דער פאסט איז אראפגענומען געווארן
אשכול אן א טיטל #12756
4 פאסטס אין ארכיוו · אשכול #12756
איך בין שוין ברעכעדיגע און מיד פון די ניגון "משפיע מקבל" וואס איז בעצם א קבלה'דיגע שפראך, און מען ניצט דאס צו פארשטיין די ריאליטי.
יעדעס מאל ווען איינער וועט דאס איבערזאגן ביי א שמועס אויף שלום בית וכדומה וועלן זיי זיך פארהאנקענען מיט קשיות; וואס איז אויב די פרוי ברענגט אריין די פרנסה אין שטוב איז זי אויך א מקבל אדער א משפיע?? און מען וועט דאס פארענטפערן מיט לעכערליכע תירוצים, צו די "שפע" איז בעצם פון די מאן, ממילא איז ער די משפיע ווייטער, צו אז אלעס וואס זי טוהט איז אויך נאר צו מקבל זמין אטענטשטען.. דערנאך ווערט שווער, אויב די מאן איז א מקבל טא פארוואס זוכט ער הנאה פון די פרוי, די ביזסט דאך א מקבל, און די דארפסט משפיע זיין! וכהנה וכהנה רבות. און די גאנצע קאפ ווערט פארדרייט מיט דיזע ענינים וואס צומישט א מענטשן כסדר.
והנוגע לענינינו, צו דען קלערט איר אז די פרוי טראכט פארדעם אז איך טוה מיך אהן קליידער כדאי צו מקבל זיין עפעס פון די מאן, צו פון כ'ווייס איך ווער? זאגט זי הננו מוכן ומזומן לקבל עלי? עס איז געשמאק צו אויס זעהן שיין, צו אינדערהיים צו אויף די גאס מער, טאקע אפשר צו באקומען קאמפלימענטן, אבער דאס איז לאו דווקא שלא לשמה, עס איז אויך דא די לשמה פון וועלן אויסזען שיין און באפיצט.( שוין געווען דאָ א שמועס דערוועגן, אולי אונטער די פירהאנג ).
ובכן, אז א מאן ליגט מער אין עוה"ז האט ער אויך די געשמאק, און גייט נאך די לעצטע מאדעס און סטיילס, נישט ווייל ער דארף עפעס באקומען פון איינעם, נאר כשלעצמו געבט דאס א גוטע געפיל, ער קוקט אויס גוט, און זאגט א סטעיטמענט אין וועלכע קאטעגאריע פון כלל ישראל ער וויל זיך איינשרייבן.
איי דאס מאכט איהם פאר א מקבל? קודם דאס גאנצע שפראך איז בי עס, והשנית דאס האט נישט צוטוהן מיט דעם בכלל וכמש"נ.
יעדעס מאל ווען איינער וועט דאס איבערזאגן ביי א שמועס אויף שלום בית וכדומה וועלן זיי זיך פארהאנקענען מיט קשיות; וואס איז אויב די פרוי ברענגט אריין די פרנסה אין שטוב איז זי אויך א מקבל אדער א משפיע?? און מען וועט דאס פארענטפערן מיט לעכערליכע תירוצים, צו די "שפע" איז בעצם פון די מאן, ממילא איז ער די משפיע ווייטער, צו אז אלעס וואס זי טוהט איז אויך נאר צו מקבל זמין אטענטשטען.. דערנאך ווערט שווער, אויב די מאן איז א מקבל טא פארוואס זוכט ער הנאה פון די פרוי, די ביזסט דאך א מקבל, און די דארפסט משפיע זיין! וכהנה וכהנה רבות. און די גאנצע קאפ ווערט פארדרייט מיט דיזע ענינים וואס צומישט א מענטשן כסדר.
והנוגע לענינינו, צו דען קלערט איר אז די פרוי טראכט פארדעם אז איך טוה מיך אהן קליידער כדאי צו מקבל זיין עפעס פון די מאן, צו פון כ'ווייס איך ווער? זאגט זי הננו מוכן ומזומן לקבל עלי? עס איז געשמאק צו אויס זעהן שיין, צו אינדערהיים צו אויף די גאס מער, טאקע אפשר צו באקומען קאמפלימענטן, אבער דאס איז לאו דווקא שלא לשמה, עס איז אויך דא די לשמה פון וועלן אויסזען שיין און באפיצט.( שוין געווען דאָ א שמועס דערוועגן, אולי אונטער די פירהאנג ).
ובכן, אז א מאן ליגט מער אין עוה"ז האט ער אויך די געשמאק, און גייט נאך די לעצטע מאדעס און סטיילס, נישט ווייל ער דארף עפעס באקומען פון איינעם, נאר כשלעצמו געבט דאס א גוטע געפיל, ער קוקט אויס גוט, און זאגט א סטעיטמענט אין וועלכע קאטעגאריע פון כלל ישראל ער וויל זיך איינשרייבן.
איי דאס מאכט איהם פאר א מקבל? קודם דאס גאנצע שפראך איז בי עס, והשנית דאס האט נישט צוטוהן מיט דעם בכלל וכמש"נ.
אודה ולא אבוש כהאב איך זיך אויך געלאזט פארדרייען דעם קאפ מיט די נארישקייטן. כהאב שוין כמעט אנגעהויבן צו גלייבן אז דער מושג פון מענער זיך שיין מאכן איז א ליבעראלע מח שווענקעריי ארויס פון שטןס בית היוצר אין די טריפנע שטאט פאריז. יוסיפון בייזערט זיך שוין דערויף. הרבה שקלתי הדבר בראש עד שנזכרתי בספר קטן ושיר השירים שמו וזה לשונו:
זעט אויס אז ביי א מאן איז אויך שייך א ענין פון זיין שיין. ופסקתי להלכה וחתמתי שמי
וכתב מיימון
דודי צח ואדום דגול מרבבה
ראשו כתם פז קוצותיו תלתלים שחרות כעורב
עיניו כיונים על אפיקי מים רחצות בחלב ישבות על מלאת
לחיו כערוגת הבשם מגדלות מרקחים שפתותיו שושנים נטפות מור עבר
ידיו גלילי זהב ממלאים בתרשיש מעיו עשת שן מעלפת ספירים
שוקיו עמודי שש מיסדים על אדני פז מראהו כלבנון בחור כארזים
חכו ממתקים וכלו מחמדים זה דודי וזה רעי בנות ירושלם
זעט אויס אז ביי א מאן איז אויך שייך א ענין פון זיין שיין. ופסקתי להלכה וחתמתי שמי
וכתב מיימון
מאך זיכעראיך רעד פון א ליידיגער מענטש וואס טראגט נישט גארנישט מיט זיך, נישט קיין חכמה, נישט קיין בינה, ניטאמאל דעת, זיין גאנצע פערזענליכקייט איז געוואנדן אין זיינע קליידער.
הה"ד נזם זהב באף חזיר, אשה יפה וסרת טעם.