אשכול אן א טיטל #10714

כמעין המתגבר כארי לעמוד על המשמר המתחלף!

עמוק עמוק...!

אגב, איז נישט כ"ב מיט כ"ג זיך אביסל סותר?

אנאנים: הערליך און ערליך. כ'האב נאר 2 קליינע הערות: אויף יד...א שאלה דארף מען מאכן א ברכה אויף א יעדע איינציגסטע עקסטער אדער אויף אלע איין ברכה...(מ'קען אנקומען שנעלער צו מאה ברכות... 😂 )
טו: היינט וואלט מען שוין גערופן נחום און ער וואלט איהם ארויפגעלייגט אויף זיין בלאג. מיט פיקטשערס... 🙄

כד: מה פתאום?

טז איז גאר שטארק.

נפיחה משלי...

א פערד איז דער וואס מ'שלאגט אים און ער טוט צוליב.
א חיה איז דער וואס בייסט ווען מ'טוט אים צוליב.
די שנעלקייט פונעם מח איז תלוי אינעם מח זעלבסט.
ווען עפעס טרייבט איז צייט צו גיין מיט מתינות.
די תירוץ איז משיעבוד צום זריז, דער עצל איז משיעבוד צום תירוץ.
אמאל איז דעם עגאאיסט'ס עגא צופיל ווערד אין זיינע אויגן עס צו אנטפלעקן.
מיט פארמאכטע אויגן קען מען זעהן אסאך מער.
אמאל איז די גרעסטע קונץ נישט צו ווייזן קונצן.
די טיעפקייט קען אויך ליגן אויפן אויבערפלאך.
צייט איז וואס מאכט דאס לעבן ווערד צו לעבן.
תקוה קען גענוצט ווערן צום גוטן און צום שלעכטן.
א שמייכל היילט אלע וואונדן.
דער פעסימיסט כאפט נישט אז 'זיין' אויג איז פארשמירט.
די פחד פונעם אייגן אנוועזנהייט איז די תירוץ פאר אלע שגעון.
ווען דאס קיש פארן קינד שטעלט שוין נישט אפ דאס וויינען, איז דאס זיין ערשטע שטאפל פון זיין אויפגעקלערטקייט.
אויפגעקלערטקייט איז רעלאטיוו צום פארמאכטקייט.
דיין שמחה און דיין עצבות ברענגן ארויס דיין גאנצע מהות.
האפענונג איז א דראג, עס ווירקט נאר אויף צייטווייליג.
א נאר איז דער וואס ברויך פרעגן וואס צו פרעגן.
א חכם ניצט זיין הארץ צו באגליקן זיין מח, א נאר ניצט זיין מח צו באגליקן זיין הארץ.
פארן חכם איז אלס ליכטיג, פארן כסיל איז אלס טונקל.
דער משל פונעם משל איז נישט אלעמאל די נמשל.
גראב נישט אין וואסער, שווים נישט אין ערד.
ווען דו טרעפסט עפעס גוט, זוך מער.
דיין אנוועזנהייט איז אינטערסאנט ווען דו טראכסט נישט דערוועגן.
דער זייגער וועט אלעמאל זיגן.
ווען דו ביסט בעצבות זיי פרייליך אז דו קענסט דאס נאך זיין.

שש, אויסערגעווענליך. יעדע שורה איז א שטיק מוסר!


זייער ענליך, אבער אזוי דיפערענט!


דא האב איך אויסגעשאסן.... כ'האף אז מיינע קינדער זעען דאס נישט 😛


דאס איז שטארק. און אוי ווי שווער איינצהאלטן.

קל וחומר

אמאל איז דעם עגאאיסט'ס עגא צופיל ווערד אין זיינע אויגן עס צו אנטפלעקן.

געוואלדיג!!

א שמייכל היילט אלע וואונדן.

👍

דער פעסימיסט כאפט נישט אז 'זיין' אויג איז פארשמירט.

דיין שמחה און דיין עצבות ברענגן ארויס דיין גאנצע מהות.

א בחי' פון אדם ניכר בכוסו וכעסו.

פארן חכם איז אלס ליכטיג, פארן כסיל איז אלס טונקל.

החכם עיניו בראשו והכסיל בחושך הולך (קהלת)

דער משל פונעם משל איז נישט אלעמאל די נמשל.

צו טיעף פאר מיר, קענסט עס מסביר זיין מיט א משל?

דיין אנוועזנהייט איז אינטערסאנט ווען דו טראכסט נישט דערוועגן.
דער זייגער וועט אלעמאל זיגן.

די 2 זענען זייער גוט!!


קל וחומר, כ'ווייס נישט פארוואס דו שרייבסט דיינע שורות אין שש'ס אשכולות, דו קענסט רואיג עפענען אייגענע אשכולות, דו האסט סחורה ווי גאלד!

און יעך האב געמיינט אז דאס וועט זיין די היט:

די תירוץ איז משיעבוד צום זריז, דער עצל איז משיעבוד צום תירוץ

וואס ברענגט מיר צו זאגן אז: דיין צואה קען זיין יענעמס גאלד און דיין גאלד קען זיין יענעמס צואה.

איך אויך

כוכב

טז איז גאר שטארק.

ניין

ג: ?
מיר זעט אויס פארקערט, די אפלאכערס פון אברהמס גאט דערשרעקן מיט גלאבל ווארמינג.

הבנתי, אבער ס'האט מיר געראזשעט דאס צושטעלן אברהמס ברען פארן אמת, (ס'נישט נאר עפּעס א טעאריע) צו די היינטיגע.

איך ווייס נישט אויב דער דרך האט שוין דעמאלס עקזיסטירט כדי צו קענען סר זיין פון דעם.


ער וואלט היינט אנגעקומען אין דזשעי"ל לכאורה.

ס'הייסט?
די גמרא מוטשעט זיך דארט ארום וויזוי ער האט איר געזען, ביז מ'קומט צום מסקנא אז ער האט אריינגעבאמפט אין איר ביי א קרן זוית.

מפוזרי

הבנתי, אבער ס'האט מיר געראזשעט דאס צושטעלן אברהמס ברען פארן אמת, (ס'נישט נאר עפּעס א טעאריע) צו די היינטיגע.

האסט שוין אזויפיל מאל געשריגן אז א טעאריע מיינט עפעס וואס איז נישט אמת, אז דו האסט שוין פארגעסן (אדער קיינמאל נישט געוואוסט) וואס איז די ריכטיגע דעפינאציע פון א טעאריע.

קל וחומר

ס'הייסט?
די גמרא מוטשעט זיך דארט ארום וויזוי ער האט איר געזען, ביז מ'קומט צום מסקנא אז ער האט אריינגעבאמפט אין איר ביי א קרן זוית.

דוכט זיך מיר אז עס איז א ירושלמי ערגעצוואו.
בכל אופן, לויט ווי איך פארשטיי פון שש, רעדט ער פון דעם אז אפילו נאכן איינזעצן אז ער האט אריינגעבאמפט, די עצם מושג פון אנערקענען אז דאס איז א יופי וואס מיר דארפן דאנקען דעם באשעפער דערפאר איז אנדערש ווי דעם "דרך".

דאכציך ס'איז א בבלי ע"ז דף כ.

זבולון

מפוזרי

הבנתי, אבער ס'האט מיר געראזשעט דאס צושטעלן אברהמס ברען פארן אמת, (ס'נישט נאר עפּעס א טעאריע) צו די היינטיגע.

האסט שוין אזויפיל מאל געשריגן אז א טעאריע מיינט עפעס וואס איז נישט אמת, אז דו האסט שוין פארגעסן (אדער קיינמאל נישט געוואוסט) וואס איז די ריכטיגע דעפינאציע פון א טעאריע.

ווען און וואו האב איך דאס געשריגן?

ס'מיר א כבוד. אבער איך מאך דאך נישט אזויפיל ספעלינג מיסטעיקס? [emoji6]

הקטן קען נישט צו גוט אידיש, ער איז א EFL (אינגליש עז פירסט לענגוויטש)

בנוגע אות יט איז אינטרעסאנט צוצוצייכענען וואס אלכסנדר דומא האט געזאגט:
“One thing that humbles me deeply is to see that human genius has its limits while human stupidity does not.”

בנוגע אות כג קען מען זאגן אז דאס איז א חלק פונ׳ם לימוד פונ׳ם באקאנטע גמרא אין יבמות סה: כשם שמצוה וכו׳.


Sent from my iPhone using Tapatalk