אני לדודי ודודי לי - איין דין אדער צוויי דינים (#12)

.

עס איז נישט דא וואס צוצולייגן צו דיינע ארטיקלן ווייל דו דעליווערסט געווענטליך א דבר השלם. דיינע געדאנקן זענען געוואלדיג און די משלים וואס דו נוצט זענען נאך מער. כ'האב זייער הנאה געהאט.

זייער הנאה געהאט פון דעם ארטיקל (טראץ וואס כ'האב נישט פארשטאנען קיין ווארט... דאס איז ונבנתה'ס קונץ...)
אגב, האסטו שוין אמאל גענוצט די מעשה וועגן די פערד?

פערד שיך? ניין. דו געדענקסט עס פון איבערקוקען דעם ארטיקל א האלב יאר צוריק.

א גרויסען ייש"כ. דער וואס וויל אביסל מער פארשטייען וועגען דער טעמע, זאל לערנען די הקדמה צום שערי יושר פון הגאון ר׳ שמעון שקאפ.

Sent from my LG-K373 using Tapatalk

געקיצעלט דארט ווי עס ברויך, נאר וואו ונבנתה'ס פענע שפיץ קען דעגרייכן.

הנאה געהאט צו ליינען. צי ווייס איך וואס ער וויל?
זעט מיר אויס אזוי:
ונבנתה האט זיך ענדגילטיג מייאש געווען אז דער אדם וועט עפעס טון צוליב גאט'ס וועגן - נישט פאר זיך. האט ער א פשט'ל, דינען גאט איז נישט קיין סתירה צו זיך. בעסער געזאגט, ביטול, נישט מיינען זיך, לוינט זיך אויך פאר 'זיך'! בראווא.
שנעל ברענגטס דעם רבי'ן...