שיר השירים קאפיטל 2
פאר קאפיטל א' זעט דא
אני חבצלת...
איך בין א בלום אינעם גארטן
א רויז אינעם טיפן טאל דארטן
כשושנה...
ווי א רויז צווישן דערנער אליין
איז מיין ליבע צווישן טעכטער שיין
כתפוח...
ווי אן עפל בוים אין ליידיקן וואלד
איז מיין ליבער מיט זיין שיין געשטאלט
הביאנו...
ברענגט מיר מיין טייערער צום וויין הויז
זיין שילד איבער מיר איז ליבע בלויז
סמכוני...
ליין מיר אינטער מיט פלעשער געטראנק
מיט שמעקעדיק עפל בעם ארום מיין באנק
ווייל פון ליבע בין איך פשוט קראנק
שמאלו...
אונטער מיין קעפל איז זיין רעכטער ארעם
און מיט זיין לינקן אה! נעמט ער מיר ארום ווארעם
קול דודי...
הער נאר! דאס קול פון מיין ליבלונג רעדט צו מיר
שטיי אויף מיין צערטלונג איך גיי מיט דיר
כי הנה...
אט דער ווינטער איז שוין פארביי
דער רעגן איז נישטא צוגאנגען די שניי
הנצנים...
די בלומען באווייזן שוין זייער קרוין
די פייגעלעך זינגען דאס טייבעלע ברומט שוין
התאנה...
דער פייגנבוים בליעט שוין אירע פייגן
עס שמעקט דער וויינשטאק מיט אירע צווייגן
קום מיין ליבע נשמה לאמיר זיך לייגן
אחזו לנו...
חאפט די פוקסן די ווילדע פוקסן קליינע
זיי מאכן חרוב די גערטנער די טרויבן מיינע
דודי לי...
מיין ליבער איז מיין און איך בין זיין
צווישן רויזן טוט ער שטענדיק ארום גיין
אני חבצלת...
איך בין א בלום אינעם גארטן
א רויז אינעם טיפן טאל דארטן
כשושנה...
ווי א רויז צווישן דערנער אליין
איז מיין ליבע צווישן טעכטער שיין
כתפוח...
ווי אן עפל בוים אין ליידיקן וואלד
איז מיין ליבער מיט זיין שיין געשטאלט
הביאנו...
ברענגט מיר מיין טייערער צום וויין הויז
זיין שילד איבער מיר איז ליבע בלויז
סמכוני...
ליין מיר אינטער מיט פלעשער געטראנק
מיט שמעקעדיק עפל בעם ארום מיין באנק
ווייל פון ליבע בין איך פשוט קראנק
שמאלו...
אונטער מיין קעפל איז זיין רעכטער ארעם
און מיט זיין לינקן אה! נעמט ער מיר ארום ווארעם
קול דודי...
הער נאר! דאס קול פון מיין ליבלונג רעדט צו מיר
שטיי אויף מיין צערטלונג איך גיי מיט דיר
כי הנה...
אט דער ווינטער איז שוין פארביי
דער רעגן איז נישטא צוגאנגען די שניי
הנצנים...
די בלומען באווייזן שוין זייער קרוין
די פייגעלעך זינגען דאס טייבעלע ברומט שוין
התאנה...
דער פייגנבוים בליעט שוין אירע פייגן
עס שמעקט דער וויינשטאק מיט אירע צווייגן
קום מיין ליבע נשמה לאמיר זיך לייגן
אחזו לנו...
חאפט די פוקסן די ווילדע פוקסן קליינע
זיי מאכן חרוב די גערטנער די טרויבן מיינע
דודי לי...
מיין ליבער איז מיין און איך בין זיין
צווישן רויזן טוט ער שטענדיק ארום גיין
