעה, אייך אויסצוהערן און פראבירן צו ברענגען נאנטער צום אויבערשטן און ברענגען דער שפע אלוקי צו אייך הייליגע אידן.
אל תהיה ברכת הדיוט קלה בעיניך!
איך וועל אנפאנגען מיט אן ערנסטער רוחניות'דיגער שאלה, וואס פלאגט מיר שטארק און הלוואי ווען איינער קען מיר העלפן.
עס קומט צו גיין די ימים נוראים, ווי אזוי טוט מען תשובה?
איך מיין עס ערנסט, איך מאך נישט קיין ווערטל!
איך דריי זיך שוין יארן ארום מיט שטארקע צוקלאפטע געפילן. ווייל איך האב געהאט גוטע יארן, ווען איך בין געווען אן עובד השם, איך בין ליידער א קרבן פון טעכנעלאגיע וואס איך האב נישט גוט אויסגענוצט און נישט ריכטיג געהאנדלט דערמיט. יא, איך בין אריינגעפאלן, און איך האלט קלאר, אז אויב וואלט איך געבוירן געווארן אין א דור נאך פאר די טעכנעלאגיע איז באשאפן געווארן, וואלט איך געווען אסאך חשוב'ער און הייליגער און מער אפגעהיטענער, אבער איך האב אויסגענוצט טעכנעלאגיע אויף נישט קיין גוטע וועגן, און דאס באדערט מיר געפערליך.
פון איין זייט בין איך אריינגעטון אין גשמיות, איך בין ברוך-השם שיין מצליח היינט, אבער טריקן ווי א פעפער, איך שפיר נישט קיין שום העכערקייט אין א שבת, דאווענען, רוחניות, פון די אנדערע זייט גארט מיין הארץ און מאנט, אז ס'איז דא עפעס העכערס, אמאל בין איך געווען נאנטער צום אויבערשטן, העכער ארויף און געשפירט אן אמת'ער תענוג עילאי, און היינט בין איך נישט אזוי. איך שעם זיך צו זאגן, אבער איך בין איינגעטינקען אין תאוות עולם-הזה (איך רעד איידל), בשעת איך ווייס אז אמת'דיג בין איך מער פון דעם און איך קען זיין העכער.
יעצט אז ס''קומט ימים נוראים. ווי אזוי גיי איך אביסל העכער? - ווי אזוי דערהייב איך זיך אביסל און איך ווער צוריק דער אלטער חשוב'ער יונגערמאן וואס לעבט מיט א העכערקייט?
עס קומט צו גיין די ימים נוראים, ווי אזוי טוט מען תשובה?
איך מיין עס ערנסט, איך מאך נישט קיין ווערטל!
איך דריי זיך שוין יארן ארום מיט שטארקע צוקלאפטע געפילן. ווייל איך האב געהאט גוטע יארן, ווען איך בין געווען אן עובד השם, איך בין ליידער א קרבן פון טעכנעלאגיע וואס איך האב נישט גוט אויסגענוצט און נישט ריכטיג געהאנדלט דערמיט. יא, איך בין אריינגעפאלן, און איך האלט קלאר, אז אויב וואלט איך געבוירן געווארן אין א דור נאך פאר די טעכנעלאגיע איז באשאפן געווארן, וואלט איך געווען אסאך חשוב'ער און הייליגער און מער אפגעהיטענער, אבער איך האב אויסגענוצט טעכנעלאגיע אויף נישט קיין גוטע וועגן, און דאס באדערט מיר געפערליך.
פון איין זייט בין איך אריינגעטון אין גשמיות, איך בין ברוך-השם שיין מצליח היינט, אבער טריקן ווי א פעפער, איך שפיר נישט קיין שום העכערקייט אין א שבת, דאווענען, רוחניות, פון די אנדערע זייט גארט מיין הארץ און מאנט, אז ס'איז דא עפעס העכערס, אמאל בין איך געווען נאנטער צום אויבערשטן, העכער ארויף און געשפירט אן אמת'ער תענוג עילאי, און היינט בין איך נישט אזוי. איך שעם זיך צו זאגן, אבער איך בין איינגעטינקען אין תאוות עולם-הזה (איך רעד איידל), בשעת איך ווייס אז אמת'דיג בין איך מער פון דעם און איך קען זיין העכער.
יעצט אז ס''קומט ימים נוראים. ווי אזוי גיי איך אביסל העכער? - ווי אזוי דערהייב איך זיך אביסל און איך ווער צוריק דער אלטער חשוב'ער יונגערמאן וואס לעבט מיט א העכערקייט?
זייער א שטארקער שיינע שאלה, מ'קען דאס אויסשמועסן פון פארשידענע קוק-וואונקלען. מ'קען בארואיגן, אויפוועקן די געפילן און מאנען מער, מ'קען געבן עצות ווי אזוי צו ווערן העכער וכו', מ'קען דאס אויסשמועסן פסיכילאגיש, מ'קען מייעץ זיין ווי אזוי זיך אפצוהאקן פון טעכנעלאגיע, אבער פון די אנדערע זייט קען מען ארויסברענגען אז דיין עבודה איז דווקא אין די היינטיגע דור, אינאיינעם מיט די כלים פון דער היינטיגע דור. מ'קען אסאך זאכן דעבאטירן און גיין אויף פארשידענע דירעקציעס - צומאל פארקערט איינע פון די אנדערע.
איך וואלט דאס געוואלט לאזן פארמירן אין א שיינעם שמועס צווישן די חברי הקאווע שטיבל. לאמיר נעמען דעם פראבלעם פון "לכבוד" (אגב, די נאמען ווייזט אויף זיין משיכה צו רוחניות), לאמיר אים פראבירן יעצט צו העלפן. איך לאדן דעם עולם זיך אנצוטון מיינע שיך פאר א וויילע, און פראבירן מיט וואס מיר קענען אינאיינעם העלפן זיין פראבלעם.
ווארטן מיר צו הערן פון דעם ציבור, לעכטיגע אידן.
איך וואלט דאס געוואלט לאזן פארמירן אין א שיינעם שמועס צווישן די חברי הקאווע שטיבל. לאמיר נעמען דעם פראבלעם פון "לכבוד" (אגב, די נאמען ווייזט אויף זיין משיכה צו רוחניות), לאמיר אים פראבירן יעצט צו העלפן. איך לאדן דעם עולם זיך אנצוטון מיינע שיך פאר א וויילע, און פראבירן מיט וואס מיר קענען אינאיינעם העלפן זיין פראבלעם.
ווארטן מיר צו הערן פון דעם ציבור, לעכטיגע אידן.
דא ברענגט @ונבנתה העיר אראפ א מעשה פונעם צמח צדק בנוגע אמונה:
מ'קען אפשר זאגן (ענליך) אז ה"ה הכא: אויב שפירט דער מענטש אז ער איז "טרוקן" און עס באדערט אים, איז דאך מוכח פון דעם אליין אז ער האט "לחלוחית" און ווארעמקייט דערצו; עס איז א פארעם פון שפירן "העכערקייט". די הכרה קען אים שוין אולי ווייטער ברענגען צו האבן א טיפערע סאביעקטיווע געפיהל דערצו בכלל.
ווי אויך דארף מען אין אכט נעמען דאס וואס ניטשע האט געזאגט בנוגע דעם דראנג פונעם מענטש צו שאפן פיין ועכ"כ אז ער דירעקטירט עס אינעווייניג אויף זיך אליין מיט שולד געפיהלן. מיינענדיג, אפגעזעהן צי מ'האט טאקע אויף וואס צו האבן שולד געפיהלן, דארף מען דאס אבער פונאנדערטיילן פון דעם ווען מען טוהט א דבר טוב. (יא יא, על אף פון דעם גאנצן "עבירה מכבה מצוה, ולרשע אמר אלקים" וכו' וכו'.)
ונבנתה העירא איד איז אריין צום צמח צדק און זיך אפגערעדט אז ער האט ספיקות אין אמונה, פרעגט איהם דער רבי וואס גייט דיר אהן, זאגט יענער וואס הייסט, ספיקות אין אמונה! זאגט דער רבי זעהסטו דאך אז דו גלייבסט...
מ'קען אפשר זאגן (ענליך) אז ה"ה הכא: אויב שפירט דער מענטש אז ער איז "טרוקן" און עס באדערט אים, איז דאך מוכח פון דעם אליין אז ער האט "לחלוחית" און ווארעמקייט דערצו; עס איז א פארעם פון שפירן "העכערקייט". די הכרה קען אים שוין אולי ווייטער ברענגען צו האבן א טיפערע סאביעקטיווע געפיהל דערצו בכלל.
ווי אויך דארף מען אין אכט נעמען דאס וואס ניטשע האט געזאגט בנוגע דעם דראנג פונעם מענטש צו שאפן פיין ועכ"כ אז ער דירעקטירט עס אינעווייניג אויף זיך אליין מיט שולד געפיהלן. מיינענדיג, אפגעזעהן צי מ'האט טאקע אויף וואס צו האבן שולד געפיהלן, דארף מען דאס אבער פונאנדערטיילן פון דעם ווען מען טוהט א דבר טוב. (יא יא, על אף פון דעם גאנצן "עבירה מכבה מצוה, ולרשע אמר אלקים" וכו' וכו'.)
[ציטאט אראפגענומען]
פארגיסן טרערן.
דער אמת'ער געדאנק ווען טרערן קומען, איז ווען מען שפירט ווי נישטיג מען איז קעגן דעם אנדערן זייט. דעמאלס קומט טרערן!
טרערן קענען קומען, ווען דו ביסט זיך מתבונן עטליכע מינוט, וואס דער אויבערשטער האט אלס געטון פאר דיר, ווי אזוי דו וואלסט נישט געקענט עקזיסטירן אן אים. טראכט אריין אביסל אין די שווערע מאמענטן וואס דו ביסט אריבערגעגאנגען דאס יאר, ווי אזוי דו ביסט געווען באזארגט אויף געוויסע געשיכטעס, ווי הילפסלאז דו ביסט געווען, און ווי אזוי אלעס האט זיך ארויסגעשטעלט גוט און גראד. טראכט און גלויב אז דאס קומט פון באשעפער. עס וועט דיר קומען טרערן.
טרערן קענען קומען, ווען דו ביסט זיך מתבונן עטליכע מינוט, ווי זינדיג דו ביסט, וויפיל עבירות דו האסט געטון פארן אויבערשטן (דאס איז שוין מער א ליטווישע געדאנק, אבער כשר ביי חסידים). ווי גרויס דער אויבערשטער איז און ווי קליין דו ביסט, ווי שטארק דו קענסט זיך נישט באהערשן און דו ביסט נישט אין דיינע הענט. טראכט אריין אז באמת ווילסטו נישט טון קיין עבירות, אבער דו קענסט נישט שטיין אין די גרויסע נסיונות. זיי מתפלל מעומקי לבבך אז דער אויבערשטער זאל דיר געבן די כוחות, דו זאלסט אים מער נישט מצער זיין (די עצה איז אויך גוט פאר הרב לכבוד). עס וועט דיר קומען טרערן.
טרערן קענען קומען, ווען דו ביסט זיך מתבונן אין דיין שווערן מצב. די פלאגענישן און די פראבלעמען וואס נעמען (אפשר) ארום דיין משפחה אדער דיר זעלבסט. קוק זיך אום ווי הילפסלאז דו ביסט, ווי אזוי דו קענסט זיך נישט אליין העלפן. נאר דער אויבערשטער קען דיר העלפן און נאר ער קען דיר ארויסענעמן פון דעם מצב. דאוון צו אים, בעט זיך צו אים כבן המתחטא לפני אביו שבשמים. עס וועט דיר קומען טרערן.
דער צד השוה איז, אז טרערן קומען ווען מען איז זיך מתבונן ווי נישטיג און הילפסלאז און קליינקיק ביסטו קעגן דעם גרויסן אלמעכטיגן גאט פאר וועמען דו שטייסט. דעמאלס קומט טרערן.
(איר וועט אוודאי געדענקען, איינע פון מיינע ערשטע געשיכטעס דא אויף קאווע שטיבל, די ערשטע שבת נאך איך האב זיך איינגעשריבן דא, בשעת עס האט מיר געכאפט מחשבות פון קאווע שטיבל אינמיטן דאווענען, און איך האב זיך געטראפן וויינען בפני קהל ועדה. קוקט עס נאך און זעט די מעשה. וואס איז פשט פון די מעשה, פארוואס האב איך געוויינט? - ווייל איך האב זיך פלוצלינג געשפירט אזוי נישטיג און קליין, אז איך בין פארפארן מיט מיינע מחשבות אינמיטן דאווענען, פאר אן עולם אידן, איך האב זיך נישט באהערשט. דעריבער איז געקומען טרערן און געוויין.)
טרערן קענען קומען, ווען דו שטייסט און דו ביסט זיך מתבונן אין די העכערקייט פון די הייליגע זמנים אין וואו מיר שטייען. ווי גרויס די צייט איז, און ווי אומצוגרייט דיין נפש איז. שטיי און שטוין, ווי אזוי קען איך מקבל זיין די גרויסע אורות בשעת איך בין אזוי קליין. עס וועט דיר קומען טרערן פון אהבה ויראה.
פאריגע מאל עס איז געווען קבלת קהל, איז דא געווען א שאלה וואס איז באמת געפרעגט געווארן אין אישי, בנוגע א געוויסע שידוך וואס דער מיידל האט נישט געוואלט באמת דעם בחור און מען האט געפרעגט ווי אזוי זיך אומצוגיין. אט איז וואס איך האב זיך געשריבן היינט מיטן שואל:
מורינו ורבנווואס איז געווארן מיט יענעם נושא? - ווי אזוי האט זיך עס מסדר געווען?
שואלזי איז א כלה געווארן מיט א צווייטן.
דאס גייט נישט אריין אין די גדר פון שאלות ותשובות, אבער וויבאלד איך האב יעצט באקומען די אישי, וועל איך עס אהערברענגען:
מגיב באישיאיך האב יעצט געליינט דיין מאמר וועגן גרושים און גרושות, איך מיין אז יעדעס ווארט איז אמת, איך האב א שכנ'טע גרושה און זי האט מיר אמאל דאס אלעס געזאגט, זי האט מיר געזאגט אסאך מאל ציטערט זי אנצוטוהן מעיקאפ אויס מורא אז מ'וועט עס אויסטייטשן ווי זי מיינט עפעס... זי האט עס אין די ארבעט געפערליך... נעבעך אויף זיי
א איד פרעגט אין אישי בעניני קדושה, חטאת נעורים.
פון זיין שאלה איז משמע אז ער ליידט נישט היינט דערויף, נאר דאס געוויסן פלאגט אים פון אמאליגע מעשיות (אלס בחור וכדו').
די עצה דערויף איז, היסח הדעת, זיך נישט צוטון מאכן דערפון. אדרבה, דאס גרובלען דערין איז בלויז עצת היצר. כל זמן ער ליידט נישט יעצט דערויף, דארף ער נישט חושש זיין אויף גארנישט, ס'דארף אים נישט אנגיין. דער אויבערשטער וועט שוין העלפן, אז ער וועט צוקומען צו תשובה שלימה אויף זיינע עלטערע יארן. יעצט איז נישט די צייט דערויף. פארקערט, זיין תשובה איז דווקא נישט צו טראכטן דערוועגן און אנצוגיין ווייטער.
אין א געוויסע בחינה קען מען זאגן, אז יענץ איז געווען אן אונס און א חוסר ידיעה, ס'איז ככפאו שד, שלא היה בבחירה כלל. ער האט נישט וואס נאכצוטראכטן דערויף, ס'איז כאילו לא היה כלל וכלל ולא יעשו עליו רושם כלל. אויב ער טראכט דערין אריין, דעמאלס מאכט ער זיך קאליע, און אויב ער טראכט נישט, שטייט ער גוט, אבער ממש גוט, כאילו עס וואלט קיינמאל נישט געווען.
אויב איז עס היינטיגע פראבלעמען, זאל ער צוריקקומען אין אישי און זיך אויסשמועסן. ביטע געדענקען די קלארשטענלונג וואס מיר האבן היינט דערמאנט, וד"ל.
ושב ורפא לו.
פון זיין שאלה איז משמע אז ער ליידט נישט היינט דערויף, נאר דאס געוויסן פלאגט אים פון אמאליגע מעשיות (אלס בחור וכדו').
די עצה דערויף איז, היסח הדעת, זיך נישט צוטון מאכן דערפון. אדרבה, דאס גרובלען דערין איז בלויז עצת היצר. כל זמן ער ליידט נישט יעצט דערויף, דארף ער נישט חושש זיין אויף גארנישט, ס'דארף אים נישט אנגיין. דער אויבערשטער וועט שוין העלפן, אז ער וועט צוקומען צו תשובה שלימה אויף זיינע עלטערע יארן. יעצט איז נישט די צייט דערויף. פארקערט, זיין תשובה איז דווקא נישט צו טראכטן דערוועגן און אנצוגיין ווייטער.
אין א געוויסע בחינה קען מען זאגן, אז יענץ איז געווען אן אונס און א חוסר ידיעה, ס'איז ככפאו שד, שלא היה בבחירה כלל. ער האט נישט וואס נאכצוטראכטן דערויף, ס'איז כאילו לא היה כלל וכלל ולא יעשו עליו רושם כלל. אויב ער טראכט דערין אריין, דעמאלס מאכט ער זיך קאליע, און אויב ער טראכט נישט, שטייט ער גוט, אבער ממש גוט, כאילו עס וואלט קיינמאל נישט געווען.
אויב איז עס היינטיגע פראבלעמען, זאל ער צוריקקומען אין אישי און זיך אויסשמועסן. ביטע געדענקען די קלארשטענלונג וואס מיר האבן היינט דערמאנט, וד"ל.
ושב ורפא לו.
יעדער מענטש און יעדע נפש איז אנדערש!
די עבודה ביי חסידים אלעמאל איז געווען, "קענען זיך און טון מיט זיך". מיר געפינען אן אויסדרוק אויף די ענינים, "נפשו של אדם מלמדתו" - דער נפש פון א מענטש לערנט אים אויס וואס איז ריכטיג אין דעם. די עבודה פון א מענטש איז, זיך צו מעסטן באמת, און וויסן ווי אזוי ער דארף באמת זיין.
אין א געוויסער זין איז יעדע מענטש מצומצם אין זיין פעלד. ווי אזוי האט נאר יענער אמאל געזאגט? - יעדער איינער לעבט אין א באקס! - איך לעב אין אן אוצר-החכמה באקס, און יענער לעבט אין א טאויס פאר יאו באקס! ודפח"ח. עכ"ז ליגט עפעס אין דעם, אז יעדער איינער דארף זיך מעסטן ווי אזוי דער דארף באמת זיין. ס'איז דא מענטשן וואס פאר זיי איז גוט און ריכטיג צו זיין מצומצם, ווידער אנדערע מענטשן וואס פאר זיי איז גוט צו זיין ברייט און אפן. די חורבן איז נאר ווען דער מצומצם מיינט אז "אלע" דארפן זיין מצומצם, און דער ברייטער מיינט אז "אלע" דארפן זיין ברייט.
אזוי ווי איר פארשטייט אז ס'איז דא מענטשן וואס פאר זיי איז בעסער צו וואוינען אין די סיטי, און פאר אנדערע איז בעסער צו וואוינען אין דארף. ס'איז דא מענטשן וואס פאר זיי איז בעסער צו זיין אין תפיסה ח"ו (לאכט נישט, ס'איז באמת דא מענטשן וואס פאר זיי איז דאס בעסער און זיי זענען מער צופרידענער דארט), פאר אנדערע - רוב מענטשן - איז דאס א טראגעדיע ל"ע. פאר געוויסע מענטשן איז געשמאק צו וואוינען אונטער א קאמאניסטישע רעזשים, בשעת פאר אנדערע איז דאס עק וועלט.
פונקט אזוי איז אין רוחניות, ווי אויך גשמיות. די עבודה פון א מענטש איז בלויז זיך צו קענען און וויסן באמת וואס עס איז גוט פאר אים.
ועל כולם, צו וויסן און פארשטיין אז פאר דעם חבר קען זיין בעסער, פארקערט פון אים. און דאס מחשיב זיין.
די עבודה ביי חסידים אלעמאל איז געווען, "קענען זיך און טון מיט זיך". מיר געפינען אן אויסדרוק אויף די ענינים, "נפשו של אדם מלמדתו" - דער נפש פון א מענטש לערנט אים אויס וואס איז ריכטיג אין דעם. די עבודה פון א מענטש איז, זיך צו מעסטן באמת, און וויסן ווי אזוי ער דארף באמת זיין.
אין א געוויסער זין איז יעדע מענטש מצומצם אין זיין פעלד. ווי אזוי האט נאר יענער אמאל געזאגט? - יעדער איינער לעבט אין א באקס! - איך לעב אין אן אוצר-החכמה באקס, און יענער לעבט אין א טאויס פאר יאו באקס! ודפח"ח. עכ"ז ליגט עפעס אין דעם, אז יעדער איינער דארף זיך מעסטן ווי אזוי דער דארף באמת זיין. ס'איז דא מענטשן וואס פאר זיי איז גוט און ריכטיג צו זיין מצומצם, ווידער אנדערע מענטשן וואס פאר זיי איז גוט צו זיין ברייט און אפן. די חורבן איז נאר ווען דער מצומצם מיינט אז "אלע" דארפן זיין מצומצם, און דער ברייטער מיינט אז "אלע" דארפן זיין ברייט.
אזוי ווי איר פארשטייט אז ס'איז דא מענטשן וואס פאר זיי איז בעסער צו וואוינען אין די סיטי, און פאר אנדערע איז בעסער צו וואוינען אין דארף. ס'איז דא מענטשן וואס פאר זיי איז בעסער צו זיין אין תפיסה ח"ו (לאכט נישט, ס'איז באמת דא מענטשן וואס פאר זיי איז דאס בעסער און זיי זענען מער צופרידענער דארט), פאר אנדערע - רוב מענטשן - איז דאס א טראגעדיע ל"ע. פאר געוויסע מענטשן איז געשמאק צו וואוינען אונטער א קאמאניסטישע רעזשים, בשעת פאר אנדערע איז דאס עק וועלט.
פונקט אזוי איז אין רוחניות, ווי אויך גשמיות. די עבודה פון א מענטש איז בלויז זיך צו קענען און וויסן באמת וואס עס איז גוט פאר אים.
ועל כולם, צו וויסן און פארשטיין אז פאר דעם חבר קען זיין בעסער, פארקערט פון אים. און דאס מחשיב זיין.
מורינו ורבנו[ציטאט אראפגענומען]
פארגיסן טרערן.
דער אמת'ער געדאנק ווען טרערן קומען, איז ווען מען שפירט ווי נישטיג מען איז קעגן דעם אנדערן זייט. דעמאלס קומט טרערן!
טרערן קענען קומען, ווען דו ביסט זיך מתבונן עטליכע מינוט, וואס דער אויבערשטער האט אלס געטון פאר דיר, ווי אזוי דו וואלסט נישט געקענט עקזיסטירן אן אים. טראכט אריין אביסל אין די שווערע מאמענטן וואס דו ביסט אריבערגעגאנגען דאס יאר, ווי אזוי דו ביסט געווען באזארגט אויף געוויסע געשיכטעס, ווי הילפסלאז דו ביסט געווען, און ווי אזוי אלעס האט זיך ארויסגעשטעלט גוט און גראד. טראכט און גלויב אז דאס קומט פון באשעפער. עס וועט דיר קומען טרערן.
טרערן קענען קומען, ווען דו ביסט זיך מתבונן עטליכע מינוט, ווי זינדיג דו ביסט, וויפיל עבירות דו האסט געטון פארן אויבערשטן (דאס איז שוין מער א ליטווישע געדאנק, אבער כשר ביי חסידים). ווי גרויס דער אויבערשטער איז און ווי קליין דו ביסט, ווי שטארק דו קענסט זיך נישט באהערשן און דו ביסט נישט אין דיינע הענט. טראכט אריין אז באמת ווילסטו נישט טון קיין עבירות, אבער דו קענסט נישט שטיין אין די גרויסע נסיונות. זיי מתפלל מעומקי לבבך אז דער אויבערשטער זאל דיר געבן די כוחות, דו זאלסט אים מער נישט מצער זיין (די עצה איז אויך גוט פאר הרב לכבוד). עס וועט דיר קומען טרערן.
טרערן קענען קומען, ווען דו ביסט זיך מתבונן אין דיין שווערן מצב. די פלאגענישן און די פראבלעמען וואס נעמען (אפשר) ארום דיין משפחה אדער דיר זעלבסט. קוק זיך אום ווי הילפסלאז דו ביסט, ווי אזוי דו קענסט זיך נישט אליין העלפן. נאר דער אויבערשטער קען דיר העלפן און נאר ער קען דיר ארויסענעמן פון דעם מצב. דאוון צו אים, בעט זיך צו אים כבן המתחטא לפני אביו שבשמים. עס וועט דיר קומען טרערן.
דער צד השוה איז, אז טרערן קומען ווען מען איז זיך מתבונן ווי נישטיג און הילפסלאז און קליינקיק ביסטו קעגן דעם גרויסן אלמעכטיגן גאט פאר וועמען דו שטייסט. דעמאלס קומט טרערן.
(איר וועט אוודאי געדענקען, איינע פון מיינע ערשטע געשיכטעס דא אויף קאווע שטיבל, די ערשטע שבת נאך איך האב זיך איינגעשריבן דא, בשעת עס האט מיר געכאפט מחשבות פון קאווע שטיבל אינמיטן דאווענען, און איך האב זיך געטראפן וויינען בפני קהל ועדה. קוקט עס נאך און זעט די מעשה. וואס איז פשט פון די מעשה, פארוואס האב איך געוויינט? - ווייל איך האב זיך פלוצלינג געשפירט אזוי נישטיג און קליין, אז איך בין פארפארן מיט מיינע מחשבות אינמיטן דאווענען, פאר אן עולם אידן, איך האב זיך נישט באהערשט. דעריבער איז געקומען טרערן און געוויין.)
טרערן קענען קומען, ווען דו שטייסט און דו ביסט זיך מתבונן אין די העכערקייט פון די הייליגע זמנים אין וואו מיר שטייען. ווי גרויס די צייט איז, און ווי אומצוגרייט דיין נפש איז. שטיי און שטוין, ווי אזוי קען איך מקבל זיין די גרויסע אורות בשעת איך בין אזוי קליין. עס וועט דיר קומען טרערן פון אהבה ויראה.
די אנאליז אויף טרערן האט מיר מורא'דיג באנומען (כמעט ביז טרערן...). איך האב שטארק הנאה געהאט פון די טרעפליכע דיבורים און גוטע עצה.
אבער פון די אנדערע זייט. אויף מיין שאלה האב איך נאכנישט געהערט קיין עצה, אויסער דעם אז עס איז א ברייטע פעלד און אז יעדער איינער קען ענטפערן דערויף.
ביטע...
דאס איז צי א לאנגע תשובה פאר אזא אשכול. אפשר וועל איך מאכן א עקסטע אשכול אויף דעם.
דערווייל קען יעדער ענטפערן אויף דעם.
דערווייל קען יעדער ענטפערן אויף דעם.
פאריגע מאל ביי קבלת קהל האט איינער געפרעגט איבער א מיידל וואס בענשט שנעל און שטיל, און ווי אזוי מען קען איר מאכן בעסער בענטשן. איך האב געענטפערט דארט וואס איך האב געענטפערט.
אט איז דער אישי פון מיר צו דעם שואל:
אט איז דער אישי פון מיר צו דעם שואל:
מורינו ורבנווואס איז געווארן מיט די נושא? - האט די עצה געהאלפן? - ווי אזוי האט זיך עס מסדר געווען?
שואל באישישקויעך פאר'ן פרעגן.
למעשה איז זי אהיים געקומען הערשט 4 וואכן שפעטער ווי געראכטן, נאר 2 וואכן צוריק. נאך נישט אויסגעקומען צו אויספירן אלע פרטים פון עצה אבער מ'ארבעט אויף זיך נישט צו באדערן איר...
רבי, א ברכה אויפן נייעם יאר.
איך וויל וואונטשן פאר יעדן פון אייך באזונדער און אלעמען צוזאמען צוגלייך, און באזונדער פאר די חברי הקאווע שטיבל:
דער אויבערשטער זאל אייך אלעמען באשערן א גוט געבענשט יאר, א שנת גאולה וישועה, ברכת ה' היא תעשיר, א יאר פון ברכות שמים מעל, בני חיי ומזוני רוויחי, פרנסה בריווח ובכבוד ובניקל, אורך ימים ושנות חיים, אן אנגעפילטע יאר מיט כל טוב. א יאר וואס מען זאל קענען גרינג דינען דעם אויבערשטן, מיט אלע הצטרכיות בניקל ובכבוד, נחת פון די קינדער, וואס זאלן גיין בדרך טובים, געזונט און אלעס גוט, א זאטע יאר מיט כל טוב סלה פאר אלע אידישע קינדער, א שנה טובה ומתוקה, די וועלט זאל שיינען פאר אייך. עדי נזכה לקבל פני משיח צדקינו במהרה בימינו אמן.
דער אויבערשטער זאל אייך אלעמען באשערן א גוט געבענשט יאר, א שנת גאולה וישועה, ברכת ה' היא תעשיר, א יאר פון ברכות שמים מעל, בני חיי ומזוני רוויחי, פרנסה בריווח ובכבוד ובניקל, אורך ימים ושנות חיים, אן אנגעפילטע יאר מיט כל טוב. א יאר וואס מען זאל קענען גרינג דינען דעם אויבערשטן, מיט אלע הצטרכיות בניקל ובכבוד, נחת פון די קינדער, וואס זאלן גיין בדרך טובים, געזונט און אלעס גוט, א זאטע יאר מיט כל טוב סלה פאר אלע אידישע קינדער, א שנה טובה ומתוקה, די וועלט זאל שיינען פאר אייך. עדי נזכה לקבל פני משיח צדקינו במהרה בימינו אמן.
אנאנימע שאלה וואס איז אריינגעקומען:
שואל באישיכבוד מורינו ורבינו שליט"א
דער רבי זאל מיר מוחל זיין אז איך האב געשפעטיגט היות איך האב עוסק געווען מיט מיין אייגענעם שלום בית - פארברענגן מיטן אשת חיל תחי’.
קודם כל וויל איך זיך מזכיר זיין ביים רבי’ן אני וכל בני ביתי להפקד בדבר ישועה ורחמים להיכתב בספרן של צדיקים גמורים לאלתר לחיים טובים ולשלום. לשנה טובה ומתוקה
און יעצט וואלט איך געוואלט פרעגן דעם רבי’ן היות איך האב א רבי [גראדע נישט פון די גרויסע חסידישע פירמעס] צו וועמען איך פלעג פארן אויף די הייליגע טעג מחוץ לעירי און איך האב מייגע מיטגענומען מיין בחור נ"י
אבער דאס יאר האט ער זיך ג’עקשנט אז ער וויל נישט פארן צוליב וואס די אכסניא איז נישט באקוועם און ווי אויך אז עס איז צושטופט ביים רבי’ן איז מיין שאלה צו איך זאל איהם צווינגען דערפאר - אדער מוטשען דערויף ? אדער איך זאל פארן אליין ?
ילמדנו רבינו כדת מה לעשות !
ובברכה לכבוד מרן רבינו שיזכה לחיים טובים ולשלום ולזכות להמשיך להשפיע לטובת הכלל. באנפאן נהירין
שואל באישילכבוד רבינו שליט"א
איך וויל צולייגען אז איך האב נישט אליין קיין חשק צו פארן ווייל איך דארף מיין באקוועמלעכקייטן איז עס בעסער אז איך זאל בלייבען אינדערהיים און פראווענען א ר"ה מיט ישוב הדעת
כדי מיין ווייב און קינדער זאלן געניסן פונעם ראש המשפחה ???
קודם כל וועל איך אייך צואוואונטשן, אז איר זאלט האבן א שנת גאולה וישועה, א כתיבה וחתימה טובה און א גוט געבענשט יאר, להפקד ולהזכר בספרן של צדיקים גמורים. דו זאלסט זען צו האבן שיעורים קבועים, נישט נאכצולאזן בשום אופן, שטיין פעסט דערויף מיט א שטארקקייט און זיך נישט רירן פון דיינע שיעורים, און דו וועסט האבן א גוט געבענשט יאר מיט כל מיני ישועות והשפעות טובות, דו מיט דיין גאנצע משפחה. זאלסט זען אסאך נחת פון דיינע קינדער געזונטערהייט מיט כל טוב סלה.
ענטפער אויף די שאלה:
קודם כל, פון אונזער שמועס נאכפאלגענדיג די שאלה, איז אויסגעקומען אז אייער בחור איז 15 יאר אלט.
לעצם הענין:
קינדער זענען ריינע הייליגע שעפעלעך, פיואר, אן קיין אייגענע מיינונגען. מען קען אין זיי אריינלייגן וואס מען וויל, אלעס וואס מען וויל לייגט מען אריין אין זיי, און דאס קומט ארויס שפעטער ביתר שאת וביתר עוז.
וואס מענטשן כאפן נישט איז, אז דער וועג ווי אזוי מען לייגט אריין אין קינדער, איז "נישט" דורך רעדן צו זיי. זיי לערנען דיר גוט אפ און מבינ'ען אריין אין דיר זייער פיין. זיי פארלאזן זיך אויף דיר, אבער נישט אויף דיינע דיבורים, נאר אויף דיר אליין, ועמוק הוא. זיי פארשטייען גוט וואס דו האסט ליב און וואס דו גלייכסט נישט. דו קענסט רעדן און זאגן וואס דו ווילסט, וואס זיי וועלן אויפכאפן איז "דיין" מהות, וואס דו זאגסט נישט, און וואס עס ליגט אונטער דיינע ווערטער.
דו שרייבסט מיר, אז דיין זוהן האט נישט חשק צו פארן צום רבי'ן. שפעטער גראדסטו זיך אויס, אז באמת ווילסטו אויך נישט, נאר דו טוסט עס ווייל דו פארשטייסט כנראה אז אזוי דארף עס זיין און אזוי איז עס גוט. דיין זוהן מבינ'ט דיר אבער אפ, ער פארשטייט אז באמת איז עס נישט גוט און דו אליין האסטו נישט קיין נערוון דערצו. נו, וויל ער אויך נישט. פארוואס זאל ער זיין אנדערש פון זיין גרויסן טאטע'ן?
דער אמת איז, אז דו אליין פארשטייסט די טובה דערפון, און פארדעם ווילסטו פארן. עס איז דיר פשוט אומבאקוועם און נישט גוט צו פארן, און דו וואונשט זיך אז הלוואי ווען דו קענסט בלייבן אינדערהיים. אבער תוך תוכיות פארשטייסטו אז עס איז א גוטע זאך, ווי אויך אז עס איז גוט פאר אים צו זיין מקושר מיט צדיקים.
דיין עבודה איז, ארויסברענגען פאר דיר אליין די מעלות דערפון. דו פארשטייסט עס סיי-ווי, דאן ברענג עס ארויס מער אויפן אויבערפלאך, פאר דיר, און גיב דאס איבער אין די קינדער. רעד צו זיי די תועלת, און וואס מען פארדינט דערפון, און ווי זיס עס איז, אפילו ווען עס איז שווער, און די נוצן וואס מען האט דערפון.
עס איז א שווערע עבודה, בפרט ווען דו אליין ווילסט אנדערש. אבער דו פארשטייסט אז עס איז פאר זיין טובה, און עס איז טאקע. דאן טוה אזוי, דעמאלס וועט ער וועלן.
יעצט איז שוין אביסל צו שפעט. צווינג אים נישט! - דו קענסט ארבעטן פון יעצט אויף קומענדיגע יאר. פאר דאס יאר צום רבי'ן, רעד שוין דערפון א גאנצע וואך, איבער די זכיה און הייליגקייט דערפון, און ווי שטארק דו פרייסט זיך דערצו. שפעטער ווען דו קומסט אהיים, רעד ווי אזוי דאס איז געווען, די התעוררות, די דברי תורה, די ווארעמקייט וואס דער רבי גיבט פאר יעדן, וכו' וכו' (ברענג ארויס די אמת'ע נקודות און מאך עס זיס). וועסטו שוין זען אז קומענדיגע יאר וועט ער שוין וועלן גיין.
...
אגב, דאס וויכטיגקייט פון פארן צו א רבי איז זייער וויכטיג. איך בין נישט אריינגעגאנגען יעצט דערין, מען קען דערין מאריך זיין. ס'איז א תועלת פאר יונג און אלט און ס'גיבט אסאך צי פארן מענטש. איך זעה עס אליין, די וואס קומען נסיעות קוקן אויס אינגאנצן אנדערש. מ'קען זיך נישט פארשטעלן דער חילוק.
ענטפער אויף די שאלה:
קודם כל, פון אונזער שמועס נאכפאלגענדיג די שאלה, איז אויסגעקומען אז אייער בחור איז 15 יאר אלט.
לעצם הענין:
קינדער זענען ריינע הייליגע שעפעלעך, פיואר, אן קיין אייגענע מיינונגען. מען קען אין זיי אריינלייגן וואס מען וויל, אלעס וואס מען וויל לייגט מען אריין אין זיי, און דאס קומט ארויס שפעטער ביתר שאת וביתר עוז.
וואס מענטשן כאפן נישט איז, אז דער וועג ווי אזוי מען לייגט אריין אין קינדער, איז "נישט" דורך רעדן צו זיי. זיי לערנען דיר גוט אפ און מבינ'ען אריין אין דיר זייער פיין. זיי פארלאזן זיך אויף דיר, אבער נישט אויף דיינע דיבורים, נאר אויף דיר אליין, ועמוק הוא. זיי פארשטייען גוט וואס דו האסט ליב און וואס דו גלייכסט נישט. דו קענסט רעדן און זאגן וואס דו ווילסט, וואס זיי וועלן אויפכאפן איז "דיין" מהות, וואס דו זאגסט נישט, און וואס עס ליגט אונטער דיינע ווערטער.
דו שרייבסט מיר, אז דיין זוהן האט נישט חשק צו פארן צום רבי'ן. שפעטער גראדסטו זיך אויס, אז באמת ווילסטו אויך נישט, נאר דו טוסט עס ווייל דו פארשטייסט כנראה אז אזוי דארף עס זיין און אזוי איז עס גוט. דיין זוהן מבינ'ט דיר אבער אפ, ער פארשטייט אז באמת איז עס נישט גוט און דו אליין האסטו נישט קיין נערוון דערצו. נו, וויל ער אויך נישט. פארוואס זאל ער זיין אנדערש פון זיין גרויסן טאטע'ן?
דער אמת איז, אז דו אליין פארשטייסט די טובה דערפון, און פארדעם ווילסטו פארן. עס איז דיר פשוט אומבאקוועם און נישט גוט צו פארן, און דו וואונשט זיך אז הלוואי ווען דו קענסט בלייבן אינדערהיים. אבער תוך תוכיות פארשטייסטו אז עס איז א גוטע זאך, ווי אויך אז עס איז גוט פאר אים צו זיין מקושר מיט צדיקים.
דיין עבודה איז, ארויסברענגען פאר דיר אליין די מעלות דערפון. דו פארשטייסט עס סיי-ווי, דאן ברענג עס ארויס מער אויפן אויבערפלאך, פאר דיר, און גיב דאס איבער אין די קינדער. רעד צו זיי די תועלת, און וואס מען פארדינט דערפון, און ווי זיס עס איז, אפילו ווען עס איז שווער, און די נוצן וואס מען האט דערפון.
עס איז א שווערע עבודה, בפרט ווען דו אליין ווילסט אנדערש. אבער דו פארשטייסט אז עס איז פאר זיין טובה, און עס איז טאקע. דאן טוה אזוי, דעמאלס וועט ער וועלן.
יעצט איז שוין אביסל צו שפעט. צווינג אים נישט! - דו קענסט ארבעטן פון יעצט אויף קומענדיגע יאר. פאר דאס יאר צום רבי'ן, רעד שוין דערפון א גאנצע וואך, איבער די זכיה און הייליגקייט דערפון, און ווי שטארק דו פרייסט זיך דערצו. שפעטער ווען דו קומסט אהיים, רעד ווי אזוי דאס איז געווען, די התעוררות, די דברי תורה, די ווארעמקייט וואס דער רבי גיבט פאר יעדן, וכו' וכו' (ברענג ארויס די אמת'ע נקודות און מאך עס זיס). וועסטו שוין זען אז קומענדיגע יאר וועט ער שוין וועלן גיין.
...
אגב, דאס וויכטיגקייט פון פארן צו א רבי איז זייער וויכטיג. איך בין נישט אריינגעגאנגען יעצט דערין, מען קען דערין מאריך זיין. ס'איז א תועלת פאר יונג און אלט און ס'גיבט אסאך צי פארן מענטש. איך זעה עס אליין, די וואס קומען נסיעות קוקן אויס אינגאנצן אנדערש. מ'קען זיך נישט פארשטעלן דער חילוק.
א גרויסע שקויעך פארן רעבין זאל זיין געזונט פארן פראווענען דעם ציבור! סאיז נישט קיין חילוק אויב דו ביזט א רבי אין ריעל לייף, די עיקר איז אז דו ברענגסט אריין דא א לחלוחת אין די עצמות היבשות!
אגב איך האב שטארק הנאה געהאט פון די ווארט אז יעדער לעבט אין א באקס נאר סקען זיין א באקס פון אוצר החכמה אדער א באקס פון טויס פאר יו, יישר כח פאר דעם ווארט סגייט מיר שטארק צונוץ קומען.
אגב איך האב שטארק הנאה געהאט פון די ווארט אז יעדער לעבט אין א באקס נאר סקען זיין א באקס פון אוצר החכמה אדער א באקס פון טויס פאר יו, יישר כח פאר דעם ווארט סגייט מיר שטארק צונוץ קומען.
מורינו ורבנולשם ייחוד קודשא בריך הוא ושכינתיה בשם כל ישראל, הריני מוכן ומזומן לעשות נחת רוח לקודשא בריך-הוא, ליחד שם י"ה בו"ה בשם כל ישראל, לקיים מה שנאמר כבקרת רועה עדרו מעביר צאנו תחת שבטו, זיך אפצוגעבן מיט די שאף פון הייליגן באשעפער, צו טון די פליכט וואס איז ארויפגעפאלן אויף מיר, משפיע צו זיין שפע קודש לזרע אברהם, באהבה ובחיבה, איך נעם אויף מיר דעם יאך מיט ליבשאפט.
אין דעם געלעגנהייט חזר איך איבער צו געדענקען, דאס גאנצע זאך האט נישט מיט מיינע עבודות, דאס איז נישט צוליב דעם וואס איך בין העכער אדער חשוב'ער פון אנדערע. מיר האט מען פשוט אויסגעקליבן פונעם גאנצן עולם צו זיין דער אינדערמיטן, צו ברענגען די רייד פון דעם הייליגן איד פארן הייליגן באשעפער, ארויסצוברענגען זייער צורך און ממליץ צו זיין טובות לעמו ישרא', און פון דער אנדערע זייט אויך ברענגען דעם דבר ה' אל עמו בני ישראל הקדושים, זיי צו ברענגען נאנטער צום הייליגן באשעפער, לעשות נחת רוח לבוראנו, א בחינה פון דבר אל בני ישראל ואמרת אליהם כמבואר בספה"ק. ס'איז נישט צוליב מיין צדקות און נישט צוליב מיין קדושה, פשוט מיר האט מען ארויסגעהויבן, א בחינה פון אתה בחרתנו מכל העמים, איך בין נישט הייליגער און נישט חשוב'ער, אויב עפעס פארקערט. לב יודע מרת נפשו, איך ווייס באמת ווער איך בין, איך זאג אייך אז איר זענט פיל חשוב'ער פון מיר, אבער חשבונות שמים קען מען נישט, און דער אויבערשטער ווייסט וואס איז גוט לעמו בני ישראל, און ער האט אזוי געוואלט.
אצינד שטיי איך דא פאר אייער דינסט, די קומענדיגע צוויי שעה, אייך אויסצוהערן און פראבירן צו ברענגען נאנטער צום אויבערשטן און ברענגען דער שפע אלוקי צו אייך הייליגע אידן.
אויב דער רבי קען צו צייכענען די פסוק כבקרת רועה עדרו מעביר צאנו תחת שבטו.
Re: קבלת קהל לקראת ימי הרחמים - היינט 5:00 אי"ה
[ציטאט אראפגענומען]
ס'נישט קיין סיבה.. ס'איז א סימן.
אויב רייבט מען צוויבל ווי אריה דרעי בשעתו און מ'וויינט דורך דעם, האט מען זיך נישט ארויסגעדרייט פונעם ''סימן'' אז ס'איז ''צריך בדיקה''
טאמער מען קען זיך נאך מזכיר זיין, וויל איך נאך אריין כאפן.
איך האב א גרויסע פראבלעם.
ביים דאווענען די הייליגע טעג, נעמט עס דאך זיכער לאנג, און מען זיצט אסאך שעות אין בית המדרש, און די טבע איז אז די מחשבות לויפן, וויפיל איך פראביר אינזינען האבן די הייליגע ווערטער פין דאווענען, ווערען די ווערטער אין מחזור ווי צושפרינגען פאר מיינע אויגן, און איך הער שכנים דאווענען, פרום, פאלשע טרערן, פארפרומטע שאקלעריי, און מיין נפש איז נישט סובל פאלשקייט, און איך ווער אויפגערעגט אין הארץ אויף זיי, פאר זיין פעיקערס.
בשעת מעשה באדערט מיר אפילו אז איך האב אזעלכע מחשבות, אבער עס נעמט מיר איבער מיין הארץ, און איך וויל ארויסלויפן פין בית המדרש, איך האב אבער נישט ווי צו לויפן חוץ אין בית הכסא, און וויפיל קעןַ מען שוין גיין אין בית הכסא, ממש ווי א יונגל וואס לויפט ארויס פין קלאס פיל איך מיר.
אפשר האט דער רבי שליט"א א עצה פאר מיר, וויאזוי קען איך פטור ווערן די מחשבות?
איך האב א גרויסע פראבלעם.
ביים דאווענען די הייליגע טעג, נעמט עס דאך זיכער לאנג, און מען זיצט אסאך שעות אין בית המדרש, און די טבע איז אז די מחשבות לויפן, וויפיל איך פראביר אינזינען האבן די הייליגע ווערטער פין דאווענען, ווערען די ווערטער אין מחזור ווי צושפרינגען פאר מיינע אויגן, און איך הער שכנים דאווענען, פרום, פאלשע טרערן, פארפרומטע שאקלעריי, און מיין נפש איז נישט סובל פאלשקייט, און איך ווער אויפגערעגט אין הארץ אויף זיי, פאר זיין פעיקערס.
בשעת מעשה באדערט מיר אפילו אז איך האב אזעלכע מחשבות, אבער עס נעמט מיר איבער מיין הארץ, און איך וויל ארויסלויפן פין בית המדרש, איך האב אבער נישט ווי צו לויפן חוץ אין בית הכסא, און וויפיל קעןַ מען שוין גיין אין בית הכסא, ממש ווי א יונגל וואס לויפט ארויס פין קלאס פיל איך מיר.
אפשר האט דער רבי שליט"א א עצה פאר מיר, וויאזוי קען איך פטור ווערן די מחשבות?
קאך_לעפלעל שמועות טובות מברך: ברוך אתה ה' אלוקינו מ"ה///
שהכל נהיה בדברו. אויף גוטע הערינג מאכט מען א ברכה שהכל נהיה בדברו...! נאר דער אמת איז א ז שב"ק אינדערפריה נאכ'ן דווענען איז נישטא אזא זאך ווי נישט גוטע הערינג...!
[ציטאט אראפגענומען]
איך ווייס. האט ער דאך אראפגעברענגט די צווייטע האלב וואס קומט פון ונתנה תוקף.
היסטאריעטאמער מען קען זיך נאך מזכיר זיין, וויל איך נאך אריין כאפן.
איך האב א גרויסע פראבלעם.
ביים דאווענען די הייליגע טעג, נעמט עס דאך זיכער לאנג, און מען זיצט אסאך שעות אין בית המדרש, און די טבע איז אז די מחשבות לויפן, וויפיל איך פראביר אינזינען האבן די הייליגע ווערטער פין דאווענען, ווערען די ווערטער אין מחזור ווי צושפרינגען פאר מיינע אויגן, און איך הער שכנים דאווענען, פרום, פאלשע טרערן, פארפרומטע שאקלעריי, און מיין נפש איז נישט סובל פאלשקייט, און איך ווער אויפגערעגט אין הארץ אויף זיי, פאר זיין פעיקערס.
בשעת מעשה באדערט מיר אפילו אז איך האב אזעלכע מחשבות, אבער עס נעמט מיר איבער מיין הארץ, און איך וויל ארויסלויפן פין בית המדרש, איך האב אבער נישט ווי צו לויפן חוץ אין בית הכסא, און וויפיל קעןַ מען שוין גיין אין בית הכסא, ממש ווי א יונגל וואס לויפט ארויס פין קלאס פיל איך מיר.
אפשר האט דער רבי שליט"א א עצה פאר מיר, וויאזוי קען איך פטור ווערן די מחשבות?
איך פארשטיי זייער גוט דיינע געפילן. איך האב אויך געהאט אמאל תקופות מיט אזעלכע געפילן.
די מציאות איז אבער, אז מען קען קוקן דערויף אויף עטליכע אופנים און איר דארפט דאס אנערקענען. די אידן מיט פאלשע קרעכצן, קרעכצן נישט ווייל זיי ווילן יענעם אויספאפן, איך בין משוכנע אין דעם. זייער כוונה איז, ווייל זיי ווילן זיך אליין מעורר זיין און זיי קלערן אז דאס איז א וועג ווי אזוי זיי קענען צוקומען צו אמת'ע התעוררות. צומאל מאכן זיי דאס פאר די קינדער, אז די קינדער זאלן זען ווי אזוי מען דאוונט, אפילו זיי האלטן נישט דערביי, און די כוונה איז רצוי ביים אויבערשטן. זיי מיינען עפעס דערביי.
אסאך מאל איז אויך דא א מציאות, אז דער מענטש מיינט אליין אז ער מיינט דאס אמת'דיג. אמאל איז דא וואס דער מענטש מיינט דאס טאקע אמת'דיג, אבער איר מיינט אז עס איז געבלאפטע מעשיות. הצד-השוה שבהם, אז איר קוקט דאס אסאך מאל אן פיל מער נאגאטיוו ווי דער מציאות איז טאקע. מען דארף זיך אויסלערנען יענעם צו פארשטיין, סובל זיין, און אפילו מיטשפירן מיט אים.
איר זענט מסכים, אז ווען איר שפילט בעל-בתיש'קייט, זיך מאכנדיג ווי א שיינער איד, אפילו איר זענט נישט, זענט איר דאס סובל און איר פארשטייט פארוואס איר טוט דאס. נו, פארוואס זאלט איר נישט פארשטיין דעם חסידי'שע איד וואס מאכט אביסל פאלשע תנועות?! - ער טוט דאך די זעלבע זאך...
יעדער איינער פארשטייט זיך אליין.
ס'איז נאך דא נאך מאריך צו זיין דערין. אויב ס'וועט זיך מאכן מער א שמועס, וועלן מיר דאס אויסשמועסן מער ברייטער.
מורינו ורבנוקודם כל וועל איך אייך צואוואונטשן, אז איר זאלט האבן א שנת גאולה וישועה, א כתיבה וחתימה טובה און א גוט געבענשט יאר, להפקד ולהזכר בספרן של צדיקים גמורים. דו זאלסט זען צו האבן שיעורים קבועים, נישט נאכצולאזן בשום אופן, שטיין פעסט דערויף מיט א שטארקקייט און זיך נישט רירן פון דיינע שיעורים, און דו וועסט האבן א גוט געבענשט יאר מיט כל מיני ישועות והשפעות טובות, דו מיט דיין גאנצע משפחה. זאלסט זען אסאך נחת פון דיינע קינדער געזונטערהייט מיט כל טוב סלה.
ענטפער אויף די שאלה:
קודם כל, פון אונזער שמועס נאכפאלגענדיג די שאלה, איז אויסגעקומען אז אייער בחור איז 15 יאר אלט.
לעצם הענין:
קינדער זענען ריינע הייליגע שעפעלעך, פיואר, אן קיין אייגענע מיינונגען. מען קען אין זיי אריינלייגן וואס מען וויל, אלעס וואס מען וויל לייגט מען אריין אין זיי, און דאס קומט ארויס שפעטער ביתר שאת וביתר עוז.
וואס מענטשן כאפן נישט איז, אז דער וועג ווי אזוי מען לייגט אריין אין קינדער, איז "נישט" דורך רעדן צו זיי. זיי לערנען דיר גוט אפ און מבינ'ען אריין אין דיר זייער פיין. זיי פארלאזן זיך אויף דיר, אבער נישט אויף דיינע דיבורים, נאר אויף דיר אליין, ועמוק הוא. זיי פארשטייען גוט וואס דו האסט ליב און וואס דו גלייכסט נישט. דו קענסט רעדן און זאגן וואס דו ווילסט, וואס זיי וועלן אויפכאפן איז "דיין" מהות, וואס דו זאגסט נישט, און וואס עס ליגט אונטער דיינע ווערטער.
דו שרייבסט מיר, אז דיין זוהן האט נישט חשק צו פארן צום רבי'ן. שפעטער גראדסטו זיך אויס, אז באמת ווילסטו אויך נישט, נאר דו טוסט עס ווייל דו פארשטייסט כנראה אז אזוי דארף עס זיין און אזוי איז עס גוט. דיין זוהן מבינ'ט דיר אבער אפ, ער פארשטייט אז באמת איז עס נישט גוט און דו אליין האסטו נישט קיין נערוון דערצו. נו, וויל ער אויך נישט. פארוואס זאל ער זיין אנדערש פון זיין גרויסן טאטע'ן?
דער אמת איז, אז דו אליין פארשטייסט די טובה דערפון, און פארדעם ווילסטו פארן. עס איז דיר פשוט אומבאקוועם און נישט גוט צו פארן, און דו וואונשט זיך אז הלוואי ווען דו קענסט בלייבן אינדערהיים. אבער תוך תוכיות פארשטייסטו אז עס איז א גוטע זאך, ווי אויך אז עס איז גוט פאר אים צו זיין מקושר מיט צדיקים.
דיין עבודה איז, ארויסברענגען פאר דיר אליין די מעלות דערפון. דו פארשטייסט עס סיי-ווי, דאן ברענג עס ארויס מער אויפן אויבערפלאך, פאר דיר, און גיב דאס איבער אין די קינדער. רעד צו זיי די תועלת, און וואס מען פארדינט דערפון, און ווי זיס עס איז, אפילו ווען עס איז שווער, און די נוצן וואס מען האט דערפון.
עס איז א שווערע עבודה, בפרט ווען דו אליין ווילסט אנדערש. אבער דו פארשטייסט אז עס איז פאר זיין טובה, און עס איז טאקע. דאן טוה אזוי, דעמאלס וועט ער וועלן.
יעצט איז שוין אביסל צו שפעט. צווינג אים נישט! - דו קענסט ארבעטן פון יעצט אויף קומענדיגע יאר. פאר דאס יאר צום רבי'ן, רעד שוין דערפון א גאנצע וואך, איבער די זכיה און הייליגקייט דערפון, און ווי שטארק דו פרייסט זיך דערצו. שפעטער ווען דו קומסט אהיים, רעד ווי אזוי דאס איז געווען, די התעוררות, די דברי תורה, די ווארעמקייט וואס דער רבי גיבט פאר יעדן, וכו' וכו' (ברענג ארויס די אמת'ע נקודות און מאך עס זיס). וועסטו שוין זען אז קומענדיגע יאר וועט ער שוין וועלן גיין.
...
אגב, דאס וויכטיגקייט פון פארן צו א רבי איז זייער וויכטיג. איך בין נישט אריינגעגאנגען יעצט דערין, מען קען דערין מאריך זיין. ס'איז א תועלת פאר יונג און אלט און ס'גיבט אסאך צי פארן מענטש. איך זעה עס אליין, די וואס קומען נסיעות קוקן אויס אינגאנצן אנדערש. מ'קען זיך נישט פארשטעלן דער חילוק.
איך האלט אז אויב די בחור קומט נישט מיט זאל דער טאטע בלייבן אינדערהיים.
עס איז נישט ראטזאם צו לאזן בחורים דאווענען אליין אין שוהל ימים נוראים אן די טאטע.
אפשר קען מען דאס טוהן ווען די קינדער זענען יונג, אבער איינמאל זיי דארפן שוין זיין אין שוהל איז דעם טאטענס אחריות צו זיין מיט זיינע קינדער אין שוהל, כאטש ער וויל באמת זיין ביים רבי'ן. אוודאי איז געוואלדיג ווען מען קען טוהן ביידע, אבער חינוך קומט ערשט.
ישר כח פארן רבי’ן שליט"א פאר תשובתו הרמה דברים קולע אל השערה. און פאר די חיזוק
ויזכה @מורינו ורבינו להמשיך בעבודתו הקדושה להשפיע טללי אורות להזריח אור בעדת צאן מרעיתו. ופה בקאווע שטיבל !
ויזכה @מורינו ורבינו להמשיך בעבודתו הקדושה להשפיע טללי אורות להזריח אור בעדת צאן מרעיתו. ופה בקאווע שטיבל !
[ציטאט אראפגענומען]
אוודאי איז די שאלה געווען לקנטר.
מורינו ורבנוקודם כל וועל איך אייך צואוואונטשן, אז איר זאלט האבן א שנת גאולה וישועה, א כתיבה וחתימה טובה און א גוט געבענשט יאר, להפקד ולהזכר בספרן של צדיקים גמורים. דו זאלסט זען צו האבן שיעורים קבועים, נישט נאכצולאזן בשום אופן, שטיין פעסט דערויף מיט א שטארקקייט און זיך נישט רירן פון דיינע שיעורים, און דו וועסט האבן א גוט געבענשט יאר מיט כל מיני ישועות והשפעות טובות, דו מיט דיין גאנצע משפחה. זאלסט זען אסאך נחת פון דיינע קינדער געזונטערהייט מיט כל טוב סלה.
דער שואל פון די שאלה האט שטארק הנאה געהאט פון די תשובה. בפרט האט ער הנאה געהאט פון די חיזוק אויף קביעת-עתים-לתורה, אין וועלכן ער דארף חיזוק. ס'איז פון די כוחות פון א מנהיג צוצוטרעפן די ריכטיגע דיבורים וואס דער אויבערשטער שיקט אריין פאר יעדן מענטש, וואס ער דארף הערן. דאס קומט מכוחם פון די שואלים, וואס דער אויבערשטער שיקט צו זיי א זענדונג דורך דער משיב. מה רבו מעשיך ה'.
אשרינו שיש לנו רבי כזה. ער האט א (ניצוץ) פון רוח הקודש. און ר'איז נאך אן עניו אויך...!